Veel mensen kunnen zich er niet mee verzoenen dat hun leven anders verlopen is dan ze gepland hadden. Ze zitten hopeloos met zichzelf in de knoop. Ze kunnen zichzelf niet aanvaarden. Ze zouden graag anders willen zijn: intelligenter, handiger, sympathieker, enz...
Verzoenen betekent de strijd beëindigen tussen de verschillende behoeften en wensen waardoor je heen en weer wordt geslingerd, de ziel tot rust brengen.
Alleen wanneer ik met mezelf verzoend ben, kan ik er ook aan denken, mensen in mijn omgeving te verzoenen, die ruzie met mij en anderen hebben.
Verzoenen wil niet zeggen dat je alle meningsverschillen glad wil strijken, maar het is eerder een brug bouwen tussen mensen die elkaar bestrijden, een brug waarop we elkaar weer kunnen benaderen.
Dan zaaien we een mosterdzaadje van beloftevolle hoop.
(Vrij uit HBvL - Editoriaal AA Nieuwslijn februari 2012)
Als ik je vraag naar mij te luisteren en je begint mij adviezen te geven, dan doe je niet wat ik je vraag.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij begint mij te vertellen waarom ik iets niet zo moet voelen als ik het voel dan neem je mijn gevoelens niet serieus.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en je denkt dat jij iets moet doen om mijn problemen op te lossen, dan laat je mij in de steek, hoe vreemd dit ook mag lijken.
Maar, wanneer je eenvoudig aanvaardt, dat ik voel wat ik voel, ongeacht hoe dat gevoel ook moge zijn, dan kan ik ophouden te trachten je te overtuigen en kan ik de taak aan om te beginnen te begrijpen, wat er achter dit gevoel schuilgaat.
Misschien is dat de reden waarom voor sommige mensen bidden werkt, omdat God niets terugzegt en Hij geen adviezen geeft of probeert om de dingen voor je te regelen. Hij luistert alleen maar en vertrouwt er op dat je er zelf wel uitkomt. Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten, wacht dan even en ik beloof je dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.
Ieder van ons wil graag verstandig zijn, want kennis en inzicht zijn kwaliteiten die alom geprezen worden. Er is veel dat we in onze schoolcarrière en in dikke boeken kunnen leren, omdat het onze horizonten verwijdt. Maar wat is wijsheid? Dat is een proces. Een weg die jij gaat. Een heel - eigen - weg. Op school kan je weliswaar je vleugels breed openslaan, het maakt je nog niet tot wie je bent. Je kunt best veel weten en morgen plat op je buik gaan. Veel weten is echt niet voldoende.
De uil zoekt de massa niet.
Het leven vraagt om te worden wie je in wezen bent. De neiging is er echter die vraag te ontlopen. Ieder van ons kan ervoor kiezen om zich veilig te nestelen in een structuur en zijn verantwoordelijkheid te delegeren aan het ideaalbeeld van een ander, in plaats van jezelf te zijn. Nochtans zijn de mogelijkheden dan onbeperkt. origineel, moedig en zelfstandig durven denken.
Wijsheid kan je niet leren.
Een uil die niet vliegt zal nooit ontdekken wat het betekent om uil te zijn en zal geen voedsel vinden. Wil het uilskuiken uil worden, dan is het nodig dat hij trouw is aan zijn diepste roeping. Het antwoord dat de wereld van ons persoonlijk verwacht, is antwoord te zijn op de vraag: wat kan mijn unieke bijdrage zijn? Wellicht sta je daar dan alleen mee. Misschien gaat jouw antwoord tegen de stroom in. Jouw unieke bijdrage is wat jij diep in je hart en je verlangen voelt. Groeien is dus risicos nemen in trouw aan je diepste roeping. Het vraagt veel van een mens dit unieke antwoord te geven, omdat het eenzaam is. Precies omdat het moed vraagt en eenzaam is, groei je. Wijsheid kan je niet leren. Wijsheid verwerf je. Stap voor stap
Het komt zoals het komt, soms anders dan verwacht.
Het verlichtingsdenken heeft er voor gezorgd dat het Westen is gaan geloven in de almacht van het denken.
