Archief

Dinsdag - 18/04/2017 - Zondag zong het koor de viering van 10u in Blauwput.  Met de feestdagen zijn we er altijd.  Daardoor moest ik de training van Join2Bike weer overslaan.  Spijtig want het weer was fris maar droog.  In de namiddag zijn we nog eens op familiebezoek geweest.  We hebben beiden grote families : Marcel komt uit een groot gezin en ik heb veel tantes en nonkels.

Ter compensatie voor de gemiste fietstocht ben ik gisteren met Marcel een toertje gaan fietsen in de buurt.  Vorige vrijdag was het niet gelukt.

Zaterdagvoormiddag was ik weer van dienst in de Spelotheek.  Het was er nogal druk (ondanks de paasvakantie).  Die namiddag ging ik nog naar de herdenking van een medestichter van de wereldwinkel (hij organiseerde de eerste vergadering).  Hij overleed onverwacht 2 weken geleden.  Daar waren nog meer mensen die ik ken van toen ik daar vrijwilliger was.  De startvergadering was in 1992.  Onlangs werd de 25ste verjaardag van de wereldwinkel gevierd.  Ik heb er meegewerkt tot ik begon te werken in 2001.  Ik heb er de boekhouding opgestart, de winkeliers opgeleid en begeleid, verslagen van de vergaderingen gemaakt en was betrokken bij allerlei activiteiten.  Een interessante periode !

Deze week heb ik maar 2 beurten kine.  Paasmaandag is een vrije dag, op dinsdag heb ik nooit kine omwille van de conditietraining en morgen is mijn kinesist niet vrij omwille van een stage.  Zo schieten alleen donderdag en vrijdag nog over.

Vorige week kwam er een bericht van de universiteit dat er vandaag bouwwerken starten op de campus van het Sportkot.  Er wordt een nieuwe sporthal gebouwd.  Spijtig genoeg stond er niet bij of de oude sportzaal nog bereikbaar is.  Daar ga ik naar informeren.  Ik neem aan dat dat nog wel kan via een alternatieve route zoals in het najaar toen de studenten hun 24uren loop hielden.  Dan lopen de studentenclubs tegen elkaar gedurende 24 u en benemen daarvoor de hele campus.  De club die de meeste rondjes loopt wint.

Morgen heb ik nog een afspraak met de orthesist voor mijn schoenen.  Volgens de pedicure zijn die nog niet in orde.  Ik hoop dat hij ze weer meteen kan aanpassen en ben benieuwd wat die gaat zeggen.  Ik heb ook nog een opmerking over mijn sandalen.  Die steunen niet voldoende.  Ik hoop dat daar iets aan te doen valt anders moet ik de volgende keer een ander model kiezen.  Voor warme dagen zijn ze wel geschikt maar niet om er veel mee te stappen en dat is toch wel de bedoeling.  Wordt vervolgd !

Dinsdag - 11/04/2017 - Geen fietstraining dit weekend.  Na een kort bezoek aan de markt in Heverlee zijn we toch even gaan fietsen.  Het was heerlijk, zonnig lenteweer zodat we het niet konden laten om toch even de fiets van stal te halen.  We reden nog eens de Heiberg op : http://www.sport.be/cycling/nl/hellingen/info.html?Route_ID=277 en op de terugweg reden we langs een ander pad dan gewoonlijk naar beneden.  Heel mooi met prachtige vergezichten over Kessel-Lo die ik zelden zag.

Vorige vrijdag had ik een afspraak bij de pedicure.  Ik heb al een hele tijd last van een pijnlijke plek onder de grote teen van mijn linker voet.  Zij stelde een eeltpit vast en heeft die verwijderd.  Dat is een soort eksteroog of likdoorn maar dan aan de onderkant van de voet.  Die wordt veroorzaakt door te veel druk op die plaats.  Ik moet nog maar eens mijn schoen laten aanpassen.  De 'soap' is dus nog niet afgelopen !  Of zou het door druk van de moed zijn die in mijn schoen aan het zinken is ?  Weer een nieuwe afspraak met de orthesist op volgende week woensdag.  Tot dan moet ik het rustiger aan doen.  Het verwijderen van die eeltpit was vrij pijnlijk.  In plaats van aan de buitenkant te verdikken groeit die naar de binnenkant.  Voorkomen is ook hier beter dan genezen.

