Naar de inhoud

Spelen met woorden

seniorennet.beseniorennet.be

Archief

Mijmeringen over ons overleden dochter, Katrien.

Een heldere herfstdag nodigt mij uit om een wandeling te maken.

De Palingbeek nodigt mij uit.

Ik rij met mijn elektroscooter door de ritselende bladeren.

De geur van vochtige grond prikkelt mijn neus.

Een klein konijntje zie ik nog net wegwippen.

Een veelkleurige pluim trekt mijn aandacht.

Ik streel ermee over mijn wang.

Jouw lach, Katrien, klinkt als muziek in mijn oren.

Hoe dikwijls heb je niet met één van je knuffels langs mijn wangen gestreeld.

Dat deed je deugd, net zoals een wandeling met je rolwagen in deze Palingbeek.

Mijmerend keer ik naar huis terug.

Ik ontwaak uit mijn droom... Het was maar een droom!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Luc om 14:18 Reageer op dit bericht

dagelijkse gedachten

Welke moeilijkheden je in het verleden ook hebt gehad,

vandaag kun je een nieuw begin maken.

Leven betekent je realiseren dat je op de rivier bent.

De stroom kan je niet veranderen.

Je kan wel peddelen.

Neem de tijd om te lachen;

het is de muziek van de ziel.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Luc om 14:16 Reageer op dit bericht

kalender geluk

'De wetenschapper mikt niet op onmiddellijk resultaat.

Hij verwacht niet dat zijn vernieuwende ideeën

meteen zullen worden opgepikt.

Zijn werk is zaadjes planten voor de toekomst.

De basis leggen voor wie komt,

en de weg wijzen.

     Nikola Tesla

doe-opdracht

 Welke zaadjes voor de toekomst plant jij deze week?

 Ga aan de slag.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Luc om 15:52 Reageer op dit bericht

zon

Ik heb deze tekst, over de zon, geschreven in het voorjaar.

Het was een opdracht van crea in het psychiatrisch revalidatiecentrum 'Hedera'.

Daar verblijf ik nu nog steeds.

Zon, laat je stralen maar op mij neerdalen.

Ik hou van je deugddoende warmte.

Je brengt een lach op mijn gezicht.

Je nodigt mij uit om aan het zingen te gaan, maar dat lukt moeilijk.

Jouw warmte laat de eerste voorjaarsbloeien bloeien.

Ik tracht te genieten van de mooie kleuren.

De tuin begint stilaan op een prachtig schilderij te lijken.

Jij, zon, bent als een kunstschilder die iets moois creëert.

De rode gloed van de opkomende of ondergaande zon fascineert mij.

Zon blijf mijn hart verwarmen zodat ik meer licht zie in mijn duisternis.

Ik wou dat je blijft schijnen!

Blijf maar schijnen, zon.

Ik wou dat ik je vasthouden kon.

Zodat ik je kan omarmen

en mijn hart mij kon verwarmen.

Om nooit meer los te laten!!!!!, mijn lieve zon.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Luc om 15:44 Reageer op dit bericht

kalender geluk

'Waar het verstand ophoudt, begint de woede.

 Daarom is woede een teken van zwakte.'

     Dalai Lama

doe-opdracht

 Wanneer heb jij je voor het laatst kwaad gemaakt?

 Welke zwakte of welk verdriet zat onder die woede?

'Het zou ieders doel moeten zijn om alles fris

 te bekijken en het opnieuw te creëren.'

     Gustav Mahler

doe-opdracht

Bekijk vandaag de wereld alsof je haar voor het eerst ziet.

Wat vindt je geweldig?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Luc om 13:27 Reageer op dit bericht

Uitspraken om er iets mee te doen.

We zijn allemaal hypocrieten.

We kunnen onszelf niet zien of beoordelen.

     José Emilio Pacheco

Doe-opdracht

Vraag vandaag aan iemand om jou te omschrijven

zoals hij of zij jou ziet en beoordeelt.

Onderbreek de ander niet. Luister.

Ik kan iets wat mijn mama ook kan,

hoe slecht je je ook voelt vanbinnen,

toch doen alsof je geweldig gelukkig bent.

     Princes Diana

Doe-opdracht

Doe jij ook weleens alsof je gelukkig bent?

Wie in jou omgeving zou dat ook doen?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Luc om 13:56 Reageer op dit bericht

Doe er iets mee

Geluk

Het geluk hangt niet af van waar we gebrek aan hebben,

maar van de manier waarop we iets doen met wat we bezitten.

     Arnaud Desjardins

een doe-opdracht

Teken vijf stoelen die symbool staan voor vijf dingen die jou houvast geven.

Wat kun je met elk van hen doen om  gelukkiger te worden.

