Archief

Dinsdag - 28/06/2016 - De hitte van vorige donderdag (29°) heeft me goed parten gespeeld.  Met die mooie zon reden we liever met de fiets naar de kinesist dan met de auto.  Daar heb ik 15 min. op de loopband gestapt.  Na de cruise en nu de conditietraining in zomerstop is gegaan vond ik dat geen slecht idee.  Daarna met de fiets weer naar huis waar het zweet mij uitbrak en ik met knikkende knieën toekwam.  Na een korte begroeting van onze buren moest ik dringend wat verkoeling gaan zoeken.  Koud water bracht al gauw wat verlichting aan binnen- en buitenkant.  Na een frisse koude schotel knapte ik snel weer op.

Voor ons wekelijks fietstochtje op vrijdag waren we maar met 3.  Het bleef droog en het was merkbaar frisser (gelukkig).  Het zware onweer van donderdagavond had ook sporen nagelaten : op onze tocht lag er een omgewaaide boom over het fietspad.  We konden er niet langs en moesten omkeren.  Enkele jonge kinderen kropen er met fiets en al onderdoor.  De boom had ook een kabel van de elektriciteit afgebroken.  Nadat we zeker waren dat ze er veilig langs gekomen waren reden we terug in de andere richting.  Onze lift stond in veiligheidsmodus (hij ging nog naar beneden maar kwam niet meer naar boven).  Daardoor moest mijn moeder toch met de trap naar boven komen.  De volgende keer weet ik hoe dat te verhelpen is.  Marcel had het die avond snel opgelost !

Op zaterdag kregen we bezoek van mijn broer met vrouw, zoon en dochter.  Zij wonen in het verre Brest (Bretagne).  We zien ze dus heel weinig.  Ze waren slechts voor 1 dag in Leuven om onze moeder te bezoeken en kwamen bij ons overnachten.  Wij waren heel blij dat ze in de late namiddag al toekwamen.  Zo konden we rustig bijpraten bij aperitief en avondmaal.  De zon scheen nog ruim een uur zodat het aperitief op ons terras kon genoten worden.  Door de dreigende donderwolken moesten we dan toch wel naar binnen.  Nu kon ik mijn schoonzus eindelijk een lift geven met de lift.  Het is lang geleden dat ze nog eens bij ons was.

Zondagmorgen moesten wij al vroeg op om met Join2Bike een deel van de Eddy Merckxroute te gaan doen.  De hele route is 70 km.  Wij deden een tocht van 30 km via de fietsknooppunten met een stop bij zijn standbeeld voor zijn geboortehuis in Meensel-Kiezegem : https://www.google.be/search?q=standbeeld+eddy+merckx+meensel+kiezegem&client=firefox-b&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjyrtivusrNAhVmGsAKHar-D68Q_AUICSgC&biw=1366&bih=635

We reden in 2 treintjes van 8 gekoppelde trikes.  Bij de stop aan het beeld van  Eddy Merckx werd 1 trein gevormd.  Die bestond uit 15 trikes en was 25 m lang.  We gingen vlot door de bochten en onze begeleiders hielden, waar nodig, het verkeer tegen zodat we veilig verder konden.

Het bleef gelukkig heel de voormiddag droog en het was een mooie tocht.  Het was de laatste training voor we naar Tirol vertrekken op 6 juli, daar moest ik dus wel bij zijn !  Toen wij thuis kwamen was mijn broer gaan lunchen met mijn moeder.  Het had haar veel deugd gedaan hoorde ik aan de telefoon.  Die morgen zong het koor voor de laatste keer voor de zomer een viering in Blauwput.  Daar heb ik voor moeten passen deze keer.  In de namiddag stond er nog een barbecue met het koor op het programma.  Daar heb ik ze dan allemaal nog eens gezien voor het koor ook in verlof gaat.  We zien elkaar weer voor de midzomerrepetities van eind juli en begin augustus.  Daarna is het weer vakantie tot aan het koorweekend van eind augustus.  De zomer zal weer snel voorbij zijn.  nu nog hopen dat het weer wat beter wordt !

Dinsdag - 21/06/2016 - Onze vakantie heeft ons deugd gedaan.  Even weg van de routine is een echte aanrader !  Voor ons 35-jarig huwelijk hebben we ons getrakteerd op een 11-daagse cruise rond de Britse eilanden.  Deze werd aangeboden door Plus Magazine.  Een Nederlands maandblad dat ook in België verspreid wordt (er is hier zelfs een Franstalige versie).  Voor die verjaardag kregen we een kleine korting.  We werden in Leuven opgehaald met de bus en zo via Brussel naar Zeebrugge gebracht.  Daar kregen we te horen dat er 400 passagiers waren waarvan 3/4 Nederlanders.  Vermits het blad zich richt op 50 plussers waren wij zelfs bij de jongsten en ik was niet de enige die niet goed te been was maar wel de enige met een merkbare handicap.  Daar kwam gelukkig slechts 1 negatieve reactie op.  Ik heb me daar niet aan gestoord en die persoon heeft mij verder ook niet lastig gevallen dus, zand erover.

