Archief

Dinsdag - 14/04/2015 - Het mooie weer is er gekomen sedert Pasen.  Nu moeten we wat schade inhalen !  Vorige week ben ik met Marcel toch nog enkele keren kunnen gaan fietsen.  De zon lokte ons naar buiten !  Marcel had ook nood aan wat frisse lucht en beweging.  Het slechte weer van einde maart heeft niemand deugd gedaan, denk ik dan.

Sedert zaterdag is mijn broer met gezin in België.  Zij wonen in het verre Brest : le Finistère, 'het einde van de wereld' wordt dat daar genoemd.  Zij gingen graag in op mijn voorstel om zondag naar het bevoorradingspunt van Join2Bike te komen.  Sinds kort is dat bij taverne De Miester in Bierbeek : http://www.demiester.be/  

D' Store heeft de samenwerking stopgezet en dus moesten we op zoek naar een andere plek waar we op zondagvoormiddag met een 30tal fietsers mogen samenkomen.  Dat vonden we al snel bij De Miester.  Die heeft een parking achter zijn zaak waar we plaats genoeg hebben om met de volgwagen even te groeperen voor een drankje en een versnapering.  Mijn broer was, met vrouw en kinderen, goed op tijd !  Ze stonden als echte supporters bij de koers aan de aankomst en gingen uit hun dak toen ze mij zagen toekomen.  HEERLIJK !!!

Die middag gingen we met mijn familie samen eten om mijn broer welkom te heten.  Ze gaan deze week op prospectie voor de opleiding kine van hun zoon.  Hij zou daar in september aan willen beginnen, dat komt al dichtbij.

De vriendin van onze oudste is ook een Franse.  Zij studeert al 4 jaar in België en kan hen veel tips geven.  Zij leerde onze zoon kennen op de campus van Osaka (Japan) waar ze allebei studeerden in 2011.  Na de tsunami in maart werden alle Europese studenten terug geroepen.  Zo kwam zij met Wim mee naar België en sindsdien wonen zij samen.  Van een vliegende start gesproken !  Ze doen het goed, het is een mooi koppel.

Ik weet hoe het kwam maar ik had zondag moeite om de anderen bij te houden.  Ze reden sneller dan gewoonlijk, of zouden die een speciaal ontbijt gehad hebben ?  Bij het fietsen heb ik al een hele tijd last van een pijnlijke plek in de lage rugspieren.  Ik ben er onlangs pas achter gekomen wat de oorzaak is.  Dat ligt aan de rand van het kussen dat achter mijn rug zit.  Ik plaats het nu anders maar die plek moet eerst genezen.  Mijn kinesisten maken er tijd voor om dat te behandelen.  Ik hoop dat het snel betert want nu is het nog vrij pijnlijk.  De schokken van de putten in het wegdek bezorgen mij flink wat pijn.  Nieuwe asfalt heb ik nu het liefst.  Macadam is vreselijk : de naden tussen de betonplaten geven telkens schokken en daar heb ik veel last van.

Zondag reden we over een onverharde weg terug naar Pellenberg.  Dat was even erg als over kasseien rijden.  Parijs-Roubaix in het klein !  Gisteren kwam Dominique van Join2Bike langs om met mij wat te fietsen.  Nu onze badkamer een werf is wil ik Marcel niet teveel in beslag nemen.  Zij had laten weten dat zij tijd had voor mij en dat komt nu dus goed uit.  We zijn toch een dik uur gaan fietsen.  Ik zoek dan graag de hellingen op om mijn linkerbeen aan het werk te zetten.  Op vlakke weg kan dat gewoon meedraaien maar op een helling moet ik het wel bewust aansturen anders raak ik er niet op !   Het was een gezellige tocht.  Zeker voor herhaling vatbaar !!! 

