Naar de inhoud

mijn revalidatie na cva

mijn persoonlijk verhaal
akke.beakke.be

Berichten van 29 oktober 2012 tot 4 november 2012

Vrijdag - 2/11/2012 - Op de valreep nog een berichtje (met mijn excuses voor de Franstaligen, die dit later zullen ontvangen) met een beetje teleurstellend nieuws : mijn schedelreconstructie wordt een maand uitgesteld.  De prothese zal niet klaar zijn voor nieuwjaar.  Nog een maand langer hoofdpijn betekent dit.  Maar volgend jaar kan ik er dan weer volop tegenaan.  Ik voel me nu wel niet meer zo veilig in mijn hoofd (Is er nog bot genoeg over voor een maand extra ?  Nu mag ik zeker nergens tegen stoten !)  Ik hoop nog op consultatie te kunnen gaan, voor het zover is, om deze vragen te stellen.  We zullen er maar weer het beste van proberen te maken.  Uitgesteld maar niet verloren !  Mochten er complicaties zijn na de operatie dan lig ik tenminste niet in het ziekenhuis met de feestdagen.  We gaan een rustige Kerst en eindejaar tegemoet.  Dat is ook niet slecht.  Nu eerst een week naar zee, daarna mijn nieuwe schoenen inlopen, dan feesten en daarna een nieuwe 'carrosserie' (=schedeldak).  Ik begin stilaan op de missing link met de neanderthalers te lijken met die wenkbrauwboog boven mijn rechteroog !  Nog even inhangen en hopelijk is mijne kop daarna voorgoed in orde en kunnen we weer verder.  Mijn kinesist heeft mij bevestigd dat mijn hersenen 8 jaar nodig hebben om nieuwe verbindingen aan te maken die de beschadigde zenuwbanen kunnen vervangen.  Mijn verlamming zal dus grotendeels van voorbijgaande aard zijn maar dat vraagt nog heel veel geduld, oefeningen en doorzettingsvermogen.  Een opdracht om U tegen te zeggen, vind ik dat.  Daar was de Galibier oprijden niks tegen, maar dat was wel veel plezanter !

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door lieveblog om 10:24 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag - 30/10/2012 -  Gisterenmorgen, heel vroeg, telefoon van de orthopedist, dat mijn schoenen volgende week klaar zullen zijn !  't Was te denken, dan zit ik met Marcel en ons moeder aan zee, natuurlijk.  Een week langer wachten geblazen, dus.  Maar vanaf dan sta ik weer in de startblokken om het stappen weer op te nemen.  Te beginnen met 10 min. per dag en dan elke week weer 5 minuten erbij.  De gedwongen rustperiode is dan eindelijk voorbij !!!  Ik ben toch al weer dagelijks 12 km aan het fietsen, mijn conditie is niet nul om te beginnen stappen.  Hopelijk kan mijn enkel het verdragen.  Onder begeleiding van mijn kinesistes zal dat wel lukken, hoop ik.  Gelukkig heb ik mijn muziekopdracht aan de laptop al af en heb ik zo tijd voor wat anders.  Zondag werd mijn schoonzus, de oudste zus van Marcel, 65 jaar.  Dat hebben we gevierd met een verrassingsfeestje in de taverne van één van zijn nichtjes.  Veel hapjes en taart.  Maandag werd ik verwacht op een etentje met het groepje van het freepodium van het koorweekend.  Iedereen moest zorgen voor tapas voor 4 personen.  Dat was beter voor 2 geweest want we hadden weer teveel eten, maar het was allemaal heel lekker en leuk en gezellig !
Daarmee lag ik later in mijn bed dan gewoonlijk maar ik heb goed geslapen, dus we kunnen er weer tegen.  Vanavond blijf ik thuis en morgen is er weer koorrepetitie.  Vorige week was er nog eens een stemcoach en die complimenteerde ons met onze mooie koorklank.  Dat deed deugd, zie.  Ik zou nu al reclame willen maken voor ons concert van februari : heel mooie muziek van Scarlatti, Handel, Mozart, Byrd, Tallis en Purcell voor koor en orkest.  We hebben al een kamerorkest dat wil meedoen.  Warm aanbevolen, dus !  Als je ons nog niet gehoord of gezien hebt, is het nu het moment om eens te komen luisteren.  Het wordt prachtig, al zeg ik het zelf.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lieveblog om 10:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van mijn revalidatie na cva

↑ Terug naar de berichten