Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
20/02 tot 26/02/2006
13/02 tot 19/02/2006
ja ik heb wat verdriet voor mijn man daar hij zich wat laat gaan sedert hij weet dat hij ziek is hij heeft de kracht niet meer hij is echt op de sukkel hij die steeds zo sterk en een harde werker is geweest en nu zie ik hem langzaam uit gaan ja hij kan nog vele jaren mee gaan maar niet in deze toestand hij doet nog veel moeite om het niet te tonen maar hij is steeds moe en wil steeds slapen dat ben ik niet gewoon van hem ,ook mijn schoondochtertje ligt al een week in het ziekehuis zij is weer over haar toeren depressief ik kan er ook van meespreken maar werp het over mij ik heb leren zeggen wat er mij niet aanstaat en de DOKTER heeft mij veel geholpen met zijn goede raadgeefgingen maar de een verwerkt het zo en een ander kropt het op en op kroppen is zeker niet goed ik heb dat jaren gedaan nooit eens echt gesproken wat er was maar heb de raad van de Dr gevold en nu schrijf ik veel van mij af en dat helpt ook goede vrienden hebben doet ook veel ik heb een hele goede vriend en kan er goed mee praten en dat doet deugd ook mijn broer kan ik tegenwoordig goed mee praten en dat doet mij echt goed ook spreek ik meer met mijn man vroeger kon ik niet met hem praten ofwel had hij geen tijd of anders luisterd hij niet nu gaat het veel beter ik kan met hem praten en moet niks meer wegsteken hij is tot het besef gekomen dat ik al lang genoeg gezwegen had en nu luistert hij over onze problemen op de lange duur kan je niks meer verzwijgen en dat is veel beter nu wij vertrouwen elkaar toe wat er moet gezegd worden maar over mijn stil verdriet spreek ik niet om dat het hem zou pijn doen beter niks zeggen dan iets verkeerd zeggen nu ben blij dit eens op mijn blog te kunnen zetten heb al eendagboek ook geschreven maar dat komt nog wel dat ik daar aan voort doe ik ga nu stoppen en de volgend maal verder doen Julia
06/02 tot12/02/2006

| Hier ben ik dan weer met wat er gebeurde Ja alles is goed met mij voor het ogenblijk ja de winter is nog niet gedaan het weet niet wat het wilt vandaag regen morgen sneeuw en dan weer vriezen en zo vliegen de dagen voorbij en daar moeten wij ons aan passen ja vele mensen zitten in de kou geen eten en er wordt zoveel gedaan voor de vreemde landen maar ons land heeft ook nood aan hulp daar wordt ook niet veel aangedaan honger is er overal in de wereld zelfs in ons Belgenlandje en waar gaat dit allemaal eindigen de HEER heeft het LOT in zijn handen ja ik bid elke avond maar daar heb ik iets aan maar er is zo veel geweld in de wereld dat men echt bang zou worden nu met die cartoons eris altijd iets op een rel uit te lokken waar gaan we naartoe dat wordt veel gezegd niemand weet het en die stakingen waarom men moest vroeger ook leven maar met minder geweld ,ja dat moest eens van mijn hart zo voel ik me weer goed hoop dat alles beter wordt afwachten dat is de zin van het leven Julia 11-02-2006 om 19:24 geschreven door julia | |
|
| 06-02-2006 | |
nog iets vertellen | |
| Over alles en nog wat daar gaat het over ja wij hebben geen TV hij ligt in panne en nu kan ik wat op mijn PC werken ,ik heb deze namiddag ook wat geschreven en toen belde mijn vriendin om te vragen of ik achter haar kindjes wilde gaan ja ik baby sit regel matig voor hen en ze zijn steeds blij dat ze bij ons mogen komen ja ze noemen ons meetje en peetje en dat maakt ons heel blij ,ze kunnen zo lief zijn ja 6jaar en 4 jaar en daar heb je veel plezier aan men zegt dikwijls het plezier dat je met kindjes hebt van vreemde wel daar heb je het meeste plezier aan en dat is waar ,wij onder vinden dat steeds als ze bij ons zijn de kleinste is steeds voor mijn man ze hangt aan zijn nek ze houd zoveel van hem en toont het echt met haar lieve oogtjes ja de rest vertel ik op een andere keer JULIA 06-02-2006 om 19:07 geschreven door julia | |
|
14/12 tot18/122005
Ja vandaag heb ik een hele slechte dag gehad ik ging beginnen met mijn werk en ja was goed begonnen en dan kreeg ik een trek in mijn rug en die was echt pijnlijk in de rug wat is er aan de hand ik weet niet wat het is maar ik ken die pijn weet al jaren wat pijn is en dat wens ik niemand toe en voor ik het zelf weet ,ja en door die pijn in mijn rug kon ik niet mee naar de Winterkoren zang en muziek van de HARMONIE waar mijn man en kleinzoon in meespelen natuurlijkwas mijn man even boos maar dat zal wel voorbij gaan de tijd zal het uitwijzen ik weet zo dat het een groot succes zal zijn want ze spelen heel mooi jammer maar mijn rug doet teveel pijn en ga stoppen met schrijven er komen nog verhalen dat is beloofd
Julia
05/12/05 tot 11/12/2005