Maandag - 06/04/2015 - Paasmaandag, geen kine, vrije dag, hoe vrij ben je met een verlamming?  De begrafenis op zaterdag was een heel mooie, positieve viering in het funerarium.  Zo mag de mijne ook zijn !  Om de herinnering aan Kristel intact te houden was ik haar niet gaan groeten voor de crematie.  Tijdens de uitvaart werd ook steeds herhaald dat ze zo'n positieve, vrolijke vrouw was.  Er werden een reeks foto's getoond van haar, met haar familie, haar kinderen, haar zussen.  Zij, steeds met een stralende lach.  Ik zat er met een brede glimlach naar te kijken.  Zo heb ik haar gekend en zo wil ik ook aan haar blijven denken.  Ik zat er wel 10 jaar naast wat haar leeftijd betreft.  51 was ze en niet 41. Nog steeds veel te jong om al te moeten gaan uiteraard.  Haar kinderen zijn nu tieners.  Ik heb ze nog weten geboren worden, toen ging ik vaak bij hen langs.  Gelukkig is hun vader altijd in de buurt gebleven.  Kristel was niet getrouwd maar had wel co-ouderschap met de vader van haar kinderen.  Ook mooi als dat kan !

In de paasvakantie is er geen conditietraining bij gebrek aan personeel.  Dat is spijtig want nu Marcel hier druk bezig is met klussen in de badkamer heeft hij weinig tijd voor mij.  Gelukkig is het nog geen stralend lenteweer want dan is binnen zitten helemaal zonde !  De Paasviering in de kerk van Blauwput was stemmig.  Het valt wel op dat de mensen minder vasthouden aan tradities : er was veel minder volk.  Die trend is al jaren aan de gang.  30 jaar geleden zongen wij voor een bomvolle kerk, nu was ze nog niet halfvol.  Dat was met ons concert gelukkig veel beter !!!

Het mooie weer is in aantocht, tegen het einde van de week zouden we 20° C halen en het blijft droog.  Ik probeer nog een fietsmaatje op te snorren voor zolang Marcel het nog zo druk heeft.  In de groep van Join2Bike signaleerde laatst iemand dat zij dat wel zag zitten.  Die ga ik eens contacteren voor de volgende dagen en weken.  Dat kan nog leuk worden ! 

Dinsdag - 31/03/2015 - 'Maart roert zijn staart' : deze weerspreuk klopt dit jaar helemaal : wind, regen, geen weer om een hond door te jagen of te fietsen !!!  Geen fietstraining op zondag en deze hele week dreigt het fietsen ook in het water te vallen.  De conditietraining zal deze namiddag weer een goed alternatief zijn.  Dat komt deze week toevallig goed uit, zo heeft Marcel de handen vrij voor andere dingen.  Er waren hier nog wat klussen in huis en daar is hij nu volop aan begonnen.

Volgens de buienradar wordt het beter na Pasen.  Daar reken ik dus op...

Vorige vrijdag mocht Join2Bike de trofee van 'tofste sportclub van Leuven' in ontvangst nemen.  Dat is een nieuwe erkenning en dat onze club die als eerste krijgt was heel tof ! 
https://www.facebook.com/pages/Join2Bike/177809759054534

We mochten onze club zelf nomineren.  Blijkbaar hebben wij een grote, actieve achterban waardoor we ook ineens de eerste winnaar zijn.  Eens zien hoe vaak we die nog kunnen halen !!!

Deze morgen kreeg ik heel droevig nieuws van de wereldwinkel.  De medewerkster, met wie ik destijds de boekhouding heb opgestart, is overleden.  Ze stierf aan leverkanker en haar uitvaart gaat door op zaterdag.  Ik had recent vernomen dat ze al palliatief verzorgd werd.  Vrijdag heb ik die dienst nog gebeld om te informeren naar de bezoekregeling.  Daar kreeg ik te horen dat alleen de naaste familie nog op bezoek kon komen en dat ik met hen contact moest opnemen.  Daarop vroeg ik om alvast mijn groeten aan haar over te maken.  Zaterdag vernam ik dat ze nog hooguit een week/maand te leven had.  Zondag is ze al gestorven.  Ze was nog maar 40 jaar en had 3 jonge kinderen.  2 jaar geleden heb ik haar nog gesproken.  Toen vertelde ze me dat ze borstkanker had gehad maar dat had ze overwonnen.  Ze zag er toen goed uit maar dat heeft blijkbaar niet lang meer geduurd.  Dit raakt mij nogal.  Voor hetzelfde geld was zij 4 jaar geleden naar mijn begrafenis geweest.  Ik heb meer geluk gehad.  Het lot...

