Dieren klagen niet. Dat kunnen ze natuurlijk ook niet, maar de wijze waarop ze zich in hun lot schikken, is vaak bewonderswaardig.

 

Ondanks soms grote beperkingen, proberen ze er in ieder geval het beste van te maken en zo mogelijk door te gaan met dat wat ze het liefste doen. Lopen, rennen, spelen, noem maar op. Ter illustratie zo maar wat zieke of gehandicapte honden.
Max is een Mechelse Herder met een ietwat gestoorde motoriek. Hij zet zijn voorpoten niet één voor één naar voren, maar allebei tegelijk, het doet een beetje kangoeroe-achtig aan. Een aantal jaren geleden manifesteerde zich bij hem een aandoening van de bijnieren, waardoor hij nu iedere dag medicijnen moet slikken. De laatste tijd wordt hij wat kortademig maar ook dat krijgt hem niet klein. Het zal binnenkort wel afgelopen zijn met de pret maar voorlopig lijkt 'doorgaan tot je erbij neervalt' zijn levensmotto.

Belle is een Duitse Herder met een ernstige leverkwaal. Zo ernstig dat de conditie zienderogen achteruit holt. Mager als ze is en ook nog eens behept met een onwillige achterpoot, blijft ze spelen tot ze er soms letterlijk bij neervalt. Toen ik haar laatst na een dag ravotten uitgestrekt op de vloer zag liggen, gaf ik er geen dubbeltje meer voor. Maar wel de volgende dag weer kwispelend bij de voerbak staan. Waar ze het vandaan haalt, is me een raadsel.

Een verhaal apart is de grote stoere hond die we helaas moesten laten inslapen. Tot enkele dagen daarvoor leek alles nog koek en ei. Tot hij een beetje slomer werd, ook wat pijn leek te hebben en een paar keer begon te spugen. Nader onderzoek leerde ons dat het probleem in de buik zat. Röntgenfoto's bevestigden dit. Een spoedoperatie werd dezelfde middag nog uitgevoerd en als je dan een buik aantreft waarbij goed beschouwd eigenlijk alles wat zich daarin bevindt, ontstoken blijkt te zijn, dan begrijp je niet dat zo'n dier in feite geen signalen afgaf dat hij zo ziek was en dat hij überhaupt in al zijn ellende nog kon lopen.

En als klap op de vuurpijl het filmpje dat mij via internet bereikte vanuit Amerika. Ik heb in het verleden verschillende malen bij een hond een poot geamputeerd, hetzij na een ongeluk, hetzij in het verloop van een ongeneeslijke ziekte. De vraag of het dier zich op drie poten goed zal kunnen redden, hoef ik mij vanaf nu niet meer te stellen. Op de bewuste film rent een hond heen en weer op slechts twee poten, een voorpoot en een achterpoot, snel, behendig en zonder een spoor van enige geremdheid. Je moet het zien om het te kunnen geloven.

Een Chinese hond zwemt dagelijks meer dan 4 km om haar pasgeboren puppies te verzorgen die gestrand zijn op een eiland. De hond is ondertussen al een bekendheid geworden in Chongqing stad en ze werd Huahua gedoopt door de lokale bevolking. Ze bevoel van 4 puppies in Shanhuba dat een eiland werd door het feit dat de Changjiang rivier buiten haar oevers trad, door de felle regens.

Huahua zwemt elke dag 1,2km naar het eiland om haar 4 baby's te verzorgen en te voeden. Dan keert ze terug naar de Changjiang rivier, volgt de stroom van het water en zwemt nog eens 1.1 km terug naar een ander deel van de stad om zichzelf te voeden.

Iedere dag herhaalt Huahua dit scenario tweemaal. Een keer in de morgen rond 7 uur en nog eens een keertje rond 7 uur 's avonds. Op dat tijdstip blijft ze bij haar kindjes op het eiland tot de volgende morgen, want dan keert ze terug naar de stad.

Huang Pingren, een gepensioneerde man die elke dag naar het eiland zwemt, vertelde dat hij dit wonderlijke gebeuren enkele weken geleden opmerkte.
¨Ik rustte uit op het eiland en vond 4 onbeschermde kleine hondjes. In de avond rond 7 u zag ik een hond naar de oever zwemmen en naar de pasgeborenen rennen.¨
Twee dagen geleden steeg het water weer en de moeder verhuisde haar kleintjes naar een hoger gelegen punt van het eiland, aldus de Chongqing Evening News.

