Naar de inhoud

SCHEVENINGEN IN WOORD EN BEELD

maar ook belangstelling voor al het andere
akke.beakke.be
klik ook eens op de spin

Archief

Vrijdag, 10 maart, de vierde dag

 

Vanmorgen om 7.30 uur is Ton met de auto vertrokken naar het vliegveld van Venetië om daar onze laatste drie bemanningsleden op te halen. Alle drie echte zeezeilers: Fred, Ron en Dirk. Het weer onderweg is slecht. Als Ton aankomt bij het vliegveld, staan de gasten net bij een andere uitgang. Dan blijkt maar weer dat je mobieltje toch wel zin heeft. Zij arriveren omstreeks 15.15 uur bij de boot. Veel later dan verwacht. Maar ja, de weersomstandigheden heb je niet in je macht. Ze zijn er en dat is het belangrijkste.

De werklui zijn vandaag niet op komen dagen vanwege het zeer slechte weer. Na veel aandringen komen ze toch nog in de loop van de middag. Er moet nog heel wat gedaan worden eer we morgen kunnen uitvaren. Tegen de avond ligt het schip echter vrijwel zeilklaar. Alleen moeten er morgenochtend nog een paar kleine dingen geregeld worden, zoals o.a. de radarinstallatie en het kalibreren van de apparatuur.

Voor we met de Challenge verder gaan is het hier toch wel even op zijn plaats om te vermelden wie deze strijd mogelijk hebben gemaakt. Uiteraard zijn aan dit soort wedstrijden kosten verbonden. Drie bedrijven hebben zich voor deze strijd sterk gemaakt: Falcon, Magic Marine en De Skihut. Als dank heb ik hiernaast hun logo opgenomen.

Voor we uit  Izola vertrekken heeft u nog recht op een paar plaatjes van dit mooie stadje, gelegen aan een romantische haven. Daarom heb ik een collage voor u gemaakt. En voor mijzelf een prettige herinnering.

’s Avonds zijn we nog een keer gaan eten in het gezellige pizzarestaurant, dat overigens ook smakelijke andere gerechten op het menu heeft staan.

Vanaf vandaag voert het schip zijn eigen naam: LUCKY DUCK.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door loek om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Adriatic Challenge (voorbereiding 3)

9 maart, derde dag
Ik heb mijn scheerapparaat thuis laten liggen: gisteren begon mijn gezicht al wat stoppelig aan te voelen. Ik ben naar het stadje Izola gegaan en heb me een scheermes(duplo) aangeschaft. Op het schommelende schip heb ik mijn kin proberen te scheren, maar niet mijn baard verdween, maar een stuk van mijn gezicht. Snel een pleister erop. En zo heb ik ongeschoren rondgelopen tot mijn thuiskomst. Nu begrijp ik ook waarom zeelui vaak hun baard laten staan: beter een baard dan jezelf kelen met een scheermes.
Vroeg uit de veren: vandaag wordt de mast geplaatst en zullen we proberen contact te maken met het internet. Die internetverbinding moet heel soepel kunnen verlopen aldus T-Mobile. Stekker in het stopcontact, even je code intikken en klaar ... Vergeet het maar. Geen verbinding, ondanks de uitdrukkelijke toezegging, dat T-Mobile dekking geeft in het gebied, dat wij gaan bevaren. Urenlange gesprekken met de helpdesk: resultaat nihil. Donderdag, 16 maart, geeft T-Mobile eindelijk toe geen dekking te geven voor ons gebied. Wel voor telefoon, maar niet voor internet.
Ons schip ligt er nog een beetje kaal bij zonder mast.Maar daar komt vandaag verandering in. Gisteren waren de technici al bezig om alles in gereedheid te brengen; vandaag gaat het dan gebeuren. Omstreeks 10.30 uur varen we de werkhaven binnen. De grote lift, waarmee ook schepen uit het water kunnen worden getild, komt aanrijden; een band wordt bevestigd om de 19 meter lange mast op te tillen en even later zweeft de mast door de lucht. Om klokslag 11.00 uur wordt de mast geplaatst; de torenklok in Izola slaat elf keer. Het lijkt wel een feestelijk gebeier.
Om 13.00 uur gaan we eten in Izola: ik kies voor een pizza medium. Die smaakt prima, maar is toch nog te groot: volgende keer maar small nemen. Na het eten een korte bezichtiging van het dorp en op zoek naar een internetcafé; dat is er wel, maar met een wel heel vreemd toetsenbord. De aangeslagen letters corresponderen niet met het toetsenbord. Is geloof ik ook niet erg belangrijk in dat café, want iedereen zit spelletjes te spelen en daarbij heb je niet veel toetsen nodig.
Voor het diner zijn we \'s avonds weer naar hetzelfde restaurant gegaan. Heel voldaan stapten we weer op tijd in onze kooi. (Ik zeg iedere keer maar \"op tijd\", maar hoe laat dat is, dat weet ik dan al lang niet meer).
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door loek om 11:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Adriatic Challenge(voorbereiding 2)

