Berichten van 22 april 2001 tot 23 april 2001

Uit Den Haag afkomstige band die, samen met The Bintangs en Cuby & the Blizzards, jarenlang de top van de Nederblues vormt. Livin' Blues verkrijgt halverwege de jaren '70 een opmerkelijke populariteit in Polen. De naam van de band is gebaseerd op het Living Theater, een experimentele theatergroep uit Amerika.

1967 Livin' Blues wordt opgericht door Ted Oberg, (ex-Andy Star & Stripes), Ruud Franssen (ex-Andy Star & Stripes). Djörn Pool, Niek Dijkhuis en John La Grand. Op 10 maart worden onder leiding van Hans Vermeulen in de Haagse G.T.B.-studio enkele nummers opgenomen, die pas in 1993 het licht zien via de compilatie The Early Blues Sessions, waar meer onuitgebracht werk uit de eerste jaren op staat.

1968 Terwijl de eerste single via Philips uitkomt, wordt er flink geschoven met personeel: Nicko Christiansen vervangt Djörn Pool en Cesar Zuiderwijk komt in de plaats van Niek Dijkhuis. Gerard Strötbaum vervangt Ruud Franssen. Onder productionele leiding van Jaap Eggermont worden twee singles opgenomen. De band treedt vaak op en maakt korte tournees door Duitsland en Engeland. Mevrouw Oberg, de moeder van Ted, treedt vanaf het begin van de band op als manager van de groep

1969 Gerard Strötbaum wordt vervangen door Henk Smitskamp. In de bezetting Christiansen, Oberg, La Grand, Smitskamp en Zuiderwijk wordt het debuut Hell's Session opgenomen. Het is een overtuigend debuut vol rauwe bluesrock, dat in slechts drie dagen in de Haagse G.T.B.-studio wordt opgenomen. Ondanks dat er geen single op dit album staat, groeit de populariteit in het clubcircuit en komt de groep op de tweede plaats te staan in de Muziek Express populariteitspoll in de categorie Bluesbands. In Nederland heeft de band een behoorlijk druk tourschema en ook in Duitsland worden steeds meer festivals en clubs aangedaan.

1970 Henk Smitskamp kan zijn baan niet combineren met de band en wordt vervangen door Ruud van Buuren (ex-Groep 1850). De groep speelt op diverse grote festivals in Duitsland en Zwitserland en is te zien op het eerste Pinkpop festival. Zuiderwijk verlaat Livin' Blues om naar Golden Earring te gaan. Op de tweede LP Wang Dang Doodle zit Dick Beekman achter de drumkit. Het album ligt sterk in het verlengde van het debuut en bevat een opwindende combinatie van covers en eigen werk, hoofdzakelijk geschreven door het duo Oberg/Christiansen.

1971 Begin 1971 heeft Livin' Blues een flinke hit met het aanstekelijke nummer Wang Dang Doodle. Het succes leidt tot optredens voor Thames Television en grote festivals in Duitsland en Zwitserland. Het hoogtepunt is het Palermo Popfestival waar de groep speelt voor zo'n 30.000 bezoekers. Beekman wordt opgevolgd door John Le Jeune (ex-Island).

1972 De derde LP Bamboozle komt uit, net als de twee voorgaande albums geproduceerd door Jaap Eggermont. LB Boogie wordt een grote hit. Het binnenlandse succes begint steeds meer over te slaan naar andere landen in Europa, zoals Zwitserland, België, West-Duitsland en vooral Polen. Later in 1972 vertrekt Le Jeune naar de Schick Band en wordt opgevolgd door Herman van Boeyen. Jaap van Eik vervangt tijdelijk Ruud van Buuren. Onder leiding van producer Mike Vernon (o.a. Fleetwood Mac) wordt in Engeland in oktober en november Rocking At The Tweed Mill opgenomen. De nieuwe drummer is Arjan Kamminga (die later zal spelen bij Mark Foggo & Secret Meeting). Ook gitarist Jan van der Voort (ex-Sammy Soul Set) maakt enkele maanden deel uit van de band. Hij is te horen op Choice, een reclamesingle voor verzekeringsmaatschapij Eerste Nederlandse/Nillmij. Van der Voort maakt in 1975 een soloalbum.

