Verlangen.

‘k Verlang naar zon en zonneschijn
Naar bloemengeur en maneschijn
Naar ‘t spieg’lend water om de boot
Naar rozenknoppen, rozerood.

Ik zet mijn zorgen aan de kant,
Zwerf opgewekt door ’t ganse land.
Daar waar de wind mij brengen wil.
Maakt armoede of rijkdom geen verschil.

We zijn allen in de natuur  gelijk
Daar telt geen sloppen of villawijk.
Al wat we nodig hebben is er te vinden
Vrede op aarde voor welgezinden.

‘k Verlang naar rust en de natuur
Naar bitterzoeten niet naar zuur.
‘k’Heb met de crisis niets van doen, 
Straks ga ik genieten van  't zomerseizoen.

©Mieke Batenburg

Als je jezelf verbiedt
om je te vergelijken met anderen,
zul je in harmonie komen met jezelf
en tevreden zijn met de weg die je gaat.

Alles wat je aanraakt,
verander je.
Alles wat jij verandert,
verandert jou.
Wat blijft,
is verandering.

Wie altijd maar wijkt
voor anderen,
houdt op den duur 
geen principe meer over!

Opgemerkt dat:
Ze steken over via het zebrapad !
Ze gebruiken het voetpad !
Ze dragen geen hoofddoek of djellaba !
Ze hebben geen scooterkes !
Ze hebben discipline !
Ze dragen geen wapens !
Ze gaan niet door de knieen om te bidden !

Ze dringen  niet binnen in de mooie huizen !

EN , ze spuwen  niet overal op de grond !       

n het ergste is…….

Vrolijkheid geneest je
Neerslachtigheid
verslindt je krachten

Vrijheid, blijheid!

Zo vrij zijn als een vogel,
Zo blij zijn als een kind.
Dat onder moeders vleugels
Zo teder wordt bemind.

Zo ging ik door het leven.
Liet hier en daar een traan.
Maar op mijn eigen wieken,
ben ik blijmoedig doorgegaan.

Zo, op mijn eigen vleugels.,
Zwevend in de wind .
Hanteer ik streng de teugels.
Wil ik blij zijn, als een kind.

========================

Mieke Batenburg,

Ik zou zo graag willen,

Dat de rijken de armen voeden
Dat de honger in de wereld wordt gestild.
Dat er géén oorlogen meer woeden.
Dat er géén geld meer wordt verspilt.

Ik zou zo graag willen,

Dat er eten is voor iedereen ,
Dat er een dak is boven ieders hoofd.
Dat er alléén maar vreugde is en géén geween.
Dat de één de ander niet meer berooft!

Ik zou zo graag willen

Dat er niet zovelen moeten sterven.
Dat ieder de medicijnen betalen kan.
Dat we ons geweten niet hoeven te verbergen.
Dat in héél deze wereld,
een jongen kan worden; een màn!

Daarom
Wil ik U allen vragen,
Te bidden voor onze medemens.
En, gezamenlijk hun leed te dragen.
Dàt is nu mijn grootste wens.

Daarom,
Wens ik U allemaal het beste.
Liefde, vreugde en zo meer.
Laten wij , uit het rijke Westen.
Zorgen voor een goed beheer.

Van de aarde, ons gegeven,
Door onze Goede Lieve Heer.
Ieder mens heeft recht van leven.
Dàn komt ook de vrede weer!

©Mieke Batenburg

Omring jezelf met positieve mensen, want je wordt uiteindelijk als de mensen met wie je omgaat.