Eind volgende week komt mijn broer, met zijn gezin, op bezoek.  Dat hadden ze tussen Kerst en Nieuwjaar willen doen maar dat is toen niet kunnen doorgaan.  Deze keer komen ze niet alleen op familiebezoek maar gaan ze ook prospectie voor de hogere opleiding van hun zoon.  Die zou graag kine komen studeren in België.  Hij heeft de dubbele nationaliteit, waardoor dat ook mogelijk is.  Hij is echter louter Franstalig en zal zijn studies dus ook in het Frans komen doen.  We hopen dat dat lukt, misschien krijgen we hem dan eens wat vaker te zien.  Hoewel, op kot gaan in het buitenland, is op zich al een avontuur.  Hij zal weinig tijd hebben voor zijn familie, denk ik.  

Dinsdag - 24/03/2015 - De concerten van Canzonetta zijn prima verlopen op zaterdag en zondag !  De decoratieploeg heeft topwerk afgeleverd.  Via deze link zien jullie het resultaat : https://picasaweb.google.com/113929932516129395428/WaterConcertCanzonetta?authkey=Gv1sRgCPyBrpOK_K6TowE

Bij zo'n activiteiten moet ik mijn energie goed doseren : veel rusten voor en na.   Voor zaterdagmorgen had ik me verontschuldigd bij de spelotheek.  Niet dat dat zoveel inspanning vraagt maar het rumoer van spelende kinderen en het gepraat van de volwassenen daarbij maakt het toch wel vrij vermoeiend.  Dat valt mij telkens weer op na zo'n permanentiebeurt.  Je zit dan 2 volle uren in het rumoer, terwijl het thuis altijd zo rustig en stil is en dat vraagt veel energie.  Voor het concert heb ik dus extra gerust.  Ik ben ook pas een uur later dan de anderen mee gaan inzingen.  Tijdens de pauze kon ik dan even, met de voeten omhoog, gaan rusten in een relaxzetel in de sacristie.  Ik hoorde van de anderen dat het bij het inzingen niet erg vlot gegaan was.  Daardoor was iedereen blijkbaar op zijn 'qui-vive' want er waren geen grote flaters op die eerste voorstelling.  Het publiek was zeer aandachtig en enthousiast.  We mogen weer spreken van een succes !

Ook op zondagnamiddag hadden we succes.  De sfeer is dan anders door het daglicht maar de muziek kwam goed over en ook deze keer verliep alles vlotjes.  De opkomst van het publiek was behoorlijk goed.  Er waren dat weekend nog tal van andere activiteiten in het Leuvense en dat merk je dan wel.  De kerk was telkens niet volzet maar toch behoorlijk gevuld.  Na een concert is er altijd een receptie.  Deze keer ging dat in de kerk zelf door omdat de parochiezaal niet vrij was.  Dat maakte het geheel nog gemoedelijker.  Velen bleven gewoon wat napraten in de kerk, er was drank voorzien door het koor.  Lang kon ik het wel niet meer volhouden en we gingen vrij vroeg weer naar huis.

De vermoeidheid van de laatste dagen laat zich nog voelen.  Ik slaap niet zo best de laatste tijd.  Ik doe het nu overdag ook wat rustig aan.  Gisteren was het droog weer en dan wenkt mijn fiets ons naar buiten.  We zijn toch nog een ruim uur gaan rondrijden in Linden.  Vandaag is er straks weer conditietraining, dan zal ik volgende nacht wel kunnen slapen.  Ik probeer me daar niet teveel zorgen om te maken.  Af en toe slaap ik wel eens door en dan is dat weer vergeten.  Ondertussen komt de zomer weer in zicht.  Plannen worden gemaakt we kijken weer uit naar onze fietsvakanties met Join2Bike in juli en met onze vrienden in augustus.  Voor het zover is bereid ik me ook weer voor op de 20 km door Brussel op 31/05.  Daarom kiezen we voor onze fietstochtjes steeds de omringende heuvels op in voorbereiding op de tunnels van de Brusselse Ring en de bergen in Oostenrijk.  Mijn linkerbeen moet gauw weer krachtig genoeg zijn om dat zelfstandig te doen.