Is er een probleem, dan is er ook een oplossing. Is er een vraag, dan is er ook een antwoord.
Agendas, jaarplannen en procedures. We plannen voortdurend ons leven. We proberen zoveel mogelijk te bepalen, zetten er graag palen omheen. Want dan is het beheersbaar. Safe.
Alsof we de dingen voortdurend willen bezweren en ons er niet kunnen bij neerleggen dat veel ons gewoon
overkomt. Zonder meer.
Ervaring leert dat het anders kan uitpakken dan verwacht.
Het leven is onvoorspelbaar. Soms worden we blij verrast En bij tijden door de bliksem getroffen.
De harde waarheid is dat in één seconde alles kan veranderen. De boodschap uw kanker is uitgezaaid, maakt dat alles stilstaat. Plots anders is.
We hebben niet eindeloos vat op wat komt. Het geloof dat we het leven kunnen beheersen, blijkt dan een kolossale illusie.
Ons denken laat ons ferm in de steek.
Zou het daarom kunnen dat veel in het leven dieper gaat dan ons denken denken kan? Dat het leven ons met
zachte dwang uitnodigt ruimte te maken voor een niet weten?
Het is een eerste en grote stap toe te geven dat we het niet weten. We creëren ruimte als we leren loslaten en niet langer willen be-palen. Als we één voor één onze palen rooien, rest ons op het einde ons hart, dat bij machte is te vertrouwen. Het hoeft niet alles te begrijpen. Het hart begrijpt vanuit een innerlijk weten dat verder gaat dan elk denken.
Uiteindelijk is alles en iedereen betrokken in een diep geheimzinnig gebeuren dat leven heet en waarin niets of niemand verloren gaat. Daar mogen wij grenzeloos op vertrouwen.
šAlleen vandaag zal ik proberen juist deze dag door te brengen en mijn hoofd niet te breken op mijn ganse levensprobleem. Gedurende twaalf uur kan ik gemakkelijk iets volhouden dat mij zou ontzetten indien ik het voor mijn ganse leven zou moeten vergen.
šAlleen vandaag wil ik gelukkig zijn. De meeste mensen zijn voor zover gelukkig als dat ze er hun gedacht van maken.
šAlleen vandaag zal ik mezelf aanpassen aan hetgeen er bestaat en niet proberen alles naar mijn eigen wensen te schikken. Ik wil mijn kans wagen als het komt en mijzelf aanpassen eraan.
šAlleen vandaag zal ik pogen mijn geest te versterken. Ik zal studeren. Ik wil iets nuttigs leren. Ik wil geen geestelijke leegloper zijn en iets lezen dat inspanning, aandacht en concentratie vraagt.
šAlleen vandaag zal ik mijn ziel oefenen op drie manieren: ik zal iemand een dienst bewijzen zonder iets terug te vragen; indien iemand anders het te weten komt zal het niet gelden. Ik wil tenminste twee dingen doen die ik niet graag doe alleen als oefening. Ik zal niemand tonen dat mijn gevoelens gekwetst zijn; misschien worden ze het wel, maar ik wil het niemand tonen vandaag.
šAlleen vandaag wil ik vriendelijk zijn. Ik wil er zo goed mogelijk voorkomen, mij naar best vermogen kleden, zachtjes spreken, galant handelen, niemand bekritiseren, nergens fouten in zien en niet proberen anderen buiten mezelf te verbeteren.
šAlleen vandaag zal ik een programma hebben. Mogelijks volg ik het niet helemaal op de letter, maar ik wil er mij aan houden. Ik wil mij twee plagen besparen: haast en twijfel.
šAlleen vandaag wil ik mij een rustig half uur voorbehouden en mij ontspannen. gedurende dit half uur wil ik enkele minuten wijden om een beter perspectief in mijn bestaan te vinden.
šAlleen vandaag wil ik niet bevreesd zijn. In geen geval wil ik bevreesd zijn om van het schone te genieten, en er vast van overtuigd zijn dat als ik iets aan de wereld geef, de wereld mij ook iets zal schenken.
šAlleen vandaag zal ik 24 uur de gekozen weg naar een gelukkig leven volhouden en het nodige doen om mij daaraan te herinneren. Ik kan dat.
