Archief

Dinsdag - 26/01/2016 - Voor het etentje met de conditiegroep vorige week hebben we moeten passen.  Marcel voelde zich niet goed en bleef liever thuis.  Hij trakteerde mij wel op lekkere frietjes en we hadden een rustige tv-avond.  Na enkele dagen uitzieken is hij weer aan de beterhand.  Gelukkig kan ik gemakkelijk mensen vinden om bij te springen voor boodschappen en kleine klusjes.

Vorige zondag was een koordag : in de voormiddag zongen we de mis in Blauwput (geen fietstraining voor mij!) en in de namiddag stond er een extra repetitie voor ons lenteconcert gepland.  We hebben hard gewerkt, wat overdag toch beter gaat dan 's avonds.  Het concert is al in april, we hebben niet meer zoveel tijd.  Elke keer is de aanloop naar een concert heel intens.  Het is niet gemakkelijk om de sfeer op de repetities ook nog wat luchtig te houden maar dat kan mijn zus wel !

Deze keer help ik haar met het verwerken van de partituren.  We splitsen die op per partij (alt, bas, sopraan en tenor).  Zo zijn ze heel wat overzichtelijker en beknopter.  De laatste jaren werken we met schriftjes waar we de partituren op A5 formaat in kleven.  Dat ligt beter in de hand dan een zware map waar je pijnlijke armen en schouders van krijgt.  Tot nu toe zorgde Magda alleen voor die partituren.  Nu ik voor mezelf die van de alt er uit haal, ben ik er wat handiger in geworden en bood ik haar aan om te helpen.  Ik moet mijn tijd nu nog beter in het oog houden om ze liefst zo snel mogelijk klaar te krijgen.  Er sluipen gemakkelijk foutjes in en die kunnen er beter uitgehaald worden voor we ze kopiëren in klein formaat.

Vorige week heb ik mijn oude gsm vervangen door een nieuwe.  Hij was al 6 jaar oud en moest om de 2 dagen opgeladen worden.  Ik wou er nu eentje met een lader waar je hem gewoon op kan zetten zoals een draadloze telefoon.  Zo kwam ik vanzelf bij de seniorenversies uit.  http://www.manualslib.com/manual/994743/Doro-Primo-215.html#manual  De toetsen zijn wat groter en het scherm is veel duidelijker.  Het volume heb ik al bijgesteld van 7 naar 3 en ik zet hem altijd op stil.  Het is even wennen en zoeken want een uitgebreide handleiding moet je van het internet halen en daar ben ik niet zo in thuis.  Ik weet dus weer goed wat doen de eerste dagen en weken !

Gisteren hield Join2Bike zijn eerste info avond over de werking en de planning van dit jaar.  We gaan weer naar het Kaunertal omwille van de uitstekende accommodatie van het hotel http://www.weisseespitze.com/hotel.html De voorzieningen voor een grote groep met een aantal rolstoelgebruikers zijn uniek.  Het eerste vrouwenteam (3 gekoppelde trikes) werd ook aangekondigd.  We gaan ervoor en we hopen het doel te bereiken : zo ver/hoog mogelijk !  Als dat niet de top is, geeft dat niet.  Er is geen tijdslimiet en we rijden op eigen tempo.  Bij de eerste klimstage in de Ardennen zal al veel duidelijk worden.  Daar doen we weer de Col du Rosier  https://catenacycling.com/nl/ride-the-world/detail/1244-cote-de-rosier-nord-1  Als we die lange klim aankunnen zijn we klaar voor Tirol.  We hopen nu weer op wat droge zondagen om samen te kunnen trainen.

Dinsdag - 19/01/2016 - Mijn barometer had het bij het rechte eind.  Ik voelde de winterprik al aankomen nog voor hij aangekondigd werd.  Nu is het stappen nog moeilijker, maar ik probeer het toch nog 2 à 3 maal per dag 20 minuten te doen om in conditie te blijven.

