Berichten van 20 januari 2001 tot 21 januari 2001

Focus is een Nederlandse progrockband, vooral bekend uit de jaren zeventig om zijn instrumentale muziek. De belangrijkste leden uit die tijd waren Thijs van Leer en Jan Akkerman.

Focus begon als trio, opgericht door de klassiek geschoolde organist/fluitist Thijs van Leer in 1969. Dit Thijs van Leer Trio, met bassist Martijn Dresden en drummer Hans Cleuver, begeleidde Ramses Shaffy en Liesbeth List, en de Nederlandse uitvoeringen van de musical Hair. Tijdens een opname als begeleidingsgroep voor de kerstsingle 'Vier ballen en een piek' van Neerlands Hoop (Freek de Jonge en Bram Vermeulen) ontmoette het trio de Amsterdamse gitarist Jan Akkerman (Brainbox). Hij voegde zich eind 1969 bij de groep en nam uit Brainbox drummer Pierre van der Linden mee die Cleuver verving. Dresden werd eind 1970 vervangen door Cyril Havermans.

In 1971 bracht Focus zijn tweede album uit, Moving Waves, dat internationale erkenning vond. De grootste internationale hits van de band waren de instrumentele nummers Sylvia en Hocus Pocus. De titel van het laatste nummer was mogelijk een bewuste poets die dj's werd gebakken: "Dat was Hocus Pocus van Focus". Dit nummer bevatte ook gejodel van Van Leer.

Bassist Havermans werd in 1971 vervangen door Bert Ruiter, en in deze bezetting werd op 5 mei 1973 een live-album opgenomen. Vervolgens kreeg Focus last van een drummerscrisis tijdens de opnamen van het album Hamburger Concerto in 1973. Pierre van der Linden verliet de groep en ging samen met met Rick van der Linden van Ekseption en Jaap van Eik (ex Cuby & The Blizzards) verder in de formatie Trace. Hij werd vervangen door Collin Allen, die werd vervangen door David Kemper. In 1976 verliet ook Jan Akkerman de band, die daardoor feitelijk ophield te bestaan. In mei 1976 trad een vrijwel geheel nieuwe bezetting rond Ruiter en Van Leer met Philipe Catherine als gitarist en David Kemper als drummer op voor de BBC (jaren later uitgebracht op Live at the BBC) en in 1977 volgde nog een LP met gitarist Eef Albers en incidentele zang van PJ Proby, maar in 1978 werd de band ontbonden.

In 1985 brachten Van Leer en Akkerman wegens contractuele verplichtingen een album uit, met als titel Focus. In 1998 formeerde Thijs van Leer een nieuwe bezetting van Focus met naast veteranen Hans Cleuver (drums) en Bert Ruiter (bas) ook de jonge gitarist Menno Gootjes. In het najaar van 2003 kwam er na jaren weer een nieuwe CD uit, genaamd Focus 8. De laatst uitgebrachte CD is van 2006 en heet New Skin. De bezetting is opnieuw gewijzigd: Jan Dumée, die Gootjes was opgevolgd, is op zijn beurt opgevolgd door Niels van der Steenhoven; basgitarist is Bobby Jacobs en Pierre van der Linden is terug als drummer.

In de periode dat Focus het meest bekend was, maakten van de band deel uit:

Thijs van Leer - zang, fluit, toetsinstrumenten
Jan Akkerman - gitaar
Bert Ruiter - basgitaar
Pierre van der Linden - drums

Albums
In and out of Focus
Focus II (buiten Nederland: Moving Waves)
Focus 3
Live at The Rainbow
Hamburger Concerto
Mother Focus
Focus Con Proby
Ship of Memories
Focus 8
Live at the BBC
Focus 9 / New Skin

Eddy Wally (Zelzate, 12 juli 1932) is een Belgische zanger die bekend is van zijn hits Chérie, Dans Mi Amore en Ik spring uit een vliegmachien. Hij wordt door zijn stijl van zingen, in België gecategoriseerd als 'charmezanger'. Hij heeft een al dan niet terecht imago van iemand die sterallures heeft, en een opvallende verschijning dankzij zijn glitterkostuums. Hij wordt vooral verbonden aan ouderen - meestal vrouwen - maar heeft ook een jeugdige fanbasis. Het is echter onduidelijk of deze jongere fans hem bespotten of bewonderen (zie camp). Wally vindt zichzelf een voorbeeld van The American Dream, maar dan natuurlijk in België.

