22/5 Zalige Anna Katharina Emmerich profetieën: paus Leo XIV en de vernieuwing van de Katholieke Kerk - Virgin Mary Prophecies

A.K. Emmerick is een Duitse mystica die leefde tussen 1774 en 1824, en werd zalig verklaard door Johannes Paulus II in 2004. Deze Augustijnse non, die de stigmata kreeg en visioenen ontving in haar leven, heef ons profetieën nagelaten die door de tijd dringen zoals pijlen. Ze zijn verrassend nauwkeurig en lijken geschreven voor deze tijd. Voor degenen die nog steeds twijfelen dat haar visioenen verwijzen naar deze tijd, kunnen we het bekende visioen aanhalen van de twee Pausen van 13/5/1820: ik zag ook de relatie tussen de twee Pausen. En op 10/8 van hetzelfde jaar: Ik zie de H. Vader in grote ellende. Hij leeft in een ander paleis dan de vorige. Hoe kunnen we in deze woorden niet de echo zien van deze ongeziene situatie die we hadden met Benedictus XVI en Franciscus?

Als deze samenhang authentiek is, wat heeft deze mystica nog gezien over de toekomst van de Kerk? En welke rol zou de pas verkozen Paus Leo XIV hierin hebben? Dit is een van haar meest buitengewone visioenen van 7/10/1820. Hier beschrijft ze een scenario dat over de hedendaagse situatie lijkt te spreken. De mystica vertelt hoe ze door de stad Rome ging met Francesca en een Heilige, en ze zag een groot paleis in vlammen opgaan. Niemand probeerde het vuur te blussen en ze vreesde voor het lot van de bewoners. Toen ze echter naderden doofden de vlammen vanzelf en lieten het gebouw zwartgeblakerd en verwoest achter. Ze gingen verder door prachtige hallen en uiteindelijk bereikten ze de Paus.

Hij zat op een grote stoel en in de duisternis. Hij was in zwakke gezondheid, en hij kon zelfs niet lopen. In hetzelfde visioen had ze de St Pietersbasiliek in een staat van vergevorderde afbraak gezien. De structuur was neergehaald tot het koor en het altaar. In dit apocalyptisch scenario zag ze de H. Aartsengel Michaël neerdalen in de Kerk, met wapenrusting en getrokken zwaard om de talrijke slechte herders te bekampen die probeerden het heiligdom binnen te dringen. Van de grote basiliek bleef enkel het achterste deel over waar het H. Sacrament nog altijd straalde, wonderbaarlijk bewaard van vernietiging. Maar na dit beeld van verwoesting zag A.K.Emmerick een straaltje hoop. Ik zag toen een mooie stralende vrouw.

Ze liep over het grote plein vóór de kerk. Ze hield haar mantel vast op haar twee armen en rees stilletjes omhoog. Toen stond ze op de koepel en strekte wijd haar beschermende mantel uit over de hele kerk, die straalde als goud. Degenen die de basiliek hadden verwoest hadden enkel een klein respijt gekregen. Nu wilden ze verder de basiliek afbreken, maar ze konden de beschermende mantel van Maria niet naderen. De H. Maagd laat haar kinderen nooit in de steek en beschermt hen altijd met haar mantel. En dan waarschijnlijk het meest relevante visioen voor deze tijd: ik zag een nieuwe Paus aankomen met een processie.

Hij was veel jonger en strikter dan zijn voorganger. Hij werd ontvangen met grote plechtigheid. Het was alsof hij de kerk moest inwijden, maar ik hoorde een stem. Een nieuwe inwijding was niet nodig omdat het H. Sacrament was intact gebleven. Het was een dubbel groot feest van de Kerk, een algemeen jubileum, en de heropbouw van de Kerk. Vooraleer de Paus het feest begon, had hij reeds zijn entourage voorbereid, die zonder tegenstand uit de vergadering waren gezet. Het waren een groep Priesters en hun oversten. Ik zag dat ze kwaad en morrend de vergadering verlieten.