Wees kalm temidden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede er in de stilte heersen kan. Sta op goede voet met andere mensen zonder Uzelf geweld aan te doen, zeg uw waarheid rustig en duidelijk maar luister ook naar anderen, want ook zij hebben een verhaal te vertellen.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen; zij belasten de geest. Loop niet het gevaar ijdel of verbitterd te worden door U te vergelijken met anderen, bedenk dat er altijd grotere en kleinere mensen zullen zijn dan gijzelf.
Geniet zowel van wat ge bereikt als van wat ge beoogt. Blijf belangstelling houden voor Uw eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is steeds een rijkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar wees ook niet blind voor de bestaande deugd: vele mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom.
Wees Uzelf. Veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid, is zij zo eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter U ligt.
Kweek geestkracht om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet Uzelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg Uzelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor Uzelf.
Gij zijt een kind van het heelal, niet minder dan de bomen of de sterren, gij hebt het recht hier te zijn en al is het U al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt en zo is het goed.
Heb daarom vrede met God, hoe ge ook denkt dat Hij moge zijn, houd vrede met Uw ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Niettegenstaande al het klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit nog steeds een prachtige wereld.
Wees voorzichtig en streef naar geluk.
TEKST GEVONDEN IN DE OUDE KERK VAN BALTIMORE, GEDATEERD 1692
Als de dingen in je leven je even allemaal te veel worden, als 24 uur in een dag niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan eens aan dit bericht...
Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon, nam hij zonder iets te zeggen de lege pot van de mayonaise en begon deze te vullen met golfballetjes.
Toen deze hier helemaal mee gevuld was vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel.
Toen nam de professor een doos met kralen en kiepte deze in de pot. Hij schudde lichtjes met de pot en de kralen rolden tussen de open plekken en tussen de golfballetjes.
Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze gaven weer eenzelfde antwoord; ja, de pot is vol.
De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de pot met golfballetjes en kralen. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen.
Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was: de studenten antwoordden van wel.
Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot met golfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.
"Nu", zei de professor, "nu wil ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven.
Deze pot gevuld met golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens voor.
De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven: je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden. Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn.
De kralen zijn de andere dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn.
Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen
plek meer voor de kralen of voor de golfballetjes. Datzelfde geldt ook voor je eigen leven. Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn.
Besteed aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn.
Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor je gezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergens tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te repareren.
Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten.De rest is maar zand".
Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de twee koppen koffie in die pot dan voor zouden moeten staan.
De professor lacht en zegt de student dat ze daarmee een heel goede vraag heeft gesteld.
"Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangeven en bevestigen, dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er is altijd wel een plekje om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken."
Luisteren is meer dan horen. Een mens die kan luisteren! Iedereen wil zo iemand ontmoeten.
Aan hem kun je vertellen over je alledaagse leven, je grote en kleine probleempjes. Hij deelt in je vreugde en verdriet.
Je bent gelukkig als er iemand echt naar je luistert. Luisteren is tijd durven verliezen, de ander laten uitpraten, geen oplossingen kunnen geven, maar stapvoets met de ander op weg gaan, niet jouw antwoord geven, maar het zijne laten vinden.
In het luisteren ervaart de ander dat je van hem houdt, met zijn onmacht, zoeken en tasten.
Wie durft te luisteren voelt niet meer de dwang om de ander te verlichten, maar begint te geloven dat het luisteren zelf al licht is.