Ongelooflijk die bevrijding op de fiets !  Als ik stap voel ik steeds de zwaarte van mijn verlamde arm en been.  Op de fiets voel ik daar niks van.  Mijn linkerbeen trapt goed mee, al moet ik me daar wel op concentreren om mijn rechterbeen niet te overbelasten.  Dat gaat echter steeds beter zodat het bijna lijkt alsof er niks mis is als ik fiets.

Dinsdag - 17/03/2015 - De aanloop naar de concerten van Canzonetta verloopt alles behalve rustig.  Afgelopen weekend was goed gevuld.  Zaterdagavond was er het concert van Adamo in Hasselt.  Prachtig !!!  Hij zong 2 volle uren, zonder pauze, en begeesterde de hele zaal.  Er waren slechts enkele lege plaatsen over.  Er was weinig jeugd te zien maar iedereen was laaiend enthousiast en zong goed mee.  http://www.sherpa.be/nlBE/Muziek/Chanson/Salvatore-Adamo/

We hebben er van genoten.  Voor de verjaardag van Marcel mocht dat wel.  Hij wordt donderdag pas 57 maar we vonden dit een ideale gelegenheid om dat te vieren met een concert.  De organisatie was vlekkeloos.  De voorzieningen voor rolstoelgebruikers waren perfect.  We kregen plaatsen toegewezen aan de voet van de tribune op een redelijke afstand van het podium.  Daar hadden we prima zicht en het geluidsvolume was perfect : geen fluitende oren achteraf !  Hij zong zowel oude als nieuwe liedjes in het Frans en het Nederlands.  Na 2 uren dachten we dat hij zou gaan afronden maar er kwam nog een extra nummer en nog een tweede ook.  Uiteindelijk zijn we doorgegaan voor hij uitgezongen was om niet in de massa verzeild te raken bij het verlaten van de zaal.  Toen was het al 22u30 !  Het is nog ruim 40 minuten rijden naar Leuven.

Zondagmorgen zong Canzonetta de mis om 10u.  Uitslapen was er dus niet bij deze keer.  Ik moest om 09u al in de kerk zijn en de voetpaden worden net nu vernieuwd in de Kerkstraat.  Niet eenvoudig om er te geraken dus.  Het was een mooie woorddienst.  Blauwput moet zijn pastoor delen met de omliggende parochies daarom is er niet elke zondag een eucharistieviering.  Onze vorige pastoor heeft dit goed voorbereid door voor zijn pensionering al leken te betrekken in de liturgie.  Daardoor is er een grotere pastorale ploeg dan vroeger.  Deze groep heeft een vorming gehad om woorddiensten te doen.  Zo blijft het parochiaal leven overeind zonder eigen pastoor.  Dat werkt blijkbaar goed want de vieringen in Blauwput gaan gewoon door.

Er was deze keer een verre bezoeker (uit Essen, bij de grens met Nederland) overgekomen.  Die man volgt al een tijdje deze blog en wou het koor wel eens horen en had me via mail gevraagd wanneer wij nog eens een mis zongen.  Zo kwam het dat hij zondag naar Blauwput kwam.  Na de viering kwam hij kennis maken en zijn we samen iets gaan drinken.  We hadden een gezellige middag en toen het tijd was om zijn trein terug naar Essen te halen, beloofden we op tegenbezoek te gaan.  Hij woont in de buurt van de Kalmthoutse Heide :   

http://www.natuurenbos.be/nl-BE/Domeinen/Antwerpen/Kalmthoutse_Heide.aspx#.VQf8vOHpWX4

Daar kunnen we dan eens gaan wandelen in de zomer.  Weer iets om naar uit te kijken !