Gisteren heeft de kinesist haar oefeningen moeten aanpassen en ik stap nu zo weinig mogelijk.  De conditietraining zal ik straks zo veel mogelijk met de rolstoel moeten doen.  Wat een week vakantie zou moeten lijken is voor mij eerder een straf.  Ik heb er moeite mee om zo passief te zijn.  Dat ligt me helemaal niet.

Gelukkig is er het koor nog.  Zondag zingen we de Paasviering in Blauwput om 10u.  Ik maak nu dagelijks wat tijd om te oefenen.  Misschien komt er dan wat meer kracht in mijn stem want die mag nog wat beter klinken.

Voor de fietstraining van volgende zondag zijn er weinig kandidaten.  De vorige jaren viel de training op een feestdag weg.  Nu we maar om de 2 weken trainen wordt er geprobeerd om ze toch te laten doorgaan.

Dinsdag - 04/04/2017 - Het lenteweer houdt aan en de bloemen en bloesems geven kleur aan de natuur !

Vorige zondag, 26 maart, hebben we met het koor een goede beurt gemaakt op het Provinciaal Korentornooi van Vlaams-Brabant.  We haalden 70 % en werden bevestigd in de eerste afdeling.  Er was wel wat kritiek op de plaatsing in de ruimte en we waren niet altijd toonvast maar we kregen van elk jurylid een aanmoediging als afsluiter (toch wel leuk !).

Donderdag konden we bij de orthopedische werkplaats langs gaan om de nieuwe bekleding van mijn nachtspalk op te halen.  Dat ziet er uit als een schelp met goed passende steunzool.  Daardoor slaap ik nu weer veel beter.  Gelukkig !  Hopelijk is dit het 'happy end' van deze 'soap'.

Vrijdag ben ik nog eens zonder begeleiding met mijn scooter boodschappen gaan doen : bij de bakker en de apotheek kan ik gemakkelijk tot aan de deur rijden.  Met mijn stok stap ik dan naar binnen en het personeel helpt mij dan wel verder.  Ik was wel aan mijn buren gaan vragen om rits van mijn jas toe te doen.  Het was nog fris rond een uur of 10.  Mijn buurvrouw heeft mij met plezier geholpen.  Ik kan op haar rekenen voor zo'n kleine dingen en dat is fijn.  Het is niet de eerste keer dat ik alleen voor kleine boodschappen op pad ga.  De apotheek verwittig ik op voorhand zodat ik weet of mijn medicatie beschikbaar is.

In de namiddag gingen we nog wat fietsen maar het begon al gauw wat te regenen en we besloten om het kort te houden.  Zo hebben we maar 6 km gedaan.  Jammer genoeg stopte het met regenen als we thuis kwamen.

Zaterdag hebben we met onze kinderen eindelijk de verjaardag van Marcel kunnen vieren met een etentje.  Door de kooractiviteiten hebben we dat even moeten uitstellen.  Het was  een gezellige avond in een Italiaans restaurant in de buurt.  Daar zijn nieuwe uitbaters, een goede reden om ze uit te testen.

Zondag stond Join2Bike weer op onze agenda met een flinke rit in de omgeving van Booischot.  We konden hier parkeren en nadien even uitrusten en napraten : http://www.gaph-heist.be/nethedal-vzw.html  Het was prachtig weer waardoor ik mijn eerste zonnebad gehad heb.  Mijn knieën en gezicht zijn al veel minder bleek.  Na een goede 35 km fietsen werden we getrakteerd op taart en koffie voor de verjaardag van onze voorzitter.

Vrijdagochtend heb ik een afspraak bij de pedicure.  Ik kijk er naar uit want mijn sandalen geven minder steun aan mijn lamme voet waardoor er nieuw eelt op komt en dat geeft pijnlijke plekken.  Ik heb geprobeerd om die sandalen in te lopen en dat is daar het gevolg van, denk ik.  Ik draag ze nu alleen nog in huis en stap er wat minder mee.  Sporten doe ik nu uitsluitend met mijn bottines.  Nu die nieuwe zolen hebben komen die nog goed van pas, al moet ik voor de linker schoen nog een nieuwe binnenzool laten maken.  Die oude zit niet meer zoals het hoort.