Vorige woensdag had ik een consultatie bij de neuroloog omtrent epilepsie.  Ze blijven zwaar tillen aan de tintelingen in mijn hand.  Hoewel ik benadrukte dat het mij niet meer stoort of verontrust, willen ze toch weer een ander soort scan doen : een PET scan onder EEG monitoring.  Daarvoor moet je nuchter blijven en voor het onderzoek start een paar liter water drinken.  Ik heb al vaak mensen horen zuchten over die hoeveelheid water.  Ik vraag mij ook af waar dat goed voor is om een scan van mijn hoofd te nemen.  Dat mogen ze me dan wel eens uitleggen.  Die scan is gepland voor volgende maand.

Sinds vorige week heb ik veel last van mijn rechter schouderblad.  Samen met de kinesist heb ik ook de oorzaak gevonden.  Dat blijkt te liggen aan mijn houding tijdens het typen op de laptop.  Toen ik dactylo lessen kreeg op school was dat op oude mechanische typmachines.  Dat waren grote, zware machines waarbij je elke toets met genoeg kracht moest aanslaan om een letter op papier te krijgen.  Dat kon je niet met steun onder je armen of polsen en je kreeg al gauw veel kracht in je vingers.  Nu alles elektrisch gaat is dat niet meer nodig.  Nu moet ik dus leren typen met armsteun en wel zo dat ik met mijn rechter hand het hele toetsenbord kan bereiken.  Dat vraagt ook een andere zitpositie (iets meer naar links) waardoor ik de rechtse toetsen vaak fout aansla.  De spellingcontrole komt nu goed van pas !

Vorig jaar maakte Join2Bike kalenders met prachtige foto's van het Kaunertal en  Ik kon het niet over mijn hart krijgen om die nu al weg te gooien.  Daarom zocht en vond ik een manier om hem nog een jaar langer te gebruiken.  Op internet kan je gratis maandkalenders vinden.  Die heb ik afgedrukt en Marcel heeft die over die van vorig jaar geplakt.  Op deze manier kijken we nu terug naar de mooie foto's van 2014.  Het was mijn eerste jaar op de trike en ik reed met Marcel en Robbe achter mij in een triketrain naar boven.  Het jaar voordien reden we nog met de tandem.

Dit jaar proberen we het voor het eerst met een vrouwenteam.  Ik fiets nu al met een groter tandwiel vooraan om wat meer op kracht te trainen.  Dat zal mij ook goed van pas komen bij de 20 km door Brussel.  Die wordt dit jaar gereden op 29 mei en ik kijk er al naar uit !

Volgende week start de conditietrainig van het Centrum Aangepast Sporten weer : http://www.casvzw.be/index.php/sportcellen-home/conditietraining  Vanavond gaan we samen eten, dan heeft iedereen de kans om wat bij te praten en kunnen we onze nieuwjaarswensen al uitwisselen zodat de eerste training daar al niet door gestoord wordt.  Nog iets om naar uit te kijken !

Dinsdag - 12/01/2016 - De start van het nieuwe jaar gaat een beetje in mineur.  Na de feestdagen en de eerste fietstraining onder een stralende winterzon voel ik aan mijn lamme kant dat er ander weer op komst is.  Mijn been en arm zijn stijver en ik stap moeilijker.  Warmer aankleden heeft geen effect op mijn barometer.  Het eerste winterweer is trouwens al aangekondigd ondertussen.

Het oefenen met de kinesisten en het stappen in huis gaat gewoon verder.  Geen vakantie voor mij op dat vlak!  Wat niet geoefend wordt, gaat achteruit en daar is het nog steeds veel te vroeg voor.  Ik stap nu nog 2 à 3 maal per dag 20 minuten.  Met dat stijve been gaat het iets trager maar liever dat dan blijven zitten.

Gelukkig was het vrijdag goed fietsweer want de fietstraining van Join2Bike op zondag werd afgelast omwille van een sterfgeval (de moeder van een van de organisatoren).  Ze was 87 jaar en wordt deze week begraven.

