Berichten van 26 april 2001 tot 27 april 2001

Freek de Jonge en Bram Vermeulen debuteren in april 1968 met het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen. Afgekort tot Neerlands Hoop razen zij tot hun breuk eind 1979 elf jaar lang door het Nederlandse cabaret, zowel bewondering als verguizing oproepend. In het werk van Neerlands Hoop heeft popmuziek een belangrijke plaats, met name ten tijde van het programma Neerlands Hoop Express. Ook de cover-LP Hoezo Jeugdsentiment is een fraai staaltje Nederlandstalige popmuziek.

1967 Frederik Jan Georg de Jonge, de zoon van een Nederlands Hervormd predikant, heeft van jongsafaan de ambitie op het podium te staan. Tijdens zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam ontmoet hij op het Amsterdamsch Studenten Corps de Haagse student psychologie Abraham Gerrit Vermeulen, die ook als volleyballer actief is en zelfs in het nationale team speelt. Op het Adammania cabaretfestival ter gelegenheid van het 67ste lustrum van de universiteit debuteren Freek en Bram met Johan Gertenbach als Cabriolet. Er wordt een singletje gemaakt voor Bovema onder de naam De Paradijsvogels.

1968 In april 1968 starten Freek en Bram zonder Gertenbach met Neerlands Hoop in Bange Dagen. Op het Camarettenfestival in november 1968 behalen ze een teleurstellende vijfde plaats. Bram koopt een elektrische piano.

1969 Op 20 juni 1969 is de première van het nieuwe programma: the Dutch Music and Comedy Show Neerlands Hoop in Bange Dagen. Freek heeft een door zijn bijziendheid merkwaardige motoriek en Bram is het tegendeel van de bij cabaret gebruikelijke ingetogen pianist. Het resultaat is een theatershow in een enorm tempo, verwant aan de popmuziek. Reacties uit de pers en van bekende personen uit de theaterwereld zijn enthousiast. Wim Kan verwoordt zijn scepsis over de talenten in een dodelijke woordspeling: Dram en Preek.In 1969 wordt de single Zeven Ballen En Een Piek uitgebracht, waarop Freek en Bram begeleid worden door het trio Thijs van Leer aangevuld met Jan Akkerman, het latere Focus dus! In 1970 wordt onder de naam Slight Ache een Engelstalige single uitgebracht.Een lp van het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen verschijnt in 1970. Ondanks slechte verkoopcijfers wordt de lp in 1971 opgevolgd met Live In Wadway. Dit plaatsje werd vooral gekozen om Willem Duys te verleiden om Oewèd-oewééi tegen zijn trouwe wakkerworders te laten zeggen.

1971 Op 9 september 1971 gaat Neerlands Hoop In Panama in première. Popmuziek speelt een grote rol in dit programma, terwijl ook vooraf en in de pauze pop wordt gedraaid (Neil Young, Elvis Presley). Het programma wordt tot juli 1973 doorgespeeld, slechts onderbroken voor een kort gelegenheidsprogramma op het Holland Festival van 1972: Plankenkoorts. De shows worden vastgelegd op de platen Neerlands Hoop In Panama, Weerzien in Panama en Plankenkoorts. Neerlands Hoop ontvangt een Edison.

1973 Na beëindiging van Neerlands Hoop in Panama brengen Freek en Bram een jongensdroom tot werkelijkheid. Ze gaan optreden met een echte popgroep, bestaande uit meestergitarist Jan de Hont (ex-Maskers), drummer Harry Heeren (ex-Lords) en de jeugdige gitarist Thé Lau (ex-Tortilla, later The Scene). Het programma Neerlands Hoop Express behandelt diverse aspecten van de jeugdcultuur: muziek, patat, drugs, eenzaamheid en angst. De 'onverstaanbaar goede show' gaat op 28 december 1973 in première. Onder jongeren slaat de show, met als bekendste liedjes Quo Vadis en Mayonaise goed aan, veel cabaretliefhebbers zijn teleurgesteld. Anton Koolhaas in Vrij Nederland: 'Met twee electrische guitaren en een uitnemend behandelde drumbatterij, met elkaar maken die zoveel lawaai, dat dit keer door Gods goedheid de abominabele teksten niet te verstaan zijn.' Neerlands Hoop Express dendert tot juni 1974 door het land.

1975 Neerlands Hoop maakt in het seizoen 1974/75 zeven tv-programma's voor de VARA. Van de show Uw Gift Is Onze Lift uit februari 1975 verschijnt een single. Freek de Jonge schrijft columns in Muziekkrant Oor onder de aardrijkskundige schuilnamen Hank Dussen en Warder Middelie. Voor de Boekenweek in maart 1975 maken Bram en Freek het gelegenheidsprogramma In Genaaid Of Gebonden, dat ook op plaat verschijnt. De door Bram en Freek geschreven musical Een Kannibaal Als Jij En Ik met o.a. Willem Nijholt, Corrie van Gorp, Bill van Dijk en Carol van Herwijnen is niet bijster succesvol.