Ondertussen is het hier volop lente : mooi en zacht weer.  Nu ik de trike weer in huis heb kunnen we weer gaan fietsen ipv naar de conditietraining te gaan.  Zo slaan we 2 vliegen in 1 klap : bewegen, in de zon.  Dat gaat deugd doen.  Vanaf april vliegen we er weer in met het fietsen want het zal snel eind mei zijn.  Dan moet mijn linkerbeen op volle kracht zijn voor de 20 km door Brussel...

Dinsdag - 10/03/2015 - De lente is vroeg dit jaar !  Zondag was er weer fietstraining met Join2Bike onder een stralende zon.  Ik had geen warme broek meer nodig deze keer.  Nu ondervond ik dat mijn linker broekspijp altijd omhoog schuift.  Alsof mijn linkerbeen wat vermagerd is.  Na de training konden we dan toch de trike mee naar huis nemen : http://www.hasefietsen.nl/fietsen/product_hase-klimax-2k

Nu kunnen we weer fietsen op droge dagen.  Dat zal nodig zijn om aan dat magere been wat spieren bij te kweken tegen 31/05.  Ik wil de 20 km door Brussel weer in een mooie tijd rijden, als het even kan.  Dat kan nog moeilijk worden met de aanpassing van onze badkamer over enkele weken.  Ik hoop dat dat een beetje vlot verloopt (mijn kaars zal ook daarvoor branden de volgende dagen en weken).

Vorige week heb ik Jozefien 2 maal gezien : op maandag verving ze Lisa, die op Bobathcursus was, en op donderdag kon ik weer gewoon bij haar voor mijn vaste kinebeurt bij haar.  Zij was ook net terug van een opleiding en wou weer iets nieuws proberen.  Bij de stimulatie van mijn voet merkte ze op dat nu niet alleen mijn tenen reageerden maar de hele voorvoet.  Haar enthousiasme hierover gaf me een opkikker van formaat.

Ik krijg de laatste tijd wel meer complimentjes dat ik er goed uitzie en weer meer mijn oude zelf wordt.  Ook dat is heel leuk om te horen !  Ik ga dus nog altijd vooruit en daar doe ik het toch al 4 jaar voor.  Het geeft me weer moed en zin om door te gaan.  Op deze manier ga ik mijn revalidatie 10jarenplan wel kunnen afwerken.

Vorige zaterdag trad Rick De Leeuw op in Blauwput : http://www.rickdeleeuw.be/Resources/OPEN%20GEEST%20v2%20%281%29.pdf

Hij is een Nederlandse zanger die in Vlaanderen rondtoert met pianist en radiomaker Jan Hautekiet.  Ze hebben ons aangenaam verrast !  Ik ken Rick De Leeuw alleen van op tv, waar hij al eens te gast is in praatprogramma's.  Zijn liedjes kende ik niet.  Zijn stem is niet super maar zijn persoonlijkheid sprankelt en hij komt verrassend fris over.  Het pianospel van Jan Hautekiet was super.  We hadden een leuke avond en zijn zelfs voor het tweede deel gebleven (wat niet mijn gewoonte is).  Meestal houd ik het maar vol tot aan de pauze.  De sfeer zat goed en dus bleven we tot het einde.

Gisteren was Lisa weer op post.  Ze was vol lof over de cursus.  Heel leuk dat jeugdig enthousiasme !  De nieuwe kinesisten zijn iets jonger dan mijn jongste zoon.  Zo blijf ik toch in contact met de 'jeugd van tegenwoordig'.  Hun inzet en toewijding is hartverwarmend.

Volgende zaterdag concerteert Adamo in Hasselt.  Ik hoop dat ik dat ook kan uitzitten.  We hebben plaatsen voor rolstoelgebruikers gereserveerd.  Die zijn wat ruimer en we hopen met goed zicht op het podium.  Dan zit ik toch al goed (die armleuningen maken een heel verschil !)  We horen hem graag zingen.  Zijn muziek staat op mijn IPad en zijn cd gaat al jaren mee op vakantie.  We kijken er echt naar uit ! 

Dinsdag - 03/03/2015 - Het weekend was weer druk bezet.  De training met Join2Bike had ik al afgezegd omwille van een extra repetitie met het koor op zondagnamiddag.  Uiteindelijk werd die training afgelast, ik heb dus niets gemist.  Felle rukwinden maken fietsen in groep gevaarlijk.  Daardoor moet ik een week langer wachten op mijn trike.  Die huren we weer vanaf deze maand tot aan het eind van de zomer.