Dinsdag - 28/03/2017 - Volop lentezon hier !  Na een druk weekend konden we gisteren toch nog even gaan fietsen in de stralende zon.  Daar hebben we van genoten.

Vorige vrijdagavond zijn we naar een documentaire gaan kijken in Leuven in het kader van Docville : http://www.docville.be/ .  The happy film : http://www.docville.be/nl/film/happy-film.  Die begon met de mededeling : deze film maakt u niet gelukkig !  Hij was in het Engels, zonder ondertiteling.  Mijn kennis van het Engels bleek onvoldoende om alles te verstaan en de uitspraak van de acteurs was niet echt correct.  Dat maakte het nog moeilijker.  De reacties van het publiek verwonderden ons nogal.  Gelukkig was er iemand in ons gezelschap die na afloop een en ander kon verduidelijken.  Zo hadden we toch een gezellig avondje uit.

Donderdag kwam er een telefoontje van de orthopedische werkplaats dat mijn nachtspalk klaar was.  Daardoor kon ik vrijdag al langs gaan om die op te halen.  Spijtig genoeg beantwoordde die niet helemaal aan de vereisten en hebben we die geweigerd.  Ik hoop gauw weer bericht te krijgen voor een nieuwe pasbeurt.  Nu gebruik ik weer mijn oude spalk waardoor ik weer minder goed slaap.  Dankzij de nieuwe inlegzool (silicone) valt het nog wat mee.

Zaterdag waren we uitgenodigd op het verjaardagsfeest van mijn zus.  Ze wordt 60 dit jaar.  Daarom werd ze getrakteerd door haar man en kinderen op 60 verrassingen/opdrachten.  Met wat vrienden en familie er bij was het een leuk feestje.

Zondagnamiddag namen we met Canzonetta deel aan het Provinciaal Korentornooi.  http://www.vlaamsbrabant.be/vrije-tijd-cultuur/cultuur/muziek-en-theater/provinciale-koortornooien/index.jsp  Dat is ingedeeld in verschillende niveaus : de hogere en lagere afdelingen.  In het lagere niveau heb je tweede en derde afdeling  Wij zitten in eerste afdeling.  Daar boven zijn er nog 2 afdelingen : uitmuntendheid en ere-afdeling.  Door deel te nemen kan je subsidies krijgen.  Bij onze eerste deelname (tweede afdeling van het lagere niveau) werden we meteen doorverwezen naar eerste afdeling.  Dat was een opsteker !  Als je het programma van dat tornooi bekijkt krijg je medelijden met de juryleden.  Zij zitten een hele namiddag koren te beoordelen die dan soms nog eenzelfde lied zingen : zo hebben ze enkele keren Laudate Dominum van Sebastiaan Van Steenberge https://www.youtube.com/watch?v=lKINRUUmpC8 gehoord.  Zij kiezen zelf de nummers uit een selectie die de koren voorstellen.  Moet interessant zijn om de verschillen in de uitvoering te horen en zien.

Wij sloten af met iets luchtigers : Every time I feel the Spirit in een arrangement van Bob Chilcott : https://www.youtube.com/watch?v=jJ_4yGkW2HQ.  We werden beloond met 70 % waardoor we bevestigd worden in eerste afdeling.  Morgen krijgen we meer uitleg over de commentaren van de jury.

Nu kunnen we ons beginnen voor te bereiden op Pasen.  Dat wordt heel anders dan de vorige maanden.  Vorige woensdag zijn we al aan iets nieuws begonnen.  Daarna kan ik weer mee gaan fietsen met Join2Bike.

Nu zondag gaan we nog eens een tocht doen rond Booischot.  Dat doen we jaarlijks en is eens wat anders dan de gewone trainingen tussen Bierbeek en Pellenberg.

Dinsdag - 21/03/2017 - De lente begint goed : stralende zon in Leuven na een plensbui deze morgen.