Hij werd geboren als Eduard Van De Walle. Zijn vader was markthandelaar en overleed vroeg. Van De Walle leerde accordeon spelen. Toen hij in een weverij in Sas van Gent werkte, leerde hij Mariëtte Roegoers kennen, met wie hij in het huwelijk trad. Vervolgens opende hij een dancing in Ertvelde (Oost-Vlaanderen). Maar hij bleef op de diverse markten in Vlaanderen koopman in damestassen, bevreesd als hij was om geen inkomsten te kunnen genereren met zijn talent. In 1966 leerde hij de Nederlandse producer Johnny Hoes kennen. Onder leiding van Hoes nam hij zijn eerste nummer Chérie op, dat een grote hit werd. Wally haalde er de eerste plaats mee in de Vlaamse hitparade. Nadien nam hij nog ruim 500 nummers op.

Eddy Wally geldt al vele jaren als schoolvoorbeeld van Bekende Vlaming, een positie die hij onder andere te danken heeft aan zijn optredens aan de zijde van Kamagurka in de Lava-televisiereeks. Hij noemt zichzelf The Voice of Europe (De Stem van Europa), in navolging van Frank Sinatra, met wie hij zichzelf graag vergelijkt. Hoewel een vergelijking met het uiterlijk -echter niet de verdiensten- van Liberace meer op zijn plaats is.

Wally is ook bekend buiten België. Hij heeft een fanclub in Nederland, en is zelfs bekend in het Verenigd Koninkrijk door zijn regelmatige verschijningen in het programma Eurotrash (Eurorommel). Hij trad ook verschillende keren op in China (waarvoor hij Chérie in het Chinees vertaalde naar Baobei), Duitsland, Australië, Zuid-Afrika en Rusland. In de jaren zeventig trad hij verschillende keren op in hotels in Las Vegas.

Eddy Wally kreeg medio 2006 een standbeeld ter ere van zijn œuvre. Op het standbeeld valt de titel van zijn grootste hit te lezen, Chérie'. Daarnaast staat er een marktkramerstas, wat verwijst naar Eddy's rijke historie. Eddy wilde geen borstbeeld, want daar vindt hij zichzelf te goed voor.

Eind 2007 stelde de zanger zijn eerste boek Eddy Wally. The voice of Europe voor in het Gentse stadhuis. Het boekwerk, van de hand van Kathleen Haentjens en Ivan Saerens schetst de carrière van de zanger. Het bevat een 500-tal foto's van fotograaf Patrick Dekeyser en put uit het privé-archief van Eddy Wally.

In de vroege nummers van de Urbanusstrip door Willy Linthout en Urbanus komt hij vaak voor als personage. Hij wordt dan voorgesteld als een klein mannetje met een grote hoge hoed en veel kapsones.
Urbanus vermeldt hem in het lied "Gladde Iolen" (als Eddy de Wallyvis)
Wally heeft een cameo in het Suske en Wiske-album "de Krimson crisis" waar hij meevecht met andere Bekende Vlamingen tegen Krimson. Aan het einde van het album krijgt hij een schoen tegen zijn gezicht omdat hij niet wil zwijgen.
Wally speelde de rol van ruimtekapitein in Kamagurka en Herr Seeles comedyreeks Lava. Iedere maal als hij zong "week het Kwaad". In een aflevering komt Kees van Kooten als buitenaards huis-aan-huisverkoper een stofzuiger, of preciezer een 'ruimtezuiger', aan Eddy Wally als Kapitein aanbieden, welke planeten naar elkaar toe zou kunnen zuigen, zodat je makkelijk van de ene naar de andere planeet kon lopen.
Wally had een gastrol in FC De Kampioenen in de aflevering Cherie.
In 2005 was hij één van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar hij haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 96 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.
Planetoïde (9205) Eddywally, ontdekt in 1994 door Eric Elst als 1994 PO9, werd naar hem genoemd.
In 2008 zal Zelzate, de geboorteplaats van de zanger, een Eddy Wally-museum rijk zijn.