Het inschepen ging heel vlot.  Ik moest wel op eigen kracht aan boord geraken maar daar had ik niet veel moeite mee.  Eens aan boord werden we naar onze kajuit begeleid.  Daar bleek het eerste obstakel de smalle deur te zijn.  De rolstoel kon er niet door zonder hem te demonteren maar dat zijn we gewoon, ook dat was snel opgelost.  Eens iedereen ingescheept was konden we al gaan aanschuiven voor een lichte lunch.  Daarna was er een evacuatieoefening.  Het schip kon pas daarna vertrekken.  Dus iedereen met zwemvest aan naar het verzamelpunt en van daar naar de sloepen.  Dat laatste hoefden de minder mobiele mensen niet mee te doen, we waren met 5 in onze groep.

Dan kon de reis pas echt beginnen.  Het varen gebeurde vooral 's nachts.  Overdag meerden we aan zodat we op excursie konden gaan.  Zo ging het van Zeebrugge naar Southampton (Engeland) - Dublin (Ierland) - Glasgow (Schotland) - Belfast (Noord-Ierland) - de Hebriden en de Shetlandeilanden - Invergordon (Schotland Highlands).  We deden 4 excursies mee waarbij vooral de voornaamste bezienswaardigheden via een rondrit per bus gedaan werden.  Daarbij werd geregeld halt gehouden om even uit te stappen en een en ander van dichtbij te gaan bekijken.   Na enkele dagen kreeg ik zelfs al wat bemoedigende commentaren omdat ik dit allemaal meedeed.

Op de dagen dat we niet op excursie gingen maakten we wandelingen.  Aan boord is er steeds het geluid van de motoren (niet al te storend maar daar ontsnap je toch wel graag eens aan).  Tijdens deze reis waren er ook 2 zeedagen : dan werd er niet aangemeerd maar waren er activiteiten aan boord.  We hebben ons niet verveeld !  Er was een meet & greet met de kapitein met fotoshoot en aansluitend een galadiner (6 gangen).  Op de laatste zeedag konden we de brug gaan bekijken, helemaal boven op het schip : prachtig zicht op zee maar ook meer deining.  Die dag eindigde met het afscheidsdiner (ook weer 6 gangen).

Het eten was voortreffelijk : heel lekker en mooi gepresenteerd.  Ontbijt en lunch waren in buffetvorm.  Daarbij kon je gaan zitten bij wie je maar wilde en daar profiteerde ik van om de mensen uit te leggen wat mij 5 jaar geleden overkomen was.  Bij het diner (5 gangen) was er bediening aan tafel en kregen we vaste plaatsen.  Onze tafelgenoten waren een ouder koppel uit Amsterdam (hij 95 en zij 78 !).  Hun hoorapparaatjes hielpen niet veel door de drukte in het restaurant.  Hun geheugen was ook niet meer wat het geweest was want ze vroegen twee dagen na elkaar net hetzelfde.  Ze kwamen duidelijk om te genieten zo lang het nog kon en dat was mooi om te zien.

Over het weer mogen we niet klagen : het was meestal droog met af en toe wat zon !  We zaten eens op het zonnedek toen er ineens dichte mist opkwam.  Die dag zijn we zelfs vroeger weer gaan varen dan voorzien omdat de kapitein dat beter vond.

De cruise eindigde in Amsterdam.  Iedereen kreeg vervoer met bussen naar de vertrekpunten in Vlaanderen en Nederland.  Eens thuis hoorden we van de vele regen en wateroverlast hier.

Marcel had nog een paar vrije dagen en dook meteen de garage in om de fietsen in orde te brengen.  Zo konden we vrijdag toch even de benen losrijden met de 2 ligfietsen.  Zondag zijn we zo samen naar de training van Join2Bike geweest.  Daar koppelen ze nu zoveel mogelijk trikes aan mekaar.  Er waren 2 treintjes van een zestal trikes en enkele begeleiders op de fiets.

Volgende zondag is de laatste training voor we weer naar Tirol vertrekken.  Zondag staat een deel van de Eddy Merckxroute op het programma : http://www.toerismevlaamsbrabant.be/fietsen/fietsproducten/eddy-merckxroute/index.jsp

In Tirol worden 2 dagen voorzien om te klimmen : 1 voor de Kaunerberg en 1 voor de Stelvio (waar ik in een eerder bericht al naar verwees).  Nu nog hopen op goed weer want we zijn maar 4 dagen in Oostenrijk.