8 maart, tweede dag
Om 8 uur uit de veren en daarna een smakelijk ontbijt. Onder langs onze kamer stroomt een riviertje. Ondanks de temperatuur dampt het boven het water. Waarschijnlijk dus een warmwaterbron als oorsprong. Wij glibberen naar onze auto: de sneeuw op het parkeer terrein is keihard bevroren. Eenmaal van het parkeerterrein af gaat het weer voorspoedig: de wegen zijn schoon en de zon staat aan de hemel. Het is nu even tijd om de voorbereidingsploeg voor te stellen: Piet aan het stuur en schipper aan boord; rechts voor in de auto met de oranje pet Dik, onze kaartlezer en navigator aan boord; achter hem Ton, de allrounder, sportman, kok en alleskunner; en linksachter, niet zichtbaar voor u zit ik, voor deze keer verslaggever en fotograaf. Rechts en links van ons nog wel veel sneeuw, maar hoe dichter bij de kust, deste minder sneeuw en uiteindelijk rijden we door een geheel sneeuwvrij landschap. Omstreeks 11.15 uur bereiken  we Izola (de Italianen schrijven de naam als Isola, maar we zijn nu in Slovenië en dus schrijven wij de naam met een z); na enig zoeken zien wij om 11.40 het schip, dat gedurende 12 dagen ons thuis zal zijn. Bewondering alom, al is het schip met een stevige laag sneeuw bedekt. Toch even aan boord om alles te bekijken. Overal ligt verpakkingsmateriaal en/of materiaal dat nog moet worden geruimd. Na korte tijd lijkt het schip al weer bewoonbaar. Daarna wat ronddrentelen over de werf, kijken naar andere schepen, wat eten. We besluiten aan boord te blijven slapen, kunnen we gelijk wat wennen aan de omgeving. 's Avonds zijn we uitgenodigd voor een etentje aan de wal. In een visrestaurantje krijgen we door een op-een- vis-met-uitgestoken-ogen-lijkende schuifelaar een menukaart aangeboden. Gelukkig voor Dik prijkt er op de menukaart vlees, maar jammer genoeg voor hem zegt de schuifelaar: "KEIN FLEISCH". De zelfgemaakt wijn en grappa: nou ja, laten we daar maar niet over praten: lekker waren ze in ieder geval niet. Op tijd kruipen we in onze kooi.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door loek om 08:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Adriatic Challenge(voorbereiding)

De eerste dag.
Op 7 maart 2006, vrijwel exact 10.30 uur, hebben we de laatste man van het voorbereidingsteaam opgehaald en gaan onderweg naar Izola in Slovenië: ca. 1400 kilometer per auto. Volgeladen met allerlei uitrusting en met vier man rijden we richting Duitse grens, waar we nog één keer tanken. De weg, in tegenstelling tot het voorafgaande weekend, ziet er prima uit en met de razend snelle auto maken we, tegen alle verwachtingen in, zeer goede vorderingen: we hopen deze dag in de omgeving van München te kunnen overnachten. Om 17.30 uur  passeren we deze stad en na een kort overleg besluiten we verder te rijden, omdat voor de komende nacht sneeuw voorspeld wordt: hoe dichter bij ons einddoel, hoe beter het is.We rijden door Oostenrijk tot aan de plaats Villach; de wegen hier zijn wat minder goed en de sneeuw begint te vallen. Toch kunnen we nog redelijk goed opschieten. We willen nu in Villach overnachten, maar nemen een verkeerde afslag. Plotseling zien wij tegemoetkomend twee trailers met daarop twee rompen van zeilschepen: een Bavaria 39 en een Bavaria 46. De laatste zal ons schip worden. De fabriek is erin geslaagd ondanks het slechte weer toch de schepen op tijd af te leveren. We overnachten in het plaatsje Velden. 
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door loek om 09:27 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

terug in eigen haven

Zonverbrand en met een baard van 9 dagen ben ik terug op de eigen woonboot. Negen dagen uitdaging - van 11 tot 20 maart - werden door ons team(bestaande uit zeven 50-plussers) gerealiseerd in zes dagen en elf uur(van 11 tot 18 maart). Het tweede team lag toen wij binnenvoeren in Bodrum Turkije op 430 zeemijl achter ons. Waar ons team een storm van met uitschieters naar windkracht tien trotseerde, zocht het tweede team de luwte van veilige havens. Een uitdaging, die zoals de meters uitwezen 920 zeemijl lang was. Vier dagen zeilen en 2 dagen met de motor, omdat de wind twee dagen wegviel. Vandaag begin ik met mijn relaas, dat aanving op 7 maart 2006.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door loek om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

