Berichten van 3 mei 2001 tot 4 mei 2001

Een van de weinige bluesartiesten van Nederlandse bodem die louter door zijn pianospel een groot publiek aan zich heeft weten te binden. Hoeke is door de jaren heen nooit van zijn handelsmerk afgeweken: een even stuwend als elementair boogie-ritme.

1959  Rob Hoeke (geb. 9-1-1939) raakt al op jonge leeftijd gefascineerd door de boogie woogie. Op zijn zeventiende formeert hij zijn eerste Boogie Woogie Quartet, dat naast hemzelf bestaat uit zijn broer Paul Hoeke op drums, Kees Kuypers op bas en Wim Bitters op gitaar. Met dit gezelschap behaalt Hoeke in 1959, 1960 en 1962 de tweede plaats tijdens het Loosdrecht Jazz Concours in de categorie old style jazz.

1963 Het succes op loosdrecht resulteert in een platencontract met Philips.

1964 Van het kwartet verschijnt de elpee Boogie Hoogie.

1965 Geïnspireerd door de Britse rhythm & blues-bands als die van Manfred Mann en de Rolling Stones formeert Hoeke een tweede band, de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. Hierin dient de boogie nog slechts als basis voor een mix van blues en beat. De Rhythm & Blues Group wint het al snel in populariteit van het Boogie Woogie Quartet, hoewel Hoeke ook in die hoedanigheid platen blijft maken. Hoeke verwerft ook faam over de grenzen. Zo speelt hij als voorprogramma tijdens de eerste tournee van de Rolling Stones door Zweden en leert hij mondharmonica spelen van Brian Jones.

1966 Ook de platen van de groep doen het goed. De singles Margio en When People Talk worden hits.

1967 Het album Save Our Souls ('67), een plaat vol rauwe rhythm & blues, verwerft al snel de status van nederpopklassieker. De single What Is Soul is een bescheiden hit.

1968 Met Drinking On My Bed, gezongen door zijn neef Frans Hoeke, voegt Hoeke wederom een hit aan zijn oeuvre toe. Celsius 232/b is de opvolger van van Save Our Souls. Robby's Saloon is weer een onvervalst boogie woogie-album. Ook worden er platen in Amerika uitgebracht.

1969 Hoeke is inmiddels een nationale bekendheid met eigen televisie- en radioprogramma's voor de AVRO. Ook in Scandinavië is hij bijzonder populair.

1970 Het nummer Down South, dat al jaren op Hoeke's repertoire staat en al eens eerder op single is verschenen, wordt een grote hit.

1971 Met collega-pianist Hein van der Gaag maakt Hoeke het album Four Hands Up. Samen spelen ze op 23 juni in het Belgische Knokke tijdens een BRT-televisieprogramma dat in zeven landen wordt uitgezonden. Aansluitend verzorgt de pianist optredens in Belgie en Duitsland. Everybody Tries, Gettin' Higher, Next world war en That's the boogie zijn de laatste hits van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Groep. In de jaren daarop daalt Hoeke's populariteit, omdat hij weigert zijn muziek aan te passen aan de veranderende tijdgeest.

1973 Pogingen om een 'supergroep' te formeren met Harry 'Cuby' Muskee en Eelco Gelling lijden schipbreuk.

1974 Bij een poging zijn automotor te repareren komt Hoeke's linkerhand in de ventilator terecht. Het kost hem twee vingers. Rob trekt zich terug uit de muziek en start een loopbaan als journalist voor het Haarlems Dagblad.

1975 Ondanks zijn handicap ('ik ben iets minder bij de pinken') gaat Hoeke weer piano spelen en weer platen maken, ondermeer met Alan Price van The Animals. Zijn carrière neemt echter niet meer zo'n vlucht als in de jaren zestig.

1982 De Friese drummer Rini Roukema voegt zich bij de band. Hij speelt mee tot 1986 en voegt zich een jaar later bij de Oscar Benton Blues Band.

1989 Hij neemt de overzichts-cd 25 Years Rhythm And Blues And Boogie Woogie op. Ook in het buitenland is hij dan weer regelmatig op tournee. Overigens uit Hoeke zich in die periode nogal cynisch over zijn loopbaan: 'Er zijn zoveel situaties geweest waarin ik bedonderd ben, ik zou daar avonden over kunnen vertellen.'
Ondertussen speelt hij weer zo'n 120 keer per jaar in binnen-en buitenland.

1993 Hoeke richt samen met de pianisten Rob Agerbeek en Jaap Dekker The Grand Piano Boogie Train op, waarmee hij in de daarop volgende jaren in de theaters optreedt met de programma's Boogie On The Move en Blues & Boogie Movin' On. Tevens verschijnt de single Hit The Red Zone die hij maakt met de rockgroep Normaal. De pianist is hij een graag geziene gast op blues- en jazzfestivals in Indonesië, Amerika, China en Joegoslavië.