Dinsdag - 31 mei 2016 - De 20 km door Brussel waren weer een hele belevenis.  Met 2 bussen vertrokken we rond 07.30u vanuit Pellenberg.  Met de trikes in een aanhangwagen er achteraan.  De sombere lucht volgde de voorspellingen.  Na de obligate groepsfoto van ons team 'We go for it' van UZ Leuven konden we ons richting start begeven.  Het was daar weer heel druk maar we geraakten toch vlot in de box van de handisporters (de verscheidenheid is daar altijd groot en wekt steeds veel belangstelling).  Dat geeft wel een kick !  De premier (hij gaf mij bijna een schouderklopje en glimlachte heel vriendelijk toen hij langs mij doorging) en Eddy Merckx kwamen ons ook begroeten, dat zie je onder meer in deze reportage van Bruzz : http://www.bruzz.be/nl/video/het-beste-van-de-20-km-door-brussel-videospecial

Op 6.20 min zie je mij binnenrijden.  Aan het einde zijn er enkele interviews met waaronder onze jongste Join2Biker, 16 jaar.  Hij traint nog maar enkele maanden en kwam als derde handbiker binnen.  De eerste handbiker was iemand van buiten onze groep die, ondanks problemen met zijn versnellingen, toch nog als eerste finishte.  Ik heb mijn tijd van vorig jaar niet kunnen verbeteren, ik heb er zelfs iets langer over gedaan.  Ik ging er deze keer van bij de start voluit tegenaan en heb het gevoeld op de Tervurenlaan : deze helling was een pak zwaarder dan vorig jaar    De tijden van onze handbikers zie je via deze link : http://prod.chronorace.be/Classements/Classement20km2016.aspx?eventId=1187476853185720&lng=NL

Mijn tijd is 1:24:05 : toch maar 18 seconden meer dan vorig jaar !   Dat valt nog mee eigenlijk.  Ik was wel compleet op en had dringend versterking nodig.  Gelukkig krijg je na aankomst onmiddellijk een banaan toegestopt en ik had sportdrank bij in mijn camelbak om op krachten te komen.  Dat was nodig want ik begon weer sterretjes te zien.  Als je op het cameraatje klikt aan de rechterkant van de lijn van mijn tijd zie je beelden van mijn aankomst.   Er begon dan toch wat fijne regen te vallen en we verzamelden weer bij de bussen waar er nog wafels en peperkoek voorzien was.  Met ons eigen lunchpakket erbij was mijn flauwte snel voorbij.  Zo gauw de laatste lopers binnen waren konden de bussen weer richting Pellenberg vertrekken.  Net zoals de vorige jaren was alles weer prima georganiseerd.  Het was de eerste keer dat ik een Camelbak gebruikte : https://www.google.be/search?q=camelbak&client=firefox-b&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiv9on--oPNAhWoK8AKHf_VAYIQ_AUIBygB&biw=1366&bih=635

Die kreeg ik vorig jaar maar ik had hem nog nooit gebruikt.  Dit is veel handiger dan een drinkbus, daarvoor moet ik stoppen om te kunnen drinken (bijkomend probleempje voor eenhandigen).  Nu nog een manier vinden om dat mondstukje in de buurt van mijn mond te houden en dan is mijn tijd volgend jaar echt wat beter.  Dan rijd ik wel op mijn eigen Hase Lepus : https://www.google.be/search?q=camelbak&client=firefox-b&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiv9on--oPNAhWoK8AKHf_VAYIQ_AUIBygB&biw=1366&bih=635#tbm=isch&q=hase+lepus

De Hase Klimax waar ik nu op reed kan Join2Bike dan weer gebruiken voor iemand anders : https://www.google.be/search?q=hase+klimax+2k&client=firefox-b&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0ahUKEwj9k9XTgITNAhWkBsAKHdr_CvoQsAQIKA&biw=1366&bih=635

De regenkap was er niet bij, zo blits ziet hij er dus niet uit !  Ik ben Join2Bike wel heel dankbaar dat ik hem zolang heb kunnen gebruiken  en op deze manier weer zelfstandig heb leren fietsen.

Na de inspanning volgt de ontspanning : wij gaan er even tussenuit voor een korte vakantie.  Volgende week dus geen blog.  Ik maak er werk van als we terug zijn !!!

Dinsdag - 24/05/2016 - Vanmorgen werd ik wakker na een nachtmerrie : ik zou de 20 km door Brussel moeten rijden op een driewieler met een zadel !  Echt niet te doen.  Begin daar eens aan met 1 hand.  Ik kan me met moeite rechtop houden, heb er niet mee getraind.  Kortom, gewoon onmogelijk.  Zou dat nervositeit zijn die me besluipt in de laatste rechte lijn naar zondag ?