belofte maakt schuld

Nu het strandseizoen weer voor de deur staat, hoewel, als je naar buiten kijkt het meer herfst dan voorjaar lijkt, dan zal je het haast niet kunnen geloven. Maar het is wel zo. Op het strand worden de voorbereidingen alweer getroffen en aan het eind van de maand zal Scheveningen weer een badplaats zijn. Op een aantal plaatsen, zoals in de Keizerstraat, wordt er hard aan gewerkt om het oude centrum voor de bezoekers weer aantrekkelijker te maken. De Keizerstraat wordt een wandel- en flaneerpromenade. Want flaneren doen ze op Scheveningen. U ziet het op de foto: drie nonnetjes wandelden over de boulevard en vonden het leuk voor mij te poseren. Heidens Scheveningen? Kom nou: op Scheveningen kan en mag bijna alles; er zijn wel een paar dingen verboden, zoals bijvoorbeeld: hondendrollen, bier op de boulevard(tenzij op de terrassen), honden op het strand, fietsen op de wandelboulevard en dergelijke dingen, die onaangenaam zijn voor het publiek: veiliheid en leefbaarheid staan hoog in het Scheveningse vaandel.
U bent van harte welkom in een zich steeds vernieuwend Scheveningen.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door loek om 09:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik heb u wat verwaarloosd

Al een paar dagen laat ik niets van me horen. Maar er is ook zoveel gebeurd de laatste dagen, dat ik weinig tijd had om te schrijven. Onverwacht ga ik mee met de Adriatic Challange 2006: een zeiltocht vanaf Isola (in Slovenië) naar Bodrum(Turkije), een tocht van ca 980 mijl. Ontzettend spannend, maar ook inspannend. Een uitdaging, zeker als je al wat ouder bent. Zo\'n tocht vraagt wel wat voorbereiding en daar was ik de afgelopen dagen nogal doende mee. Van de reis ga ik u via mijn blogs op de hoogte houden, tenminste als er in de aanleghavens een internetgelegenheid is, hetgeen ik wel verwacht. Via dit blog en/of blog https://blog.seniorennet.be/loek2_1934 . Aan boord is ook een computer, maar ik weet nog niet of die beschikbaar is. Ik maak ook een fotoreportage, die ik u dan later zal tonen. Annemiek blijft thuis, dus u kunt haar gewoon blijven bezoeken op https://blog.seniorennet.be/annemiek  Maar vandaag vertel ik u nog wel wat over Scheveningen.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door loek om 08:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

niets is zo veranderlijk

Niets is zo veranderlijk als het weer. Zojuist plaatste ik een foto op mijn andere blog en nu - ik zal het u besparen - is de winterlucht weer grijs met een heel frêle zonnetje. Een mistdeken hangt boven de stad. En waar ik straks dacht:'ik ga even een ommetje maken', denk ik nu, dat ik maar lekker in mijn huis blijf. Thuis is ook wel altijd iets te doen. Maar eerst even een bakje doen met 'n kookje (een bakje met 'n kookje)doen betekent in Scheveningen: een kopje koffie drinken met een koekje. Foto de zonsopgang boven de stad vanmorgen om 8.02 uur.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door loek om 18:43 Reageer op dit bericht Stuur door

strandseizoen

Onder een fris zonnetje is weer begonnen om het strand weer helemaal in orde te brengen voor het nieuwe seizoen. Op de foto ziet u mensen bezig met het leggen van de toegangspaden voor strand en strandtenten. De strandtenten mogen beginnen met het opstellen van hun tenten; zodra een paviljoen gereed is, mag het ook open  voor bezoekers. Eind oktober eindigt in Scheveningen het badseizoen.
Nu nog een beetje fris om te baden, hoewel er nog steeds dagelijks mensen in zee gaan zwemmen. Achter de schermen kan binnenkort wel gezonnebaad worden. Welkom in een gastvrij Scheveningen.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door loek om 11:57 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

sneeuwplein

Zo was ons uitzicht vanmorgen. Als door een waas is het Kurhaus nog te onderscheiden achter een sneeuwgordijn. De sneeuw is hier niet blijven liggen: hier en daar een beetjes op schaduwplekken. Zo dicht bij de kust is de temperatuur in de winter altijd wat hoger dan in het binnenland, maar in de zomer is dat net andersom. Dan loop je soms rillend door de mist, terwijl een paar kilometer verder de zon schijnt. Maar ik zou Scheveningen toch niet willen ruilen....
De foto lijkt overbelicht, maar is het niet.
Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door loek om 17:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van SCHEVENINGEN IN WOORD EN BEELD

↑ Terug naar de berichten