Volgend weekend belooft droog maar koud te worden.  Met een warme joggingbroek extra en een ski vest, muts en handschoenen kunnen we daar wel tegen.  Dat is zo eigenaardig : op de fiets wringt mijn been nooit tegen terwijl het stappen toch moeilijk blijft !!!

Dinsdag - 05/01/2016 - We hebben het nieuwe jaar goed ingezet.  Samen met onze fietsvrienden van het koor hadden we een gezellige avond.  Mijn conditie lijkt weer op het niveau van eind augustus te zitten.  Dankzij mijn Tempur kussen, een goede stoel en af en toe eens wat rondlopen heb ik het goed volgehouden tot middernacht.

Dat wil zeggen dat ik kan stoppen met opbouwen en overgaan op onderhoudstraining.  Nu stap ik nog steeds rondjes van 20 minuten en hoef ik ze niet meer te tellen.  Mijn timer zet ik ook niet meer : als ik merk dat ik het wat koud krijg, weet ik dat ik wat moet bewegen om op te warmen.  Ik kleed me dus vooral niet te warm en 22° in huis is meer dan genoeg voor mij.  Nu nog opletten dat ik mijn lenigheidsoefeningen niet verwaarloos : mijn romp en armen vragen ook aandacht.  Gelukkig ben ik al heel lang gewoon om naar mijn lichaam te luisteren.  Voor mijn verlamming ben ik 25 jaar rug lijder geweest.  Daardoor heb ik geleerd om op te letten bij alles wat ik deed.  Beter voorzichtig zijn dan weer uitvallen met een lumbago : lang zitten of staan en zware lasten vermijden.  Ergonomie is mij niet vreemd.  Ik sliep altijd op mijn zij met een kussen tussen mijn knieën.  Nu kan ik alleen nog op mijn rug liggen door die verlamming.  Zonder hulp kan ik mij niet meer draaien in lig : het gewicht van die lamme helft is te zwaar.  Het was heel moeilijk om zo weer goed te slapen.  Dat begint nu eindelijk te lukken.

Ik ben 4 jaar terug thuis van 02/12.  In het begin had ik veel moeite om door te slapen.  In een ziekenhuis is het 's nachts nooit echt rustig.  De nachtverpleging moet haar werk kunnen doen, heeft een minimum aan licht nodig en laat de kamerdeur liefst open staan.  Daar kwamen ze me ook om de 2 uur draaien om doorligwonden te vermijden.

In het revalidatiecentrum leerde ik mijn bed in relaxstand te zetten voor de nacht zodat dat draaien niet meer hoefde.  Dan moest ik alleen nog bellen om te plassen.  Overdag werd mij een ritme van om de 3 uur opgelegd.  Als je niet vast slaapt zet zich dat 's nachts gewoon door.  Bij mijn thuiskomst was dat ook nog zo.  We hadden ook nog geen verstelbaar bed zodat we dat met kussens probeerden op te lossen.  Minder comfortabel maar toch beter dan plat op mijn rug.

We zijn dan zo snel mogelijk een nieuw bed gaan bestellen.  Voorlopig huurden we een ziekenhuisbed bij het ziekenfonds om overdag op te rusten en zodat ik toch wat comfortabeler kon slapen.  Sinds enkele weken begin ik toch echt door te slapen tot 's morgens.  Zo stoor ik Marcel ook veel minder en voelen we ons allebei wat beter uitgeslapen.

De eindejaar periode verliep veel rustiger dan die van Kerstmis.  We hadden alleen met vrienden afgesproken voor oudejaarsavond.  Op nieuwjaarsdag kwamen de 2 oudste zonen met hun vriendinnen langs.  De jongste kwam op zondag even langs.  Zo hebben we ze toch allemaal gezien en dat deed ons veel deugd.  Zondag was er ook nog een nieuwjaarsconcert van de fanfare van Tildonk, zij brachten de klassieke muziek in de swingende stijl van James Last : http://www.toeterdonk.be/

Heel aangenaam, echt de moeite om niet voor je televisie te blijven zitten !!!  We hadden er in de voormiddag al een fietstraining op zitten met Join2Bike.  Frisse lucht hadden we al genoeg gehad en zelfs wat zon op de koop toe.

