Berichten van 27 april 2001 tot 28 april 2001

Hagenaar Paul van Vliet begint zijn loopbaan als cabaretier bij het Leidsch Studenten Cabaret. Na jaren voor het eigen Cabaret PePijn in Den Haag te hebben gespeeld begint hij in de jaren zeventig met zijn one-manshows. Het duurt niet lang voordat heel Nederland zowel Van Vliet als zijn typetjes kent. Hij belandt in de Top 40 met liedjes als Bram In de RAI en Majoor Kees En De Sinterklahaas.

1935 - 1963 Paul van Vliet wordt in 1935 in Den Haag geboren. Al in zijn gymnasiumtijd speelt hij in een cabaretgroep. Na z'n eindexamen krijgt hij een baantje als journalist bij De Haagsche Courant, daarna gaat hij in dienst. Na deze diensttijd gaat Van Vliet Rechten en Geschiedenis studeren in Leiden. Hier sluit hij zich aan bij het Leidsch Studenten Cabaret. Opnames hiervan zijn te horen op de elpees Laat Je Zoon Studeren, Simpe Sampe Sompe en Dag Ouwe Soc.

1964 - 1971 Terug in Den Haag en met de meesterstitel op zak richt hij samen met Liselore Gerritsen, Ferd Hugas en Rob van Kreeveld Cabaret PePijn op. Al tijdens het bestaan van deze theatergroep speelt Van Vliet in het eigen Theater PePijn soloprogramma's. In de zomer van 1970 staat hij in een afgeladen Kurhaus met het programma Avond Aan Zee. Vanaf dat jaar is Avond Aan Zee een jaarlijks terugkerend fenomeen (vanaf 1975 in het Circustheater). Als in 1971 Cabaret PePijn wordt ontbonden haalt Van Vliet de Top 40 met het lied Bram In De RAI.

1971 - 1980 Deze periode staat in het teken van de one man shows van Paul van Vliet. Vooral in de jaren zeventig rijst zijn ster snel door programma's als Noord West, Tien Jaar Onderweg en Vandaag Of Morgen. Majoor Kees is één van de typetjes van Paul van Vliet die razend populair zal worden in Nederland. Het lied Majoor Kees En De Sinterklahaas wordt in 1976 een hit, hetgeen nog eens bevestigd wordt door de uitnodiging om in Toppop op te komen treden. Ook Bram van de Commune (van het lied Bram In De RAI) en Baron Taets van Avezaethe staan in het geheugen van menig Nederlander gegrift. In 1971 ontvangt Van Vliet een Edison voor het album Een Avond Aan Zee en in 1974 een Gouden Harp voor zijn werk als tekstschrijver. In de zomer van 1973 brengt Van Vliet in het Nieuwe de La Mar te Amsterdam zijn eerste Engelstalige show The Truth Behind The Dykes, in respectievelijk 1976 en 1980 gevolgd door A Dutch Treat en An Evening With Paul van Vliet. Met deze shows treedt hij op voor buitenlanders in Nederland, en in
Los Angeles, Singapore, Londen, Jakarta, Tokyo, New York en Toronto

1981 - 1990 In de jaren '80 doet Van Vliet de shows Theatershow '81-'82, Wat Gaan We Doen, Over Leven en Een Gat In De Lucht. Daarnaast vindt hij ook nog de tijd om Engelstalige one-manshows te schrijven. Made In Holland (1986) is de vierde Engelstalige show waarmee Paul van Vliet internationaal optreedt. In 1987 wordt hij aangesteld als Ridder in de orde van Oranje Nassau. Hoewel de hits uitblijven in de jaren '80 spelen de liedjes nog steeds een belangrijke rol in het succes van Paul van Vliet.

1991 - 1999  In 1992, het jaar dat Van Vliet begint aan een nieuwe theatershow én wordt aangesteld als Nederlands ambassadeur van UNICEF, constateren de artsen een gezwel bij Van Vliet. Het blijkt gelukkig goedaardig, hij gaat verder met zijn show en ontvangt nog hetzelfde jaar de Oeuvreprijs voor zijn hele carrière. Van Vliet krijgt in 1994 een rol aangeboden in de musical My Fair Lady. Hij speelt hierin tot en met 1996 de rol van Professor Higgins. In 1997 komt Van Vliet terug met de theatershow Waar Waren We Gebleven. In 1999 gaat hij met het Haagse Residentie Orkest op tournee, in de show 'Tour De Chant' vertolkt Van Vliet zijn grootste liedsuccessen.

2000 Middels een persconferentie laat Van Vliet, die dan inmiddels 24 albums en 5 boeken achter zijn naam heeft staan, weten te stoppen met zijn reguliere shows en zich volledig te wijden aan zijn werk als ambassadeur van UNICEF. Zijn laatste show heet Tekens Van Leven.

2001 De voorstelling Tekens Van Leven wordt onderbroken vanwege een zware longontsteking. Na herstel pikt Van Vliet de draad weer op en werkt hij toe naar zijn allerlaatste optreden op 30 november in Den Haag.

