Om over na te denken.Het leven is als een bos,
rechtdoor kan nooit.
Oleg Popov
Het is erg als de boodschap luidt:
De tijd vliegt snel!
Het is minder erg als je weet:
Jij bent de profeet.
Een nieuw begin!Een opdracht van crea: Maak een passend verhaal bij een illustratie uit een tijdschrift.
Een man staat in een leeg station te wachten.
Het is een druilerige dag. Ik heb mijn thuis verlaten en ga een nieuwe toekomst tegemoet.
Uit mijn kleerkast heb ik een sombere regenjas en hoed uitgekozen.
Met een bijna lege tas stap ik de straat op.
Ik kom in een verlaten station aan. Ik stap, met enkel veel vraagtekens in mijn tas, naar binnen.
Het enige wat ik zie is een trein waarop ik niemand opmerk.
Ik kijk niet meer achter mij, een nieuwe toekomst tegemoet.
Met mijn hand op mijn hoofd denk ik, wat en nu?
Ik voel me zo verdomd alleen.
Waar brengt die trein mij heen?
Ik sta als aan de grond genageld. Zou ik...
Iets houdt mij tegen. Ik voel de angst in mijn binnenste. Het verlamt mij totaal.
Ik weet helemaal niet wat ik moet doen, onrust overvalt me.
Ik blijf een hele poos staan twijfelen.
Wie of wat houdt mij tegen?
En toch... Ik moet een andere weg op, een betere hoop ik.
De trein naar het nieuwe wacht op mij.
Zal ik moederziel alleen in die lege trein gaan zitten?
Ik wil iemand om raad vragen, maar niemand ziet mij staan.
Zou ik de trein opstappen?
Iets zegt in mij, ja, je moet het doen!
Laat de duisternis achter je en ga het licht opzoeken.
Een nieuw begin... Het betere, zo hoop ik, ......... tegemoet!
Gedachten om even bij stil te staan.Veel fouten maken is niet erg, zelfs goed.
Het wil zeggen dat je veel probeert.
Peter F. Drucker
Ook al is het leven niet altijd even zoet;
het hoeft niet bitter te zijn.
John Trudell
Tijd is geen snelweg tussen wieg en graf;
maar ruimte om te parkeren in de zon.
Phil Bosmans
Mijn kwetsbaarheid is mijn kracht.
Hoe meer ik haar durf te tonen,
hoe sterker ik me voel.
Gevoelens komen en gaan als wolken
aan een winderige hemel.
Bewust ademhalen is mijn anker.
Thich Nha Hanh
Leef nu de vragen. Misschien zul je dan, geleidelijk,
zonder het te merken, op een verre dag,
in het antwoord verzeilen.
Rainer Maria Rilke
Mislukkingen vormen de treden
van de ladder naar succes.
James Allen
Mijmeringen over ons overleden dochter, Katrien.Een heldere herfstdag nodigt mij uit om een wandeling te maken.
De Palingbeek nodigt mij uit.
Ik rij met mijn elektroscooter door de ritselende bladeren.
De geur van vochtige grond prikkelt mijn neus.
Een klein konijntje zie ik nog net wegwippen.
Een veelkleurige pluim trekt mijn aandacht.
Ik streel ermee over mijn wang.
Jouw lach, Katrien, klinkt als muziek in mijn oren.
Hoe dikwijls heb je niet met één van je knuffels langs mijn wangen gestreeld.
Dat deed je deugd, net zoals een wandeling met je rolwagen in deze Palingbeek.
Mijmerend keer ik naar huis terug.
Ik ontwaak uit mijn droom... Het was maar een droom!
dagelijkse gedachtenWelke moeilijkheden je in het verleden ook hebt gehad,
vandaag kun je een nieuw begin maken.
Leven betekent je realiseren dat je op de rivier bent.
De stroom kan je niet veranderen.
Je kan wel peddelen.
Neem de tijd om te lachen;
het is de muziek van de ziel.
kalender geluk'De wetenschapper mikt niet op onmiddellijk resultaat.
Hij verwacht niet dat zijn vernieuwende ideeën
meteen zullen worden opgepikt.
Zijn werk is zaadjes planten voor de toekomst.
De basis leggen voor wie komt,
en de weg wijzen.