Dinsdag - 29/12/2015 - De kerstperiode is voor mijn familie niet helemaal de vrolijkste van het jaar.  Wij betreuren dan het overlijden van enkele dierbaren : 23/11/1998 mijn vader (69 jaar, hij had longkanker), 23/12/1982 mijn zus Gitta (27 jaar, zij overleefde haar hersenbloeding niet) en 08/12/2013 mijn neef Dries (oudste zoon van mijn zus Magda, hij was 28 jaar en had pancreaskanker).

Maar het leven gaat verder en we slaan er ons door.  Magda kreeg in april 2015 een kleindochter, Lou.  Mijn moeder houdt zich kranig met haar 85 jaar.  Ze komt nog wekelijks mijn orchideën verzorgen, voor haar een uitstap, voor mij een hulp en aangenaam gezelschap.  Ze maakt nu heel graag gebruik van onze lift, haar knieën doen het al langer minder goed.  Ik blijf mijn stappen oefenen : 25 rondjes in 25 minuten, zo vaak mogelijk in de voormiddag (2 à 3 keer).  Nu de conditietraining een maand niet doorgaat, wil ik dat vanaf volgende week nog wat sneller doen : 25 rondjes in 20 minuten zou al heel mooi zijn.

Het idee dat ik niet meer zou kunnen stappen besluipt mij de laatste dagen.  Mijn beperkte mobiliteit is mij veel waard.  Het viel mij op dat ik de laatste dagen minder goed stap : ik zak wat meer door mijn linker heup.  Mijn kinesist zag het ook maar zei dat ik me daar zeker niet door mag laten ontmoedigen : "Op goede dagen zal dat wel weer beter gaan".  De vermoeidheid van de feestdagen laat zich misschien nog wat voelen.  Ik denk dat dat klopt : vandaag gaat het inderdaad iets beter.

De kerstdagen waren wat drukker dan gewoonlijk.  De vorige jaren hielden we het rustig op kerstavond : een etentje met mijn moeder en de kinderen.  Op kerstdag gaan zingen met het koor in de voormiddag.  Dit jaar nodigde Marcel op kerstavond zijn familie uit voor een etentje : zo konden zijn broers en zussen ineens ook de nieuwe badkamer en de lift komen bekijken.  Als zijn familie bijeen komt is het altijd om plezier te maken en dat was nu ook het geval.  Heel leuk maar voor mij toch wat te druk, ook al hadden we maar 7 gasten aan tafel.  Marcel kan heel goed koken en we genoten van ragout van everzwijn met kroketten na een licht hapje bij het aperitief.  Na het dessert trok ik me terug op de slaapkamer om wat te rusten en tv te kijken.  Na een korte nachtrust (om 4u was ik al wakker!) en een verkwikkende douche moest ik dan om 9u al in de kerk zijn om met koor te zingen in de kerstviering.  In de namiddag kwamen dan de 2 jongste zonen met hun vriendinnen langs.  Dat deed me veel deugd !  Ik zie ze niet zo vaak.  Jonge mensen hebben het druk en dat is ook normaal.  Ze staan aan het begin van het grote avontuur van hun leven, ze moeten hun weg zoeken en dat is niet altijd even simpel.  Toen wij trouwden was het onze beurt om eraan te beginnen.

Zondag was er geen fietstraining met Join2Bike maar de weer was te mooi om binnen te blijven.  Gelukkig hebben we de trike nog thuis staan zodat we toch kunnen fietsen wanneer het ons uitkomt en het weer wat meezit.  Deze uitzonderlijk warme winter komt ons nu even goed uit !

Voor eindejaar houden we het eenvoudig : een avond met vrienden en daarna rustig aan het nieuwe jaar in.  Dan wordt het stilaan tijd om vooruit te kijken naar volgende zomer : we hebben een paar ideetjes maar of dat allemaal gaat lukken moeten we nog even afwachten !!!