Binnen 3 weken moet Canzonetta klaar zijn voor de concerten op 21 en 22/03.  Dat is niet lang meer en er is nog werk aan ! Nu komt het er op aan, om liefst dagelijks, wat partituren door te nemen zodat de noten en de tekst blijven hangen en niet meer verrassen. Laat ons hopen dat de winter zich niet meer laat voelen. Bij concerten in de winter merk je al eens aan de opkomst dat er sneeuw ligt. Dan haken mensen af en hebben we minder publiek.  Het publiek van Canzonetta is heel trouw en groeide aan naarmate het koor groeide.  In 1984 zijn we gestart met 7 pioniers, als voorzingkoor in de mis van 11u.  We heetten toen 'Ter elfder ure' en zongen 3stemmig.  Na 5 jaar waren we al met 20 en we zijn langzaam blijven groeien.  Voor onze 10de verjaardag brachten we voor het eerst een volledig profaan concert (niet-religieuze muziek).  Nu zijn we met een 45tal.  Mijn zus, de dirigente, blijft ons boeien met gevarieerde muziek uit alle tijden en vele culturen.

Vorige week heb ik mijn 3 vaste kinesisten moeten missen.  Ze volgden bijscholing.  Gelukkig kon de kinepraktijk toch 2 van de 4 beurten opvangen.  Zo kon ik donderdag nog eens met Annemie werken, zij verving Jozefien.  Anouk verving Lisa op maandag, dat was een prettig weerzien !  Ze vond dat mijn arm erop vooruit gegaan was.   Met de conditietraining en de repetities erbij heb ik toch niet al te veel stil gezeten.  Jozefien kwam gisteren langs in de plaats van Lisa.  Nu mijn schoenen in orde zijn, kunnen we weer verder werken aan houding en stappen.  Ze zijn nu al wat ingelopen en dat merk ik, het gaat weer beter !

Dinsdag - 24/02/2015 - Ik was niet helemaal tevreden over mijn nieuwe schoenen.  De hakken waren nog een cm hoger en dat viel op want ik kreeg er meermaals opmerkingen over.  De zolen waren ook weer vlak, doorlopend, zoals bij mijn vorige schoenen.  Ik had daar bij de bestelling nochtans over gesproken dat ik liever een vrije hak heb maar dat waren ze blijkbaar vergeten.  Ik had gisteren al een afspraak om dit te bespreken.  We namen mijn eerste paar schoenen mee als voorbeeld (die hebben we bewaard als reserve en daar was ik heel tevreden over).  Mijn argument dat Marcel wat  klein uitvalt naast mij maakte niet veel indruk maar toen ik zei dat mijn knie nog maar juist onder de tafel door kan als ik in de rolstoel zit werd duidelijk dat het een probleem was en dat er iets aan gedaan moest worden.  Ze konden er zelfs direct aan beginnen.  Met mijn oude schoenen weer aan konden we al snel weer naar huis en in de namiddag waren ze al klaar.

Het was wel niet simpel om zonder beugel te stappen.  Dat vroeg veel concentratie : nu weet ik des te beter waar die beugel goed voor is en waarom die schoenen zo stevig moeten zijn.  Mijn oude schoenen zijn veel soepeler, na een jaar gebruik, en opvallend lichter.  Die beugel kan gemakkelijk bijna een kilogram wegen.

Deze en volgende week moet ik Lisa en Jorien missen.  Zij volgen 2 weken een bobathcursus, dit is een specialisatiecursus voor kinesisten gericht op neurologie.

http://www.bobath.be/pdf/Basiscursus_BobathN.pdf

Na die cursus zijn ze heel wat wijzer wat neurologische aandoeningen betreft.  Gisteren zou Jozefien Lisa vervangen maar plots belde Anouk dat zij die vervanging kon doen, als ik dat wou.  Dat nam ik uiteraard graag aan en een uurtje later was ze er al.  Omdat ik zonder beugel niet goed kon stappen, werkten we met mijn arm en hand.  Ze stelde vast dat ik weer vooruit gegaan was en dat deed mij natuurlijk veel plezier !

