Archief

Na nog een paar dagen in het zuiden tempels en soedanese mensen
bezocht te hebben,werd het tijd om duizend kilometers(1000)noordwaards
de regio's van de Pyramides te gaan zien...dus daarvoor moest naar
Cairo gevlogen worden,want die liggen allen natuurlijk in de omgeving van
deze stad.Hier zijn de kontrasten enorm...enerzijds vele ..vele..;tempels en
verder in het staatbeeld overal en konstant gewapende soldaten...tanks en
vliegtuigen die aan het recente oorlogsverleden aanslagen doen denken..;

Een foto op de autobaan waar menige gewapende soldaten konstant
alert waren....

Foto

Foto

De officiele welkomstplaat van dit eiland....ik kon het
niet laten er een foto van te maken...wie weet heeft de
enige "kunstenaar" van het dorp er geen uren aan gewerkt
om het te  ontwerpen??aha.;aha..!!!

Een zicht van boven op de rotsen op de gebouwen van
dit eiland dat op amper honderd km(100km) van de Soedanese
grens ligt en méér dan duizendkm.van de hoofdstad Cairo.

 Op dit eiland kon onze gids het" regelen"om de plaatselijke school
 te bezoeken omdat hij mee aan de oprichting ervan had geholpen...
Deze school werd weliswaar van "hogerhand" gesteund,maar de
direktie moest wel zien hoe ze de "eindjes"aan elkaar knoopten...en
onze gids vroeg wel zeer beleefd of het mogelijk was een kleine
"sponsering" te steunen...waar wij allen graag na het bezoek aan die
 kleine en lieftallige kinderen met een groot hart aan voldeden.
De foto toond de ingang van de klassen.

De leraar van dit klasje was een goedlachse "meneer"die het zelf
eens prettig vond om zijn dagelijks "werk" te kunnen en mogen
tonen aan mensen die voor hem toch van ver weg zijn...Het is zelfs
zo...en dat heeft onze "gids"duidelijk gezegd...spreken deze ouderen
en jongeren zelfs geen Egyptisch !!!want eeuwen geleden zijn hun
Soedanese voorouders naar hier gëemigreerd en wonen heden nog
steeds op dit eiland alhoewel zij de Egyptische nationaliteit
 hebben.
Hier spreekt iedereen nog hun eigen soedanees dialekt...deze mensen
komen zelden van dit eiland ...wonen hier op amper honderd (100km)
van de Soedanese grens , heden is dit schooltje opgericht en zijn van
hogerhand verplicht in de eerste plaats de Egyptische taal aan te leren..
en als tweede taal het engels !!!
Maar zijn leergierig volgens hun leraar want ook zij worden van jongsaf
bewust gemaakt dat het voor hen belangrijk is...zoals wij onze kinderen
en kleinkinderen het steeds voorgehouden hebben.