1973 In oktober wordt een tweede album met Mike Vernon opgenomen. Ram Jam Josey is de laatste met de kern John, Nicko, Ruud en Ted, de bezetting die over het algemeen beschouwd wordt als de 'eerste formatie'. Op Ram Jam Josey is nieuwe Britse drummer Kenny Lamb te horen. Lamb schrijft ook de titelsong.. Ook Ruud van Buuren, die het jaar daarvoor is teruggekeerd bij de groep, speelt mee op de plaat.

1974 Na een live-optreden voor het Vara televisieprogramma Nederpopzien maakt de groep het uiteenvallen bekend. Ruud gaat naar Long Tall Ernie & The Shakers, John is dan al bezig met de groep Water. Kenny Lamb gaat terug naar Engeland en Nicko formeert de band Himalaya. Ted is min of meer verplicht door te gaan onder de naam Livin' Blues vanwege de in 1973 gesloten contracten met Ariola en Grandad Music. Met John Fredriksz (George Cash) vormt hij tot 1980 de nieuwe kern.

1975 Henk Smitskamp komt een jaar terug en neemt Cor van der Beek mee met wie hij samen de ritmesectie heeft gevormd bij Shocking Blue. De groep staat in de Top 20 met het nummer Boogie Woogie Woman. De twee andere leden, Ronnie Meyjes (gitaar) en Michel Driesten (drums) houden het snel voor gezien en vertrekken na de opname van de single. Het album Live '75 wordt opgenomen tijdens een optreden in de Kunstmin in Dordrecht.

1976 Door de komst van John Fredriksz verandert Livin'Blues in een melodieuze bluesrock band. Op het album Blue Breeze is deze nieuwe muzikale lijn sterk doorgevoerd. De plaat wordt door de band samen met John Sonneveld geproduceerd. Andre Reijnen (ex-Brainbox) en Jacob van Heiningen (ex-Galaxis) spelen tijdens de opnamesessies respectievelijk op bas en drums. Margriet Eshuys en Maggie McNeal verzorgen de achtergrondzang. De elpee wordt uiteindelijk het best verkochte Livin'Blues album, vooral door de verkopen in het buitenland. Met name in Polen heeft de groep veel succes. Ze spelen er dagelijks shows met zo'n 20.000 bezoekers

1978  Door een slechte verhouding met de A&R manager komt de groep zonder plaatcontract te zitten.

1979 De bezetting wordt uitgebreid met Pietjan Visser (harmonica, voorheen lid van The Houseband).

1980 - 1986 In het nieuwe decennium begint Livin' Blues met een nieuwe line-up: Ted Oberg, Nicko Christiansen (ex-Himalaya), Evert Willemstein (bas) en Boris Wassenbergh (voorheen Cashmere). De band participeert in het Haagse Beatnach-festival, waar bijna alle Haagse blues-, en beatbands nog eenmaal op het podium staan. De ex-leden van Livin' Blues, André Reynen, Johnny Fredriksz en Pietjan Visser formeren de band Nighthawk, maar deze groep is geen lang leven beschoren. Wanneer ook Livin' Blues stopt, gaan Johnny Fredriksz en Ted Oberg verder als het duo J. & T., dat zich laat begeleiden door Peter Vink (ex-Q65 en Finch) en Fred van Vloten (drums, ex-Finch). Paul Vink gaat naar Limousine, Pietjan Visser naar Rex Reason Bluesband en Evert Willemstein naar Bizarre. Geen van de projecten en bands kent evenveel succes als Livin' Blues in haar hoogtijdagen

1986 Livin' Blues wordt opnieuw opgericht en bestaat uit Nicko Christiansen, John La Grand, Joop van Nimwegen (ex-Q65), Willem van de Wall, Aad van Pijlen en Art Bausch (ex-Barrelhouse, ex-Oscar Benton). In het live-circuit blijkt de band weer een graag geziene gast, maar het album Now valt tegen en wordt genegeerd.