1999 In de zomer van 1999 wordt bij Rob Hoeke maagkanker geconstateerd. Op 22 augustus geeft hij een emotioneel afscheidsoptreden in café Langs De Lijn in Bussum. Gastspelers daarbij zijn onder meer Herman Brood, Harry 'Cuby' Muskee, Eelco Gelling, Kaz Lux en Jan Akkerman. Met o.a. zijn zoons Ruben Hoeke (gitaar) en Eric (drums) neemt Hoeke nog een cd op. Op 6 november overlijdt hij in zijn woonplaats Krommenie. Zoon Ruben Hoeke vormt enkele jaren later samen met Boris van der Lek de Ruben Hoeke Bluesband.

Robert Long is van jongs af aan actief in lokale rock 'n roll- en beatbandjes. In 1967 wordt hij zanger in de relipopgroep (Unit) Gloria. Na een kortstondige Engelstalige solocarrière breekt Robert Long verkooprecords met de lp's Vroeger Of Later en Levenslang met gevoelige en cynische Nederlandstalige luisterliedjes over onderwerpen als homofilie, kerk en hypocrisie. Robert Long is ook actief als cabaretier, acteur, schrijver, columnist en televisiepresentator.

1943  Jan Gerrit Bob Arend Leverman wordt op 22 oktober 1943 in Utrecht geboren. Hij groeit op in het dorp Ederveen op de Veluwe.

1957 Als Tom Hark doet de verlegen Bob Leverman zijn eerste schreden in de popmuziek. Na een moeizame middelbare schooltijd en de spreekwoordelijke 12 ambachten en 13 ongelukken wordt Bob begin jaren zestig etaleur bij de HEMA.

1963 Bob Leverman wordt zanger van The Yelping Jackals, bestaande uit Roy Soerioroseno (sologitaar), Tonny Beljaars (ritmegitaar), en de broers Albert Hol (basgitaar) en Gerrit Hol (drums). In 1964 wijzigt de naam in Bob Revvel and the Yelping Jackals. De Jackals brengen het tot de KRO-radio en hebben een eigen fanclub, maar vallen door dienstperikelen in 1966 uiteen.

1966 Bob Revvel wordt zanger van The A-Ones, bestaande uit Jackal Roy Soerioroseno (sologitaar), Haye Bosch (ritmegitaar), Philip van Putten (basgitaar) en Fred Rorive (drums). De groep maakt één single voor Decca, It Takes Time/I Need Love en treedt op in het KRO-teenagerprogramma 'Waauw' van Theo Stokkink. Door financiële problemen valt de band uiteen.

1967 In 1966 is de groep Gloria opgericht door de broers Albert 'Mouse' Hol (gitaar) en Gerrit 'Meep' Hol (drums) en Hoss (Marcel van Hardeveld ) (bas, toetsen, zang). In 1967 komt Bob Revvel bij de groep; hij neemt de naam Robert Long aan. De gebroeders Hol hadden reeds met Bob Revvel gespeeld in the Yelping Jackals. Gloria speelt op het befaamde Flight to Lowlands Paradise festival. In 1968 neemt de groep een eerste single op, So Good To Dance, geproduceerd door George Kooymans. De tweede single, Bitter Sweet, geproduceerd door Bobbie Graham verschijnt bij Red Bullet van Willem van Kooten en bereikt in november 1968 de tipparade.

1969 In maart 1969 komt The Last Seven Days, een zwaar georkestreerd, episch werkstuk over het einde der tijden, in de hitparade. Met een vijfde plaats in de Top 40 is het de grootste hit voor de groep. Willem van Kooten brengt een demo-opname, The Storm, uit op single om een graantje mee te pikken van het succes van de groep. Er volgen nog enkele kleine hits in het relipopgenre, geproduceerd door John Möring. Als de groep het ook in het buitenland wil proberen, wordt om misverstanden te voorkomen de naam gewijzigd in Unit Gloria en later in Robert Long & Unit Gloria.

1973 Robert Long scoort twee kleine solohits met commercieel Engelstalig materiaal: Let Us Try en I Believe In Love. Unit Gloria gaat verder met zangeres Bonnie St. Claire en scoort enkele grote hits met glitterrockachtige stampers als Clap Your Hands And Stamp Your Feet en Waikiki Man. Ongeveer een jaar lang deelt Robert Long het podium met Bonnie. Aangevuld met andere artiesten treedt de groep op onder de naam 'Happy Family'. In december 1973 komt een eind aan de samenwerking met Bonnie en Unit Gloria. Tot 1976, als Bonnie St. Claire een solocarrière start, blijft deze formatie actief. Onder de naam Michael Hirschman brengt Robert Long de single Nothing Would Matter uit voor het label Pink Elephant.