Vorige zondag werd de fietstraining afgelast voor de aangekondigde buien.  Die kwamen echter pas tegen de middag.  De volle laag kregen we pas op maandag.  Gelukkig kon ik vrijdag nog fietsen met mijn maatjes van het vrouwenteam van Join2Bike.  Toen we vertrokken viel er een spatje regen; gelukkig lieten we ons daar niet door afschrikken want dat hield al snel op.  We maakten een mooie tocht over de omliggende heuvels van Holsbeek (Chartreuse) : http://www.sport.be/cycling/nl/hellingen/info.html?Route_ID=151 en Hoog-Linden.  Een goed vervolg op onze klimstage in Spa.  De tunnels in Brussel zullen geen probleem zijn.  Het aangepaste parcours van dit jaar werd reeds doorgeseind : http://www.20kmdoorbrussel.be/nl/de-race/parcours/  De Wetstraat word ingeruild voor de Belliardstraat (ik hoop op minder kasseistroken).  De countdown naar volgende zondag is voelbaar !  Om 09u45 starten de handisporters, om 10u00 start de massa lopers.  Dit jaar ga ik voluit gaan.  Vorig jaar deed ik nog kalm aan omdat het mijn eerste keer solo was.  Nu, mijn derde keer, wil ik er eens echt voor gaan.

Op de website van Join2Bike worden de Gletsjer challenges 2016 uit de doeken gedaan : http://j2b.join2bike.be/  We gaan naast de beklimming van de Kaunerberg ook een bus uitstap maken naar Zwitserland vanwaar we een fietstocht gaan doen via de Umbrailpas (zie link via Join2Bike)  om zo de Stelvio aan te pakken met een zo lang mogelijke trein van gekoppelde trikes.  Op de website zie je wat dat voorstelt : een trein van 9 trikes (ik ben nr. 5).  De slogan op de site geldt hier volop :"Alleen ga je misschien sneller, maar samen kom je verder !"

Ondertussen gaan we gewoon door met 4 x kine per week + 1 keer conditietraining (tot eind mei).  Daarna gaan we in zomertempo verder met de kine en dagelijkse oefeningen thuis om niet te verstijven, fietsen als het weer het toelaat en de conditie op peil te houden.  Af en toe gaan we voor enkele dagen met vakantie maar ook dan moet er geoefend worden om niet achteruit te gaan !  Echt vrij ben ik wellicht nooit meer.  Met een hersenletsel en een verlamming heb je geen keuze.

Na de mooie eerste meidagen lijkt het vervolg eerder op april.  Onze pioenen stonden zo mooi in de voortuin : https://www.google.be/search?q=japanse+pioenroos&client=firefox-b&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0ahUKEwiAvdausfLMAhWKD8AKHdUmB60QsAQIIg&biw=1366&bih=635#imgrc=ntYij3gqtgxzfM%3A maar zijn nu helemaal stuk geslagen door de regen en de wind van de laatste dagen.  Gelukkig bloeien ze elk jaar weer en kunnen we ervan genieten.  Ze zijn opvallend groot en donkerrood.  In volle zon doen ze het blijkbaar goed !

Maandag - 16/05/2016 - Pinkstermaandag, een vrije dag (zonder kine), een goed moment om wat te bloggen na een druk weekend.  Met Join2Bike gingen we zaterdag op pad.  We trokken naar Spa voor de aangekondigde klimtraining.  De afspraak was om 09.30u aan het Sportcentrum bij het meer van Warfaaz : http://www.sport.be/cretesdespa/2016/nl/  Op de ruime parking konden de trikes gekoppeld worden voor het vertrek.  Er werden 4 treintjes gevormd : 2 vrouwenteams van elk 3 trikes, 1 mannenteam met 5 trikes en 1 gezinsteam met 4 trikes voor de familie Geens (vader met zoon en 2 dochters).  Tegen 10u was iedereen startklaar en gingen we van start.  Om de col du Rosier te bereiken moesten we eerst door het centrum van Spa.  Dat deden we uiteraard in colonne en zoals gewoonlijk vielen we goed op !  De begeleidende tweewielers hadden hun handen vol met het verkeer in het oog te houden zodat we veilig de stad konden doorkruisen.  Hun bijdrage wordt zeer gewaardeerd door de revalidanten.  Zonder hen zou dit allemaal niet mogelijk zijn.

De weergoden waren met ons : het was wel fris (8°), het is niet voor niets de periode van de ijsheiligen https://nl.wikipedia.org/wiki/IJsheiligen (half mei), maar het bleef de hele dag droog en als de zon kwam piepen voelden we dat direct.  Eens we konden beginnen klimmen viel de kou al snel niet meer op.  Mijn teamgenoten zag ik vaak truitjes open en dicht ritsen in mijn achteruitkijkspiegel.  Ik moest sturen maar als je vooraan zit vang je ook meer wind en ik had het niet te warm.  Ik was blij met mijn warme joggingbroek en warm fietsvest.  Een sjaal of muts zou snel te veel geweest zijn.  We klommen aan een tempo van zo'n 4 à 5 km/u.  Op 2 wielen valt dat moeilijk vol te houden maar voor een driewieler is dat geen probleem.