1976 Hoezo Jeugdsentiment is een plaat met Nederlandstalige bewerkingen van popklassiekers, geïnspireerd door de lp Rock 'n' Roll van John Lennon. De composities uit begin jaren zestig krijgen een bijzondere bewerking. Zo is elk nummer behalve een cover ook een pastiche op een pophit. De uitvoering van Peter (Sweet Sixteen) kruist mooi met Lou Reed's Walk On The Wild Side. Neerlands Hoop covert ook Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser, maar zijn genoodzaakt het liedje te verruilen voor Marijke van Peter Koelewijn, omdat Visser geen toestemming geeft. Op de plaat doen de Cats en de zusjes Paay mee. Op 13 september 1976 wordt het repertoire met deze muzikanten eenmalig live uitgevoerd in Carré. Het programma Neerlands Hoop Interieur gaat op 11 februari 1976 in première. Om het muzikale aspect te versterken komt Jan de Hont na de zomer van 1977 gitaar spelen en drumt Freek. In december 1977 is de laatste voorstelling.

1978 Ten einde het Nederlands voetbalelftal ervan te weerhouden naar het Wereldkampioenschap te gaan in het door dictator Videla geregeerde Argentinië zetten Bram en Freek de actie Bloed Aan De Paal op. Tussen februari en juni zijn er optredens samen met de popgroep Music Garden rond Thé Lau. Het Nederlands elftal gaat toch en wordt wederom tweede.Op 13 september 1978 gaat het nieuwe programma OFFSMBOET IPPQ DPEF (Neerlands Hoop Code) in première. Meer en meer wordt het schisma tussen Bram en Freek duidelijk: Bram wil Nederlandstalige popmuziek maken en Freek wil kolderieke conferences brengen. Een recensent schrijft: 'De flitsende conferences worden helaas steeds afgewisseld door onverstaanbare liedjes en keiharde muziek van Bram Vermeulen en Jan de Hont.'

1979 Onder de titel Dutch Hope doen Freek en Bram een zevental voorstellingen in het Engels in een Londens avantgarde theater. Op 11 september besluit Freek te stoppen met Neerlands Hoop. Het programma Code wordt afgewerkt tot 23 december 1979. Terwijl Freek de Jonge na de breuk verder gaat als komiek in een serie one-man-shows, ontwikkelt Bram Vermeulen zich tot een belangrijk Nederlands liedjesschrijver.

2006 Neerlands Hoop In Bange Dagen verschijnt als zeventien cd's tellende box met alle albums van het duo. De door Neerlands Hoop geschreven musical Een Kanibaal Als Jij En Ik en het album De Toetjes ontbreken echter. De rerelease van het album Hoezo Jeugdsentiment?… bevat door een technische fout het nummer Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser in plaats van Peter Koelewijns liedje Marijke. Blaren haalde in 1976 de oorspronkelijke plaat niet omdat Visser op het laatste moment geen toestemming had gegeven.

Een van de belangrijkste Nederlandse sixties-bands en samen met de Golden Earring en Q65 een van de populairste representanten van de Haagse beat-scene.

1964 The Motions worden opgericht (zie basisbezetting). Rudy Bennett (ware naam Ruud van de Berg) is eerder actief in The Ricochets als Ritchie Clark. Ook Robbie van Leeuwen is afkomstig uit die groep en speelde daarnaast samen met Sieb Warner in The Atmospheres. Henk Smitskamp deed eerder ervaring op bij Willie & His Giants. De eerste singles van The Motions zijn niet bijzonder succesvol, maar de groep is dit jaar wel één van de voorprogramma-acts bij het roemruchte optreden van de Rolling Stones in het Scheveningse Kurhaus.

1965 Wanneer het door Robbie van Leeuwen gecomponeerde protestnummer Wasted Words een eerste hit oplevert, is ook de eerste LP al uitgekomen: Introduction To The Motions. Vanwege de harde, rauwe gitaarsound is het misschien wel juist dit album dat de tand des tijds het best heeft doorstaan. De frisse, opwindende singles zijn al even overtuigend.

1966 De bekendheid van The Motions strekt zich inmiddels uit tot de VS en Engeland. De band krijgt tijdens de opnamen van de tweede LP Their Own Way internationale hulp: John Stewart, de manager/producer van The Walker Brothers. Scott Walker wordt op de hoes vermeld als co-producer, maar in werkelijkheid voert hij in de studio niets uit. Robbie van Leeuwen beklaagt zich hierover in het Britse muziekblad Record Mirror: 'Scott was big-headed, the star'. The Walker Brothers nemen Van Leeuwens compositie My Love Is Growing op als b-kant van hun single You Don't Have To Tell Me. Why Don't You Take It is de grootste Motions-hit van dit jaar.

