“We zijn al een heel eindeken verder gezeild! De tijd staat niet stil.”
Frans heeft van eind augustus 1936 tot begin januari 1938 zijn dagboek onderbroken.
Vrijdag 31 December 1937:“We brengen de laatste dag in leute door. ’t Is voor ons slechten tijd in ’t diamantwerk. Van dit jaar moet ik soldaat worden. We worden stillekes aan oud! Mijn Dillie wordt 20! Z’is nu ook wat thuis. Dat doet me goed. Ik voel me veel gezonder… Aan nonkel Bert heb ik schilderwerk geleverd (100 frank). We eten thuis bij ze. Tot 2 ½ uur feesten we."
Frans zit al een tijdje zonder werk. Hij en Dillie zijn nog steeds een koppel en ze komen ondertussen bij elkaar aan huis.
Zaterdag 1 Januari 1938: “Dillie heeft voor moeder een kussen gemaakt…”
Vrijdag 7 Januari 1938: “Thuis
wat schrijven. We blijven laat in bed. Dat komt omdat we werkloos zijn…”
Donderdag 7 April 1938: “Ik schrijf mijn dagboek in. Er is heel wat gebeurd tussen de 2 datums.
Op 14 Februari ben ik bij Peper en Lam gaan werken tot 23 maart op de middag.
Op 22 februari werd ik 19 jaar en dus mijn dagboeksken viert z’n 2de
verjaardag. Ik heb een mooi kaartje van Dillie en ’t stadsjuffertje ontvangen.
Voor mijn verjaardag kreeg ik ook een mooi hemd en een das van mijn Dillietje.
Wat een flink meisje, niet ?
Op 26 maart, de dag na Mariaboodschap in al het plezier van ’n
vastenavondzotheid verliezen we onze jonge, dierbare vriendin. Mitteke is van
ons weggegaan voor eeuwig. Nooit praten we meer met heren, nooit zie ik die
lichtende kijkers. Ze is weg en met heren verdwijnt ’n zacht een eerlijk
figuurtje. Wij zullen heren altijd indachtig blijven en steeds op heren peinzen
want ze was ’n waardige mensenfiguur en z‘ heeft op het beetje tijd dat men
heren gunde heren best gedaan om een fatsoenlijk mens te wezen en het
maatschappelijk leven wat hoger te houden. We buigen voor heren neer. Dat ze in
vrede ruste en de stomme wereld vergete ! Op 30 maart wordt ons Mitteke begraven…
’t Werkloos zijn pakt me weer geweldig beet. We moeten maar wachten, nog 6 weken en 16 Mei is er !"
Donderdag 14 April 1938: “Verjaardag. 20 jaar. ’t Is niet al te bestig weertje. Ik rijd naar de stad…”
Dillie wordt 20. Frans gaat naar Antwerpen om werk in de diamant.
Dinsdag 19 April 1938: “Ik
smeer mijn schijf in. Ik werk mijn eerste dag terug bij Peper & Lam. ’t
Zijn geen slechte steentjes."