2003 Paul van Vliet krijgt 29 september de Cultuurprijs van de stad Den Haag 2002. De prijs, een sculptuur van Pierluigi Pompei en een geldbedrag, is bedoeld voor mensen of organisaties die hebben bijgedragen aan het verbeteren van het culturele imago van Den Haag. Van Vliet gebruikt het gewonnen geld voor het opzetten van de kindermusical Buster en Benjamin die op 4 oktober in het Haagse Lucent Danstheater in première gaat.

2004 What A Difference A Day Makes is de naam van een muzikaal project van Unicef, waarbij een groot aantal Nederlandse artiesten en acteurs nummers uit het repertoire van het American Songbook zingt. De zangers worden begeleid door een professionele 19-koppige bigband. Van elke verkochte cd gaat 6,50 naar een Unicef-project. Tijdens de presentatie van de cd, op 9 april in het American Hotel te Amsterdam, wordt het eerste exemplaar door Loes Luca overhandigd aan Paul van Vliet, ambassadeur van Unicef. Op het album One Man Show Voor Unicef staat een registatie van een optreden ten behoeve van Unicef. De cd bevat hoogtepunten als de liedjes Ik Drink Op De Mensen, Jan Tamelijk en Meisjes van 30 aangevuld met de komische types Majoor Kees en de Breedbekkikker.
 
2005 Buster & Benjamin is een kinderalbum met liedjes en verhalen over Buster de Beer en het jongetje Benjamin. In september viert de cabaretier zijn 70e verjaardag, onder meer met de uitgave van de luxe cassette In De Optocht Door De Tijd met daarin een boek en 3 dvd's met daarop een overzicht van de carrière van Paul van Vliet.

2006 De combinatie veertig jaar Theater Pepijn te Den Haag en zeventig jaar Paul van Vliet is de aanleiding om de cabaretier in brons te laten vereeuwigen. Het beeldje van kunstenaar Loek Bos wordt op 27 februari in Pepijn feestelijk onthuld. In het kader van de door de NCRV georganiseerde serie Cabaretiers In Concert begeleidt het Metropole Orkest op 13 juni in het Amsterdamse Concertgebouw het optreden van Paul van Vliet samen met Simone Kleinsma.

Freek de Jonge en Bram Vermeulen debuteren in april 1968 met het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen. Afgekort tot Neerlands Hoop razen zij tot hun breuk eind 1979 elf jaar lang door het Nederlandse cabaret, zowel bewondering als verguizing oproepend. In het werk van Neerlands Hoop heeft popmuziek een belangrijke plaats, met name ten tijde van het programma Neerlands Hoop Express. Ook de cover-LP Hoezo Jeugdsentiment is een fraai staaltje Nederlandstalige popmuziek.

1967 Frederik Jan Georg de Jonge, de zoon van een Nederlands Hervormd predikant, heeft van jongsafaan de ambitie op het podium te staan. Tijdens zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam ontmoet hij op het Amsterdamsch Studenten Corps de Haagse student psychologie Abraham Gerrit Vermeulen, die ook als volleyballer actief is en zelfs in het nationale team speelt. Op het Adammania cabaretfestival ter gelegenheid van het 67ste lustrum van de universiteit debuteren Freek en Bram met Johan Gertenbach als Cabriolet. Er wordt een singletje gemaakt voor Bovema onder de naam De Paradijsvogels.

1968 In april 1968 starten Freek en Bram zonder Gertenbach met Neerlands Hoop in Bange Dagen. Op het Camarettenfestival in november 1968 behalen ze een teleurstellende vijfde plaats. Bram koopt een elektrische piano.

1969 Op 20 juni 1969 is de première van het nieuwe programma: the Dutch Music and Comedy Show Neerlands Hoop in Bange Dagen. Freek heeft een door zijn bijziendheid merkwaardige motoriek en Bram is het tegendeel van de bij cabaret gebruikelijke ingetogen pianist. Het resultaat is een theatershow in een enorm tempo, verwant aan de popmuziek. Reacties uit de pers en van bekende personen uit de theaterwereld zijn enthousiast. Wim Kan verwoordt zijn scepsis over de talenten in een dodelijke woordspeling: Dram en Preek.In 1969 wordt de single Zeven Ballen En Een Piek uitgebracht, waarop Freek en Bram begeleid worden door het trio Thijs van Leer aangevuld met Jan Akkerman, het latere Focus dus! In 1970 wordt onder de naam Slight Ache een Engelstalige single uitgebracht.Een lp van het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen verschijnt in 1970. Ondanks slechte verkoopcijfers wordt de lp in 1971 opgevolgd met Live In Wadway. Dit plaatsje werd vooral gekozen om Willem Duys te verleiden om Oewèd-oewééi tegen zijn trouwe wakkerworders te laten zeggen.

