gedichtje van de co auteur

mijn geest is voor mij een koninkrijk.
het verschaft mij zo een vreugde.
Dat het alles overstijgt
Wat de aarde bezit of voortbrengt.
Hoewel ik verlang naar wat de meesten willen,
verbiedt mijn geest mij nog steeds te begeren.

Geen vorstelijk pracht en praal,geen goed gevulde schatkamer,
geen macht om de victorie te behalen.
Geen vrolijke nar om de wonden te verzachten
Geen vormen die een liefdevol oog kunnen bekoren,
ik zal niet hiervan tot slaaf worden
Waarom zou ik ?  mijn geest bedient me reeds van alles.

Ik aanschouw hoe veelvraten vaak,
En haastige klimmers alras ter aarde storten
 Ik aanschouw degenen die boven hen staan
maar de tegenslag klopt aan op bijna iedere deur,
Men ploetert voort en blijft vol van angst;
Zulke zorgen zou mijn geest nooit kunnen verdragen.

Tevreden zijn te leven vormt mijn koers;
ik verlang niet meer dan nodig is;
En ik vermijd hooghartige zwier;
kijk,wat ik ontbeer,verschaft mijn geest.
Ziet,aldus triomfeer ik gelijk een koning.
Content met wat mijn geest mij brengen zal.

 Sommigen hebben te veel ,naar verlangen toch
ik heb weinig ,maar ik zoek niet verder.
Zij zijn slechts arm met al hun rijkdom
En ik ben rijk met weinig waar;
Zij zijn arm, ik ben rijk zij bedelen maar ik geef;
Zij ontberen , ik ben voldaan , zij kwijnen , maar ik leef.

Sir Edward Dyer.