|
26/3 De uitkomst is het enige dat telt - Niburu
In een wereld die gedomineerd wordt door koppen over geopolitieke spanningen tussen grootmachten—denk aan de retoriek tussen Trump, Netanyahu en Iran—is het verleidelijk om partij te kiezen.
Volgens David Icke is wat we zien slechts een "puppetshow", bedoeld om ons af te leiden van de werkelijke agenda: de totale controle via kunstmatige schaarste.
In een wereld die gedomineerd wordt door koppen over geopolitieke spanningen tussen grootmachten—denk aan de retoriek tussen Trump, Netanyahu en Iran—is het verleidelijk om partij te kiezen. Maar wie verder kijkt dan het "wij-tegen-zij" niveau, ziet een patroon dat losstaat van politieke kleur.
Volgens David Icke is wat we zien slechts een "puppet show", bedoeld om ons af te leiden van de werkelijke agenda: de totale controle via kunstmatige schaarste.
Kijk naar de uitkomst, niet naar de retoriek
Politici komen en gaan, en hun woorden zijn vaak vluchtig. De uitkomst van hun beleid is echter constant. Wanneer we de huidige conflicten in het Midden-Oosten analyseren, moeten we ons niet blindstaren op wie de agressor is, maar op wat het resultaat is voor de gewone burger.
De kern van de strategie is simpel: Schaarste = Afhankelijkheid = Controle.
Door energievoorzieningen onder druk te zetten—of dat nu door oorlog, sancties of klimaatbeleid gebeurt—wordt de basis van onze moderne beschaving wankel. Reizen, voedselproductie en logistiek zijn volledig afhankelijk van betaalbare energie. Als die wegvalt, valt de vrijheid weg.
De Energie-Lockdown: Van 'Covid' naar Klimaat
De infrastructuur voor controle is tijdens de pandemie getest. We zagen hoe snel de wereldbevolking kon worden gesegmenteerd in kleine eenheden, afgesneden van fysiek sociaal contact en volledig afhankelijk van het internet (dat gecontroleerd wordt door diezelfde machtsstructuren).
De volgende stap in deze transitie is de energie-lockdown. Onder het mom van "duurzaamheid" of "geopolitieke noodzaak" stevenen we af op een systeem waarin mobiliteit beperkt wordt:
De "15-minuten stad" als concept waarbij je alles binnen handbereik hebt, maar effectief ontmoedigd wordt om daarbuiten te treden.
De beruchte voorspelling voor 2030—"You will own nothing and be happy"—wordt werkelijkheid wanneer de kosten van levensonderhoud en energie zo hoog worden dat privébezit (zoals een auto of een eigen huis) onbetaalbaar wordt.
De Sneltrein naar 2030
Het jaar 2030 fungeert als een heilige deadline voor mondiale instanties. De Agenda 2030-doelen worden gepresenteerd als een reddingsplan voor de planeet, maar de oplettende kijker ziet een blauwdruk voor een technocratische dictatuur. Door energie centraal te rantsoeneren via digitale meters en sociale kredietpunten, kan elke burger individueel worden "uitgeschakeld" als zij niet voldoen aan de gestelde normen.
Het maakt de “Global Cult“ niet uit wie er aan de macht is in Washington, Tel Aviv of Teheran.
Zolang het conflict leidt tot de vernietiging van de onafhankelijke energievoorziening en de verhoging van de centrale controle, is hun doel bereikt.
De enige manier om hieraan te ontsnappen, is door te stoppen met het kijken naar de poppen en te gaan kijken naar de draden die hen doen bewegen.
|