Veel mensen kunnen zich er niet mee verzoenen dat hun leven anders verlopen is dan ze gepland hadden. Ze zitten hopeloos met zichzelf in de knoop. Ze kunnen zichzelf niet aanvaarden. Ze zouden graag anders willen zijn: intelligenter, handiger, sympathieker, enz...
Verzoenen betekent de strijd beëindigen tussen de verschillende behoeften en wensen waardoor je heen en weer wordt geslingerd, de ziel tot rust brengen.
Alleen wanneer ik met mezelf verzoend ben, kan ik er ook aan denken, mensen in mijn omgeving te verzoenen, die ruzie met mij en anderen hebben.
Verzoenen wil niet zeggen dat je alle meningsverschillen glad wil strijken, maar het is eerder een brug bouwen tussen mensen die elkaar bestrijden, een brug waarop we elkaar weer kunnen benaderen.
Dan zaaien we een mosterdzaadje van beloftevolle hoop.
(Vrij uit HBvL - Editoriaal AA Nieuwslijn februari 2012)