Goed dat het zondagmorgen droog was.  Daardoor konden we gaan fietsen.  Vanaf volgende week huren we de trike weer van Join2Bike zodat ik me kan beginnen voorbereiden op de 20 km door Brussel.  Vanaf maart vlieg ik er in !

Straks is er dan conditietraining.  Dat is ook 2 uur volop bewegen.  Als je noodgedwongen veel stil zit, is dat heel welkom.  Dat komt goed uit nu ik deze week minder kine zal hebben.  Ik kijk al uit naar de terugkeer van Lisa en Jorien.  Ze zullen scherp staan en dat ga ik merken !

Dinsdag - 17/02/2015 - Mijn nieuwe schoenen beginnen te wennen.  Lisa, mijn kinesiste die op maandag komt, vind dat ik er goed mee stap.  Het steunen op de linkervoet is nog even goed als met de oude schoenen.  Daar ben ik heel blij om : het was even wennen aan rechte zolen.  De oude waren serieus afgesleten aan de binnenkant.  Ik voel het verschil heel goed !  Het leek alsof ik de riem rond mijn enkel te hard had aangetrokken maar die losser doen hielp niet.  Nu ben ik die nieuwe zolen al wat gewoon en stoort de stand van mijn voet mij niet meer.  Straks ga ik weer naar de conditietraining.  Dan ga ik voelen wat ze waard zijn !

Zaterdag werd de verjaardag van mijn schoonbroer gevierd.  Hij is 60 geworden en zijn kinderen organiseerden het feestje.  Hij is lid van de fanfare Toeterdonk in Tildonk : http://yvesfrederic.wix.com/toeterdonk

Uiteraard werd er getoeterd !!!  Ze spelen graag en goed en het is altijd prettig om ze bezig te zien.

Die avond, op Valentijn, kregen we bericht van onze tweede zoon : hij heeft zijn vriendin ten huwelijk gevraagd en ze heeft ja gezegd.  Wij zijn daar heel blij om.  Ze hebben elkaar ontmoet onder moeilijke omstandigheden.  Die hebben ze overwonnen en willen dat blijkbaar bezegelen met een huwelijk. 2015 wordt een feestjaar.  Ze zouden dit voorjaar nog willen trouwen.  Dat wil zeggen dat we dringend een en ander moeten gaan regelen.  Marcel ziet het al helemaal zitten.  Dat Mattias de eerste is van onze zonen om deze stap te zetten verwonderd ons niet, hij is altijd een rappe geweest.  Zijn broers hebben al veel langer verkering maar geen haast.  Volgende zaterdag ontmoeten we haar ouders.  Dat wordt een eerste kennismaking voor mij.  Ik kijk er naar uit.  Haar moeder komt uit Chili, haar vader is Belg, zij is hier opgegroeid, dus een Vlaams meisje eigenlijk.  Zo wordt ons gezin nog wat internationaler (de vriendin van de oudste heeft een Japanse moeder en haar vader komt uit Frankrijk).  Onze aanstaande schoondochter is even open en spontaan als Mattias, wij vinden dat ze goed bij elkaar passen en wensen hen alle geluk toe. 

Met de voorbereidende trainingen voor de 20 km door Brussel en de aanpassing van onze badkamer vanaf maart krijgen we het behoorlijk druk.  We hebben met Join2Bike afgesproken dat we de trike weer willen huren in het voorjaar en de zomer.  Het is toch nog even wachten op nieuws van een nieuwe trike en ik moet getraind zijn tegen 31/05.  Join2Bike is een goede back-up wat materiaal betreft !

Dinsdag - 10/02/2015 - Er zit weer evolutie in mijn linkervoet !  De laatste weken stimuleer ik die hiel vrij stevig voor ik mijn schoenen aantrek.  Ik klop er stevig op met mijn vlakke hand tot hij tintelt en nu, sedert gisteravond, voel ik die hiel ook als ik op die voet steun !!!  Daarvoor leek het alsof ik geen hiel had en ik op mijn tenen liep.