De concerten van het koor zijn heel goed verlopen.  Publiek en dirigente waren tevreden, meer moet dat niet zijn.  Met een PowerPointpresentatie werden sfeerbeelden op een groot scherm geprojecteerd boven de hoofden van het koor.  Zo kwamen de thema's : Dromen, afscheid, hoop en vreugde nog beter tot hun recht.  De begeleiding met piano en orgel zette de zang nog beter in de verf.  Een stuk : Dag maatje, was speciaal geschreven door Simon Van Hoecke, een jonge componist en talentrijke trompettist die ook de fanfare Toeterdonk dirigeert.  Dag maatje vormt de proloog van het project de Engelenburcht : http://www.toeterdonk.be/engelenburcht/.  Daarin wordt de geschiedenis van de gebeurtenissen in de eerste wereldoorlog in Tildonk herdacht.  Je hoort een deel van het werk via de video.  Aan dat project werkte de oudste zoon van mijn zus mee.  Dries overleed echter in 2013 aan pancreaskanker.  Hij tekende de illustraties van het project.  De tekst van de proloog werd geschreven door zijn vader ter gelegenheid van de begrafenis van Dries.  Een beladen thema dat onze familie blijft raken.

Na zo'n geslaagde concerten loop je nog enkele dagen op wolkjes.  Dat ik daarvoor een fietstraining van Join2Bike moest overslaan vind ik dan minder erg. 

Vorige donderdag was een heerlijk warme lentedag : 17° C !  Daar waren mijn gesloten winterschoenen veel te warm voor.  Ik was heel blij dat mijn zomerschoenen hier al klaar stonden.  Wat onmiddellijk opviel was het verschil in de zolen.  De nieuwe zijn mooi recht, de oude zijn wat afgesleten.  Dat was goed te voelen bij het stappen.  Na wat oefenen kreeg ik het onder de knie.  als ik het rustig aan doe en goed steun op mijn linker voet lukt het al beter.

Voor het concert moest ik de winterschoenen nog dragen omwille van de kleur : bij zwarte kledij vallen grijze schoenen minder op dan bordeaux.  Dat was moeilijker en goed voelbaar in mijn knie. Die hakken moeten zeker bijgewerkt worden.  Gelukkig moest ik niet de hele tijd blijven recht staan.  Er waren enkele hoge stoelen voorzien om op te steunen tijdens het zingen.  Zo viel het ook minder op dat ik een steuntje nodig had.  Vroeger was ik de enige die zo'n stoel gebruikte omwille van mijn zwakke rug.

Volgende zondag doet het koor mee aan het korentornooi van onze provincie : http://www.vlaamsbrabant.be/vrije-tijd-cultuur/cultuur/muziek-en-theater/provinciale-koortornooien/kalender-koortornooi-2017.jsp.  Canzonetta is aan de beurt op 26 maart om 15u30.  Gelukkig hernemen we een aantal stukken van het concert zodat we geen extra werk hebben om ons daar op voor te bereiden.  Het wordt wel een zware dag want we moeten voor 13u30 al aanwezig zijn.  Voor het onze beurt is zal ik nog wel wat kunnen rusten.  Daarvoor neem ik alleszins een relaxzetel mee.

Maandag - 13/03/2017 - Enkele zonnige dagen doen de sombere regendagen van vorige week snel vergeten.  Er lijkt eindelijk een einde te komen aan de problemen met mijn schoenen en nachtspalk.

Vorige woensdag gingen we nog eens langs de orthopedische werkplaats.  Na mijn uitleg over de pijn bij het stappen werden mijn schoenen nog eens van alle kanten bekeken.  De binnenzool van de linker schoen bleek uitgesleten te zijn.  Een kwartiertje later zag die er weer zo goed als nieuw uit !  Dan kwam mijn nachtspalk aan de beurt.  Ook daar blijkt een oplossing voor te zijn.  Meteen had de orthesist een voorstel om mijn probleem te verhelpen : een degelijke bekleding van de voetzool die beter bestand tegen grote druk.  Voorlopig doe ik nog even voort met het materiaal dat ik zelf gevonden had.  Ik verwacht binnenkort een telefoontje om een afspraak te maken voor de revisie van die spalk.  Daar kijk ik echt naar uit en hoop dat we dan voor lang gespaard blijven van dat soort ongemakken.

Door het probleem met mijn schoenen heb ik het oefenen met stappen een 10tal dagen opgeschort.  Sedert woensdag neem ik dat weer op en na een voorzichtige start en opbouw stap ik nu weer aan het oude tempo.  Wat een plezier om weer te kunnen rondlopen !  Ik ben echt niet gemaakt om stil te zitten.

