ZESTIG EN GRIEP
Een paar dagen van tevoren heb ik het voelen aankomen .Wij waren net terug van Belek , Turkije.
Mijn man had de laatste dagen van onze vakantie al last van hoofdpijn en van niezen en snuiten .
Op dat gebied ben ik van hem wel wat gewoon , maar niet in die mate .
Thuis werd het alsmaar erger en tegen het weekend lag hij met griep in bed .
Dinsdag was het mijn verjaardag en uitgerekend die dag had ik het ook te pakken.
Het was die dag mijn zestigste verjaardag en ik voelde me rotslecht .
Dochters en plusdochters , allemaal kwamen ze binnenwippen om me een gelukkige verjaardag te wensen.
Heel lief bedoeld ,maar wat was ik blij toen ik in mijn bed kon kruipen , overgeleverd aan zweetbuien en koude rillingen . Welkom in de club , zei mijn man ironisch .
Bedoelde hij de club van zestigers of die van de zieken ?
Dit is helemaal geen goed begin . al een paar maanden tracht ik mezelf moed in te spreken.
-Zestig is het nieuwe veertig.
-Verleden jaar is een klasgenoot veel te vroeg gestorven.
-Wees dus blij dat je er nog bent .
-Een neef die het nooit zal worden , de liefste mens die ik kende, of toch een er van .
Dus ben ik heel blij met die zes , mijn leven zag er nog nooit zo rooskleurig uit .
Ik ben blij met mijn man , mijn kinderen , mijn schattige kleinkinderen.
Daarbij : ik voel me vanbinnen nog lang geen zestig !