1971 Op 9 september 1971 gaat Neerlands Hoop In Panama in première. Popmuziek speelt een grote rol in dit programma, terwijl ook vooraf en in de pauze pop wordt gedraaid (Neil Young, Elvis Presley). Het programma wordt tot juli 1973 doorgespeeld, slechts onderbroken voor een kort gelegenheidsprogramma op het Holland Festival van 1972: Plankenkoorts. De shows worden vastgelegd op de platen Neerlands Hoop In Panama, Weerzien in Panama en Plankenkoorts. Neerlands Hoop ontvangt een Edison.

1973 Na beëindiging van Neerlands Hoop in Panama brengen Freek en Bram een jongensdroom tot werkelijkheid. Ze gaan optreden met een echte popgroep, bestaande uit meestergitarist Jan de Hont (ex-Maskers), drummer Harry Heeren (ex-Lords) en de jeugdige gitarist Thé Lau (ex-Tortilla, later The Scene). Het programma Neerlands Hoop Express behandelt diverse aspecten van de jeugdcultuur: muziek, patat, drugs, eenzaamheid en angst. De 'onverstaanbaar goede show' gaat op 28 december 1973 in première. Onder jongeren slaat de show, met als bekendste liedjes Quo Vadis en Mayonaise goed aan, veel cabaretliefhebbers zijn teleurgesteld. Anton Koolhaas in Vrij Nederland: 'Met twee electrische guitaren en een uitnemend behandelde drumbatterij, met elkaar maken die zoveel lawaai, dat dit keer door Gods goedheid de abominabele teksten niet te verstaan zijn.' Neerlands Hoop Express dendert tot juni 1974 door het land.

1975 Neerlands Hoop maakt in het seizoen 1974/75 zeven tv-programma's voor de VARA. Van de show Uw Gift Is Onze Lift uit februari 1975 verschijnt een single. Freek de Jonge schrijft columns in Muziekkrant Oor onder de aardrijkskundige schuilnamen Hank Dussen en Warder Middelie. Voor de Boekenweek in maart 1975 maken Bram en Freek het gelegenheidsprogramma In Genaaid Of Gebonden, dat ook op plaat verschijnt. De door Bram en Freek geschreven musical Een Kannibaal Als Jij En Ik met o.a. Willem Nijholt, Corrie van Gorp, Bill van Dijk en Carol van Herwijnen is niet bijster succesvol.

1976 Hoezo Jeugdsentiment is een plaat met Nederlandstalige bewerkingen van popklassiekers, geïnspireerd door de lp Rock 'n' Roll van John Lennon. De composities uit begin jaren zestig krijgen een bijzondere bewerking. Zo is elk nummer behalve een cover ook een pastiche op een pophit. De uitvoering van Peter (Sweet Sixteen) kruist mooi met Lou Reed's Walk On The Wild Side. Neerlands Hoop covert ook Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser, maar zijn genoodzaakt het liedje te verruilen voor Marijke van Peter Koelewijn, omdat Visser geen toestemming geeft. Op de plaat doen de Cats en de zusjes Paay mee. Op 13 september 1976 wordt het repertoire met deze muzikanten eenmalig live uitgevoerd in Carré. Het programma Neerlands Hoop Interieur gaat op 11 februari 1976 in première. Om het muzikale aspect te versterken komt Jan de Hont na de zomer van 1977 gitaar spelen en drumt Freek. In december 1977 is de laatste voorstelling.

1978 Ten einde het Nederlands voetbalelftal ervan te weerhouden naar het Wereldkampioenschap te gaan in het door dictator Videla geregeerde Argentinië zetten Bram en Freek de actie Bloed Aan De Paal op. Tussen februari en juni zijn er optredens samen met de popgroep Music Garden rond Thé Lau. Het Nederlands elftal gaat toch en wordt wederom tweede.Op 13 september 1978 gaat het nieuwe programma OFFSMBOET IPPQ DPEF (Neerlands Hoop Code) in première. Meer en meer wordt het schisma tussen Bram en Freek duidelijk: Bram wil Nederlandstalige popmuziek maken en Freek wil kolderieke conferences brengen. Een recensent schrijft: 'De flitsende conferences worden helaas steeds afgewisseld door onverstaanbare liedjes en keiharde muziek van Bram Vermeulen en Jan de Hont.'

1979 Onder de titel Dutch Hope doen Freek en Bram een zevental voorstellingen in het Engels in een Londens avantgarde theater. Op 11 september besluit Freek te stoppen met Neerlands Hoop. Het programma Code wordt afgewerkt tot 23 december 1979. Terwijl Freek de Jonge na de breuk verder gaat als komiek in een serie one-man-shows, ontwikkelt Bram Vermeulen zich tot een belangrijk Nederlands liedjesschrijver.

2006 Neerlands Hoop In Bange Dagen verschijnt als zeventien cd's tellende box met alle albums van het duo. De door Neerlands Hoop geschreven musical Een Kanibaal Als Jij En Ik en het album De Toetjes ontbreken echter. De rerelease van het album Hoezo Jeugdsentiment?… bevat door een technische fout het nummer Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser in plaats van Peter Koelewijns liedje Marijke. Blaren haalde in 1976 de oorspronkelijke plaat niet omdat Visser op het laatste moment geen toestemming had gegeven.