Valentijn

Opeens was alles leeg en stil

je warmte,je lach

was weggeglipt

ik zag je in de wolken

deinen waarheen?


verlangend zocht ik

tot in de sterren

je aanwezigheid,je lach

maar het werd dag..

Wat is mijn verlangen groot
blijft het tot aan mijn dood?
Teder beminnen
met al mijn zinnen
hoe stil ik dat verlangen
als ik denk aan je wangen
word ik bevangen
door de honger naar jou...

Wandelend in de natuur
de stilte ,zo puur
al het groen,een kabbelend beekje
het maakt me week
en verwonderd van geluk
niemand maakt het stuk!

Hoe kon het gebeuren
was het door de geuren
van de ontwakende bloemen
het is niet te benoemen..

Ik begon op te fleuren
ademde de nieuwe geuren
genoot van het wondere
het groen,het water de eenden
zwommen in paren
de kleintjes achteraan
moesten zich scharen
en zwommen achter
hun ouders aan..

Ik bloeide open heb genoten
met al mijn zinnen
kon ik iedereen beminnen
was dartel als een kind
want ik voelde me bemind..

Een kleine zonnestraal

verlicht mijn wezen

eens kan ik het geluk

weer omarmen

en me verwarmen

aan je lach

Als het avondrood verdwijnt

en Venus aan de einder verschijnt

zou ik een engel willen vangen

die mijn verlangen

naar de sterren brengt

waar alles schittert en wendt

zo oneindig en geheim

waar we gelukkig konden zijn

DE REGENBOOG BONTGEKLEURD
TERWIJL ALLES NA DE REGEN GEURT
ALLES ,IS VERFRIST ,HET GROEN
VAN DE BOMEN,DRUPPELS
GLINSTEREN OP DE BLOEMENKELKEN
ZE ZULLEN NIET VERWELKEN.

HET LANDSCHAP DE HUISJES
DE VELDEN ALS EEN LAPPENDEKEN
AANEENGENAAID DOOR VLIJTIGE HANDEN

DE ZON BREEKT DE WOLKENFLARDEN
DIE WORDEN WEGGEJAAGD
ZO KON ZE MET HAAR FELLE STRALEN
DE WERELD OP IETS MOOI'S VERHALEN!

Onder jou vleugels wil ik wonen

je bent aanwezig in al mijn dromen

je beminnen zonder teugels

je proeven,je omarmen

me verwarmen aan je strelende handen

je zoekende lippen.


Je brengt me tot ongekende randen

ik zweef ,loop op mijn tippen

zonder jou heeft het leven geen zin

alles is veel te min!!