1987 Christiansen is samen met onder meer bassist Arie van Duyvenvoorde (Les Charmeurs) twee jaar op de podia actief in de urban funkgroep Timbuktu.

1988 - 1997 Via het kleine Cordury-label komt een live-registratie, waarop oude klassiekers staan naast de nieuwe nummers: verwaterde blues met funk-, jazz-, en soulinvloeden. Ted Oberg speelt samen met zanger/mondharmonicaspeler Jan J. Scherpenzeel de groep Oberg. Christiansen formeert New Livin' Blues. De groep beleeft evenveel bezettingswisselingen als voorheen. In 1995 verschijnt een album.

1998 De Livin' Blues doet een éénmalig optreden tijdens de CD presentatie van de Nicko C. Band, de nieuwe band van Nicko Christiansen.

2000 Na het behalen van de onderwijsakte popmuziek aan het conservatorium, les geven, ontwikkelen van electronica dat door vele bekende gitaristen worden gebruikt en het schrijven van artikelen voor het blad Music Maker, richt gitarist Ted Oberg de band Oberg op. Aan het eind van het jaar toeren zanger Nicko Christiansen en mondharmonicaspeler John LaGrand samen met Eelco Gelling (ex-Cuby + Blizzards) door het land onder de naam Nederblues Summit.

2003 Als in augustus de Blues Summit van Niko Christiansen en John Lagrand stopt, vormen de twee muzikanten de nieuwe band Blues a Livin'. In dezelfde periode verschijnt van Livin' Blues de compilatie Livin' Blues - The Complete Collection.

2004 Jeroen van Niele uit Amsterdam, de nieuwe bassist van Livin' Blues, speelde eerder bij Terry Man en Blue Souls. Ted Oberg start samen met drummer Pierre van der Linden (Focus, Brainbox) en Erwin Nyhoff (Prodigal Sons) de bluesgeoriënteerde rockgroep Grand Slam!

2005 In de ochtend van donderdag 30 juni overlijdt mondharmonicaspeler John Lagrand op slechts 55jarige leeftijd in het VU Ziekenhuis te Amsterdam aan een longemfyseem. Christiansen vormt samen met gitarist Loek van der Knaap, bassist Yaroon Vanniele en drummer Ronald Oor The Nicko C. Livin' Blues Experience. Nicko Christiansen zingt nummers van Livin' Blues tijdens de Haagse Beatnach op Parkpop.

2006 Christiansen brengt in het najaar de Nederlandstalige cd De Kwast uit onder de naam Dr. Bongobrain. Hij wordt op de plaat terzijde gestaan door o.a. toetsenist Michael Eschauzier.

2007 Christiansen maakt deel uit van Pink Project, een Pink Floyd coverband die is opgericht in 1994.

Chansonnière die solo en met Ramses Shaffy behoort tot de meest gewaardeerde theaterpersoonlijkheden van de jaren zestig-generatie.

1941 - 1960 Liesbeth List wordt op 12 december 1941 als Elisabeth Dorothea Driessen geboren in Bandoeng (Indonesië) en brengt haar eerste vier levensjaren door in een Japans interneringskamp. Als haar moeder, terug in Nederland, zelfmoord pleegt, wordt ze geadopteerd in het gezin van een Vlielandse vuurtorenwachter. Al op jonge leeftijd houdt ze zich bezig met muziek, één van haar hobby's naast tekenen en literatuur. Op haar achtiende vertrekt ze naar Amsterdam, neemt zanglessen bij Bep Ogterop en verdiept zich in het Franse chanson. Dit bevalt haar zo goed dat ze kiest voor een carrière in de muziek.

1962 De zangeres maakt haar opwachting in de tv-show van Rob de Nijs, waar ze terecht komt via het AVRO-programma Nieuwe Oogst. Ze komt in contact met Ramses Shaffy waarmee de basis wordt gelegd voor een jarenlange intensieve samenwerking op het gebied van de lichte muziek. De shows Shaffy Chantant (met List, Loesje Hamel, Polo de Haas en Joop Admiraal) en Shaffy Chantate blijven jarenlang zeer geliefd om het ingetogen repertoire van bevlogen cabaretliedjes en Nederlandstalige chansons.

