Archief

.

Als ik doodga
laat me dan ontwaken
in de zee met boven
mij de schependaken

Als ik doodga
laat me dan de zee
vertalen en zingen
in schelpenschalen

Zo wil ik wiegen,
waken, helpen
en zijn: de zee, het zand,
de schaduwen op de schelpen.

Verlangen naar al wat is geweest

Verlangen naar wat er nog moet komen

Daartussen is het leven vol onzekerheid

Dagen van vergetelheid

Dagen die niet op je kalender belanden

Zij rijzen zo maar door je handen

Ze zijn voorbij zo maar wetend

Zo maar dagen vergetendJ.d.Z.

zij maakt me vrolijk en blij

Net of ze is er alleen voor mij

Zij maakt weer alles mooi

Geeft alles een feestelijke tooi

Ik voel me weer een ander mens

Misschien is dat de zonnebloem haar wens.

.

Zomer gaat als in een droom voorbij

Genietend van de mooie dagen

Soms ook van gietende regenvlagen

Dat is een zomer voor mij.

.

.

.

Wat voel ik me nederig klein

Als ik zie hoeveel schoonheden

Hier op deze aardbol

Te bewonderen zijn

Ik ben blij dat ik vandaag

Leven mag

Nu ik al die schoonheid zag

Dit alles uit een ander continent

Wie durft zeggen dat

Hij de wereld kent

Er zijn altijd nieuwe dingen te ontdekken

Moeder aarde

Geeft ons de kans

Ze laat ons toe te zien

Wat ze met zo veel zorg wil toedekken J.d.Z.

‘t Leven zelf

Is als bloemen op een veld

Je reikt je hand

Naar doodgewone dingen

Je doet het gewoon

Uit liefde

Daarvoor word je

Niet betaald met geld

Je krijgt er een stralende

Glimlach voor

En twee paar ogen

Waar warme genegenheid

Je als het ware toebehoren

Al deze kleine dingen

Zijn mijn veldboeket

Mijn bloemen

Uit mijn levensveld.