Toen ik nog huisvrouw was liep ik ook veel rond en reed ik veel met de fiets om boodschappen te doen.  In de schoolvakanties maakte ik fietstochtjes met de kinderen om naar een speeltuin in het park te gaan of met vriendjes/familie te gaan spelen.  Zo fietsten we al eens naar mijn zus in Tildonk, dat is toch al een hele trip van 12 km.  De oudste reed met mij mee op zijn gele fietsje.  De twee jongsten zaten bij mij (voor en achter) op de fiets.  Zo kregen ze de smaak van het fietsen van jongs af te pakken.  Dat was al een leuke activiteit op zich.

Vrijdag profiteerden we van het mooie lenteweer om een fietstocht te gaan maken met enkele mensen van Join2Bike.  Enkele weken geleden is er nabij Leuven een treinwagon ontspoord : http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/vlaamsbrabant/1.2896985.  Wij waren daar nog langs gefietst een maand voordien.  Op de regionale televisie zagen we welk zwaar materiaal er nodig was om die wagon op te ruimen.  De Dijledreef langs het spoor is heel smal en niet voorzien op zwaar vervoer.  Als echte 'ramptoeristen' leidde ik ons groepje er naartoe, via een ruime omweg langs Holsbeek over de Kesselse bergen.  Er waren heel wat bomen gekapt en de Dijle was voor een groot stuk overwelfd en voorzien van stevige metalen werfplaten om het zware transport mogelijk te maken.  Het was even indrukwekkend als de beelden op tv.

Op zaterdag gingen we naar het belevingscentrum over de eerste wereldoorlog :  http://www.vlaamsbrabant14-18.be/nl/content/belevingscentrum-14-18-tildonk .  Daar werd door de Dienst Toerisme van Vlaams Brabant een gratis rondleiding aangeboden voor mindervaliden.  Dat was mij via mail doorgestuurd.  Geschiedenis interesseert mij al lang en zeker die uit onze streek.  Blijkbaar waren wij de enige ingeschrevenen voor die namiddag en leek het een privérondleiding te worden.  De gids was een leerkracht geschiedenis (uiteraard).  Ze peilde naar onze interesse en vroeg hoe lang de rondleiding mocht duren.  Na een kwartiertje kwamen er nog wat mensen binnen.  Zij hadden geen gids besteld en vroegen al gauw of ze zich bij ons mochten aansluiten.  Wij hadden geen bezwaar en zo gingen we met het groepje verder rond.  Na anderhalf uur zat de gidstoer er op en konden we op eigen houtje nog de foto's en het materiaal uit die oorlog gaan bekijken.

Op zondag ging er een eetdag door ten voordele van het Balanske : http://www.balanske.be/.  Die organisatie zet zich in voor kinderen met een beperking/handicap.  Zij zorgen voor buitenschoolse opvang, organiseren aangepaste vakantiekampen, uitstappen enz.  Zij voorzien in aangepast materiaal en lokalen om deze kinderen op te vangen.  Een financieel steuntje in de rug kunnen ze altijd gebruiken.  Wij kennen enkele van hun medewerkers, die ons op de hoogte houden van hun activiteiten.  Zo konden we gisteren bij hen terecht voor lekkere pannenkoeken.  Daarmee was het weekend weer goed gevuld.

Deze week zitten we in de laatste rechte lijn naar het concert van Canzonetta : woensdag hebben we de Generale repetitie, met alle toeters en bellen (materiaal dat we voor het concert nodig hebben).  Dat zal waarschijnlijk weer uitlopen.  Ik hoop daar niet te lang te blijven want net deze week ben ik verkouden !  Mijn stem zit in de kelder : dat wil zeggen dat ik best niet teveel praat en zeker niet zing om ze te sparen.  En dan maar hopen dat ik beter ben tegen zaterdag !

Dinsdag - 07/03/2017 - Gelukkig gaan slechte dagen even snel voorbij als goede.  Die stomme verjaardag van vorige week heeft zoveel positieve reacties uitgelokt dat ik me weer helemaal beter voel.  De conditietraining in de namiddag was leuk en de donkere bui is over gewaaid.  De volgende dag heeft de repetitie met het koor eens zoveel deugd gedaan.