Na de eerste afdaling moesten we verzamelen voor een experiment : de langst mogelijke trein van trikes vormen !  Uiteindelijk moesten we toch opsplitsen in 2 stukken : 1 van 8 en 1 van 9 trikes.  Het is de bedoeling om in Tirol een uitstap te maken naar Zwitserland en van daaruit de Stelvio te gaan beklimmen met een hele lange trein van trikes.  Het drielandenpunt : Oostenrijk/Zwitserland/Italië ligt niet zover van ons hotel vandaan.  http://www.climbbybike.com/nl/beklimming.asp?Col=Passo-dello-Stelvio&qryMountainID=39  De details hierover hebben we nog niet gekregen.  Of het mogelijk zal zijn in 1 trein hangt van veel factoren af.  Het schijnt er nogal druk te zijn qua verkeer.  Op deze manier wordt het wel weer een interessante reis ook al is de bestemming, het Kaunertal, dezelfde als de vorige 3 jaren.  Het element van het vrouwenteam geeft er dit jaar ook een andere toets aan.  Ik kijk er alvast naar uit !

Aan het einde van de rit bleek dat we toch zo'n 40 km gereden hadden.  Die dag was er dus een zonder siësta, maar op de ligfiets heb ik nooit last van mijn rug en kan ik dat blijkbaar wel aan.  Die avond hebben we nog naar het Songfestival gekeken tot 23u, vanuit mijn relaxzetel natuurlijk !

Maar eerst moet ik me nu concentreren op de 20 km door Brussel op 29 mei.  Zaterdag kreeg ik alvast mijn startpakket : T-shirt van onze groep UZ Leuven (We go for it), mijn rugnummer (43180), instructies voor start en aankomst en een tube zonnecrème.  De organisatie rekent duidelijk op mooi weer !  http://www.20kmdoorbrussel.be/nl/  Er zijn startplaatsen voorzien voor 40.000 lopers dit jaar !  Dat worden er elk jaar meer.  De organisatie is duidelijk niet aan haar proefstuk, je kan nog altijd inschrijven.

Dinsdag - 10/05/2016 - We hebben volop van het mooie weer kunnen genieten !  Op donderdag 1 mei beten we de spits af met de deelname van Join2Bike aan de Buurthuis Classic onder een stralende lentezon : http://www.tcbproracing.com/editie-2016.html

De trikes vertrokken gekoppeld vanuit Pellenberg en deden de rit van 25 km.  Met de extra kilometers van en naar ons vertrekpunt kwamen we op 35 km uit met als afsluiter de stevige klim naar de parking van UZ Pellenberg.  Het leuke was dat het vrouwenteam weer voltallig was !

Toen we thuis kwamen hoefde Marcel de fietsen niet uit de auto te halen want wij zouden de volgende dag naar zee vertrekken.  Op uitnodiging van een bevriend koppel reden we vrijdagmiddag naar de Vlaamse kust om er nog meer van de zon te gaan genieten.  We hadden verwacht dat het daar wat frisser zou zijn dan in het binnenland maar het was er even zacht en aangenaam als in Leuven.  We maakten een avondwandeling op de zeedijk en langs de duinen.  Gelukkig zijn er nog wat duinen bewaard gebleven want de hele Belgische kustlijn staat bijna helemaal vol met een lange rij appartementsblokken van 7 verdiepingen hoog omdat zoveel mensen graag zicht op zee hebben.

Op zaterdag gingen we fietsen.  De zon was de hele dag present en er was niet teveel wind.  Met mijn ligfiets kon ik ook nog profiteren van de beschutting van de hagen langs de velden.  In de voormiddag reden we richting Nieuwpoort en Veurne : ong. 28 km.  Na de lunch en een korte siësta trokken we er weer op uit voor nog een tocht van zo'n 12 km.  Zodoende haalden we een weekrecord van 75 km !  Dat heb ik wel gevoeld aan mijn schouder : doordat ik constant met 1 hand moet sturen en schakelen heb ik die waarschijnlijk wat overbelast.

Deze week fietsen we alleen op zaterdag in Spa : http://www.climbbybike.com/nl/beklimming.asp?Col=Col-du-Rosier&qryMountainID=198    Het wordt een hele uitdaging in stijgende lijn maar als voorbereiding op onze trip naar Tirol komt deze 'klimstage' goed van pas.  Nu nog een kaarsje branden voor droog weer, het wordt wat frisser maar voor zo'n inspanning is dat eigenlijk beter.  Dit jaar rijd ik weer gekoppeld, dat zal me behoeden voor mijn flater van vorig jaar.  Toen had ik de instructies niet goed opgevolgd waardoor ik de bevoorrading gemist had en niet tijdig kon eten.  Helemaal uitgeput moest ik opgeven en tot overmaat van ramp kreeg ik nadien nog symptomen van epilepsie.  Sindsdien werd mijn medicatie wat aangepast en blijft mijn hand tintelen.  Daar probeer ik me zo weinig mogelijk van aan te trekken.  Ik hoorde van lotgenoten dat die tintelingen bij hen ook wel voorkomen maar zij negeren dat zonder problemen.  Ik denk dat ik dat ook best doe want ik heb geen zin om nog eens iets anders uit te proberen.  Daar heb ik vorig jaar voor de zomer geen goede ervaringen mee gehad.  Van het ene werd ik misselijk, van het andere duizelig, daar bedank ik voor.

