Archief
Ik denk dat St maarten een eiland van extremen is. Prachtige villa’s en kleine huisjes gelegen langs de grote weg. Palmbomen en wrakken van auto’s die gesloopt worden. Honden die langzaam met open muil de straat overlopen en paarden die te mager zijn en toeristen in die grote hitte moeten vervoeren. Een prachtige baai, grote cruise schepen en lichte zeilboten en de toeristen die juwelen en elektronica taksvrij inkopen in de enige goed onderhouden winkelstraat. Het is er aangenaam om te slenteren, vers fruitsap te drinken of een ijsje te eten.
En dan heb je nog de markt met de bonte en kleurige kraampjes waar je voor een paar dollars zoveel kleine en onnodige spullen kan kopen.
Ook niet te vergeten zijn de geuren, van de frisse zeebries naar de warme zwoele wind wat verderop. Ik weet niet of de mensen er gelukkig zijn, ze zien er soms stralend uit en soms zo gesloten.
Mijn eerste indruk bij mijn aankomst was het gevoel niet in St Maarten te zijn maar wel in Los Angeles, de kleine gekleurde huisjes en de palmbomen. Veel bloemen heb ik niet gezien maar wel veel cactussen, verdroogd gras en geiten die overal om eten zoeken. In bijlage 2 foto’s, één van de mooie boten en de andere van de geiten die op zoek zijn naar wat groen in de tuin van mijn dochter
Brugge, die schone
Brugge die schone …..
Hendrik Conscience leerde zijn volk lezen….. Veel tijd hebben wij niet meer, wel om even te blijven stilstaan en een gezellig café op te zoeken. Kennen jullie het ’t Schrijverke ? Conscience staat wat verder op zijn sokkel en ik vrees dat het hem soms te druk wordt.
Het gedicht staat er afgedrukt ik een “vlaams” dat wij niet meer spreken maar dat zo poëtisch is.
lieve kind
vlinder
water
Brugge
test
eindejaarsfeesten
In Duitsland vinden kinderen de dood op een ijsbaan, te veel sneeuw op een plat dak. Ik hoorde op de radio dat er tegenwoordig veel geld uitgespaard wordt op de platte daken die dan minder resistent zijn ......
Een gelukkig nieuwjaar, met eten en drinken en de armen die nog armer worden.
Ik heb er mijn bedenkingen bij, maar wie bien ik, anette
10 december
Denk aan zij die vergeten worden in landen waar geen wetten zijn of wetten gemaakt worden voor mensen met geld, macht en politiek.
Breng het licht terug in deze wereld, zie naar al die kaarsjes die vanavond branden.
Wij alleen zijn schuldig maar je hebt de mensen die het doen en zij die stilzwijgend toekijken.
Breng de hoop en de liefde terug in onze harten want wij hebben die zo nodig.
Breng troostende woorden aan zij die alleen zijn en alles kwijt zijn en niet weten waarom. De oorlogen, de ziektes, de corruptie en de schandalen maar vooral zij die zich ten alle kosten willen verrijken vergeet hen niet opdat zij eens zullen inzien dat zij verkeerd bezig zijn.
Meer weet ik niet te vertellen want dan zou ik moeten toegeven dat het leven één gruwel is en dat wil ik niet.