Er zijn elke week twee dagen, waarover we ons geen zorgen behoeven te maken. Twee dagen, die we eigenlijk zonder zorgen en angst moeten kunnen doorbrengen. Eén van deze twee dagen is GISTEREN met al zijn fouten en zorgen, zijn geestelijke en lichamelijke pijnen. Dat GISTEREN hebben we niet meer onder controle. Al het geld van de wereld is niet in staat om GISTEREN weer terug te brengen, we kunnen geen enkel ding, wat we hebben gedaan, ongedaan maken. Wij kunnen geen enkel woord, wat we gezegd hebben, terugnemen.GISTEREN is voorbij!De andere dag, waarover we ons geen zorgen zouden moeten maken is MORGEN met alle mogelijke gevaren, moeilijkheden, beloftes en misschien minder goede prestaties hebben we ook niet onder onze directe controle. MORGEN zal de zon opgaan, misschien bij een heldere hemel, maar mogelijk ook verborgen achter de wolken. Eén ding staat echter vast: ze zal opgaan! En tot dat ze opgaat willen wij ons over MORGEN géén zorgen maken, omdat MORGEN nog niet geboren is. Dan blijft er nog maar één dag over: VANDAAG! Ieder mens kan alleen maar de zorgen van één dag aan. Dat we het soms niet meer aankunnen, komt alleen omdat jij en ik de last van twee verschrikkelijke eeuwigheden - GISTEREN en MORGEN - op onze nek willen nemen. Het is niet de ervaring van VANDAAG, die de mensen gek maakt, het is spijt en de verbittering voor iets, wat GISTEREN is gebeurd of de angst, voor het geen, wat MORGEN weer zal brengen.
VANDAAG IS HET DE MORGEN, WAAROVER WIJ ONS GISTEREN ZORGEN HEBBEN GEMAAKT!
Als het buiten koud wordt, zoeken we warmte bij elkaar. December is de tijd van haardvuur en kaarsjes, feesten en gezelligheid. Bij uitstek een tijd waarop we de temperatuur van onze relaties willen meten.
Samen feesten mag het verlangen van elkeen zijn. Als er geen warme relaties zijn, valt er weinig te vieren. De feesten worden eerder pijnlijk als ze ons confronteren met verkoelde of gebroken relaties. Geen champagne of kaviaar kan dat verdoezelen.
Als we er in geslaagd zijn het voorbije jaar succesrijk door te komen - indachtig de hoge eisen van onze samenleving - dan is het omdat mensen elkaar hoe dan ook 'gevonden hebben'. Ga maar na. Elke relatie is maar duurzaam als ze wordt geschraagd door vertrouwen, loyaliteit en flexibiliteit. Hartelijke relaties maken goede relaties pas mogelijk.
Wat telt is de kwaliteit van de relatie.
Mensen gaan niet beter presteren louter op basis van hun talenten en deskundigheid. Vandaag overschatten we overigens kennis en talenten, die op zich waardevol, maar niet genoeg zijn. Competenties mogen dan nodig zijn, als het relationeel niet 'klikt' komt er niets echt van de grond. Goede relaties maken echte vrienden. De kwaliteit van de relatie is de onbetaalbare bonus. Daarom zijn warmte en vriendschap het cement in het kostbare sociale weefsel van een gezin, buurt of werkomgeving.
De beloning die het hart zoekt, is vriendschap.
Warme mensen zetten niemand in de kou. Ze kunnen dat gewoonweg niet. Ze hebben er ook geen behoefte aan een ander in z'n hemd te zetten of zichzelf groter te achten. Zij halen hun vreugde precies uit het 'samen zijn', het 'wij-gebeuren'. Mocht het morgen koud, zeer koud worden dan wenst Bond zonder Naam je alvast een Kerst met goedhartige mensen, die het hele komende jaar lang jou met hun liefde verwarmen.
Kun jij je een moment herinneren waarop je werd gewaardeerd?
Geef toe: een Goed gezien! of Knap gedaan! op het juiste moment werkt! Bevestigen wat we goed vinden aan de ander, is één van de meest positieve manieren om aan onze relaties te boetseren. Maar waarom werkt een compliment? Welke chemie wordt er door een schouderklopje in gang gezet? Het is een beetje als op zoek gaan naar de plaats waar een glimlach begint: als we te veel vragen stellen, riskeren we de magie te verliezen.
Toch een poging...
Een schouderklopje bevestigt de band die twee personen hebben. Met een spontaan Knap werk! zeg je eigenlijk ook: Met jou werk ik graag samen omdat het wat oplevert en Schitterend idee!, zegt in één adem: Geweldig dat jij dat gevonden hebt! Dit kan wat worden; we gaan ervoor!. Let wel: een compliment geven is geen goedkope verkooptruc. Met doen alsof val je door de mand en dat heeft een tegenovergesteld effect. Zeggen dat een tekening mooi is, terwijl een kind voor zichzelf weet dat het maar wat geknoeid heeft, maakt je ongeloofwaardig. De gegeven bevestiging moet erkenning vinden bij de ontvanger. Het schouderklopje moet aanvaard worden. Kortom, de magie van een compliment laat zich niet misbruiken.