Onze kinderen

Er zijn twee geschenken die we onze kinderen of kleinkinderen zouden moeten geven:

wortels en vleugels.

     Henry Ward Beecher

een doe-opdracht

Teken en benoem je drie stevigste wortels

en je twee sterkste vleugels

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Luc om 14:07 1 reactie Reageer op dit bericht

mijn diepste wensen

Ik wens licht dat mijn hart openstelt

om het mooie in de eenvoud te zien.

Ik wens mij stilte en rust

die uit aandacht voor elkaar geboren wordt.

Ik wens mij vooral veel liefde

die mij dichter bij mezelf en de ander brengt.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Luc om 13:39 Reageer op dit bericht

Een luchtballon

Ik ben nog steeds in therapie binnen Hedera, een psychiatrisch revalidatiecentrum. In de module 'identiteit' kregen we als opdracht je familieleden met hun typische karaktereigenschappen voor te stellen in een reisgebeuren. Je mocht dat doen met verf, met potlood, met collage of met woord. Ik heb het woord gekozen en een reis met een warme luchtballon. Dit was het resultaat.

De luchtballon ligt samengevouwen in een grote weide. Koeien komen nieuwsgierig kijken wat er op hun terrein aan het gebeuren gaat. Ik spreek af dat ik de koeien wat zal afleiden door met mijn scootmobiel wat op afstand rondjes te toeren. Mijn vrouw plooit ondertussen de ballon mooi open. Katleen spreekt af hoe ze de ballon zullen vastmaken aan de mand. Veroniek geeft de instructies hoe ze het best aan de slag zouden gaan. Katleen heeft de meeste macht en maakt samen met haar zus de ballon vast aan de mand. Veroniek legt uit hoe de warme lucht in de ballon moet worden gebracht. Mijn vrouw legt de brander aan, terwijl mijn zussen zorgen dat het zeil mooi effen blijft; Uit schrik blijven de koeien weg en kan ik de noeste werkers gaan bijstaan. Ik controleer of de ballon zich goed openplooit en langzaam naar boven komt. Mijn vrouw controleert of de mand goed vast blijft aan de grond. Ik zie met fierheid toe hoe mijn familieleden er prima in slagen de ballon recht te laten komen. Mijn vrouw stapt als eerste in de mand en legt uit hoe mijn zussen mij behoedzaam moeten in de mand brengen. Met al hun kracht hebben ze weinig moeite om mij erin te hijsen. Elk aan één kant tillen ze zich bij ons in de mand. Veroniek zal de warmtebron voor haar rekening nemen. Zachtjes aan komen we van de grond. Ze spreken af dat Katleen de mogelijke opstakels zal in de gaten houden en ik moet de hoogte nakijken en zeggen wanneer Veroniek wat meer of wat minder warmte moet geven. Na een poosje zweven we langzaam maar zeker in de wijde natuur. Ik bekijk het landschap en toon met fierheid waar we overal overheen vliegen. Mijn vrouw begint plots zachtjes te neuriën en iedereen geniet van het wondermooie uitzicht. Jammer dat Katrien dat niet meer kan meebeleven, of toch misschien? Het werd plots even heel stil in de mand.

Je moet daat eens kijken zei ik, zien jullie dat prachtige kasteel omringt door water? Dat is het kasteel van Sint-Maartens Latem. Het is echt genieten om je zo te laten drijven in dat afwisselend decor van velden en dorpjes. Veel te vlug vloog de tijd vaarbij en werd het langzaam tijd om te dalen. Ik speur de omgeving af om een gepaste plaats te vinden. Plots zag ik wat verder een grote weide waar geen bomen om stonden. Er lopen zelfs geen dieren in merkte mijn vrouw op. Ja papa, dat is een ideale plaats om te landen. Katleen zou de instructies geven voor een zachte landing. Met kennis van zaken liet Veroniek de ballon zachtjes dalen. Pas op riep mijn vrouw dat je niet te dicht van die beek komt. Door de deskundige leiding van Katleen liet Veroniek zachtjes de ballon landen. Terwijl ik in de mand mocht blijven zitten, keek ik toe hoe de rest van de familie het zeil losmaakten van de mand en die met kennis van zaken opplooiden. Mijn vrouw belde de verantwoordelijke op en die kwam wat later en reed de auto wat dichter bij. Veroniek en Katleen legden het zeil netjes achterin. Helpen jullie papa uit de mand? Pas op dat je papa's benen goed omhoog halen dat hij niet vast komt te zitten, zei mijn vrouw. Heel behoedzaam haalden ze mij uit de mand en brachten ze mij in de auto. Nu nog de mand wegbergen in de aanhangwagen en alles was klaar.

We hadden er echt met ze'n allen van genoten!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Luc om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Spelen met woorden

↑ Terug naar de berichten