Dinsdag - 22/12/2015 - Zondag hebben we weer lekker kunnen fietsen met Join2Bike !  Deze keer werd ik wel gekoppeld : ik kreeg de leiding over een treintje van 4 trikes.  Dat was een heel verschil met de vorige keer.  Met vereende krachten kom je echt veel verder en is het ook veel comfortabeler voor iedereen.  Niemand had blijkbaar het gevoel dat het een zware training geweest was.  Er was wel veel minder wind dan de vorige keer.  Met zo'n lange trein moet je bij het sturen wel uitkijken in de bochten maar ik kreeg geen klachten en we zijn nergens blijven hangen.  Iedereen schakelde ook goed met de versnellingen zodat we nergens in de problemen kwamen.  Op de steilste hellingen waren de duwers blij met de hulp van mijn motor.  Die gebruik ik uiteraard zo weinig mogelijk anders is het geen training meer.

Tussen de feestdagen is er geen fietstraining of koorrepetitie en de conditietraining houdt een winterstop van een maand vanaf Kerstmis.  Dat ga ik wel missen.  Gelukkig gaan de repetities van het koor vanaf januari weer gewoon door.  We staan voor ons Lenteconcert in april en daar is nog veel werk aan.  Er zijn enkele extra repetities gepland op een paar zondagnamiddagen.  Dat zou moeten volstaan om alles onder de knie te krijgen.

Nu is het nog even druk met nieuwe agenda's invullen en cadeautjes verzinnen.  Daar zijn we deze keer wat laat mee.  Ondertussen hebben we wel een paar toestellen vervangen waar we eigenlijk al op verzonnen voor 2011 !  Na 5 jaar andere zorgen komt het er eindelijk van.

De laatste dagen heb ik 's avonds last van een pijnlijke spier in mijn linker kuit.  Vanmorgen heb ik die eens goed betast voor het aankleden want met de beugel van mijn schoen erover kan ik er niet meer aan.  Die spier voelt erg hard aan.  Daar zal ik het met mijn kinesisten eens over moeten hebben en 's avonds al eens proberen om ze te masseren.  Hopelijk doet het dan wat minder pijn als ik ga slapen want dat houd me toch een tijdje wakker.

Sinds vorige week probeer ik ook wat meer gevoel te krijgen in mijn linker hiel en buitenkant van die voet.  Voor ik mijn schoenen aan doe, beklop ik die zoals ik vorig jaar deed met de voetzool.  Na enkele weken kreeg ik meer gevoel erin bij het stappen.  Ik merk nu al dat ik mijn hiel beter voel.  Laat ons hopen dat dat echt is en nog wat verder evolueert want tussen droom en werkelijkheid zit soms nog wel wat verschil.

In mijn dromen zitten geen rolstoel, beugel of wandelstok.  Daarin loop, spring en dans ik zoals vroeger.  Heerlijk om te beleven zo lang het duurt.  Maar als ik dan wakker word, komt het besef dat het een droom was.  Dat is telkens heel ontnuchterend.  Ik ben wel altijd heel blij met zo'n droom maar die heb ik echt niet vaak.  Misschien nog maar goed : een depressie hoef ik nu ook weer niet.  Daar ben ik gelukkig aan ontsnapt en ik hoop dat zo te houden.  Daarom blijven we plannen maken en vooruit kijken.  We zijn blij met wat achter ons ligt want dat was goed en daar kunnen we nog lang tevreden op terug blikken.

Donderdag - 17/12/2015 - Het begin van deze week was weer druk.  Met de feestdagen in zicht moet er toch wel wat geregeld en afgesproken worden.  De fietstraining van zondag viel letterlijk in het water door de regen.  De hele voormiddag was het grijs en nat.  Vorige vrijdag was het weer niet veel beter zodat er toen ook niet te fietsen viel.  Gelukkig was het maandag helder en droog en had Marcel even tijd om te gaan fietsen.  Voor morgen en de volgende dagen ziet het er ook goed uit, dus dat belooft !