| De jonge jaren van mij, Ik ben geboren in Brussel in de oorlogs jaren die hard waren ,ook zijn we van het geweld geredt geweest door de toekomstig man van mijn moeder die een visser was en ons meegebracht heeft met de boot waar hij mee vaarde ja veel weet ik er niet van daar ik maar een baby was ,en met mijn broer die ook nog klein was,ja die oorlog heeft mijn echte vader meege nomen omdat hij iets gedaan heeft die niet aan het licht mocht komen ja de geheimen zijn de wereld niet uit iedere mens heeft geheimen triestig genoeg dat dit ook allemaal gebeurt in de wereld ,mijn stiefvader heeft ons groot -gebracht en vele woeilig zee gezien die jaren zijn voorbij gevlogen en wij groeide op in armoede waren blij als hij thuis kwam van de zee na enige dagen op de zee te zijn ,dan bracht hij vis mee en dat weet ik nog het waren meestal haringenen die moesten wij dan op eten wij varen met een bende ja wij waren maar met twee en de andere waren familie van onze stiefvader zijn moeder en zuster nog broers en dan de kinders van zijn zuster die zijn groot gebracht door mijn moeder maar ik en mijn broer waren na tijdje van alles de schuld als er iets gebeurde ,wij kregen veel slaag en ook naar ons bed zonder eten,de andere kregen alles en toen mijn stiefvader mijn zusje vond was alles nog erger ja hij heeft ze gevonden op straat naast een vuilbank en kwam er mee naar boven ja wij woonden in die tijd op het derde verdiep hij was buiten adem en moeder die bang was van hem werd mee getrokken naar de kamer waar ze slepen en dan begon er nog meer meserie ja nog veel herrinner ik mij van die tijd en dat wil ik nu neerschrijven in mijn eigen woorden hoop niemand pijn te doen daarom noem ik geen namen of toch fictieve namen , Ja mijn leven een triestig geweest en die oorlogs jaren weet wat er toen allemaal gebeurde jammer dat dit in de gedachten blijven (komt vervolg) JULIA 08-12-2005 om 16:05 geschreven door julia | |
|
28/11/05 tot 04/12/05
Ja mijn vriendin is terug thuis van het ziekehuis maar ze heeft wel nog last , haar operatie is goed gegaan ik hoop dat zij nu wat rustig aandoet ze kan echt niet stil zitten en met de twee kindjes ja ik begrijp haar aar toch ze heeft al lesjes gehad dat ze kalm moet blijven en zij loopt nog met een zakje voor vuil bloed op te vangen k hoop dat ze haar verstand gebruikt nu,Ik kan het haar maar zeggen omdat ik weet wat het is ben zelf al vele malen onder het mes geweest maar dat zal ik wel eens opschrijven wat ik allemaal meegemaakt heb ik heb al drie boeken geschreven maar wat doe ik er mee ja na mijn dood zullen ze alles kunnen lezen welk hard leven ik heb gehad ,nu ga ik stoppen met mijn verhaal over mijn vriendi en eens voort schrijven over mijn vriend dit is mijn verhaal geschreven door
Julia
21/11/2005 tot 27/11/2005