Dinsdag - 03/05/2016 - Aprilse grillen zijn voorbij, laat ons hopen op een stralende maand mei !  We begonnen zondag met een stevige fietstraining (het parcours was wat langer dan gewoonlijk), zo gauw de zon te zien was werd het opvallend warmer.  Mijn warme jas, handschoenen en joggingbroek waren al gauw te warm.  De handschoenen kon ik uittrekken, mijn jas open ritsen en na de bevoorrading trok mijn broekspijpen tot boven mijn knieën om wat frisse lucht aan mijn benen te voelen.  Na 25 km en een half uurtje later dan gewoonlijk waren we weer op ons vertrekpunt.  De gemiste kans van vrijdag was vlug vergeten.  In de namiddag ging het koor op lentewandeling.  Wij genoten van ons terras in volle zon.  Nu ik dat met de rolstoel kan doen was dit het uitgelezen moment om dat uit te proberen !

Mei wordt een drukke maand op vele terreinen.  Voor het fietsen staan er op 5, 14 (Spa) en 29 mei al tochten geboekt in Korbeek-Lo, Spa, Brussel.  Spa is de grootste uitdaging, dan rijden we weer de Col du Rosier op : http://www.climbbybike.com/nl/beklimming.asp?Col=Col-du-Rosier&qryMountainID=198  Een eerste klimtest voor het vrouwenteam !  29 mei staat de 20 km door Brussel weer op het programma.  In welke formatie we dan gaan rijden valt nog af te wachten want er zijn de laatste tijd wat zieken geweest.  Laat ons hopen dat iedereen er bij kan zijn.

Deze namiddag gaat de conditietraining weer door in open lucht.  Deze keer zullen we niet moeten vluchten voor de regen.  Morgenavond is er weer koorrepetitie, de muziek voor de viering van Pinksteren staat in de startblokken.  Vorige week kregen we al 3 nieuwe partituren voorgeschoteld.  Dat is typisch, na een concert gaan we gewoon door en beginnen we aan het volgende punt op onze agenda.  Rusten doen we wel in de zomer op vakantie.  Donderdag fietsen we de Buurthuis Classic, een ronde van 25 km in de buurt van Korbeek-Lo.  Dan is ook het vrouwenteam paraat.  Vrijdag gaan weer even tussen uit voor een weekendje aan de Belgische Kust met vrienden.

Ik merk de laatste tijd dat mijn medicatie tegen epilepsie een serieus effect heeft op mijn emoties.  Alles wordt afgevlakt.  Leuke dingen maken me niet echt blij en tegenslagen raken me veel minder.  Mijn gemoed is een grijze zone geworden.  Als ik het verloop van de aanpassingen van die medicatie bekijk is dat sinds de laatste verhoging (met Valproate) vorige herfst.  Daarmee wou de neuroloog de tintelingen in mijn linker hand weg krijgen.  Dat heeft daar geen enkel effect op gehad.  Na de laatste scan en EEG, dit voorjaar, zou de neuroloog mij contacteren mocht dat nodig zijn.  Ik heb niets meer gehoord dus neem ik aan dat die onderzoeken niets nieuws opgeleverd hebben en dat die Valproate overbodig is.  Ik wacht nu de volgende consultatie af om deze weer te mogen afbouwen.  Dat is pas eind augustus, het wordt dus een grijze zomer, maar die ene kan er nog wel bij.  Daarna komt er hopelijk snel weer kleur in mijn leven !

Vrijdag - 29/04/2016 - Ik heb veel pech gehad in het begin van deze week.  Dinsdag haperde mijn laptop, donderdag haperde deze website.  Gelukkig werkt alles nu weer naar behoren.  Op vrijdag heb ik echter minder tijd om te schrijven, ik zal het wat kort moeten houden.

April blijft grillig tot het bittere einde.  We hebben hier nog nachtvorst en zelfs sneeuwbuien gehad! Maandag vierden wij onze 35ste huwelijksverjaardag.  Mijn trouwkleed was in lichte katoen en had korte pofmouwen.  We liepen te voet van de kerk naar de parochiezaal met de muziekkapel van de Chiro voorop (daar heeft Marcel klaroen leren spelen) en onze gasten achter ons aan, in een stralende zon.  Perfect voor een trouwdag.  Als ik er aan terugdenk geniet ik er nog van !  Wat een verschil met dit jaar !  Zondag geen fietstraining : de hele dag buien van sneeuw en hagel.  We merkten een temperatuurverschil van 8 graden voor en na zo'n bui : tot 0° in de namiddag !!!

Gelukkig waren wij vrijdagavond nog een fietstochtje gaan maken, met het idee van : 'nu of nooit' of het was niks geworden.