Vorige week heb ik enkele mensen terug gezien die ik al heel lang niet meer gezien had.  We hadden nog contact via mail, maar het kwam er nu pas van om elkaar echt op te zoeken.

Donderdag kwam een vriendin langs die ik leerde kennen aan de schoolpoort, meer dan 20 jaar geleden.  Onze oudsten raakten bevriend op school en de moeders hadden gelijklopende interesses.  Door de jaren en na onze verhuis hadden we minder contact maar als we elkaar zagen was het altijd alsof het sinds gisteren was.  We hadden allebei 3 kinderen en ze zaten toch 6 jaar samen op school.

Zaterdag zochten we een kennis op in de Noorder Kempen.  Hij bezocht ons in het voorjaar.  We vonden moeilijk een vrij moment om op tegenbezoek te gaan, maar nu was het eindelijk zover.  Het was een zeer gezellige avond.

Maandagavond kwam een nicht naar onze verbouwingen kijken.  Zij leest mijn blog vaak en was heel benieuwd wat het geworden was.

Mijn nieuwe armoefening begint in mijn oefenschema te passen.  Het wonderlijke is dat ik die lamme arm voel lichter worden als hij goed meewerkt.  Dat vraagt ook weer de nodige concentratie maar als je het resultaat voelt, motiveert dat toch weer om het vol te houden.

De conditietrainingen stoppen in de kerstvakantie en starten pas weer op na de examens eind januari.  Dat maakt de eindejaar periode iets lichter maar vraagt dan ook weer de nodige discipline om zelf te blijven oefenen.  In het voorjaar heb ik gevoeld hoe snel je een vaardigheid verliest als je die niet onderhoudt en dat wil ik zeker voorkomen.

Ik loop deze week 20 rondjes in huis per keer en probeer nu de intensiteit (tempo) wat te verhogen.  Dat maakt het wat minder saai en geeft me uitzicht op verbetering.  In de conditietraining doen we vaak een inspanningstest van 3 minuten en daar zit weinig of geen evolutie in.  Het is ook niet gemakkelijk om te stappen terwijl anderen je voortdurend voorbij lopen, soms rakelings langs je heen !  Ik ben nog altijd erg bang om te vallen, ook al wordt je daar onmiddellijk overeind geholpen.  Ik mag er niet aan denken om gekwetst te raken en een hele tijd te moeten herstellen waardoor ik niet in beweging kan blijven.  Dan moet ik weer helemaal opnieuw beginnen en dat lijkt me eerder een nachtmerrie !!!

Dinsdag - 08/12/2015 - Op de fietstraining van zondag hebben we onze schade van de vorige keer dubbel en dik ingehaald !  Er stond een stevige wind waar je in open veld serieus tegenin moest gaan.  Ook waren er weer enkele treintjes (gekoppelde trikes achter elkaar) samengesteld die samen minder last hadden van de wind dan de enkelen die alleen reden.  Zelfs met elektrische ondersteuning had ik moeite om ze bij te houden.  Ik voel het nog steeds in mijn spieren, samen met mijn kinesist heb ik gisteren wat stretching gedaan om de spierpijn wat te verzachten...  Ik heb de naam van een sterke te zijn en ik wil dat ook wel zijn maar ook mijn krachten zijn beperkt.  Tenslotte zijn we nog maar een maand weer aan het trainen met Join2Bike.  Echt opbouwen begint nu pas.

De kersttijd komt er weer aan.  Met Canzonetta zingen we weer op kerstdag om 10u in Blauwput.  We zijn al een paar weken met iets nieuws bezig en het wordt mooi maar we hebben het nog niet helemaal onder de knie.  Met nog 3 repetities te gaan, kan het nog spannend worden !