Een compliment kan stuntelig gebracht zijn met net niet de juiste woorden of het kan verpakt zitten in een prachtig gedicht waaraan weken gewerkt is Maar dat doet er niet toe, zolang het maar gemeend is. Daarmee staat of valt ons schouderklopje.
Is het niet prachtig dat iets wat werkelijk een verschil kan maken, eigenlijk best makkelijk en helemaal gratis is? Daarom Geef eens een compliment op een onverwacht moment, want als je mensen een pluim geeft, krijgen ze vleugels!
opgedragen aan een vriendin die even een zwaar probleem te verwerken had maar gelukkig goed nieuws kreeg.
........ZALIG ! ...Zalig is 't te weten niet alleen te zijn.. Wanneer als lood de dagen wegen... Wanneer verdriet, de eenzaamheid of pijn... te zwaar geworden zijn... Maar weet dat iemand bij je staat om je vooral wat steun te geven !! ................................Zalig is 't te weten dat je vrienden hebt.. Wanneer het mis gaat in het leven... Ook al is het maar voor even... Wanneer je weet dat iemand nog een luisterend oor kan geven.. Dat je er niet alleen voor staat ...................Zalig om een hand te voelen op je schouder.. Een vriend te weten die je steunt... In alles wat het leven brengt... En als het terug de goede kant opgaat... Mag delen in 't geluk dat God je schenkt ! ...ZALIG
geschreven door Jo bij onderstaand bericht 'PROBLEMEN'
Naarmate wij ouder worden zijn wij beter in staat onderscheid te maken tussen onze denkbeeldige en onze echte problemen. We hebben tijd gehad om veel van ons verleden te verwerken, dat zich net zo lang aan ons blijft opdringen totdat het onze aandacht heeft. Wanneer we dit werk hebben geklaard, is dat een bevrijdend gevoel.
Wanneer we aan onze echte problemen toe zijn, valt er misschien nog een heleboel voor ons te doen. Maar we merken dat ze gewoon bij het leven horen - we krijgen niet meer dan we aan kunnen. Het heeft geen zin onszelf met onze buren te vergelijken. Ons leven wordt ook niet rooskleuriger door in gedachten vooruit te lopen op de tijd waarin onze problemen de wereld uit zullen zijn. Alleen het moment waarop we nu leven is belangrijk.
De houding waarmee we onze problemen tegemoet treden, kan ons opbeuren - als deze gepaard gaat met humor, hoop en oog voor het onverwachte.
Vandaag richt ik mijn energie op mijn echte problemen en laat ik mijn denkbeeldige voor wat ze zijn.
Uit: Midlife - Meditaties voor vrouwen (Maureen Brady)
Geef me niet alles wat ik vraag. Soms vraag ik alleen om te weten hoeveel ik kan krijgen. Roep niet op mij. Als jij roept, heb ik minder respect voor je. Daarbij leer je me dan ook roepen en dat wil ik niet. Geef niet altijd bevelen. Als je mij iets vraagt in plaats van te bevelen, zal ik het vlugger en liever doen.
Doe wat je belooft, om het even of het goed of slecht is. Als je me een beloning belooft of straf, geef ze dan. Vergelijk me met niemand, zeker niet met mijn zus of broer. Als ik beter lijk dan een ander, zal die er onder lijden en als ik slechter lijk, zal ik er onder lijden. Laat mij zelf mijn eigen weg vinden. Als je alles in mijn plaats doet, zal ik het nooit leren.
Vertel mij geen leugens en vraag mij ook niet te liegen, zelfs niet om uit een probleem te geraken. Bij leugens voel ik mij niet goed: ik verlies dan mijn geloof in wat je zegt. Wanneer ik iets verkeerd doe, vraag mij dan niet steeds naar het 'waarom'. Ik weet het zelf niet altijd. Wanneer jij je vergist hebt, geef dit dan toe. Dat zal mijn geloof in jou versterken en het zal mij leren mijn eigen vergissingen ook toe te geven.
