Op een morgen sta je op zoals elke morgen en dan zet je de radio aan. Voor zij die dachten naar Engeland of Amerika te vertrekken is het even slikken. Het zou niet veel gescheeld hebben of duizenden zouden het slachtoffer geweest zijn van zij die zo gek zijn om als martelaar met zoveel anderen kapot te willen gaan. Zijn ze dan zo bang om hun laatste reis alleen te maken naar hun hemels paradijs ? Ik kan het helemaal niet volgen en ik denk dat ik de enige niet ben. Andere moordenaars worden met rust gelaten, het zijn officiële moordenaars en die zijn dan nog betaald door de staat. We leven echt van dag tot dag en dit tot onze laatste dag vrees ik, daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag.
Hoeveel doden moeten er nog vallen ? Hoeveel joden, hoeveel palestijnen, hoeveel burgers en vooral hoeveel kinderen. Wat is de koopwaarde van een soldaat of beter gezegd 3 soldaten ? Voor ons is het luisteren naar de radio of kijken naar het nieuws. We tellen dagelijks de doden niet meer, het zijn er teveel. Hier is het zeer warm en zonnig en we hebben hoogstens last van de hitte. Even wat drinken halen, een ijsje eten en een koele plaats opzoeken. Het leven kan vreemd zijn maar wij zien het wel want morgen is er hopelijk nog een dag, een betere dan maar voor wie ? daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag.
Wat is het heerlijk om langs het water te lopen, de ogen dicht te doen en niet te denken aan die vuile schoorstenen van de overkant. Mee genieten dus, tot morgen, daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag.
en weer wordt het "bloed"heet vandaag. Het leven gaat verder, met de doden in de metro en in de gaza waar er lustig gebombardeerd wordt. Kinderen worden verkracht, vermoord en vergeten. Mensen komen om en verdwijnen. Het mensen geheugen kan zo kort zijn want morgen is er weer een andere dag. Dat denken wij maar dat is niet altijd zo want de kans bestaat dat wij er niet meer zijn. We zien het wel, zo eenvoudig is het, daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag.
Wat wordt het vandaag ? Een warme zomerdag met veel zon en blauwe hemel ? Morgen wordt één van de kinderen begraven. Dan verdwijnt ze voor altijd, het geheugen van de mens is ook zo kort. Mensen houden van spektakel, grote gebeurtenissen, drama's en slachtoffers. Het is net of ons lot er minder zwaar om wordt, dat wij het ergens toch beter hebben. Mensen zijn nu éénmaal zo .... Het leven gaat gewoon door, met een glimlach en een traan. Nog nooit is er zoveel haat en geweld geweest als nu en toch kan het leven zo mooi zijn. Ogen en oren open houden, even stilstaan en wat nadenken over wat het leven ons te bieden heeft en wat wij kunnen doen om het dragelijker te maken. Morgen is er nog een dag en kunnen wij het nog beter doen, dus ...... daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag.
Even stilstaan en dan zien hoe lelijk en verschrikkelijk het leven kan zijn.
Twee jonge kinderen werden vermoord en gedumpt. Hoe kan zo iets gebeuren en wie kan zo iets doen ? Wat moeten wij denken van deze monsters die op brutale wijze een einde maken aan jong leven dat van geen kwaad bewust is. Kunnen wij, als ouders, onze kinderen niet beter beschermen, ze zoveel leed besparen, er voor zorgen dat zij kinderen kunnen blijven ?
De vraag is en zal blijven : wat deden die jonge kinderen nog zo laat op straat. Maar deze vraag is zinloos en alleen de moeder die die nacht aan de toog stond zal hierop moeten antwoorden.
We zijn donderdag en een paar dagen verder. Ik loop nog altijd even stijf en mijn hele lichaam doet nog pijn, een menselijk wrak dat maar moeilijk slapen kan en geen fut heeft om maar ook wat te doen. We hoorden van de garagist dat de vrouw die ons aangereden heeft niet alleen 79 jaar oud is maar dat zij van die auto slechts 2 maanden heeft kunnen genieten, dus lang genoeg om zoveel ellende te zaaien. Ik hoop dat zijn beter gaat. Ik stop er maar mee, lang voor mijn pc zitten gaat ook niet, ik zie het wel morgen, daaaaaaaaaaag.