In de polders was eens de zee,nu zijn er kreken!!

Er altijd voor de ander zijn
vreugde brengen als een glasje wijn
als het wat minder gaat
dat je er voor de andere staat
een schouder om uit te huilen
en arm om onder te schuilen
iemand om op te steunen
en wang om op te leunen.

Bij groot verdriet meelijden
met gans je hart,de ander verblijden
de vreugde om te geven
dan pas kan je gelukkig zijn!
Je leeft niet voor jezelf
maar voor dijn!

In het bos
paddestoelen tussen 't mos
Boomstammen reiken naar de zon
zo hoog als 't maar kon
statig als pilaren van een kathedraal
daaronder bladeren,vlietende beken
die om aandacht smeken
de stilte kan je voelen
genieten,wandelen,zonder doelen

Uit de vochtige grond stijgen
geuren,tussen de twijgen
daar schiet een eekhoorntje
met zijn prachtige staart
kers op de taart.

Hand in hand verdwalen
je alleen op de wereld wanen
waar kan je geluk halen..
in het bos,bij de elfenverhalen!

Op het terras
haar glimlach was
vol kinderlijke blijheid
voor de klokjes
vol verwondering
voor alles
wat ze ontdekte
vol bewondering
elke dag opnieuw
voor elke nieuwe bloem

Bontgekleurde viooltjes
rood,geel,purper,blauw
om te zeggen ,ik hou van jou!

Ik hou van het leven
van de mensen
die alles geven
veel liefde
die ons doet bloeien
een wereld schept
die ons blijft boeien...

De rode gloed
daalt langzaam
neer
mooier dan vermoed
daalt de zon over het meer.

Een rode gloed
schildert verwoed
het water rood
wolkenflarden
drijven voorbij
het speelt ons parten
de dag is ook voorbij!

Je kan me bekoren
bij 't avondgloren
als de schemering valt
op de vochtige grond.
Een lied welt
op mijn lippen
en alles trilt
van weemoed.
De bloemen geuren
en treuren
de nacht in.

HET LEVEN IS NIET ALTIJD ZACHT
HET SLAAT EN ZALFT MET KRACHT
GRIJP DE MOMENTEN VAN GELUK
MAAK ZE NIET STUK!

HET LEVEN BRENGT SOMS VERDRIET
ZELFS AL VERDIEN JE DAT NIET
WE ZETTEN ALLEEN OP HET GOEDE ONZE ZINNEN
WILLEN TEGENSLAGEN OVERWINNEN!

Als een waas
word ik omgeven
met Uw aura
als tentakels
grijpen ze
me tot in
mijn ziel.

Ik kniel voor iets
niet te vatten
het onwezenlijke
hoog bij de sterren
het oneindige mysterie
 van het zijn.

Een orchidee zo teer
bloeit steeds weer
als de mooiste wens
van een blije mens.
Leven voor elkaar
steeds geven is voorwaar
het grootste geluk
op onze aarde.

Maak niets stuk
wat van grote waarde
is voor je naaste
dan kan het een paradijs
worden,we zingen een wijs
en genieten van wat mooi
en lief is,een tooi
voor wie ons omringen.
Het ligt in kleine dingen!!

De rozenknop ontluikt
de zomer is nabij
de blaadjes ontvouwen
tot een prachtige bloem
geurend
strekt ze zich
naar de hemel
met lichte en donkere tinten
de blaadjes rond het hart
als een boeket...

De rode roos
symbool van de liefde
maar geen rozen
zonder doornen!
Bedwelmpt door haar geur
prikt ze onverhoeds
ze doet je schrikken
en je ontwaakt uit je roes!
Maar zonder rozen
kan ik niet leven
ze geven kleur en geur
aan ons dagelijks leven!!

Toe ik klein was,waren er volop
meikevers in de hagen
we konden het wagen
ze te vangen in een doosje
voor een poosje.

Langs het tuinpad naar school
te voet en er school
niets kwaads in dat we onderweg
hier en daar een bloempje plukten!

De mensen hielden van
kinderen en we lukten
onderweg een praatje te maken
met een vriendinnetje

We waren druk in de weer
je moest niet waken
er was bijna geen verkeer
je kon slenteren,je had alle tijd
en nu later benijd
ik die goede oude tijd!!

Zuid Amerikaanse muziek
zwoele passen
bruine blinkende lichamen
bonte kleuren
opzwepende tonen
wervelend ritme
Je bloed kookt
het brengt je in trance
lenig,soepel
vol gratie
opwindend passioneel
vurig brengt ons
de zuiderse sfeer