Nikola Tesla
doe-opdracht
Welke zaadjes voor de toekomst plant jij deze week?
Ga aan de slag.
zonIk heb deze tekst, over de zon, geschreven in het voorjaar.
Het was een opdracht van crea in het psychiatrisch revalidatiecentrum 'Hedera'.
Daar verblijf ik nu nog steeds.
Zon, laat je stralen maar op mij neerdalen.
Ik hou van je deugddoende warmte.
Je brengt een lach op mijn gezicht.
Je nodigt mij uit om aan het zingen te gaan, maar dat lukt moeilijk.
Jouw warmte laat de eerste voorjaarsbloeien bloeien.
Ik tracht te genieten van de mooie kleuren.
De tuin begint stilaan op een prachtig schilderij te lijken.
Jij, zon, bent als een kunstschilder die iets moois creëert.
De rode gloed van de opkomende of ondergaande zon fascineert mij.
Zon blijf mijn hart verwarmen zodat ik meer licht zie in mijn duisternis.
Ik wou dat je blijft schijnen!
Blijf maar schijnen, zon.
Ik wou dat ik je vasthouden kon.
Zodat ik je kan omarmen
en mijn hart mij kon verwarmen.
Om nooit meer los te laten!!!!!, mijn lieve zon.
kalender geluk'Waar het verstand ophoudt, begint de woede.
Daarom is woede een teken van zwakte.'
Dalai Lama
doe-opdracht
Wanneer heb jij je voor het laatst kwaad gemaakt?
Welke zwakte of welk verdriet zat onder die woede?
'Het zou ieders doel moeten zijn om alles fris
te bekijken en het opnieuw te creëren.'
Gustav Mahler
doe-opdracht
Bekijk vandaag de wereld alsof je haar voor het eerst ziet.
Wat vindt je geweldig?
Uitspraken om er iets mee te doen.We zijn allemaal hypocrieten.
We kunnen onszelf niet zien of beoordelen.
José Emilio Pacheco
Doe-opdracht
Vraag vandaag aan iemand om jou te omschrijven
zoals hij of zij jou ziet en beoordeelt.
Onderbreek de ander niet. Luister.
Ik kan iets wat mijn mama ook kan,
hoe slecht je je ook voelt vanbinnen,
toch doen alsof je geweldig gelukkig bent.
Princes Diana
Doe-opdracht
Doe jij ook weleens alsof je gelukkig bent?
Wie in jou omgeving zou dat ook doen?
GELUKGeluk is als een vlinder.
Hoe krampachtiger je hem achternazit,
hoe verder hij van je wegvliegt.
Maar
Als je je aandacht op andere dingen richt,
dan zal hij dichterbij komen
en zachtjes op je schouder gaan zitten.
Henry Thoreau
Doe er iets meeGeluk
Het geluk hangt niet af van waar we gebrek aan hebben,
maar van de manier waarop we iets doen met wat we bezitten.
Arnaud Desjardins
een doe-opdracht
Teken vijf stoelen die symbool staan voor vijf dingen die jou houvast geven.
Wat kun je met elk van hen doen om gelukkiger te worden.
Onze kinderen
Er zijn twee geschenken die we onze kinderen of kleinkinderen zouden moeten geven:
wortels en vleugels.
Henry Ward Beecher
een doe-opdracht
Teken en benoem je drie stevigste wortels
en je twee sterkste vleugels
mijn diepste wensenIk wens licht dat mijn hart openstelt
om het mooie in de eenvoud te zien.
Ik wens mij stilte en rust
die uit aandacht voor elkaar geboren wordt.
Ik wens mij vooral veel liefde
die mij dichter bij mezelf en de ander brengt.
Een luchtballon
Ik ben nog steeds in therapie binnen Hedera, een psychiatrisch revalidatiecentrum. In de module 'identiteit' kregen we als opdracht je familieleden met hun typische karaktereigenschappen voor te stellen in een reisgebeuren. Je mocht dat doen met verf, met potlood, met collage of met woord. Ik heb het woord gekozen en een reis met een warme luchtballon. Dit was het resultaat.
