Vallende blaren doen me denken aan mijn kinderjaren Alles was mooi, Lente,Zomer,Herfst, zelfs de Winter was geen hinder!
Sneeuw op de daken over de velden, als een laken takken als ragfijn spinsel,maagdelijk rein
Herfstkleuren waren een weelde, die de natuur ons bedeelde noten zoeken,appelen,peren, men kon ons niet weren, de wereld was van ons We huppelden door het leven vreugde,was in ons verweven!
GLIJDEN MET DE WIND OVER DE ZEE GEZWIND DE ZEILEN AAN DE FOKKEN HET KAN ONS VERLOKKEN DE ZON GLINSTERT DUIZENDE STRALEN OP DE SCHUIMENDE GOLVEN SCHITTEREN ALS DIAMANTEN STERREN LANGS ALLE KANTEN
DE WIND IN JE HAREN WIEGEN OVER DE BAREN WAT KAN HET LEVEN FIJN ZIJN GENIETEN VAN EEN GLAASJE WIJN!!
DE ROZENKNOP ONTLUIKT DE BLAADJES ONTVOUWEN TOT EEN PRACHTIGE BLOEM GEUREND STREKT ZE ZICH UIT NAAR DE HEMEL MET LICHT EN DONKERE TINTEN DE BLAADJES ROND HET HART ALS EEN BOEKET
DE RODE ROOS SYMBOOL VAN DE LIEFDE MAAR GEEN ROZEN ZONDER DOORNEN
BEDWELMPT DOOR HAAR GEUR PRIKT ZE ONVERHOEDS ZE DOET JE SCHRIKKEN EN JE ONTWAAKT UIT JE ROES.
MAAR ZONDER ROZEN KAN IK NIET LEVEN ZE GEVEN KLEUR EN GEUR AAN ONS DAGELIJKS LEVEN.
Vallende blaren