Zondagnamiddag trok het koor naar Beverst voor het tweede concert met het Limburgs Kamerorkest.  Die avond kwam een buurvrouw heel enthousiast vertellen hoeveel ze ervan genoten had.  De koorleden waren minder enthousiast : de akoestiek van de kerk en de interactie met het orkest was veel minder goed dan hier.  Heel spijtig uiteraard.

Met mijn schoenen kan ik nu weer beter stappen.  Die revisie is dus heel nuttig geweest.  We kunnen weer verder oefenen op stabiliteit en tempo, dat kan altijd nog beter.

Dinsdag - 19/04/2016 - Mijn weekend was meer dan geslaagd !  Zowel het concert als de Ravel waren voltreffers.

We zongen voor een volle kerk.  Dat is normaal als we maar 1 voorstelling geven in onze thuishaven.  Dat maakt ook dat we extra goed ons best deden en alles klonk heel goed en viel in de juiste plooi.  Canzonetta op haar best, mogen we echt wel zeggen.  Het verwondert mij altijd dat velen zo nerveus zijn eens het zo ver is.  Misschien heb ik het voordeel van 32 jaar ervaring en een goed auditief geheugen (eens het in mijn oren zit kan ik het zingen en vergeet ik het ook niet zo gauw).  Niet dat ik alle partituren van al die jaren zo weer kan oprakelen, ze moeten wel wat opgefrist worden.  Nu ik alt geworden ben moet ik meestal ook een nieuwe partij leren.  Maar dat begint te wennen en het voelt goed.  Volgende zondag is er nog een uitvoering in Beverst bij Genk (het thuisfront van het orkest).  Ik had zaterdag de kans om te vragen waarom het orkest zo groot is (20 strijkers : van viool tot contrabas, hout- en koperblazers en slagwerk).  Een kleinere bezetting is eerder een salonorkest blijkbaar.  Zo leren we weer wat bij.  Het publiek was laaiend enthousiast en ik vermoed dat dat volgende keer ook wel zo zal zijn.  Ik ga dan niet mee want dat is al van 's middags en zolang hou ik het niet vol.  Zaterdag waren we om 23u al thuis om uitgerust te zijn voor de volgende dag.

Zondagmorgen moesten we vroeg op om op tijd in Hoegaarden te zijn voor de Ravel naar Namen : 40 km over een mooi fietspad, aangelegd op een oude spoorwegbedding.  We zaten al gauw in Wallonië en we genoten van de mooie omgeving en de rust van het platteland.  De oude stationnetjes hier en daar gaven aan waar de dorpjes zijn en je eventueel een pauze kan inlassen.  We presteerden het om in 3 uur tijd het hele traject af te leggen.  In Namen aangekomen reden we in groep naar het centrum om op een terras wat na te praten en onze lunchpakketten aan te spreken.  Het ruime terras van een brasserie kon gelukkig de hele groep aan.  Daarna vertrokken een heel aantal dapperen met de fiets weer terug naar Hoegaarden.  Wij hadden gekozen om dat met de auto te doen.  Join2Bike had dat weer prima geregeld !  Iedereen moest op voorhand inschrijven en aangeven wat hij/zij wou doen : enkele rit of heen en terug.  Er was voldoende transport voor fietsen en fietsers.  Het verbaast ons telkens weer hoe ze die puzzel gelegd krijgen.  Er waren gekoppelde trikes, een tandem en een aantal tweewielers (bikes).  Het vrouwenteam was er weer en moest zeker niet onderdoen voor de rest.  Het is wel leuk dat, als een van ons er niet is, er een andere vrouw ons team komt vervolledigen.  Op de heenrit was het droog en scheen de zon links van ons met dreigende wolken aan de andere kant.  Of de terug rijders droog zijn gebleven heb ik nog niet kunnen achterhalen, dat hoor ik nog wel.  Eens we met de auto op weg gingen begon het te druppelen en viel er zelfs flink wat uit !

Gisteren kon ik het probleem van mijn nieuwe schoenen gaan voorleggen in de orthopedische werkplaats.  Met 3 mannen : Marcel en 2 techniekers, bekeken ze mijn beugel, namen foto's en bespraken de mogelijkheden en eventuele oplossingen.  Straks brengt Marcel ze binnen en morgen kunnen we ze weer ophalen.  Dus vanavond en morgen moet ik mijn oude reserveschoenen, zonder beugel, weer aan.  Daar kan ik wel mee staan maar heel moeilijk mee stappen.  Dan zit ik 24 u in de rolstoel en dat is niet aangenaam als je gewoon bent van af en toe rond te lopen.  Ik stap nu gemiddeld 40 min. tot een uur per dag en dat ga ik missen.  Dan is het nog te hopen dat daarna het probleem opgelost is.  Ik probeer nu al meer dan een maand weer het tempo van voordien te halen en dat wil maar niet lukken door die instabiliteit.  Het begint wat door te wegen !