De luchtballon ligt samengevouwen in een grote weide. Koeien komen nieuwsgierig kijken wat er op hun terrein aan het gebeuren gaat. Ik spreek af dat ik de koeien wat zal afleiden door met mijn scootmobiel wat op afstand rondjes te toeren. Mijn vrouw plooit ondertussen de ballon mooi open. Katleen spreekt af hoe ze de ballon zullen vastmaken aan de mand. Veroniek geeft de instructies hoe ze het best aan de slag zouden gaan. Katleen heeft de meeste macht en maakt samen met haar zus de ballon vast aan de mand. Veroniek legt uit hoe de warme lucht in de ballon moet worden gebracht. Mijn vrouw legt de brander aan, terwijl mijn zussen zorgen dat het zeil mooi effen blijft; Uit schrik blijven de koeien weg en kan ik de noeste werkers gaan bijstaan. Ik controleer of de ballon zich goed openplooit en langzaam naar boven komt. Mijn vrouw controleert of de mand goed vast blijft aan de grond. Ik zie met fierheid toe hoe mijn familieleden er prima in slagen de ballon recht te laten komen. Mijn vrouw stapt als eerste in de mand en legt uit hoe mijn zussen mij behoedzaam moeten in de mand brengen. Met al hun kracht hebben ze weinig moeite om mij erin te hijsen. Elk aan één kant tillen ze zich bij ons in de mand. Veroniek zal de warmtebron voor haar rekening nemen. Zachtjes aan komen we van de grond. Ze spreken af dat Katleen de mogelijke opstakels zal in de gaten houden en ik moet de hoogte nakijken en zeggen wanneer Veroniek wat meer of wat minder warmte moet geven. Na een poosje zweven we langzaam maar zeker in de wijde natuur. Ik bekijk het landschap en toon met fierheid waar we overal overheen vliegen. Mijn vrouw begint plots zachtjes te neuriën en iedereen geniet van het wondermooie uitzicht. Jammer dat Katrien dat niet meer kan meebeleven, of toch misschien? Het werd plots even heel stil in de mand.
Je moet daat eens kijken zei ik, zien jullie dat prachtige kasteel omringt door water? Dat is het kasteel van Sint-Maartens Latem. Het is echt genieten om je zo te laten drijven in dat afwisselend decor van velden en dorpjes. Veel te vlug vloog de tijd vaarbij en werd het langzaam tijd om te dalen. Ik speur de omgeving af om een gepaste plaats te vinden. Plots zag ik wat verder een grote weide waar geen bomen om stonden. Er lopen zelfs geen dieren in merkte mijn vrouw op. Ja papa, dat is een ideale plaats om te landen. Katleen zou de instructies geven voor een zachte landing. Met kennis van zaken liet Veroniek de ballon zachtjes dalen. Pas op riep mijn vrouw dat je niet te dicht van die beek komt. Door de deskundige leiding van Katleen liet Veroniek zachtjes de ballon landen. Terwijl ik in de mand mocht blijven zitten, keek ik toe hoe de rest van de familie het zeil losmaakten van de mand en die met kennis van zaken opplooiden. Mijn vrouw belde de verantwoordelijke op en die kwam wat later en reed de auto wat dichter bij. Veroniek en Katleen legden het zeil netjes achterin. Helpen jullie papa uit de mand? Pas op dat je papa's benen goed omhoog halen dat hij niet vast komt te zitten, zei mijn vrouw. Heel behoedzaam haalden ze mij uit de mand en brachten ze mij in de auto. Nu nog de mand wegbergen in de aanhangwagen en alles was klaar.
We hadden er echt met ze'n allen van genoten!
een gesprek met mijn overleden dochterDag papa,
Ik weet dat je erg veel verdriet hebt omdat ik niet meer zichtbaar bij jou ben en mij erg mist.
En toch, ik ben dichter bij jou dan dat je denkt. In zoveel kleine dingen die je omringen ben ik bij jou. Mijn foto als achtergrond op je gsm en laptop. Al mijn knuffels die jullie bewaren op mijn kamer. Het beeld dat jullie hebben laten maken en die centraal in de tuin staat. Mijn groot kantwerk dat ik samen met mijn tweelingszus heb gemaakt en dat in de woonkamer hangt. Het juffertje in 't groen dat ik heb laten drogen en er een mooie tekst heb bijgemaakt en jullie een mooi plaatsje hebt gegeven. En er zijn nog zoveel herinneringen die ik in jullie hart heb achtergelaten.
