13/1 Ze hebben je tijd, je erfgoed en je toekomst gestolen - Niburu

De bekende kolonel Douglas McGregor noemt het de grote diefstal van de Amerikaanse droom.
Ze hebben niet alleen je geld gestolen. Ze hebben je tijd, je erfgoed en je toekomst gestolen.

Volgens de Amerikaanse kolonel McGregor is er in de afgelopen decennia iets fundamenteels van de gewone Amerikaan afgepakt. Niet alleen geld, maar ook tijd, toekomstperspectief en een gevoel van erfgoed. Hij gebruikt het beeld van een zilveren munt om dat te illustreren: iets dat je kunt vasthouden, dat niet kan worden bijgemaakt, gehackt of uitgezet. Een tastbaar stukje geschiedenis, vrij van verplichtingen aan anderen. 

In 1971 kon een doorsnee inkomen van 11.000 dollar een huis, een auto en een gezin met één kostwinner onderhouden. Vandaag verdient iemand in dezelfde functie misschien 50.000 dollar, maar het huis kost inmiddels vijftien keer zoveel en de auto twintig keer zoveel. Een gezin onderhouden met één inkomen is volgens McGregor “wiskundig onmogelijk” geworden. 

Hij schetst een vergelijking om de omvang van de staatsschuld te laten voelen: zelfs als je sinds de geboorte van Christus elke dag één miljoen dollar zou uitgeven, kom je nog steeds niet aan één biljoen. Toch voegt Washington tegenwoordig elke negentig dagen een biljoen dollar toe aan de schuld. De totale schuld van 38 biljoen dollar staat gelijk aan honderdduizend jaar lang elke dag een miljoen uitgeven. 

Op 15 augustus 1971 beëindigde president Nixon “tijdelijk” de goudstandaard. Voor die datum vertegenwoordigde elke dollar een vaste hoeveelheid goud. Het was echt, eindig, en de overheid moest belasting heffen om te kunnen uitgeven. Daarna werd de dollar een belofte — een abstracte claim van een overheid die volgens McGregor decennialang misleidende oorlogen heeft gevoerd. De geldpers werd het nieuwe machtsinstrument. 

Volgens McGregor leidde dit tot een reeks eindeloze processen:

Oorlogen die biljoenen kosten

Een uitdijende bureaucratie

Massa-immigratie die lonen drukt

Outsourcing waardoor hele gemeenschappen hun economische basis verloren 

Hij beschrijft drie systemen waarin de moderne burger gevangen zou zitten:

De Digitale Plantage (Silicon Valley) Je aandacht, data en emoties worden geoogst als grondstof.

De Schuldenplantage (Wall Street) Studieschulden, woningschulden, generatie-op-generatie-schulden. “Een man met schulden is een man die bang is.”

De Belastingplantage (Washington) Je werkt volgens hem de helft van het jaar voor de overheid, die je arbeid doorstuurt naar buitenlandse belangen, grote bedrijven en een groeiende bureaucratie. 

McGregor stelt dat de oplossing niet ligt in een nieuwe leider in het Witte Huis, maar in het bouwen van parallelle structuren — een soort reddingsboot naast het bestaande systeem.

Hij noemt vier praktische stappen:

Koop een zilveren munt. Een vorm van waarde die niet kan worden bijgemaakt of uitgezet.

Plant een tuin. Voedselzekerheid kun je niet printen.

Leer repareren. Zelfredzaamheid is een daad van verzet.

Bouw gemeenschap en ruilsystemen. Eieren voor brandhout, diensten voor diensten — transacties buiten het bereik van toezicht en belasting.