Hij nam verschillende mensen in dienst, kerkelijken en leken. Daarna begon het grote feest in de St Pietersbasiliek. A.K. Emmerich’s visioen van 7/10 vindt zijn vervulling in een voorgaande openbaring. Daarin beschreef de mystica: ik zag een grote groep mensen die de St Pietersbasiliek aan het slopen waren. Maar ik zag ook anderen die de Basiliek aan het heropbouwen waren. Er waren verbindingen met werkers die over de hele aarde verschenen en ik was verwonderd over de samenhang. Er waren er die hele stukken sloopten en vooral leden van sekten en afvalligen. De beschrijving van de slopers is in het bijzonder significant in het licht van wat we weten over de vrijmetselarij die tegenwoordig de Kerk is binnengedrongen.

Verder in het visioen specifieerde A.K. wie deze slopers waren. Als onderdeel van een plan en een bevel waren er mensen die sloopten, gekleed in witte schorten met blauwe randen en zakken, en hun troffels in hun gordel. Deze details: de witte schorten met blauwe randen, de troffels, zijn onmiskenbare vrijmetselaarssymbolen. Het is onmogelijk om niet op te merken hoe deze woorden lijken te resoneren met de verkiezing van Paus Leo XIV. Hoe? De naamkeuze is niet toevallig. Zoals de Paus zelf heeft benadrukt, doet het denken aan de figuur van Leo XIII in zijn Rerum Novarum, de encycliek die de basis vormde voor de sociale leer van de Kerk. Maar wat bijna onopgemerkt is gebleven, misschien wel opzettelijk, is dat Leo XIII ook de auteur is van de encycliek Humanum Genus, een frontale aanval op de Vrijmetselarij en geheime genootschappen.

In dit document van 1884 Leo XIII veroordeelde met vurige woorden het maçonnieke project van infiltratie en ondermijning van de Kerk en de Christelijke samenleving. De Paus, voortbouwend op de visie van Augustinus, beschreef de mensheid als verdeeld in twee steden in strijd. Aan de ene kant de Kerk van Christus, gegrondvest op waarheid en gehoorzaamheid aan God, aan de andere kant het koninkrijk van de duisternis, geleid door Satan. Het is op dit tweede gebied dat Leo XIII de vrijmetselarij plaatst, door haar te presenteren als een georganiseerde en geheime macht met als uiteindelijk doel de vernietiging van de Christelijke orde. Wat deze connectie nog verontrustender maakt, is dat Leo XIII zich terdege bewust was van het bestaan er​​van.

Hij schreef het Dall’Alto document (15/10/1890): Het is nu overbodig om de vrijmetselaarssekten voor het gerecht te brengen. Ze zijn reeds geoordeeld; hun doelen, middelen, doctrines en daden zijn allemaal met onbetwistbare zekerheid bekend. Bezeten door de geest van Satan, wiens instrument ze zijn, branden ze net als hij met een dodelijke en onverzoenlijke haat jegens Jezus Christus en Zijn werk; en ze proberen deze met alle middelen omver te werpen en te beteugelen. In een ander document In Ipso (3/3/1891): Toch doet het ons verdriet als we bedenken dat de vijanden van de Kerk, die verenigd zijn in een uiterst boosaardige samenzwering, van plan zijn om het wonderbaarlijke gebouw dat God Zelf heeft opgericht als toevluchtsoord voor de mensheid, te verzwakken en, als het mogelijk is, zelfs volledig weg te vagen.

Er is een maçonniek plan dat dateert uit 1820, hetzelfde jaar als A.K.'s visioenen die, om de Katholieke Kerk te infiltreren en van binnenuit te corrumperen. De maçonnieke loge, de carbonari genaamd, had een plan dat even gedurfd als angstaanjagend was. Geen frontale aanval, maar geduldig werk om generaties jonge priesters te vormen, hen te beïnvloeden met maçonnieke ideeën en hen te laten opklimmen in de kerkelijke hiërarchie. Hun doel was om binnen 100 jaar bisschoppen en priesters te hebben die denken dat ze achter de standaard van de sleutel van Petrus aanlopen, terwijl ze in werkelijkheid hun vlag zullen volgen.