| Over mijn vreindin, Ja vandaag ga ik verder over haar operatie alles was goed tot zij weer wat bloed verloor en dat is normaal vuil bloed die zeker eruit moest anders weer de gevolgen en zij heeft al genoeg pijn ja ik denk als zij nog eens onder het mes moet zij wel goed ga nadenken en zeker als ze thuiskomt zal veel moeten rusten , Gistere had ik haar kindjes bij mij en de oudste van zes jaar zegde ik ga mama zeggen dat ze moet rusten en ik haar werk wel zal doen maar ja een kindje van zes besft nog niet wat werken betekent ik zegde ja de tafel kan je zetten en alles wat er bij hoort ze vroeg meetje jij gaat mij wel helpen ik moest toch wel glimlachen hoor het is zo een schatje Ik hoop als mijn vriendin thuis komt niet meer doet wat ze steeds deed want nu was het ernstig deze operatie en hoop dat zij het beseft want ze brengt haar leven in gevaar door deze ingreep te laten doen om een Slanke vrouw te zijn ik zegde mollig is toch ook mooi kijk maar naar mij ik zelf zou dat zeker nooit meer doen heb het ook gedaan en de gevolgen ware ook erg en toch ben ik weer bij gekomen en dat bedoelde ik toen zij eraan begon morgen komt zij huiswaarts en hoop dat alles goed is en dat ze nu wel luistert naar de raad die ze krijgt Dit was nu iets wat ik wilde neer schrijven en ik zal het ook tegen haar zeggen ik geef haar veel moed en rust getekende JULIA 26-11-2005 om 21:36 geschreven door julia | |
|
De storm | |
De Storm;
26-11-2005 om 21:10 geschreven door julia | |
|
| 24-11-2005 | |
Verhaal verder (3) | |
| Mijn vriendin, Ja mijn vriendin is gisteren geopereerd en alles is goed verlopen ik heb haar gebeld om te zien hoe het was ze zegde blij dat de operatie voorbij is en alles was goed afgelopen was echt blij voor haar want de laatste dagen zag zij zo af maar nu nog afwachten hoe het verder ga zijn ja zij is voor de derde maal of vierde maal geopereerd in korte tijd en weet dat het pijnlijk is ik kan er van mee praten jazij heeft een band laten plaatsen maar had niet veel gerust en de gevolgen bleven niet uit nu had zij een aangroei van wild vlees ja ze wilde vermageren en nu moet ze veel af zien ik persoonlijk ben wel vermagert maar zonder die operatie's nu het is haar lichaam maar ze heeft zoveel werk ze heeft een groot huis en ga dan nog buiten huis werken wat veel is voor haar ik help haar ook want als zij gaat werken buiten huis vang ik de kindjes op na schooltijd ja ze is een sterke vrouw maar die vallen ook soms een groot huis onder houden en man en twee kindjes dat is niet om te lachen Ja mijn zoon en vrouw hebben ook vier kinders en moesten ook gaan werken en mijn schoondochter is er wel ziek van geworden maar is nu wel op goede weg maar verder nu over mijn vriendin ik hoop dat zij nu wat meer op let als ze thuiskomt en weer niet direct,zwaar werk gaat doen ja nu heeft haar man de zorg over de twee kindjes ja normaal gingen wij e voor zorgen mijn man en ik maar ja dat is iets anders ,Ik hoop nu dat ze meer ga opletten op haar gezondheid en dat ze meer gaat rusten als zij thuiskomt ja ik kan het haar maar zeggen en wacht nu af tot morgen als ik haar hoor Julia 24-11-2005 om 20:13 geschreven door julia | |
|
| 23-11-2005 | |
Alles op zijn tijd | |
| VANDAAG VERDER . Ja vandaag is mijn vriendin opgenomen voor haar 4 de operatie en ik vind dat zo triestig daar het voor mij er niet in kan om te vermageren zo af zien een riem laten plaatsen omdat ze te zwaar was en nu heeft zij de gevolgen het is nu voor alles mooi te zijn ik ben ook vermagert maar met een regime en vind dat veel beter ,zij hadt niet veel moed om binnen te gaan en kon dat wel denken daar het allemaal aan elkaar gegroed is ja ze kon niet meer eten juist liquide en astronaute voeding ze vermagerd en bleef maar afvallen wat al een teken was dat er iets niet in order was met haar gezondheid wel is het om bang van te worden ook leef ik wel mee met haar daar ze nog twee kleine kindjes heeft ,ja ze was echt bang deze morgen ik hoop dat alles goed verloopt voor haar ze is nog jong en de kindjes hebben hun moeder nodig ,ja ze heeft haar man maar die denkt alleen aan zichzelf toch volgens mij maar een mens moet wel zien wat er gezegd wordt ja ik ken haar goed daar ik voor haar kindjes zorg en het zijn echt twee schatjes ik en mijn man houden op recht veel vaan hen en ze noemen ons Peetje &Meetje nochtans zijn wij geen familie en dat is er het mooiste aan ,ik hoop dat alles goed afloopt zal het wel horen morgen maar hoop dat ze nu wat meer gaat rusten ze weet het nu wel goed na wat ze al meegemaakt heeft Ik wacht nu op nieuws van haar en morgen vertel ik verder over haar ze is toch zo een lieve vriendin voor mij JULIA 23-11-2005 om 20:40 geschreven door julia | |
|
| 22-11-2005 | |
Mijn vriend 3de | |
Vriend 3 de
22-11-2005 om 21:14 geschreven door julia | |
|
14/11/05-tot 20/11/2005