1965 Op het Knokkefestival in België oogst List veel waardering.

1967 Een ontmoeting met de fameuze Griekse zanger/componist Mikis Theodorakis resulteert in het album Liesbeth List Zingt Theodorakis, gewijd aan zijn befaamde Mauthausen cyclus. De sterren zijn haar goed gezind want regelmatig zal zij in contact komen met de juiste artiesten die haar carrière een nieuwe impuls geven.

1969 List's artistieke hoogtepunt breekt aan. Het duet Pastorale met Ramses Shaffy haalt in september de top drie. Ook verschijnt het gelijknamige album. Op het album Liesbeth List Zingt Jacques Brel vertolkt ze op succesvolle wijze het repertoire van de Belgische chansonnier. Het album behaalt goud.

1970 In De Armen Van De Stad, een tweede duet met Ramses Shaffy, komt niet verder dan de tipparade. Maar de solosingle Brussel is een klassieker. Het album Victoria verschijnt. De gelijknamige single doet het ook goed.

1971 Rond deze tijd is List veel op tv te zien in eigen shows. Ze ontvangt een Edison. Aan De Andere Kant Van De Heuvel, wederom met Ramses Shaffy, is een volgende klassieker.

1972 List werkt samen met internationaal gerenomeerde artiesten als Rod McKuen en Charles Aznavour.

1973 Het duo-album Shaffy Chantant verschijnt.

1974 Het album Foto komt uit. Het niveau van haar artistieke prestaties kan zich spiegelen aan die van Franse chansonières als Juliette Greco en Barbara. In april bereikt de single Te Veel, Te Vaak bijna de top tien en het liedje Kinderen Een Kwartje doet het in december ook goed.

1976 De albums Samen en 10 Jaar van Shaffy en List verschijnen. Voor een soloplaat ontbreekt het haar aan een platencontract, maar dit weerhoudt de zangeres niet veelvuldig op tv te verschijnen in de hoedanigheid van bekende Nederlander.

1977 Het album Live wordt gevolgd door Madame Melancholie.

1979 Het album Meisjes Van 30 verschijnt, evenals de compilatie Grootste Hits. Ondertussen trekt de Tour de Chant van Ramses Shaffy en Liesbeth List nog immer volle zalen.

1985 Successen staan verzameld op de compilatie Grootste Hits.

1987 Het tv-programma Een Kwart Eeuw Kleinkunst herdenkt het 25-jarig jubileum van Liesbeth List. De compilatie Liesbeth & Ramses verschijnt.

1988 List tekent een platencontract bij EMI en maakt het album Geen Wereld Zonder Jou.

1989 Na jaren van afwezigheid op de bühne, maakt ze haar comeback met een zeer succesvolle Tour de Chant. Het album Liesbeth List verschijnt.

1994  Het album List dat ze maakt in samenwerking met zanger/componist Frank Boeijen wordt onderscheiden met een Edison. List ontvangt de Visserneerlandiaprijs van het ANV, een Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Taal en Cultuur, vanwege het constant hoge niveau van haar oeuvre en haar verdiensten voor het Nederlandstalige lied.

1996 Het zwaar georkestreerd album Noach wordt geproduceerd door Frank Boeijen en Jos Haagmans. Tekstuele en muzikale bijdragen worden o.a. geleverd door Freek de Jonge en Henk Hofstede. List gaat op tournee met de begeleidingsband van Frank Boeijen.

1997 Na haar hele carrière lang hetzelfde karakteristieke pagekapsel te hebben gedragen, laat List zich door Paul de Leeuw publiekelijk kortwieken in zijn roemruchte tv-programma Laat De Leeuw. In de rol van een alcoholische ex-groupie maakt List haar debuut in de musical Eindeloos (ook met ondermeer gitarist Mark Boon en Coen van Vrijberghe de Coningh) die vanwege het faillissement van het productiebureau slechts korte tijd loopt.

1998 List neemt een Gouden Harp in ontvangst. De zangeres speelt de rol van Bella Bekker in De Tijdaffaire, een musical ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van de Rabobank. De cast bestaat verder uit ondermeer Adèle Bloemendaal, Ben Cramer en Danny de Munk.