Terugkerend naar het visioen van A.K. is de hoofdrol voor de H. Maagd Maria en de H. Aartsengel Michaël. De H. Maagd Maria strekt haar beschermende mantel uit over de Kerk, en zorgt er zo voor dat de slopers hun werk niet kunnen voltooien. De H. Aartsengel Michaël daalt neer met getrokken zwaard om te slechte herders te bevechten. En hier vinden we nog een buitengewone verbinding met de huidige situatie. Paus Leo XIV werd verkozen op 8/5, een datum dat samenvalt met twee herdenkingen: een Mariale en een Engelachtige van groot belang. Het is de feestdag van OLVrouw van Pompeï, maar het is ook de verjaardag van de eerste verschijning van de H. Aartsengel Michaël op Mount Gargano, dat plaatsvond in het jaar 490 n. Chr.

Alsof dit nog niet genoeg was is de profetie, die lijkt bewaarheid te zijn geworden, exact deze is van de H. Michaël aan Manuela Strack in Sievernich. Op 18/2/2025. Hij zei dat 2025 het jaar van de grote beslissing zou zijn. Vandaag kunnen we stellen dat er een grote beslissing is gevallen in het conclaaf door deze Paus te kiezen, die voorbestemd is om de Kerk te vernieuwen. Maar er is meer. In diezelfde verschijning zei de H. Michaël: Bedenk, ondanks alles wat er gebeurt zullen de poorten van de Hel de Katholieke Kerk niet overweldigen. Wanneer alles verloren lijkt, zal Christus’ overwinning komen. Amen. Het werkelijk ongekende element in die verschijning was de manifestatie van het vlammende zwaard van de H. Michaël, een krachtig signaal voor onze tijd.

Pr Michel Rodrigue legde in een conferentie einde augustus 2024 de diepe betekenis van dit vlammende zwaards uit. Nu bevinden we ons in Openbaring 12, maar we gaan hoofdstuk 13 in. We zullen het lelijk gezicht van het kwaad zien maar niet met onze wapens, absoluut niet. We zullen het aangaan met ons geloof en met het zwaard van de H. Michaël, en dit is waar we zullen optreden net als in het begin toen God licht van duisternis scheidde. We zullen scherp moeten zijn met het zwaard van de H. Michaël om te scheiden wat van God is en wat niet van Hem is.

Al deze visioenen lijken samen te komen op één punt: een tijd van grote beproeving voor de Kerk waarin externe en vooral interne krachten zullen proberen haar te vernietigen, maar waarin er ook een wedergeboorte zal plaatsvinden, geleid door een nieuwe Paus, jonger en strikter dan zijn voorganger, met de hulp van de H. Maagd Maria en de H. Michaël. In het licht van deze mystieke visioenen vertrouwen we onze diepste intenties toe aan de Hemel. 

Uitleg:

De Carbonari (Nederlands: houtskoolbranders of kolenbranders) waren leden van een geheime, revolutionaire groepering tijdens de eerste 30 jaar van de 19e eeuw die de eenwording van de Italiaanse gebieden voorstond en daarmee een bijdrage leverde binnen de periode van het Risorgimento (1815-1870). Zij streefden naar de oprichting van een constitutionele monarchie of republiek waarmee een einde gemaakt zou worden aan elke vorm van absolute macht, waaronder die van de Paus.

De organisatie van de Carbonari was geïnspireerd op die van de vrijmetselarij. De diverse cellen (afdelingen) waren verspreid over geheel Italië en leden kwamen in het geheim samen in barracas (hutten). Deze benamingen evenals andere aspecten van de organisatie waaronder de inwijdingsrituelen waren gebaseerd op de handel in houtskool, waaraan de organisatie dan ook hun naam ontleende.

De leden van de Carbonari waren verdeeld in twee klassen: leerling en meester. Meester werden diegenen die minimaal zes maanden leerling waren geweest of zij die als vrijmetselaar toetraden tot het genootschap.