Berichten van 12 februari 2001 tot 13 februari 2001

TOM MANDERS
’s-Gravenhage, 23 oktober 1921 – Utrecht, 26 februari 1972

(Antoon Manders)

werd bekend als Dorus.

Hij volgde een tekenstudie aan de Haagse academie, werkte als reclametekenaar, maakte illustraties voor de omslagen van voordrachten (uitgeverij Jongeneel te Gouda), later affiches voor Circus Strassburger en was ontwerper van toneeldécors bij o.a. Toon Hermans, Lou Bandy, Robert Stolz en Wim Kan. Borrelend van ideeën en geïnspireerd door wat hij zag aan cabaret, was hij begonnen met de voorbereidingen voor een eigen cabaret. Op 1 mei 1953 werd Saint Germain de Prés geopend in Amsterdam, waarin hij voor het eerst als Dorus optrad. Eerst in samenwerking met Piet Hendriks, Jan Blaaser en Sven Smeele (duo Dorus en Willem), later alleen. Vanuit het in de studio nagebouwde etablissement werden vanaf 23 april 1955 tot 1963 rechtstreekse televisie-uitzendingen verzorgd door de VARA. Vanaf 11 februari 1956 is Dorus ook op de radio te horen. Vanaf april 1956 was hammond-organist Cor Steyn 6 jaar lang zijn vaste begeleider. In 1957 stelde hij ook het “Plakboek van Dorus” samen, een boekje vol teksten en foto’s. Hij maakte tournees, werkte als Dorus in Duitsland en maakte talloze televisie- en radioshows. Van de voor deze shows geschreven liedjes zijn er vele toevertrouwd aan het vinyl. In het begin van de jaren zestig hield hij zich bezig met tv-operettes en film. Hij laste eigen opnames in in bekende speelfilms (“High Noon” b.v.) en in 1964 maakte hij enkele speelfilms, waarin hij zelf een belangrijke rol speelde (“De wolf en zijn zeven dochters”, “De klok van Simpeldorp” en “De gestolen Willem III”). In 1967, het jaar waarin hem voor een compilatie uit zijn televisieshows de Zilveren Roos van Montreux werd toegekend, opende hij in Rotterdam een eigen zaak, van waaruit de tv-serie “Bij Dorus op schoot” werd uitgezonden. Hij maakte tal van grammofoonplaten, waarvan “Twee motten” één van de bekendste mag worden genoemd. Negen jaar na zijn vroege dood zond de VARA, voor welke omroep Dorus tot 1972 shows had gemaakt, een special uit, “Speel de clown”, en verscheen van de hand van Rolf Boost een gelijknamig boek. Tom Manders was een broer van Kees Manders, met wie hij in de oorlogsjaren al clandestien optrad, en de vader van regisseur Tom Manders junior.

TELEVISIE

Een avond in Saint Germain des Prés (vara 54/55); Een avond in Saint Germain des Prés (vara 55/56); Een avond in Saint Germain des Prés (vara 56/57); Een avond in Saint Germain des Prés (vara 57/58);  Avonturen van Dorus (vara 58/59); Saint Germain des Prés (vara 59/60); Saint Germain des Prés (vara 60/61); Saint Germain des Prés (vara 61/62); De roos van Tirol (vara 6-1-62); Op verzoek (vara 26-5-1962); Drie oude vrijgezellen (vara 13-10-1962); Professor Witkiel (vara 10-11-1962); De koningin van Monmartre (vara 29-12-1962); Een straatje om met Dorus (vara 1966); Televisieschermutselingen van een schlemiel (vara 66/67); Bij Dorus op schoot (vara 67/68); Bij Dorus op schoot (vara 68/69); Bij Dorus op visite (vara 68/69); Dorus Show (vara 19-4-1969); Hoogtepunten uit Tom Manders’ Dorus-show (vara 6-2-1970); Geef me de ruimte (vara 7-11-1970); The Dorus Brothers (vara 12-4-1971); Er zit een vogelnestje in m’n kop (vara 6-11-1971)

 FILM

De wolf en zijn zeven dochters (Tom Manders, 1964); De klok van Simpeldorp (Tom Manders, 1965); De gestolen Willem III (Tom Manders, 1965)

Achtkoppige lolbroekband uit Zaandam rond boegbeeld Jacques Kloes die met onmiskenbare muzikale kwaliteiten en een komische act in de jaren zeventig zeer succesvol is.

