Archief

Weemoed

Overvalt me plots, als ik nu zo eens rondom mij zie

Niks van wat er was is gebleven

Alles is verdwenen

Geen kindergelach meer

Komt nu echt de ernst van het leven

Geloof me het komt nooit weer

Kindervoetjes die trappelen op de trap

Mens , het leven gaat te rap

Niemand houd dit tegen

Je voelt nu echt de herfst van het leven

Ho nee sterven doe jij echt nog niet

Je blijft druk doende in je leven

Eigenlijk heb je niks te kort

Je eet en drinkt wat je maar wil

Je let wel op aan ziek zijn past geen enkele schort

Je doet dus gewoon voort

Met te leven zoals het hoort

Alleen er verdwijnt zoveel in je leven

Die jou niet meer toe behoortJ.d.Z.

Wij kennen allen regen

Ook hevige zonneschijn

De hagel die met veel lawaai

toch geen schade bracht

De westenwind die zacht de regen naar één kant blies

Die koude noordenwind

Die je deed rillen en waarbij de tranen

Je zomaar uit de ogen liepen

Wij hebben een mooie nazomer gekend

Ook daaraan komt een end

Dat stomme gras ,dat bleef maar groeien

Het tegendeel was , mijn astertjes die zo mooi open bloeien

De allerlaatste die welkom tegen de herfst zeggen

Nu moet de zomer zijn nederlaag bekennen

Stilaan gaan wij naar Allerheiligen gaan

Daar tegen is de zomer niets in wat hij ooit eens was

Met luid gebulder van de wind

Neemt hij afscheid als een kind

Die dit alles niet wil

Maar ook een kind groeit op en zal wijzer worden

Wetend

Alles kent een eind maar ook een nieuw begin J.d.Z.

De dagen vliegen

Wij zijn bijna half maand weeral

Met dit weer vallen de blaadjes langzaam neer

‘s morgens en ‘s avonds

Is het al ferm fris weer

Ik hoor de kauwen hun klaaglijk gezang

Zij willen zich warmen aan de schouw

Maar die staat nog steeds koud

Het zal niet lang meer duren

Dat wij kunnen genieten van de zon

Straks krijgen wij

Die koude herfst kuren J.d.Z.

Werelddierendag

Mensen wees lief 

Voor onze vrienden de dieren

Die moeder natuur versieren

En haar in het reine bewaren;

Voor de fijne vogelsnaren

Met klanken als uit de hemel,

Feller dan sterren gewemel!

Schenk hen u blik van vertrouwen,

Als zij hun nieuwe nestje bouwen,

Stel ze nooit of nimmer teleur

Na al hun heen en weer gesleur.

Denk eens na met hoeveel ijver

zij dit zo, zonder wedijver,

met veel toewijding hebben gedaan!

Hiervoor in bewondering staan

Is meestal moeilijk voor de mens.

Weet dat zij dankbaar en intens

Ons in lief en leed omringen

En hun mooiste liedjes zingen!

Dus lieve mensen allemaal,

Van welke afkomst ,ras of taal,

Behoed onze dieren voor pijn.

Laat ons liever menslievend zijn.

              Jozef Vandromme

De nazomer

De warmte van de zonnestralen

Ik voel ze op mijn rug

Als ik loop te dwalen

Deze warmte is anders

Zachter , minder drukkend

Dan toen het volop zomers was

Het zijn nu goddelijke zomerdagen

Waarvan ik innig geniet

Verbranden doen ze mij nu niet

Alleen , in de ochtend is het al bitter koud

En de avond moet daarin niet onderdoen

Het is daarom dat ik geniet

Rillen van de kou doe ik alleen maar

Als ‘s ochtends ik dan  buiten ga

‘s Avonds gaat de zon te vroeg al onder

Dan blijf ik binnen in huis

Met even de verwarming aan

Mijn stemming ,

Ik klamp me vast aan jeugdige warme zomerdagen

Zij worden schaars die dagen

Zij zijn zo voorbij

Het afscheid nemen beklemd mij

Er is niks dat eeuwig duren kan

Het zijn de jaargetijden die ons overvallen dan

Die herfst

Ik kon de geur van paddenstoelen ruiken tussen het gras

Dit betekend dat de zomer aan zijn eind toe was

Of wij een harde winter zullen krijgen weet ik niet

Die staat straks voor de deur

Ik klink alsof er heimwee is

Naar wat eerst zo mooi leek

En nu aan sterven toe isJ.d.Z.

De natuur

Gaat stil aan in ruststand staan

Veel vogels zijn al op weg naar warmer oorden

Zij troepen samen voor een lange vlucht

En klieven door de lucht

Hun instinkt volgend

Stil en rustig zonder al te veel misbaar

De dekking voor de winterslaap is in de maak

Wat gaat alles vlug voorbij

Het is nu net of de zomer pas begon

Nu gaat alles andersomJ.d.Z.

Grauw ,grauw

Bij het ochtendgloren

Grijsgrauw en nat begint de dag

Geen enkele vogel te bespeuren

Geen vrolijke kleuren

Die bekoren

Geen enkele zonnelach

Zo is een grijze septemberdag

Het zijn wij verwend door al die zonnestralen

Die ons moeten aanpassen

Om weer te springen

Het word stil

Daar aan de waterkant

Je ziet er af en toe nog een paartje hand in hand

Zacht murmelend praten

net zoals het water

Regendruppels blijven lang hangen

Aan de halmen van het gras

De zon doet ze schitteren

Als waren ze van geslepen glas

Het is de tijd van het jaar

die wij onmogelijk , een halt zouden willen  toe roepen

Ik keek nog even naar het jonge paar

Zo diep verzonken in elkaar

Dat ze het niet merkten

die vallende bladeren die aan hun schoenen bleven koekenJ.d.Z.