Ik begon al te denken dat het weinig uithaalde.  Jozefien was er ook niet zeker van.  Nu kan ik haar donderdag het goede nieuws brengen.  Het zal dus niet aan de nieuwe schoenen liggen dat ik beter ga stappen.  Gisteren zag Lisa, de jongste van mijn 3 kinesisten, onmiddellijk dat ik beter steunde op mijn linkervoet.  Of zou dat een gevolg zijn van de fietstraining van zondagmorgen ?

Na 3 weken winterweer konden we eindelijk weer de fiets op : een feest !  Het gevoel van vrijheid (verlost van de zwaarte van de verlamming) is fantastisch. Er was dan ook geen houden aan mijn enthousiasme en ik reed zo vaak mogelijk op kop.  Volgens de eerste snelheidsmeter langs de weg haalde ik wel 17 km/uur !

Sedert vorige week moet ik Anouk missen.  Zij start haar eigen praktijk op.  Ze heeft een huis gebouwd en hoopte na haar bevalling nog een tijd verder te kunnen meewerken in de praktijk in Wilsele, maar hier stopt het dus.  Misschien zie ik haar af en toe nog eens.  Ze zou nog inspringen voor vervanging van collega's met vakantie of in opleiding.  Jorien vervangt haar nu op vrijdag.  Zij heeft wel interesse om zich verder te bekwamen in de revalidatie van hand en arm zoals Anouk en daar ben ik heel blij om.   Ik zag mijn hoop op een min of meer functionele hand al in rook opgaan.  Het komt Jorien beter uit om op vrijdag aan huis te komen, dat bespaart ons nog een trip naar de praktijk in Wilsele en daar zijn we niet rouwig om.

Morgen nieuwe schoenen !  Na 14 maanden zijn de oude echt aan vervanging toe.  Ze steunen minder goed en mijn lamme voet heeft dat echt wel nodig.  Ik liep vroeger jarenlang met dezelfde schoenen, tot ze letterlijk op waren.  Nu is die vervanging na een jaar echt geen luxe.  Een slappe, lamme voet heeft dat gewoon nodig.  Ik kijk er weer naar uit.  Ik ben nu wel blij dat die evolutie in mijn linkervoet net voor de nieuwe schoenen gekomen is.  Er zal de volgende dagen niet veel van te zien zijn omdat ik nog moet wennen aan het stappen met het nieuwe paar.  Dat was met de vorige ook zo.  Dat duurt toch al gauw een week eer het went, vooral met die lamme voet.

Mijn medicatie is ook weer aangepast.  Ik neem nog maar 4 soorten pillen : een bloedverdunner, iets tegen hoge bloeddruk, iets tegen epilepsie en een spierontspanner.  De antidepressiva zijn afgebouwd en ik voel me er goed bij.  Pijnstillers heb ik maar zelden nodig.  Ik voel me vrij goed de laatste tijd.

Vorige week heb ik mij weer ingeschreven voor de 20 km door Brussel.  Dat gaat door op 31/05.  Vanaf maart moet er dus weer intensiever gefietst worden.  Dan huur ik de trike weer bij Join2Bike.  Ik ga dan weer samen met Louis op pad.  Hij is de nestor van onze groep en woont in Pellenberg.  Hij kent de omgeving als zijn broekzak en het is heel aangenaam om met hem door de velden te rijden.  Nu Marcel elke week een vrije dag heeft zal het ook gemakkelijker te plannen vallen.  Nu nog hopen dat het voorjaar vrij droog is zodat we veel kunnen gaan fietsen.

Ondertussen probeer ik thuis ook nog wat meer te zingen.  Het concert van Canzonetta komt heel dichtbij en de altpartij blijft niet zo gemakkelijk in mijn geheugen hangen als de sopraanpartij van vroeger.  Hoe meer ik dat herhaal hoe beter.  Mijn stem is nog niet zo krachtig als vroeger maar een valse noot valt altijd op en dat mag niet !  Voor wie de affiche nog eens wil bekijken :

http://www.canzonetta.be/?p=206