Ondertussen heb ik ook een oplossing gevonden voor het probleem met mijn nachtspalk.  Op het internet vond ik een inlegzool in silicone.  Die is gauw besteld en geleverd.  Ik gebruik hem nu al ruim een week en slaap nu veel beter (meestal tot 6u 's morgens zonder wakker te worden met een pijnlijke voet).  Wat een verschil met de vorige weken !  Die zool was wel heel dun, onder de voorvoet, maar aangevuld met een dikkere zool in mousse gaat het nu heel goed.

Verder heb ik nog wat last van eelt onder mijn grote teen maar daar weet de pedicure wel raad mee.  Ik stap nu al ruim een week veel minder omdat het teveel pijn doet.  In de conditietraining doe ik nu zoveel mogelijk met de rolstoel (dat voel ik de volgende dag dan weer aan mijn schouder).  Morgen gaan we nog eens langs bij de orthopedische werkplaats om te zien of ze daar nog iets kunnen verbeteren aan mijn nachtspalk of mijn schoen en dan zien we wel verder.

Zondag kon ik eindelijk nog eens gaan fietsen met Join2Bike : het was zacht, met een beetje zon en niet teveel wind, waardoor het aangenaam rijden was met de hele groep.  De volgende keer moet ik nog eens passen omdat dat in het concertweekend van het koor valt maar daarna ben ik er weer helemaal bij.

Nu is het aftellen naar het concert begonnen : de laatste repetities gaan door in de kerk om te wennen aan de ruimte en aan de begeleiding met orgel/piano.  Gisteren heb ik mijn partituren in orde gebracht met assistentie van de gezinshulp.  We werken weer met een verkleinde versie die we in een schrift plakken zodat we niet de hele tijd met een zware map op het podium moeten staan.

Tijdens het concert moeten we af en toe van plaats veranderen omdat we soms iets dubbelkorig zingen en dan is dat veel duidelijker voor het publiek.  Mijn zus, de dirigente, heeft er voor gezorgd dat ik zoveel mogelijk op dezelfde plaats kan blijven staan.  Ik kan dan steunen op een hoge kruk, die veel gebruikt wordt bij het strijken : https://www.google.be/search?q=strijkstoel&client=firefox-b&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0ahUKEwi0-bbPlcTSAhUL6xoKHVzbDh4QsAQIIg&biw=1366&bih=635#imgrc=BTQVu0ixFIRNuM: .  Dat deed ik vroeger ook al om mijn rug te ontlasten.  Lang staan was toen al een probleem.  Nu gaat het minder opvallen omdat er meerdere stoeltjes zullen gebruikt worden.  Ik ben niet de enige die moeite heeft met lang staan.Op deze manier valt het wel minder op dat ik zit.

Dinsdag - 28/02/2017 - Vandaag is het exact 6 jaar geleden dat ik geveld werd door een hersenbloeding.  Geen prettige verjaardag en het valt me niet mee vandaag.

Op weg naar het werk merkte ik dat mijn linker arm niet meer goed werkte.  Ik voelde me niet goed, had de indruk dat ik zou gaan flauwvallen.  Een collega bracht mij naar het ziekenhuis.  Daar belandde ik op de spoedafdeling.  Het zag er toen nog niet alarmerend uit omdat ik nog kon gaan en vlot kon spreken.

De avond voordien had ik last van migraine.  De volgende morgen was die weg en leek alles in orde.  Dat was echter niet zo: op de eerste scan, die middag, was een lichte bloeding te zien.  Het was hoogst eigenaardig dat ik nog normaal functioneerde.  Daardoor werd er op de spoedafdeling geen haast gemaakt om te achterhalen waarom mijn hand van het stuur gevallen was en nadien toch weer op gang kwam.  Ik kon alleen maar verslag uitbrengen van wat er gebeurd was, verder was er niet te zien dat er iets mis was.

