Daar aan de waterkant
Daar aan de waterkant
Ik zag je daar zitten aan de waterkant
zo lieflijk zacht en krullend zwart
met een gitaar in je ranke hand
strooide jij lenteklanken in het rond
mag ik even bij jou verpozen
sprak deze schalkse herder
dra zet ik mijn reis weer verder
zachtjes weerklonken jouw akkoorden
op je gitaar speelde je nine millions bicycles
en op zovele wegen in het leven te gaan
vond een vriendschap hier zijn ontstaan
we konden het met elkaar wel vinden
als schijnbaar o zo zorgeloze kind’ren
in de schaduw van een aloude linde
daar aan die zonnige waterkant
is mijn reis stil blijven staan
ik schrijf je daar nu mijn poëzie
jij brengt er me zachtjes jouw liefdeslied
en heengegaan is het stil verdriet
als je ooit tussen het riet
een blocnote en een gitaar ontwaart
twee mensen dicht bij mekaar ziet,
ze vonden elkaar daar aan de waterkant
in poëzie en een prachtig liefdeslied.





















1 reactie op dit bericht
Bewondering voor iemand of voor het leven is als een parel in een oester briljant en o zo stralend ..... veel liefs .