1999 Op de cd Vergezicht staat ondermeer een nieuwe versie van De Pastorale gezongen samen met De Kast. De plaat wordt geproduceerd door Haro Slok en bevat bijdragen van Pascal Jacobsen (Bløf), Henk Hofstede, Jan Tekstra en Han Kooreneef. Twee liedjes van Riccardo Cocciante worden door Boudewijn Spitzen en Rob Crispijn in het Nederlands vertaald. In het theaterseizoen 1999/2000 speelt List de hoofdrol in een musical over het leven van de Franse zangeres Edith Piaf. De musical is vanaf de première op 11 oktober een doorslaand succes en wordt drie seizoenen geprolongeerd.

2000 De dubbel cd Het Mooiste Van Lisbeth List verschijnt met daarop 18 nog niet eerder op cd verschenen nummers. Het album Piaf, De Musical verschijnt, waarop List nummers van Piaf zingt. De zangeres wordt voor haar rol bekroond met de Johnny Kraaykamp Musical Award 2000.

2001 Van Shaffy Tot Piaf is de titel van de jubileumtournee van List. Tegelijkertijd met de tournee verschijnt de biografie Het Voorlopige Leven over de zangeres bij de Arbeiderspers.

2002 List tourt verder met het programma Van Shaffy Tot Piaf gevolgd door een reeks theaterconcerten met de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht. Op 7 oktober verschijnt de compilatie Portret waarop 36 niet eerder uitgebrachte versies van bekende nummers zijn te vinden. Liesbeth List wordt benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ze ontvangt de koninklijke onderscheiding op 4 november in een uitverkocht Theater Carré in Amsterdam van demissionair staatssecretaris van Cultuur, Cees van Leeuwen.

2003 Het Hemelbed is een musical voor twee personen. Het stuk is geschreven door Tom Jones en Harvey Smidt. Jos Brink maakt de vertaling en bewerking en staat er vanaf november samen met Liesbeth List mee in de theaters.

2004 Liesbeth List staat in het najaar nog vier keer in Nederland en 27 keer in België met het programma Van Shaffy Tot Piaf. Tijdens haar optredens in Amsterdam wordt de zangeres terzijde gestaan door Ramses Shaffy. De hernieuwde samenwerking wordt vastgelegd op de dvd Liesbeth List : Van Shaffy Tot Piaf.

2005 Liesbeth List wordt in oktober benoemd tot Officier de la Légion d'Honneur (Officier in het Legioen van Eer). De zangeres krijgt de hoge Franse onderscheiding voor buitenlanders uit handen van de ambassadeur van Frankrijk, J.M. Gaussot. Dat gebeurt na afloop van de première van de voorstelling Dichter bij Liesbeth in Theater Castellum in Alphen aan den Rijn. De onderscheiding wordt uitgereikt 'als erkenning van buitengewone diensten aan de Franse natie op militair of burgerlijk gebied'. List kan volgens de Franse ambassadeur worden beschouwd als 'de ambassadrice van het Franse chanson in Nederland'.

2006 Op 18 en 19 september staat Liesbeth List centraal op de eerste Carré Vedetten Gala. List zingt tijdens het Gala een duet met Paul de Leeuw. Ook Frank Boeijen en de groep Alderliefste zijn te gast. Tijdens het IDFA gaat eind november de documentaire Liesbeth List - Heb Me Lief van regisseur Deborah van Dam in première. In de week van de 65ste verjaardag van de zangeres wordt de documentaire uitgezonden in Het Uur Van De Wolf op Nederland 2.

2007 De zangeres viert op 4 februari verlaat haar 65ste verjaardag met haar Vlaamse fans in een uitverkocht De Roma in het Belgische Borgerhout, ondersteund door haar vaste band en met bijdragen van Johan Verminnen, Mich Walschaerts (Kommil Foo) en Kathleen Vandenhoudt. Liesbeth List maakt in februari deel uit van de vakjury van het 24ste Concours de la Chanson Alliance Française, een chansonconcours in de Kleine Komedie te Amsterdam.