Leer mij God kennen en liefhebben. Het heeft geen zin er over te leren op school als ik er bij jou niets van zie. Wanneer ik een probleem voorleg, zeg dan niet: 'Ik heb geen tijd voor onbenulligheden' of 'dat heeft geen belang'. Probeer me te begrijpen en te helpen. Zie mij graag en zeg het mij. Ik heb graag dat je het zegt, ook al vind je dat niet nodig.
Het kan me niet schelen hoe jij je brood verdient, ik wil weten waar je warm voor loopt en of je durft te dromen van de vervulling van je meest dierbare verlangens.
Het kan me niet schelen hoe oud je bent, ik wil weten of je het risico durft te lopen uitgelachen te worden als je gaat staan voor je idealen, voor de liefde of voor het avontuur dat je van je leven wilt maken.
Het kan me niet schelen hoe jouw sterren staan. Ik wil weten of je het wezen van je eigen leven leiden kunt en wakker geschud bent door het leven zelf, of dat je bent verdoofd en afgesloten uit angst voor nog meer lijden.
Ik wil weten of je pijn kunt toelaten, de jouwe en de mijne, zonder deze te willen verdoezelen, te ontkennen of te koesteren.
Ik wil weten of je blijheid kunt toelaten, de jouwe en de mijne, of je kunt dansen, wild en vol overgave totdat je van top tot teen tintelt van vreugde zonder jezelf te laten beperken door allerlei waarschuwingen en zogenaamd realisme.
Het kan me niet schelen of je verhaal waar is, ik wil weten of je trouw bent aan jezelf, ook als je een ander moet teleurstellen.
Of je kunt omgaan met beschuldigingen en je eigen onschuld kunt blijven ervaren. Of je zonder vertrouwen toch betrouwbaar bent.
Ik wil weten of je oog hebt voor schoonheid, Zelfs in de grijsheid van alledag. Of jij jezelf recht van bestaan geeft louter omdat je leeft.
Ik wil weten of je fouten kunt toegeven en kunt leven met beperkingen, de jouwe en de mijne en nog steeds aan de oever van het meer kunt staan en volmondig `JA` kunt roepen naar de zilveren maan.
Het kan me niet schelen waar je woont en hoeveel geld je hebt. Ik wil weten of je na een slopende nacht vol verdriet en wanhoop, toch opstaat om voor de kinderen te zorgen.
Het kan me niet schelen wie je allemaal kent of wat je afkomst is, ik wil weten of je met mij door het vuur zult gaan en niet terug zult deinzen.
Het kan me niet schelen waar, wat en met wie je gestudeerd hebt, ik wil weten wat jou innerlijk overeind houdt als alles om je heen wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf, en je eigen gezelschap waardeert in de eenzame momenten.
Een korte bezinning - september 2010 - door Zr. Riet
Dromen en hopen voor groot en klein
Waar je naar uitkijkt zal wel komen, achter de heuvels en de bomen groen van hoop blijft het nog eventjes verborgen. Je krijgt het morgen. Morgen zal wat gisteren niet kon misschien tot bloei gaan komen. Mensendromen komen langzaam uit. Hopen is een stap vooruit.
Gelukkig zijn... Droom van ieder mens... Op eigen golflengte en langs beschikbare kanalen Zendt elk van ons Zijn droom het leven in Zoekend heeft KATHLEEN getracht Haar droom in beeld te brengen Laat nu herinnering zijn Een beeld om blijvend naar te kijken En mocht zij De hemel van haar dromen vinden
ENKEL RUST
een witte vogel snijdt de zwarte winterlucht zoekt hij het felle lentelicht gebroken vlucht
en ik die dacht dat ik voortreffelijk kon vliegen en ledigen de luchten van hun tegenstand ik laat wat schaduw achter ontredderd en verbijsterd in mijn vleugels zweef ik waarheen weet iedereen behalve ik
en donker zingt mijn bloed van heimwee zwaar doorwogen ik zeil langs regenbogen gods stilte tegemoet
nu is dit allemaal voorbij de liefde en de aardse nood nu is er enkel nog de dood