vervolg 13/11/2005
Ik wil iets vertellen
Vandaag heb ik veel gedaan ,ja het was wel Zondag maar het is ook een werkdag ,ik heb mijn vriendin wat geholpen zij heeft zoveel strijk en zegde tegen haar ik ga je wat helpen ,ja zij moet geopereerd en ik mezelf kennend heb weer een goed werk verricht hoe zij het doet weet ik niet maar zoveel strijk het is net een wasserij om te strijken 8 manden ze wist niet waar beginnen ,
Ja ik help gaarne de mensen al wordt ik er niet altijd voor beloont soms zegt mijn man waarom doe je het nog maar ja ik wil bezig blijven anders wordt men te lui en iemand helpen kan toch nooit kwaad ik zorg ook voor haar kindjes als zij gaat werken en die zijn zo gaarne bij ons en het zijn juist of het onze kindjes zijn in de zin van het woord ,het is altijd wat leven in huis en dat maakt ons jong ,al hou ik wel wat rekening met mijn man hij is de laatste tijd veel moe en heeft overal pijn , ik zeg dan ja dat is de weerslag van het werken hij heeft hard gewerkt juist gelijk ik nu komen de kloppen ja ik ben ook een zware diabetes en ook al meerdere malen opgenomen in de kliniek dat is voor de volgende keer , maar men moet het leven nemen zo als het is en dat is niet altijd gemakkelijk ,
ik kan nog veel vertellen maar dat is voor het ogenblik genoeg
07/11/2005 tot 13/11/2005


IK STEL ME EVEN VOOR,
Ik ben een vr van 65 jaar ben gehuwd met een lieve man ,Wij zijn deze maand 47 jaar gehuwd in goede en slecht dagen ja mijn leven was ook niet wat ik er van wilde maken heb een dochtertje verloren maar heb wel een hele lieve zoon ja hij is ook gehuwd met een lieve meid en zij hebben vier kinders een zoon en drie meisjes die ook veel voor mij en mijn man veel betekenen , de kleinzoon is wel zijn lieveling en de meisjes begrijpen dat hij een beetje gehandicapt maar het is geen domme jongen al moet mijn man soms hard zijn met hem,van de meisjes houdt hij ook maar op een andere manier voor mij zijn zij allemaal even lief ja een voorkeur heeft men altijd ik heb hen altijd goede raad meegegeven
Mijn kleinkinders zijn een grote betekenis voor ons beiden ze zijn allemaal al groot de kleinzoon is 23 jaar de meisjes zijn 21/19/13 jaar toffe meiden de jongste is een toffe meisje zij komt soms binnen en dan hoor ik hey ik ben het en direckt vragen hoe gaat het ja dat maakt ons wel gelukkig .
Dit is een start voor mij
Het gaat maar niet beter


Lieveke is erg ziek,ze heeft op de koop toe,
nog een gezwel erbij juist onder hare borst,
alsof het een babykopje is die wat uitsteekt.
het werdt altijd maar erger,
ik begin me behoorlijk zorgen te maken.
ook dat flauw valllen is onrust wekkend.
Ik ben doodop maar weet ook van wat.
zo: ik ga het niet te lang rekken,want wil wat
ontspanning. doei
Met de schoondochter hier ( even rustpauze)


Zoals de titel het zegt.
Even een rustpauze genomen.
Ben een beetje over men toeren en wil godganse tijd slapen.
ik weet wel door wat dit komt hoor.
(heb teveel gedaan weer)
Maar dat weg en weer lopen van ziekenhuis naar huis,dat is ook niet alles hè.
Ik wou ook dat er wat op orde gezet werdt
in men schoonouders eigen huurhuisje in Bredende.
Dus ik ging tot daar met de fiets met sissi van Oostende naar Bredende.
Was blij dat het er proper bij lag,want het was nodig.
Je kon toch moeilijk 2 zieke mensen zien kuisen.
ze gaven de poetsdienst af en men dochter ging kuisen daar,maar blijkbaar
gaat dit ook altijd niet,ze werk nu ook,dus ze gaan nu wel zeker een poetshulp
aanvragen,want ik kan dat ook niet iedere week doen.
wat begrijpelijk is.
nog altijd opgenomen