Een extra aai en knuffel. Een lekkere hap van een stukje worst of gehaktbal. Een langere wandeling. Een nieuw speeltje of riem. Wat extra fruit in de kooi.
Kortom dieren hebben een feestelijke dag waarbij de baasjes extra aandacht schenken aan hun huisdier. Of dat nu hond, kat, paard, vogel, vis, rat, konijn, cavia of welke diersoort is. Een dag per jaar en wel op 4 oktober is het wereld dierendag.
Een speciale dag voor het dier. Net zoals je vaderdag, moederdag, secretaressedag, valentijnsdag, koninginnedag, bevrijdingsdag en ga maar door. Speciale dagen om ons te herinneren aan speciale mensen, of zaken.

Ik denk in mijn geval veel aan al die dieren die we in onze opvang hebben. Op dit moment ruim 153 honden en 96 katten. Plus twee paarden en een geit. Dieren die dagelijks onze zorg hard nodig hebben omdat ze door mensen ernstig zijn toegetakeld. Een aantal van deze dieren is blind geschopt of geslagen. Ook zit er een die gered kon worden nadat het met kokend water was overgoten. Een aantal missen een poot omdat die dusdanig gebroken was dat er geen redden meer aan was door de dierenarts.

Weer een aantal zijn beschoten, ja u leest het goed beschoten met geweer of pistool omdat men het vuurwapen wilde testen. Ook hebben we dieren die zijn aangereden door taxi chauffeurs of andere malloten. Dieren die gewoon langs de kant van de weg stonden om iets te drinken uit de goot, als er al water in lag, en dan opzettelijk aangereden worden voor de lol.

Dan zijn er nog de dieren die met gif in aanraking zijn gekomen. Die inwendig heel veel schade hebben opgelopen en die we soms niet meer kunnen redden. Of de dieren die veterinaire hulp nodig hadden vanwege grote huidproblemen veroorzaakt door schurft en ander ongedierte. En dan zijn er nog de vele pups en kittens die soms in een doos voor de deur gedropt worden door mensen. Gelukkig droppen ze deze dieren nu bij ons, want voorheen werden ze gewoon doodgegooid tegen een muur of vloer. Of ze werden in een emmer verdronken omdat de eigenaar niet nog meer dieren erbij wilde hebben. Die kleintjes kunnen rekenen op liefde, warmte en aandacht van onze vrijwilligers en we zullen ook deze dieren zo goed en kwaad het kan helpen.

Naast al deze dagelijkse zorg is er de zorg voor de dieren die we gesteriliseerd of gecastreerd hebben. Om verdere groei van de zwerfdieren populatie tegen te gaan. Omdat zwerfdieren het heel erg zwaar en moeilijk hebben in Venezuela. Omdat er nog altijd geen duidelijke en vaste wetgeving bestaat die dieren beschermt. Omdat het nog altijd zo is dat mensen dieren zo ontzettend veel leed bezorgen.

Daarom is het voor mij elke dag die God mij geeft dierendag. Omdat alles van waarde weerloos is.

Mark Erwin Vos, Initiatiefnemer
Stichting Dierenhulp Venezuela
www.dierenhulp.nl

KAPELLEN 19/07 (BELGA) = Het Federale Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) heeft in een bedrijf in Kapellen verschillende overtredingen op de Dierenwelzijnswet vastgesteld. Het bedrijf voerde asieldieren uit andere landen in met het oog op adoptie in België en de buurlanden. En dit terwijl Belgische asielen dagelijks verplicht zijn dieren te doen inslapen omdat het aanbod overweldigend is. Uit een controle van het FAVV in het bedrijf bleek bovendien dat de dieren niet gevaccineerd waren overeenkomstig de wettelijke voorschriften en dat ze niet klinisch onderzocht waren voor hun afreis. De dienst Dierenwelzijn zal aan de volgende minister een voorstel voorleggen om de invoer van asieldieren aan banden te leggen. Een dergelijke maatregel zou aansluiten bij het commercieel invoerverbod voor honden en katten dat ingaat op 1 januari 2009.