In de late namiddag werd er wel groot alarm geslagen door een tweede, zware bloeding en de eerste aanval van epilepsie.  Er moest dringend ingegrepen worden om mijn leven te redden.  Van wat er nadien gebeurde kan ik me niets herinneren.  Daarvoor moet ik voortgaan op medische verslagen en wat anderen mij daarover vertellen.  Na de schedeloperatie ben ik 3 dagen onder verdoving gehouden en na 10 dagen op intensieve zorgen werd ik overgebracht naar neuro high care.  Daar werd ik me bewust van mijn situatie en kon ik beginnen met verwerken wat me overkomen was.  Mijn zelfstandigheid was ik kwijt : gedaan met gaan werken, het huishouden doen, auto rijden, dansen en springen.

9 maanden later kwam ik thuis na herstellen van 2 schedeloperaties en revalideren.  Ik kon weer zelf eten en drinken, stappen met een stok.  Na 6 jaar is dat nog steeds zo maar ik stap nog altijd met een stok en niet veel vlotter dan 6 jaar geleden.  Mijn linker arm is niet meer bruikbaar en hangt slap af.  Administratief werk lukt me niet meer.  Dat merk ik als ik mijn partituren voor het koor wil ordenen.  Zo gauw het kon ben ik weer gaan zingen.  Dat was niet zo prettig want mijn hoge sopraanstem was ik kwijt.  Na een jaar oefenen bij de lage alten kon ik overstappen naar de hoge alten.  Die zingen nog altijd heel wat lager dan de sopranen.  Dat maakt dat ik alles opnieuw moet leren : begeleidend zingen (alt) is veel moeilijker dan de melodie (sopraan).

Tijdens de revalidatie maakte ik kennis met Join2Bike : http://j2b.join2bike.be/  Daar leerde ik weer fietsen.  Marcel en ik sloten ons aan, kochten een tandem, vonden een nieuwe hobby en een nieuwe groep vrienden.  Na 2 jaar op de tandem hebben we die vervangen door een aangepaste ligfiets : https://www.google.be/search?q=hase+lepus&client=firefox-b&biw=1366&bih=635&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&sqi=2&ved=0ahUKEwj2ia7IxrLSAhVG1hoKHTP4DBUQsAQIKg#imgrc=a5SJKpBf0L-jXM:.  Daarop kan ik weer zelfstandig fietsen.  We trekken er zoveel mogelijk op uit (als het weer het toelaat).  Ik heb wel hulp nodig om mijn voeten vast te maken aan de pedalen.  Zonder begeleiding ga ik ook niet graag op pad.  Als je zo laag zit heb je weinig zicht op het verkeer en dat is minder veilig.

Uit dit alles heb ik geleerd te genieten van wat nog kan en geen gelegenheid voorbij te laten gaan.  We maken nog plannen om te reizen en genieten van uitstappen en concerten/optredens in de mate van het mogelijke.  Wat we 6 jaar geleden gemist hebben door die hersenbloeding hebben we nog te goed, hopen we.  Nu ons huis is aangepast wonen we comfortabeler en we hopen het nog lang zo te kunnen houden !

Dinsdag - 21/02/2017 - Vandaag is de verjaardag van mijn oudste zus, Gitta.  Zij zou nu 62 worden, als ze er nog zou zijn.  We missen haar al sinds 23/12/1982.  Elke Kerstmis geeft ons sindsdien een dubbel gevoel !

De repetitie van zondag was intensief en vruchtbaar.  Samen met piano- en orgelbegeleiding kregen we een voorproefje van wat het gaat worden.  Altijd heel interessant.  De gewone repetities zijn zonder begeleiding en dan heb je nog geen idee wat het gaat worden.  Nu is dat al veel minder mysterieus.  Daardoor miste ik wel de rit van Join2Bike in Heusden-Zolder. Na het concert kan ik het fietsen laten voorgaan. Dan komt het koor slechts 1 keer op de tweede plaats omdat er in de zomer geen uitvoeringen zijn op zondag.