1967 Net als van de Tee-Set en The Outsiders verschijnt er van The Motions een elpee in de Songbook-serie, met daarop praatjes en plaatjes. In het geval van The Motions doet Joost den Draayer de aankondigingen en interviews. Het eind 1966 uitgebrachte How Can We Hang On To A Dream is een solo-single van Rudy Bennett. Het plaatje wordt in januari 1967 een flinke hit. Hij zal later nog enkele singles onder eigen naam uitbrengen. In maart verlaat Robbie van Leeuwen The Motions en richt hij zijn eigen groep op: Shocking Blue. Zijn vervanger is Gerard Romeyn (ex-Tee-Set). Dit jaar brengen Robbie van Leeuwen, Henk Smitskamp en Sieb Warner samen met gitarist René Nodelijk (René & The Alligators) onder de naam The Six Young Riders een single uit.

1968 Henk Smitskamp verlaat de Motions en duikt weer op als tijdelijk vervanger van Polle Eduard in After Tea (met Frans Krassenburg, ex-Golden Earrings). Hij wordt vervangen door Leo Bennink (ex-Jay Jays) die gitarist wordt. Gerard Romeyn neemt de baspartijen voor zijn rekening. In 1969, vlak voor de opnames van de LP Hell's Session vervangt Smitskamp Gerard Strötbaum in Livin' Blues. Negram brengt op hun budget label Marble Arch een LP uit die oude studio-opnamen bevat met kunstmatig toegevoegd geluid van enthousiast publiek om zo te suggereren dat het om de registratie van een liveconcert gaat. Stukken overtuigender is het uiterst psychedelische Impressions Of Wonderful - de Sgt. Peppers van de lage landen - dat met Make It Legal een warm pleidooi bevat voor de legalisering van soft drugs. De bezetting die op de plaat is te horen bestaat uit Bennett, Smitskamp, Warner en Romeyn.

1969 Jan Vennik (ex-Jay-Jays) versterkt de groep op saxofoon en fluit. The Motions worden daarmee een kwintet. Vennik is te horen op de singles Miracle Man en I Ain't Got Time. Op de laatstgenoemde single is Gerard Romeyn vervangen door bassist Paul van Melzen (ex-Haigs). Vennik wordt voor het verschijnen van de single Take The Fast Train vervangen door Bobby Green (toetsen). Vennik maakt vervolgens een soloalbum onder de naam John Vennick. Drummer Sieb Warner stapt uit de groep voor een - naar blijkt - kortstondig verblijf in de Golden Earring. Vanaf 1990 staat hij weer regelmatig met The Atmospheres op de Nederlandse podia. De laatste line-up van The Motions (tot het uiteengaan in 1971) is Rudy Bennett (zang), Leo Bennink (gitaar), Han Gordinou de Gouberville (beter bekend als Han Cooperville op drums), Paul van Melzen (bas) en Bob van der Vaart (onder de naam Bobby Green op toetsen en zang). In deze bezetting wordt de matige Electric Baby opgenomen. Ook op het singlefront lopen dit jaar de zaken stroef.
The Motions treden op in New York, maar waar 'concurrent' Golden Earring daadwerkelijk een poot aan de grond in Amerika krijgt, is de impact van The Motions inmiddels te beperkt. Bovendien is het succes van de singles in eigen land zeer bescheiden. Langzaam maar zeker wordt The Motions voorbij gestreefd door binnen- en buitenlandse rock-, psychedelische-, en popgroepen.

1970 De activiteiten komen steeds meer op een laag pitje te staan. Er komt dit jaar geen LP uit, terwijl ook voor het eerst sinds 1965 geen single de hit- of zelfs maar de tipparade haalt.

1971 Er komt een teleurstellende LP Sensation uit op het Simogram label van supermarktketen Simon de Wit in een zesmansbezetting met in ieder geval zanger Bennett. The Motions gaat uit elkaar. Diverse leden komen elkaar later tegen in groepen als Galaxy-Lin, Crossroad en Jupiter. Rudy Bennett gaat in de jaren zeventig weinig succesvol solo en maakt in de vroege jaren tachtig een bescheiden comeback met het duo Bennet & Bee (hits: Take It Or Leave It, Put That Pretty Smile Upon Your Face).

2001 32 jaar na het verschijnen van Freedom scoort de Japanse band Tokyo No. 1 Soul Set een hit met een bewerking van deze Motions-single onder de titel Sunday.

2002 Platenmaatschappij That´s Entertainment brengt Lady Of The Night uit. Op de solo-single van Rudy Bennett wordt de zanger terzijde gestaan door artiesten als Fluitsma & Van Tijn en Nico Outhuijse (De Kast).