Ja Katrien, ik heb inderdaad veel waardoor ik je dicht bij mij kan voelen. Maar vaak voel ik je juist zo ver van mij weg. Het geeft mij geen goed gevoel. Ik wordt er zo vaak diep verdrietig van, het is alsof je nog veel verder van mij bent. Het doet me pijn en maakt me verdrietig.
Toch papa, je hebt zoveel waardoor ik heel dicht bij je ben. Probeer mij toch bij jou te voelen. Ik ben echt wel veel dichter bij jou dan je wel denkt. Herinner mij niet zoals ik was toen ik doodziek en ten einde was, maar zie mij als een stralende zon die je hart verwarmt.
Je hebt gelijk Katrien, maar zoals ik mij nu voel, midden mijn depressie, kan ik dat zo moeilijk. Je lijkt mij zo ongrijpbaar. Ik weet je zo moeilijk te vinden.
En toch Katrien, terwijl ik dat aan het schrijven ben, voel ik mij niet totaal van jou afgesneden. Ik voel je als het ware in de woorden van jou die je mij laat schrijven. Je bent weer wat dichter bij mij binnengedrongen. Ik zal jouw gesprek in mij koesteren en proberen vast te houden.
je liefhebbende papa
Overweging van KatrienEnkele maanden voor je van ons bent heengegaan, Katrien, schreef je het volgende gedicht:
De mensen moeten dag in dag uit werken,
doen ze dat niet, dan verdienen ze geen geld.
Dan moeten ze zich in hun levenswijze beperken,
en aanhoren wat er over hen wordt verteld.
Men heeft geen tijd meer om te genieten van de natuur,
om eens bij een bloemetje stil te staan,
of te luisteren naar een zingende buur.
Het zijn nochtans die kleine dingen
die ons gaan helpen om door te gaan.
Je moet er niet voor betalen
en toch brengen ze geluk.
Je kan al die mooie dingen niet in de winkel halen,
want daar moet je kopen met een muntstuk.
Ook een babbel met je ouders, vrienden of zussen,
kan je heel veel deugd doen.
Of 's morgens ontwaken met het getsilp van mussen,
en dan lekker eens niets doen tot de noen.
Die diepe levenswijsheid in dit gedicht zal ik nooit meer vergeten.
Ik blijf steeds aan jou denken.
je papa
enkele doordenkertjesDoor de liefde verliezen velen het verstand.
Door het verstand verliezen velen de liefde.
Van een schouderklopje heeft nog nooit iemand een blessure opgelopen.
Foppe De Haan
Werken aan jouw depressie!Je verandert elke dag een beetje
en na een paar maanden ben je een compleet ander persoon.
Ook met stenen die jouw de weg versperren,
kun je iets moois bouwen!
De bochten in jouw levensweg zijn aanwijzingen
om vaart te minderen.
De regenboog
Deze tekst helpt mij, om uit dat dal van een depressie, naar boven te klauteren.
DE REGENBOOG
Wanneer je door onzekerheid wordt geraakt
je gevoelens zo kapot gemaakt
je vol angsten en twijfels naar de toekomst kijkt
dan heb je het laagste niveau in je leven bereikt.
Ga je opnieuw voor het leven vechten
want ook jij hebt ondanks je problemen nog rechten.
Klim je van uit een heel diepe put weer omhoog
en net boven die rand zie je die intens mooie regenboog.
Die regenboog met zijn pracht aan kleuren
geeft jou het antwoord op je leven
het gebeuren.
Die regenboog zal jouw steun zijn
om verder te kunnen gaan,
met twee benen midden in het leven te staan.
Is je wereld niet langer donker en grijs
maar gevuld met kleur
tijdens je verdere levensreis.
gelukkige mensenDe gelukkigste mensen hebben niet het beste van alles.
Maar zij maken van alles het beste.
Het geluk is hier als ik ophoud te beweren
dat het elders is.
Bloemen bloeien waar ze ruimte krijgen.
Mensen ook.
onrust
Het leven gaat niet om wachten tot de storm overgaat,
maar om te leren dansen in de regen.