Hoi hier,
make en pake zijn nog altijd opgenomen in het ziekenhuis,
make zit met een zware depressie en pake moet nog
blijven tot vrijdag voor de onderzoeken.
Er zaten 2 stukjes vlees vast in zijn slokdarm en daardoor
kreeg hij die aanvallen,overgeven-misselijk-flauw en maar boeren.
pake is ietske te vlug geweest met zijn vlees te slikken en daar komen natuurlijk
de gevolgen van,make kan moeilijk spreken en doe niks dan anders dan slapen
wat in feitte goed is voor haar,ook kan ze moeilijk aanvaarden dat ze een dagje ouder wordt.
ondanks dat ze veel hulp kan krijgen,weigerd ze toch nog,altijd maar vechten en vechten.
T'ja; dat heb je ook met kleine kindjes,vechten voor gelijk te krijgen.
Prettige feestdag


..
Roland in opname


Hoi bloggers,
Slecht nieuws te melden,jullie wisten al reeds dat men schoonmoeder opgenomen is.
Nu is men schoonvader vandaag opgenomen met een maagzweer,
nu het onderzoek moet het nog uitwijzen.
Hij kreeg ook een baxter toegediend,
het was al enkele dagen dat hij niks anders deed dan overgeven,
niks van zijn medicijnen kon hij innemen voor zijn hart-bloeddruk enz...
Ook lag hij de hele tijd op bed,doch was misselijk en flauwachtig.
dus mijn man dan maar meteen zijn vader laten opnemen in ziekenhuis
want zo kan die ook niet blijven mee rondlopen,nu is het afwachten tot morgen.
maar doordat hij die baxter kreeg voelde men schoonvader ook een opluchting,
hij kon even boeren en dat luchte hem op,nu hebben ze wat bloed afgenomen,
en de rest zullen we pas morgen weten.
Is maar dat jullie het weten
op ziekenhuis bezoek


Hier meer nieuws over lieveke.
Lieveke kreeg al enkele dagen vitaminen toegediend via een baxter.
Ook pillen voor haar ezona op hare knie.
Momenteel gaat het,doch de steken in haar borst,dat gaan ze onderzoeken.
Toen mijn man op bezoek ging bij zijn vader,bleek die de ganse tijd over te geven.
Dus ook dan maar meteen de huisarts laten komen,
tussenin kreeg men schoonvader al een inspuiting tegen maagpijn.
echt ze zijn alletwee van de kaart en ziek,wat gaat er nog komen?
Hopelijk hou het eens op,
want ze zijn meer ziek geweest dan echt kunnen genieten van hun ouwe dagje.
Twee brave mensen die jaren aan een stuk gewerkt hebben om eerlijk hun brood te verdienen
en iets opzij te kunnen leggen,kon in feitte niet,ze hadden het altijd broodnodig.Maar daarom niet minder gelukkig hoor,toch hun ik hun een fijne onzieke ouwe dag toe,eerst men schoonvader zo slecht,dan ma nu en pa nu weer met iets,echt je zou voor minder je beginnen zorgen maken.
Nu eindig ik mijn zin, en wens aan make en pake een spoedig herstel en tot morgen dikke knuf en kusjes xxx
spoedig herstel ma en pa

Zomaar
met spoed opname (12/07/07)


Hoi bloggertjes,
Het is hier met de schoondochter van lieveke.
Lieveke is met spoed opgenomen in het ziekenhuis.(12/07/07)
Ze was eerst zo goed op weg door haar heup-operatie.
Tot ineens; haar man lag even te slapen in de zetel en ineens hoor hij geroep.
Dat zal je maar overkomen,schrik wakker door geroep
en ziet dan ineens je vrouw slecht worden in de hal.
Lieveke kreeg een lichte hart-infart,ze moest met spoed
opgenomen worden,dus wij met spoed met haar naar het ziekenhuis,
kreeg ze daar ineens steken in hare borst ook werdt ze misselijk,
dus wij daar maar bang afwachten.
Nu vandaag voel ze zich al wat beter, maar toch moet ze nog blijven,
want ze kreeg ezona op haar knie,en kreeg
ook medijnen nog toegediend.
Is dus wat afwachten.
maar verder nog groetjes aan alle bloggertjes