Mijn ideetje voor mijn nachtspalk (zachte fixatie van mijn voet zodat die centraal blijft) had een goed resultaat : ik heb wat goede nachten gehad.  Het heeft ook een negatief kantje : nu heb ik last van een paar pijnlijke drukplekken op mijn voetzool ter hoogte van mijn grote teen.  Daar moet ik nog wat op vinden.  Een volledige inlegzool in silicone lijkt mij de oplossing.  Nu gebruik ik weer het kleine hulpstukje in silicone, samen met het zachte rolletje dat mijn voet in het midden van het voetbed houdt.  Dat hulpstukje is echter te klein en blijft niet op de juiste plaats zitten zodat ik weer af en toe wakker wordt als dat verschuift !  Op internet heb ik iets gezien dat zou kunnen helpen : http://www.newpharma.be/apotheek/bota/87940/bota-podo-14-siliconen-inlegzool-42-43-extra-large-1-paar.html.  De echte oplossing is dus niet zo ver af, hoop ik.  In combinatie met het zachte rolletje moet dat lukken !  Een gelzool lijkt mij minder geschikt omdat die gel verschuift onder de felle druk van mijn voet.  Silicone behoudt zijn vorm en dat heb ik nodig.  Ik hoop dat ik ze gauw vind om weer goed te kunnen slapen.  Die enkele goede nachten hebben me veel deugd gedaan en energie gegeven om voort te doen.  Nog van dat, als het kan !

Dinsdag - 14/02/2017 - Valentijn is voor ons niet echt een feestdag.  We hebben er nooit aan meegedaan.  Als je mekaar heel graag ziet voel je dat en hoef je dat niet met cadeaus te bewijzen.  Bij ons is het alle dagen Valentijn.  Wij vieren dat wanneer we willen en doen niet mee aan de commerciële hype.

Vorige donderdag zijn we naar een infosessie over eenhandig functioneren geweest.  Dat werd aangeboden door Sig : http://www.sig-net.be/nl/over-ons_8.aspx in het revalidatiecentrum van Pellenberg.  Toen ik daar nog verbleef in 2011 werd mij dat niet gemeld en had ik het pamflet te laat zien uithangen.  Spijtig want het was heel interessant.  Er kwam een vrouw uitleg geven hoe ze haar huishouden deed met 1 hand.  Ze was slechts 25 jaar toen het haar overkwam, dat was 35 jaar geleden.  Ze was ook links verlamd na een hersenbloeding, net als ik.  Ze had toen een dochtertje van 3 jaar !  Na de revalidatie ging ze naar huis met het idee dat het haar wel zou lukken.  aan de hand van wat filmpjes liet ze zien hoe ze zich kon aankleden en kon koken, wassen en strijken. Toen was de gezinshulp nog niet zo uitgebouwd als nu.  Ze moest dus gewoon haar plan trekken en daar was ze terecht fier op !

Het enige wat ik eraan kon toevoegen was dat ik kan fietsen en breien.  Verder wordt ik veel geholpen : koken, wassen en strijken hoef ik niet meer te doen.  Ik heb wel de administratie weer op mij genomen.  Ik doe de bankzaken, Marcel klasseert de papieren.  Ik kan de vaatwasser vullen en leegmaken.  Ik stel boodschappenlijstjes op en ga mee naar de winkel als het kan want dan duurt het langer.

Laatst ben ik nog eens mee naar de Colruyt geweest.  Dat was niet echt gepland na een conditietraining en Marcel nam mij mee binnen met de rolstoel, een vouwkrat op mijn schoot, om zo mee in de winkel rond te gaan.  Als ik dat te voet zou doen achter een winkelkar moet hij mee de kar aansturen en kan hij niet zo goed rondkijken.  Nu konden we dat samen doen en dan zie je veel meer.  Samen overleggen wat je nodig hebt is ook veel leuker als je geen lijstje bij hebt.  Gelukkig hadden we niet zoveel nodig en kon het allemaal in die ene krat !

Deze nacht heb ik eindelijk nog eens goed geslapen, dat was lang geleden.  Die nachtspalk aan mijn voet blijft heel lastig.  Ik heb nog een ideetje maar dat moet ik nog uitproberen.  Als dat lukt zal ik nog meer goede nachten hebben en weer meer aankunnen.  Nu moet ik mijn siësta gebruiken om wat te slapen maar dat lukt zelden.

Volgende zondag moet ik weer kiezen tussen Canzonetta en Join2Bike.  Het spijtige is dat ik zo alleen de gewone trainingen in en rond Bierbeek kan doen.  De ritten op verplaatsing vallen de laatste tijd samen met de extra repetities van het koor.  Met het concert op 19 maart zal dat de laatste keer zijn.  Vanaf dan kan ik weer aan alle activiteiten van Join2Bike meedoen !