Het wordt ook stilaan tiijd om te trainen voor de 20 km door Brussel.  Eind mei is het zover.  Dan moet ik weer tempo halen met een kleiner tandwiel vooraan.  Deze winter heb ik op kracht getraind met een groot tandwiel op de Klimax van Join2Bike.  Onlangs hebben we een tweedehands Lepus gekocht : http://www.revalidatiefietsen.nl/fietsen/ligfietsen/hase-lepus-comfort  Die verschilt niet zoveel van een Klimax maar je zit wat hoger waardoor je er gemakkelijker op en af kan en een beter zicht hebt op het verkeer.  Op die Lepus staat een kleiner tandwiel dus ga ik daar nu de volgende weken mee trainen op soepel trappen en snelheid halen om mijn tijd van vorig jaar toch minstens te evenaren.  Zit er dan toch wat competitiegeest in mij ?

Dinsdag - 12/04/2016 - Mijn nekoefeningen hebben resultaat.  Ik kan de stijfheid onder controle houden als ik voldoende met mijn hoofd draai tussendoor.  Op zich is dat geen probleem, alleen kan het een raar zicht zijn als ik plots met mijn hoofd begin te draaien terwijl dat eigenlijk niet nodig lijkt.  Je zou mij hier thuis aan mijn laptop moeten zien doen : ik stop vaak met mijn activiteiten om mijn stramme spieren te bewegen.

Vorige vrijdag waren de weersvooruitzichten zo twijfelachtig dat we het fietsen uitstelden tot zondag.  Uiteindelijk bleef het toch droog maar zondag kregen we een dubbele portie zon zodat die gemiste vrijdag gauw vergeten was.  Mijn benen beginnen er al zomers uit te zien !  In de namiddag hebben we er nog van genoten op een overvol terras met een van onze zonen.  In de zon en uit de wind was het gewoon zalig.

Gisteren moest ik nog eens terug naar de tandarts.  Gelukkig wasde zon er nog steeds zodat ik met mijn scooter kon gaan.  Nog 1 beurt over 2 weken voor de definitieve kroon geplaatst wordt. In de voormiddag was ik ook al naar de apotheek gereden om mijn voorraad medicatie aan te vullen.  Ook deze voormiddag schijnt de zon weer overvloedig zodat ik de rolluiken al moet laten zakken om ze wat te temperen, anders halen we hier vlot de 25° C !  Zo zit ik weer in het half duister alsof het hoog zomer is.  Maar we mogen niet klagen.  Voor de conditietraining van deze namiddag kregen we al bericht dat deze buiten zou doorgaan en dat we best een pet en zonnebril kunnen meebrengen.  Dat lijkt een leuk vooruitzicht maar of dat gaat meevallen weet ik nog niet.  Op de atletiekpiste misschien nog wel maar op gras lukt mij dat totaal niet.  We zullen wel zien, dat zal snel duidelijk worden...

Vorige week kreeg ik iemand van de dienst Gezinshulp op gesprek.  Ik heb die gecontacteerd om wat meer hulp in het huishouden te krijgen.  Marcel werkt zich al 5 jaar uit de naad en kan best wat extra hulp gebruiken om werk en gezin te combineren.  Zo zou die hulp mij kunnen begeleiden met boodschappen doen en kan ik haar/hem instructies geven in het huishouden (opruimen, strijken,...) zodat Marcel wat ontlast wordt en zijn weekends wat minder druk worden.  Hij zou nog 4 jaar moeten werken voor hij op prépensioen kan.

Volgend weekend zit al goed vol : op zaterdagavond zingt Canzonetta in Blauwput het eerste concert van dit jaar in Blauwput : http://www.canzonetta.be/concert-18/  De tweede opvoering gaat door in de thuishaven van het Limburgs Kamerorkest op zondagnamiddag, een week later.  Voor dat concert ga ik passen.  Een hele namiddag op verplaatsing is voor mij te zwaar.  Mijn romp houdt het zolang niet vol zonder siësta.  Op de fiets is dat iets anders.  Zo'n ligfiets is comfortabel genoeg.  Nu zondag gaan we met Join2Bike de Ravel doen van Hoegaarden naar Namen : http://www.routeyou.com/nl-be/route/view/360467/fietsroute/ravel-2-hoegaarden-tot-namur  Dat wil zeggen dat we het zaterdag niet te laat mogen maken !  40 km fietsen met geen al te grote hoogteverschillen, ook al zit er een groot stuk in stijgende lijn in, moet te doen zijn.  Laat ons hopen dat het weer dan even mooi is als nu !

Volgende maandag ga ik mijn nieuwe schoenen eens laten nakijken.  Na enkele weken stap ik er nog steeds niet vlot mee.  Het vraagt nog steeds veel concentratie om mijn knie onder controle te houden.  De vorige jaren ging dat veel vlotter, daarom denk ik dat er met de stand van de beugel iets niet klopt.  We zullen zien wat de technieker ervan vindt.