Bedenking
Om onze werken aan de anderen te tonen.
Om reacties van andere te krijgen, zo dat het een stimulans is om verder te werken en te weten hoe je werk gezien wordt.
En wat komt er.... Niets tot zeer weinig.
Moeten we er dan nog mee doorgaan?
Of doet men het voor de enkelen onder ons.
Ik twijfel


3 reacties op dit bericht
hallo Mich
Kunst is een heel eenzame innerlijke weg. Kijk naar het leven van vroegere grote en minder grote kunstenaars, schrijvers, componisten en je zal verstaan dat je zowiezo tot dat ras behoort.
Een vriendelijke lieve vrouw die eenvoud en harmonie zoekt is nu niet juist het goede beeld voor succes en voor de media zeker niet intressant.
Je kiest je leven... ofwel maak je strontmachine en tatoueer je varkens en zal je , misschien, binnenkort eigenaar zijn van een mooi kasteel...ofwel schilder je verre horizonten. Het is jouw keuze.
De vraag is: "achter wat lopen we, en wat willen we echt?"
Groetjes van Amberoos
Dag Mich,
Dag Mich,
Goed gestelde vraag, waar ik ook mee worstel.
Waarschijnlijk is er te weinig interesse in de creativiteit van anderen.
Het is belachelijk hoe enkelen zich vastpinnen ( geholpen door reacties van familie en vrienden ) in de top 20 van deze blog categorie.
Ik ben al een tijdje in m’n eentje bezig aan de boom te schudden….Maar de appels willen maar niet vallen!
Mich, Proficiat voor uw mooie en serene schilderwerk
( ik had u tot nog niet in de blogs zien staan )