Toen ik dit verhaaltje las...vond ik het zo mooi...en zo waar.....dat ik dit jullie niet wou onthouden.... Er was eens...
(een Italiaans verhaal)
Er was eens een koppel met een zoon van 12 jaar, en een ezeltje. Ze besloten op reis te gaan om de wereld te ontdekken. Ze vertrokken alledrie, samen met hun ezel.
Toen ze in het eerste land aankwamen, hoorden ze de mensen zeggen : 'Kijk eens naar dat slecht opgevoede jongetje. Hij zit op de ezel, terwijl zijn arme ouders, die al oud zijn, de ezel moeten trekken' Toen zei de vrouw tegen haar man: 'Wij kunnen niet toelaten dat de mensen zo slecht spreken over onze zoon.' Haar man liet het jongetje van de ezel komen en hij ging er zelf op zitten.
Toen ze in het tweede land aankwamen, fluisterden de mensen: 'Kijk naar die schaamteloze kerel. Hij laat het jongetje en de arme vrouw de ezel trekken, terwijl hij op zijn gemakje op de rug van de ezel zit.' Toen besloten ze samen dat de vrouw op de ezel zou gaan zitten terwijl vader en zoon de teugels vasthielden om de ezel mee te trekken.
In het derde land aangekomen, hoorden ze de mensen zeggen: 'Arme man. Nadat hij een hele dag gewerkt heeft, zit zijn vrouw op de ezel. En het arme kind... wie weet wat hem nog te wachten staat met zo een moeder.' Toen besloten ze dat ze alledrie op de ezel zouden gaan zitten om zo hun tocht verder te zetten.
In het volgende land aangekomen, luisterden ze naar wat de mensen hier te zeggen hadden: 'Maar dat zijn beesten ! Ze zijn méér beest dan de ezel die hen draagt. Ze zullen die ezel zijn rug breken!' Toen besloten ze alledrie van de ezel af te komen en gewoon samen met de ezel verder te stappen. Maar in het volgende land konden ze hun oren niet geloven toen de mensen hen uitlachten en zegden: 'Kijk eens naar die drie idioten. Ze gaan te voet, terwijl ze een ezel hebben die hen kan dragen.
Besluit
Men zal je altijd kunnen bekritiseren en slecht spreken over jou, geloof niet klakkeloos wat iemand vertelt...
Dus:
Leef zoals je gelooft dat je moet leven. Doe wat je hart je zegt... dus wat je zelf wil. Het leven is een toneelstuk waar we niet hebben kunnen voor repeteren. Zing, lach, dans en bemin en beleef elk moment van je leven zo intens mogelijk, vóór het doek valt en het toneelstuk eindigt zonder applaus. (Charlie Chaplin)