Mijn kinesisten complimenteren mij met de controle die ik heb over mijn linkerknie.  Het valt hun op dat die bij mij bij het stappen beter in de juiste houding blijft dan bij andere, vergelijkbare patiënten.  Dat klinkt uiteraard goed in mijn oren.  Ik stap hier niet voor niets zoveel rondjes per dag.  Deze week doe ik er telkens 18 van 20 meter.  Ik zou de frequentie nog wat moeten verhogen maar dat is wat moeilijker blijkbaar.  Met de arm- en lenigheidsoefeningen erbij heb ik het al tamelijk druk.  Straks is er weer conditietraining.  Voor vandaag komt het wel in orde.

Donderdag - 03/12/2015 - Het begin van deze week was vrij druk vandaar dat ik nu pas kan bloggen.  Op zondag zijn we met een aantal dappere Join2Bikers een geleide stadsrondrit gaan maken in Antwerpen.  Dat was geen inspannende training maar wel interessant omdat de gids je wat meer kan vertellen over de geschiedenis van Antwerpen.  Wist je dat de haven haar ontstaan te danken heeft aan Napoleon ?  Die had een scheepswerf nodig en vond in Antwerpen de geschikte plek.  De oude scheepswerf is nu een jachthaven.

Het weer zat ons niet mee : het was gelukkig niet te koud, wel winderig en regenachtig, maar wie zich daarop voorzag, had niet erg te klagen.  Omwille van de vele deelnemers werden 2 gidsen voorzien en konden we ons opsplitsen om de stad doorkruisen.  De gids van ons groepje was zo vriendelijk om ons, waar het kon, te laten schuilen terwijl hij zijn uitleg deed (vb. aan het vleeshuis, het MAS en het begijnhof).  De andere gids had daar blijkbaar minder oog voor en die groep had meer te klagen over wind en regen.  http://www.antwerpengids.be/bespreking/vleeshuis    http://www.mas.be/min.net?id=3080206     http://nl.yelp.be/biz/begijnhof-antwerpen-antwerpen

Na 2 uur rondtoeren kwamen we terug op ons vertrekpunt en sloten we af met een warm drankje/soep vlakbij de parking.  Buiten een paar platte banden verliep alles heel goed en hadden we weer een leuke activiteit met Join2Bike.  De exploten van 2011 tot nu vind je terug op hun website : http://j2b.join2bike.be/.  Op 'read more' klikken en je vind de verhalen van de vorige jaren.  Sinds wij ons aansloten in 2012 ging er een nieuwe wereld voor ons open : het ontdekken van sportieve mogelijkheden ondanks een beperking.  Na een zijspoor achterop een tandem kon ik na 2 jaar overstappen op een ligfiets.  Het eerste jaar reed ik gekoppeld achter een andere ligfiets om de kneepjes te leren.  Het tweede jaar reed ik zelfstandig.  Alleen in Tirol reed ik nog gekoppeld.  Dit jaar ben ik alleen tot aan het stuwmeer gereden.  http://j2b.join2bike.be/index.php/18-artikels/86-kaunertal-2015-een-voltreffer  Voor de grote klim kreeg ik ruggensteun van 2 mannen.  Voor volgend jaar werken we aan een vrouwenteam voor de grote klim naar de top.  Ik maak me sterk dat ons dat lukt zolang we niks forceren.  Een tijdslimiet is er gelukkig niet.  Als het weer mee zit, houdt niks ons nog tegen !

Wat mijn conditie betreft, heb ik vorige week een rekenfout gemaakt toen ik zei dat ik rondjes van 120 meter stap.  1 rondje is namelijk 20 meter !  Vorige week liep ik er 12 per keer, deze week doe ik er telkens 15.  Ik probeer nu ook beter te letten op mijn manier van stappen : voeten niet te breed uit elkaar, voldoende steunen op mijn linkerbeen.  Ik probeer de truc waarmee ik mijn voetzool heb wakker gekregen nu ook op de buitenkant van mijn voet.  Die werkt alleen nog uit reflex als ik er al mijn gewicht langdurig op zet.  Mijn voetzool begon ik te voelen bij het stappen nadat ik op het idee kwam om die te bekloppen met mijn hand.  Waarom zou dat niet kunnen lukken met de rest van mijn voet ?

