Zaterdag 25 februari 2006
verdriet
|
Sporen van verdriet
Ik zie op jouw gezicht. De sporen van verdriet. Wie ziet ze niet. Je lijkt zo flink en sterk. Dat ben je ook. Maar toch, je blijft een mens. Een mens van goede wil. Soms ben je zwak. Soms ben je stil. Het leven gaat zoals het gaat. En soms aan je voorbij. In jou ging ook een stukje dood. En moet je weer opnieuw beginnen. Opnieuw weer leren leven hoe? Je weet het niet. Ik zie op jouw gezicht, de sporen van verdriet. | ||
|
