Archief

Nog een paar foto's en dit blog is vol. Ik vind het erg leuk in het Belgische bloggenland. Nu komen wel niet alle Belgen op mijn blogje kijken, maar inmiddels heb ik toch al heel wat leuke, vriendelijke en prettige reacties ontvangen. Stoppen en ophouden over Scheveningen? Ik denk er niet aan. Ik ben erg chauvinistisch: ik hou van mijn land en mijn woonplaats. En welke rechtgeaarde Belg of Hollander doet dat niet? Maar dat wil toch niet zeggen, dat je je afsluit van de andere mooie dingen, die er om je heen(en dan bedoel ik de héééle wereld) zijn? Ik kan genieten van een andere omgeving: en in dit bloggenland zit ik vaak grinnekend achter mijn computer te genieten van de smakelijke(letterlijk en figuurlijke) dingen, die geboden worden. En daarom heb ik een nieuw blog aangemaakt: een blog dat weer gaat over Scheveningen: Scheveningen(vervolg). En in de blognaam heb ik ook niet veel veranderd; ik ga me niet verschuilen achter allerlei andere namen; de nieuwe blognaam is: loek2_1934. Loek2 omdat het mijn tweede blog over Scheveningen is en 1934, omdat de ooievaar mij in dat jaar in Den Haag verloren heeft. Mijn eerste berichtje op het nieuwe blog begint met het wapen van Scheveningen; dit bericht ook; niet als afsluiting, want ik blijf hier gewoon doorkletsen, alleen met wat minder foto's; nieuwe foto's komen op het andere blog te staan. Beleef Scheveningen ook mee in mijn nieuwe blog. Altijd welkom(of zoals we in Scheveningen zeggen: WELLEKOM!)

Een Antwerpse handelaar vindt in 1562 tussen een lading goederen uit Turkije een aantal onbekende bollen. Hij denkt dat het uien zijn en stooft er een paar met olie en azijn. Maar het smaakt nergens naar. De handelaar gooit de rest van de bollen in zijn tuin; na een korte tijd ontluiken er op die plaats prachtige bloemen. De eerste bloeiende tulpen van West-Europa zijn een feit. In Holland duikt de tulp pas in 1592 op, in de Hortus van Carolus Clusius. Dus nu zingen we in het vervolg maar: "tulpen uit Antwerpen". Ere wie ere toekomt.
In WOII heb ik vaak tulpenbollen gegeten, maar dan kookte ik ze in water en zout, nadat ik de schil en de bloemkern verwijderd had. En ze smaakten toen best. Ook bakte ik ze wel in een koekepan met een klein beetje boter. Als die Antwerpenaar, dat ook had gedaan, dan waren die bollen niet in zijn tuin, maar in zijn maag beland en dan waren die Hollanders de tulpenontdekkers van West-Europa geweest. Dan hadden we kunnen blijven zingen: "tulpen uit Amsterdam".
Een en ander naar aanleiding van een artikel  van Ronald Veerman in De Telegraaf van vandaag, getiteld:  Geen Belgenmop!"
Nog wel geen tulpen, maar alvast wel een vroege lentegroet vanuit Scheveningen.

In het statige Kurhaus was gisteren 15 februari een ondernemerscongres georganiseerd: de toeristisch/economische toekomst van Scheveningen. Een beetje groot woord als je bedenkt dat het alleen maar ging over het toeristisch gedeelte van de Scheveningse haven en de kuststrook als Scheveningen-bad.Qua oppervlakte een beperkt gedeelt van het stadsdeel Scheveningen. Sprekers waren: 1. Goos Eilander, directeur marktonderzoekbureau Trendbox, die met statistische gegevens goochelde. 2. Hennie van der Most, directeur Van Der Most Bedrijven, inovatieve projecten.3, Ronakd van der Zijl, directeur De Efteling. 4. Han Verheyden, directeur adviesbureau ZKA. Van wat zij allemaal vertelden is al 80% in Scheveningen gerealiseerd. Waar het in Scheveningen eigelijk omgaat is: de ruimte.Spreker 2 en 3 hebben hun projecten kunnen ontwikkelen in de vrije ruimte. Spreker 4 haalt voorbeelden aan van hoe het elders is gerealiseerd in het buitenland. Hij had bij zijn (inter)nationale praktijkvoorbeelden ook Scheveningen kunnen plaatsen: een badplaats met een   historische ontwikkeling. Uit de daarop volgende discussie kwamen een aantal punten duidelijk naar voren: a. in Scheveningen is 80% van datgene wat door sprekers naar voren werd gebracht al gerealiseerd of er wordt binenkort mee gestart; b. de regelgeving: een regelgeving en vergunningen belemmeren teveel de voortgang van geplande projecten; c. de neuzen staan niet allemaal dezelfde kant op; d. de samenwerking van overheid, banken en ondernemers is niet altijd even goed; e. aan de jonge ondernemers moeten meer mogelijkheden tot ontplooiing worden gegeven.
Het congres werd afgesloten met een \"netwerkborrel\", waar vele ondernemers nog eens kritisch  napraatten over hetgeen die dag allemaal was besproken. Al met al een geslaagd en leerzaam congres. \"En nu allemaal met de neus dezelfde kant op en de schouders er onder\", als dat nou eens mogelijk was....