1968 De IJmondse zanger Jacques Kloes richt de band Take Five op met de restanten van de Zaanse band The Fellows.

1970 Nadat de groepsnaam is veranderd in Dizzy Man's Band, brengt de groep haar eerste single uit, Tell Me It's Allright, in de stijl van Blood, Sweat & Tears en Chicago. De plaat flopt en men slaat een nieuwe, meer toegankelijke muzikale weg in. Dat blijkt een gouden greep want de tweede single Tickatoo, een kopie van Down On The Corner van Creedence Clearwater Revival, wordt in juli een grote hit. De opvolger Young Love haalt in oktober de tipparade. Het album Dizzy Do Tickatoo verschijnt.

1971 De formule van gemakkelijk in het gehoor liggende deuntjes, een duidelijk aanwezige blazerssectie en melige lolbroekerij slaat aan. De singles Zig Zag City en Let's Go To The Beach scoren eveneens goed. Het album Luctor Et Emergo verschijnt.

1972 Ook het serieuzere werk doet het prima. In juni belandt Jumbo in de top tien en in november scoort de band opnieuw met Shocking. De band werkt voornamelijk met producer Richard de Bois.

1973  De eerste bezettingswisselingen kondigen zich aan. Bassist Buysman vertrekt naar Lucifer en wordt vervangen door Jan Visser (George Baker Selection), die al snel weer plaats maakt voor Hans de Zwart (Jigsaw). In maart scoort de groep een grote hit met The Show, waarmee de grappen en grollen het definitief winnen van de serieuze aanpak. In november bereikt Fire de top 40. Ook in België, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Japan en Zuid-Amerika is de band succesvol.

1974  In februari wordt Mony The Phony een hit. De Dizzy Man's Band speelt de hoofdrol in een komische TV-serie. Het album The Show verschijnt. Opnieuw verandert de band van samenstelling. Trompettist Karl Kalf (ex-The Virginian Creeper) verlaat de groep en vormt later met Bertus Borgers de blazerssectie voor Golden Earring. Bassist De Zwart wordt vervangen door Frans Meinecke.

1975 In januari wordt Dizzy On The Rocks een hitje en in juni scoort de band hun grootste hit met het jolige The Opera. Voor dit nummer wordt de groep in september onderscheiden met het tiende Har(p)poentje van Stichting Conamus. Het album The Opera verschijnt. Podiumpaljas Bob Ketzer brengt een solo-single uit.

1976  Turkey Turkey bereikt in januari de top 40 en de opvolger Everyday In Action wordt in juli een kleine hit.

1977 Voormalige trompettist Karl Kalf levert een bijdrage aan het album Love Vendetta van de Harry Muskee Band.

1978 In januari wordt de single Rio een hitje. Na de zoveelste interne discussie over de muzikale koers verlaat oprichter Jacques Kloes de band en wordt vervangen door Steve Allet (pseudoniem van Koen Merkelbach). Het groepsgeluid beweegt zich richting hardrock. In september scoort de band onder aanvoering van Steve Allet een hitje met Red.

1980 De single Mony Mony van de Dizzy Man's Band haalt de tipparade. Daarna volgt een periode met opnieuw veel bezettingswisselingen.

1983 De band valt definitief uit elkaar. Saxofonist Klaas Versteeg tourt vijf seizoenen mee met musicals van Jos Brink. In de tweede helft van de jaren tachtig speelt hij samen met drummer Joop Tromp in de coverband Big Deal.

1989 De Dizzy Man's Band komt regelmatig bijeen voor reünie-optredens en treedt op in het Veronica TV-programma Goud Van Oud.

1990 - 2000 Met zijn partner Laila Holwerda vormt Klaas Versteeg het duo Pinck waarmee hij Nederlandstalig repertoire vertolkt in cafés en op feesten. De naam verandert in Jansen & Tilanus en het repertoire wordt geëngageerd en geschikt voor bijeenkomsten van Groen Links, PvdA en de FNV. Het duo stapt over op het begeleiden van line dance onder de naam 4 Bow & McCale.

2002 Klaas Versteeg brengt onder de naam Nick McAlley de countryplaat Wanna Stay Connected uit.