Archief

We are starting to see more cyclists on the road. Because we travel more distance we usually only meet walkers once but now we are seeing the same cyclists several times. Many are doing the walking path with the mountain bike but this is a little dangerous both for  the cyclist and the walkers as the path is often very steep, slippery and small. 

In the first village we came upon there was a stone column on which convicted criminals were bound and met their end in the 15th century. At the same village we met a young French Canadian girl who was also cycling the camino. You can see the difference between young women and grandmothers fashion trends. What you cannot see or hear is the comments from eleven 60 year old male walkers who were classmates in highschool. By the way the girl is wearing teeki clothing from California. It is made from recycled plastic bottles. 

A little later we cycle past the multiple level locks of the Castilie Canal. In Fromista we came to one of the most beautiful Roman church's in Spain. A wonderful statue of Mary is inside. 

On the way we also needed to get a new tube of baby cream for saddle pain. We went into the first Drug store we came accross. In one foot step we were returned to the time of our youth. Even the sent inside was the same as we remembered from 50 years ago. 

We were also a little surprised from the amount of trash, especially plastic bottles along the road in Spain and when more so in France. 

Het vertrek uit Burgos gaat vlot. Buiten de stad wordt het frisser en mistiger. Buiten twee franse broden hebben we voor vandaag nog geen proviand gekocht en we hopen op een winkeltje. De heuvels volgen mekaar weer op en het ene graanveld volgt weer op het andere. Een gevoel van eentonigheid en saaiheid overvalt me (nelly). Mijn hoofd sputtert tegen en mijn benen worden loodzwaar. Een zeer aanlokkelijke gedachte komt in me op : 'als er hier nu een trein naar Brussel zou voorbijrijden zou ik geen moment aarzelen en erop springen. Ontplof Santiago de Compostella! '.

Maar ja, natuurlijk komt er geen trein naar Brussel voorbijrijden in die eindeloze, gele stoppelvelden. Ik moet dus vooruit. Tot overmaat van ramp geen proviand, dus de studentenhaver wordt bovengehaald. Ik mag wat zagen en zeuren en dat helpt. Na de tiende rozijn ben ik er weer bovenop.

Om 12h besluiten we dan maar om de broden te verorberen met de overschot van het pakje lekkere boter van de vorige dagen. De moraal is weer picco-bello. Ook de zon laat zich weer zien. We fietsen voorbij een ruine van de oude abdij 'San Anton' waar Dan onze pelgrimsboekjes voorziet van de zoveelste stempel.

Na 66 km komen we toe aan de albergue voor pelgrims waar we twee kamers hebben gereserveerd. Er hangt een vrolijke en gezellige sfeer. Sommigen komen een praatje maken, anderen zitten in groepjes te keuvelen. Wij doen ons dagelijks wasje en na een uurtje hangt alles weer aan de draad te drogen.

The hotel where we stayed in yesterday evening was also a Bar, a resturant and a food store. One girl did everything and was back on the job at 8am the next day. Her boss also  did our wash. 

The first part of the ride was through beautiful  countryside. The problem was there was also strong winds, the road was mostly uphill and we thought it would rain any minute. We did not have much interest in the scenery.

During the ride we passed San Juan de Ortega. It is a pilgrimage town for women who are not able to have children.  On september 31 and March 31 the sun shines through a window directly on a realief of the visitation of Mary. The villagers call this the wonder of light. 

We approached Burgos along conjested roads in industrial zones but ended in a park in a wonderful city with several well restored churches. 

Wij sturen foto's naar Nelly omdat Dan een tablet heeft van de fruit company en die maakt gekke sprongen zoals jullie reeds eerder hebben kunnen zien. Normaal gezien is er dus ook een foto waar ik op de bank zit waar ook de minder fortuinlijke  Belgische pelgrim gezeten heeft met zijn vriendin. Hij is later dood teruggevonden en werd waarschijnlijk overreden door een auto. De foto is genomen voor de schitterende kathedraal van Burgos. 

Fietsen, en fietsen en nog eens fietsen.

Deze morgen met een frisse 9 graden de fiets op. Het voelt erg koud aan na die tropische temperaturen. Onze handen zijn ijskoud. Gelukkig stijgt langzaam de temperatuur. De wind heeft geen orkaan-kracht meer zoals gisteren op het einde van onze rit maar hij blaast toch stevig door. We rijden langs velden vol heerlijke pimientos!

Voor de bananen-pauze zoeken we toch beschutting in een ruine langs de weg. De hellingen vallen mee, het is nu vooral vechten tegen de wind. In Belorado, een klein dorpje waar er een kerkje is voor de winter en eentje voor de zomer, ontmoeten we twee duitse fietsers die dan al 2500 km in de benen hebben. Zij zijn vertrokken aan de Bodensee in Duitsland, dus nog straffer dan wij !

's Middags worden de temperaturen weer aangenaam en we genieten van onze dagelijkse picknic dichtbij een kerkje uitgehouwen uit de rotsen. Jammer, maar het is gesloten.

In Villafranca houden we halt en ontdekken dat we logeren in het pensionnetje waar we (Ward en ik) in juni van dit jaar ook toevallig een glaasje wijn hebben gedronken.