De nieuwe Pier gefotograveerd vanuit de lucht in 1972; fotograaf onbekend.

Gisteren vertelde ik u al dat de nieuwe Pier op 19 mei 1961 door Prins Bernhard geopende werd.
De nieuwe Pier is ontworpen door de architecten Maaskant, Dijk en Apon. In 1964 werd de Pier uitgebreid met een vierde eiland volgens de technologie, die voor booreilanden was ontwikkeld. Hiermee kon Zwolsman het vergunningenbeleid omzeilen. Het eiland werd in gebruik genomen als een "onderwaterwonderland": een maritiem schouwspel, dat Jules Verne's fantasie strikt wetenschappelijk tot leven brengt. Tevens werd hierop een visring aangebracht. In 1991 kocht het Van der Valk Concern de toen al weer verwaarloosde Pier voor één gulden. In 1994 werd begonnen met het groot onderhoud aan de pijlers van de Pier, gevolgd door een overkapping  en een open wandelpromenade daarboven. Thans ligt het vierde piereiland er als een verroest blok ijzer bij te wachten op een mogelijke nieuwe bestemming: een hoteltoren. Moest er aanvankelijk entree betaald worden, thans is de Pier een vrije wandelpromenade, waar veel gebruik van wordt gemaakt.
foto Loek de Koning  4-12-2005

Ze vragen mij wel eens: “waar lag nu eigelijk die oude pier?”.

Recht tegenover het Kurhaus stak de oude pier ongeveer 400 meter ver in zee. Deze werd op 6 mei 1901 door Prins Hendrik officieel geopend als Wandelhoofd “Koningin Wilhelmina”. Deze pier was gebouwd als een stalen constructie, geheel in de techniek van die tijd (denk ook maar eens aan de Eiffeltoren in Parijs) en vlonders als deklaag. Als je een muntstukje liet vallen dan was de kans groot, dat dat in zee terecht kwam. Aan dit wandelhoofd was ook een steiger bevestigd voor plezierboten. Maar vanwege de sterke branding heeft dit niet lang geduurd. Ook kon er vanaf de pier met kruisnetten (uiteraard tegen betaling) gevist worden.  In maart 1943 vloog de pier in brand. In 1955 werden de resten van het wandelhoofd definitief gesloopt.

Een nieuwe pier, ongeveer twee honderd meter noordelijker, werd op 19 mei 1961 door Prins Bernhard geopend. De weersverwachting was voor die dag: half tot zwaarbewolkt met plaatselijk enkele buien. Matige tot vrij krachtige wind tussen west en noord. De sirene loeide en de vlaggen gingen in top.
foto omstreeks 1906(eigen archief)

Het politieke spel is weer losgebarsten. Wat gaan we stemmen; de landelijke politiek of voelen we ons toch wel sterk verbonden met onze eigen gemeente. De landelijke politiek doet niets voor de gemeentelijke belangen: ik ga dus maar voor die partij, die zich binnen onze gemeente inzet voor de veiligheid, het milieu en leefbaarheid. De Politieke Partij Scheveningen (PPS) valt dit keer buiten de boot; die heeft teveel naar het eigenbelang gekeken. Teveel geharrewar onderling, zodat de partij uitelkaar gevallen is en nu met de scherven een nieuw schoteltje probeert te lijmen; er zijn echter teveel scherven verloren gegaan, weggegooid in de vuilnisbak van de onenigheid. Dus nu maar goed luisteren wat CDA, VVD, D66 of PvdA op lokaal gebied te bieden hebben. Niet wat de kamerleden te vertellen hebben, maar wat de gemeenteraadsleden te bieden hebben.
In mijn geval: kies voor Scheveningen, maar vergeet Den Haag niet.

Een nieuwbouwwijkje in noordelijk Scheveningen, gelegen in een duinlandschap en grenzend aan het duinwatergebied van Den Haag. Duinvilla's gelegen in de rust van de duinen. Dit is het laatste project, dat in dit duingebied gerealiseerd is. Hoewel de huidige wethouder dit fraaie duingebied wel  zou willen bebouwen, heeft de gemeenteraad van Den Haag daar toch een stokje voor kunnen steken. Bouwen in Den Haag oké, maar niet ten koste van de natuur.