Berichten van 24 november 2014 tot 30 november 2014

Gisteren heb ik mij binnen een bepaalde groep voor de eerste keer "geout" als zijnde een halve Amerikaanse.

Mijn moeder huwde tijdens WO II met een Amerikaan,nadien wilde ze toch niet emigreren.

Het hele verhaal vertel ik nog wel eens op mijn blog. Wat mij nu interesseert is of er nog mensen zijn zoals ik, onder al die bloggers.

Ik heb wel nog contact met mijn Amerikaanse familie ginder, mijn vader is helaas overleden.

Vandaag is het ginder Thanksgiving, vandaar dat mijn gedachten overzee dwalen.

Wie weet lees ik hier binnenkort ook een verhaal zoals het mijne.

"Het begint met "slet" en eindigt met een mep".

Dat is volgens de krant "DE STANDAARD" van 24 /11/2014 de baseline van de nieuwe campagne tegen geweld op vrouwen.

Een initiatief van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen.

De slogan zal overal op gedrukt worden : bierkaarten, speelkaarten T-shirts noem maar op.

Gaan die mannen met "losse handjes" er ook aan meedoen ? Allicht wel ... als boetedoening ?

Wat met vrouwen die dit geweld moeten ondergaan zonder dat er getuigen zijn van dat fysiek geweld.

Wat met die vrouwen die naar de politie gaan, hun verwondingen tonen en de dader beweert van niets te weten.

Wat met die vrouwen die op zekere dag een brief in de bus krijgen met de mededeling dat hun zaak geseponeerd is wegens gebrek aan getuigen maar die toch voor de rest van hun leven met een trauma zitten waar geen enkele hulpverlener haar kan mee helpen.

Als die dader bovendien in de directe buurt van het slachtoffer woont en deze amper nog alleen buiten de deur durft te komen uit schrik hem tegen te komen. Wat dan ?

Volgens de krant zijn er 61.028 gevallen geregistreerd in 2013. Dat zijn er 167 per dag. Hoeveel worden er daarvan geseponerd wegens gebrek aan getuigen ?

Ik ben er één van, en neem het van mij aan, het is moeilijk dit te aanvaarden.

Zomaar ongestraft een vuistslag in je gezicht krijgen, vergeet je nooit.