Berichten van 9 juli 2007 tot 15 juli 2007

Vervolg 2

 

Bij het uitbreken van de oorlog ging ik met de trein naar het koninklijk atheneum in Diest omdat er in Leopoldsburg geen aangenomen school was.

Vanaf 10 mei kon ik echter niet meer in Diest geraken omdat de brug over het Albertkanaal gebomdardeerd was, daarna ging ik met de fiets naar de vakschool in Tessenderlo en dan gingen we met een vlot over het Albertkanaal in Kwaadmechelen.

In het jaar 1942 hadden wij een zeer strenge winter en alle dagen 17 Km heen en weer fietsen was ook geen lachertje, van na de kerstvakantie tot de Paasvakantie hadden wij geen weg gezien alles was sneeuw en ijs.

Lang duurde dat ook weer niet want de fabriek, naast de school gelegen ontplofte, in mijn klas op het gelijkvloers waren 15 doden, wij hadden 2 verdiepingen op ons hoofd gekregen waarbij ik ook gekwetst werd mijn linker arm was op twee plaatsen gebroken.

Na enige maanden ging de school weer open en heb ik na 4 jaar mijn diploma gekregen als elektricien.

Dan gaan werken op de gemeente op de elektriciteitsdienst als tijdelijke teller_opnemer.

De oorlog was toen voorbij en ik werd opgeroepen om mijn legerdienst te doen in Hoog Boom bij Antwerpen. De toenmalige burgemeester beloofde mij dat ik vast zou benoemd worden na mijn legerdienst maar als ik terug thuis kwam was er een andere burgervader gekozen van een andere patij en ik werd afgedankt….

Daarna heb ik een jaar gewerkt als elektricien – onderhoudsdienst in de glasfabriek “Glaverbel” in Mol. De arbeidszekerheid was op die fabriek echter rampzalig en ik was tevreden dat ik op de NMBS kon beginnen als treinwachter, waarvoor ik een examen had gedaan juist voor ik op Glaverbel begon.

 

 

Ik had een zeer gelukkige jeugd tot mijn 15e verjaardag (10 mei 1940) toen kreeg ik voor mijn verjaardag Duitse bommen op mijn geboortedorp Leopoldsburg waar veel Belgische militairen gekazerneerd waren met op die dag reeds een dode in mijn familie. Twee van mijn zwagers waren beroepsmilitair en de broer van een van hen bracht met zijn fiets eten en wasgoed naar zijn broer, tijdens de terugreis naar huis werd hij getroffen door een shrapnel (bomsplinter) met de dood als gevolg.
Ik had vier oudere zusters en de echtgenoten van twee van hen, die beroepsmilitair waren geraakten als krijgsgevangene in Duitsland. Na een korte periode mochten de vlaamse krijgsgevangenen terugkeren naar België. (onder-officieren en soldaten)
Zij mochten niet werken voor de Duitsers en waren dus verplicht met lukratief werk hun kost te verdienen, kolen rapen op de mijnterrils. Dat moest in het geheim 's nachts gebeuren met als risico gepakt te worden door de Duitsers, de politie of de kontroleurs van de ravitailering.
Toppunt was dat de teruggekeerde onderofficieren wel tewergesteld werden als kontroleur.

Aan alle bezoekers, hartelijk WELKOM !
Ik ben geboren in Leopoldsburg op 10 mei 1925, ik hoor er al veel zeggen: "Wat nen oude".
Maar ja ik zal er van maken wat ik kan. Vriendschappelijke groeten, Marcel