Voor de rest maak ik me niet teveel illusies meer.  Volledig herstel en een functionele hand zal een wensdroom blijven tenzij er een mirakel gebeurt.  Dat wil niet zeggen dat ik nu minder ga doen.  Wat ik bereikt heb, wil ik zo lang mogelijk behouden.  Dat wil zeggen : blijven oefenen, stappen, fietsen, zingen, reizen als het kan.  'The sky is the limit' !!!

Mijn nieuwe bril moet nog wat wennen bij hele kleine lettertjes.  De armen/benen(hoe noem je dat ?) duwen mijn oorschelpen teveel naar buiten en dat is pijnlijk na enkele uren.  Dat moeten we nog laten bijregelen dit weekend.  Verder zal het vrij rustig zijn op een eerste kerstmarkt en een fietstraining na (als het niet regent).

Dinsdag - 24/11/2015 - Ik heb net een deugddoende behandeling gekregen van manicure en pedicure.  Af en toe is dat wel eens nodig om ingroeiende nagels te vermijden.  Nu ik weer meer stap kan ik dat maar beter voorkomen !

Mijn rondjes zijn nu al 120 m lang en ik probeer aan 4 x per dag te komen.  Daarnaast probeer ik er ook aan te denken om mijn arm wat meer aandacht te geven.  Er is een krachtoefening die ik zelf kan doen maar die zit nog niet in mijn vast oefenschema, dus vergeet ik ze nog vaak  Daarbij steun ik mijn linkerhand met de rechter en breng zo beide armen voorwaarts waarbij ik me concentreer op de linker zodat die actief meewerkt en zich niet gewoon laat leiden door de andere.  Deze extra activiteit stimuleert mijn hersenen om die arm terug in het lichaamsschema op te nemen.  Jozefien kon dat zo prachtig omschrijven : "de linkerkant van je lichaamsschema is gewist en de hersenen moeten daaraan herinnerd worden door stimulatie van die linkerkant."  Tot nu toe deed ik dat vooral door regelmatig over die arm te wrijven, nu kan ik er meer mee doen (als ik het niet vergeet) !

Het winterweer had ik vorige week al voelen aankomen (stramme linkerarm en -been).  Mijn barometer van 176 cm op links wees op aankomende koude.  Door aangekondigde sneeuwbuien laste Join2Bike de fietstraining van zondag af.  Daar was in Leuven echter niets van te zien.  Het bleef droog en zo fietsten Marcel en ik door de koude najaarszon een flinke toer van 1,5 uur in de buurt.  Toen we thuis kwamen hingen er dreigende wolken maar het bleef grotendeels droog.  Onze 2 jongste zonen kwamen langs en zo werd het onverwacht een gezellige namiddag.  's Avonds belde de oudste nog even, hij woont in Etterbeek (bij Brussel) en liet ons weten dat in zijn buurt alles rustig was.  Hij fietst naar zijn werk en heeft dus geen last van de stilgelegde metro.  Hopelijk neemt de terreurdreiging snel weer af zodat alles weer normaal wordt.

Zaterdagavond vierde het koor haar patroonheilige St. Cecilia.  Dat was weer een gezellige avond met lekkere soep, kaas en wijn.  Om iedereen de kans te geven met verschillende tafelgenoten bij te praten had het feest comité een systeem uitgedacht waardoor we 2 maal van tafel konden wisselen.  Daarnaast werd er natuurlijk nog gezongen over Cecilia.  De tafels waren versierd met de portretten van de 18 verschillende componisten van ons lenteconcert in het volgende voorjaar.

Door mijn verlamming kan ik zulke activiteiten niet lang volhouden en tegen 23u was ik aan rust toe.  Dan waren we toch al 5u van huis !  Het is nog even wachten op mijn nieuwe bril, hopelijk bellen ze vandaag of morgen dat hij klaar is.