1974 In het voorjaar van 1973 neemt Robert Long een demo op met enkele Nederlandstalige liedjes. Platenmaatschappij Bovema ziet meer in een internationale carrière voor de goedogende zanger, die in november 1973 een Outstanding Performance Award wint op het World Popular Song Festival in Tokio. Robert Long heeft echter absoluut geen zin in 'snelle auto's en cocktailparty's' zodat uiteindelijk in april 1974 de Nederlandstalige lp Vroeger Of Later verschijnt. De door John Möring geproduceerde plaat bevat klassiekers als het cynische Toe Maar Jongens en het gevoelige nostalgische Kalverliefde. Centrale thema's zijn Longs homosexualiteit en afkeer van religie, een groot contrast met zijn relipopcarrière. Het blijkt een kleine stap van Ave Maria uit eind 1970 naar Jezus Redt uit voorjaar 1974. De plaat is een gigantisch succes, staat 118 weken in de lp-hitparade en verkoopt 400.000 exemplaren. In november 1974 start Long een theatertournee met Cobi Schreier onder de originele naam Robert Long en Coby Schreier, dat door de VARA op televisie wordt uitgezonden.

1975 In 1975 ontvangt Robert Long de Zilveren Harp van Conamus.In de periode 1975-1978 doet Robert Long diverse theaterprogramma's, waaronder Scherts, Satire, Songs & Ander Snoepgoed 1 en 2 met Jenny Arean, Jérôme Reehuis en Dimitri Frenkel Frank, En Dat Is Twee met Nelleke Burg, Levenslang met Ansje van Brandenburg en Wat Ieder Meisje Weten Moet met Dimitri Frenkel Frank. In februari 1977 verschijnt eindelijk de opvolger van Vroeger Of Later: Levenslang. De plaat krijgt een Edison. Ook van Levenslang brengt de VARA een televisiespecial. In 1977 speelt Robert de hoofdrol in een NOS-speelfilm, Een Heel Dun Laagje Goud, met Liesbeth List en Dimitri Frenkel Frank.

1978 Tussen oktober 1978 en juni 1979 speelt Robert Long samen met o.a. Lex Goudsmit, Nelleke Burg, Sylvia de Leur en Leen Jongewaard in de musical Swingpop van Seth Gaaikema. De ontmoeting met Leen Jongewaard leidt tot drie gezamenlijke, controversiële programma's, Duidelijk zo!? (op tv uitgezonden door de VOO), Tot Hiertoe Heeft De Heere Ons Geholpen (op tv uitgezonden door de VPRO) en En Het Bleef Nog Lang Onrustig In De Stad. Het liedje Vrij En Blij over de EO leidt tot een aanklacht van een dominee, maar volgens de rechter is Vrij En Blij niet godslasterlijk. Er zijn pogingen tot verbod van de shows door christelijke partijen in Sliedrecht en Franeker.

1979 De Duitstalige lp Über Kürz Oder Lang brengt Robert Long successen aldaar. Zijn nieuwe lp Homo Sapiens behaalt de eerste plaats in de lp-hitparade. In 1980 krijgt Long opnieuw een Edison. Er verschijnen nog enkele Duitstalige lp's. Robert Long vestigt zich in Italië.

1984  Robert Long heeft in april 1984 meer dan tien jaar na zijn laatste Engelstalige hits opnieuw een Top-40 Hit met het ondeugende Iedereen Doet 't. Met het larmoyante Heeft Een Kind Nog Toekomst scoort hij opnieuw in november.

1987 De notoir slechte leerling Bob Leverman presenteert zeven seizoenen lang als een echte schoolmeester de taalquiz Tien Voor Taal.

1988 Schrijft de teksten voor de musical Tsjechov.

1993  Robert Long start de cd-serie Uit Liefde En Respect, met liedjes die hij zich van de radio herinnert. In deze serie produceert hij onder andere een cd van Gerard Cox met liedjes van Jules de Corte.

1996 - 1997  Voor het eerst in tien jaar treedt Robert Long weer op. In het programma Nu met oude en nieuwe liedjes wordt hij begeleid door een vijfmansformatie onder leiding van Peter van der Zwaag. Voorjaar 1997 brengt Robert Long een theaterprogramma met -vertaalde- nummers van George Gershwin.

1999 Robert Long doet enig stof op waaien met het promotiemateriaal voor het theaterprogramma Het Lang Genoeg Jong Concert ('een bloemlezing uit vijfentwintig jaar repertoire'). De promotiefoto laat een geklede Robert Long zien met achter hem een jonge en een oude man. Deze twee zijn beiden naakt, bij één van hen is het geslachtsdeel goed te zien. Meerdere theaters bewerken op eigen houtje de foto op hun publiciteitsmateriaal om het lid onzichtbaar te maken. Doordat twee leden van Longs begeleidingsgroep betrokken raken bij een ongeluk wordt de geplande theatertournee verschoven van maart naar mei. Na een jaar een column te hebben verzorgd voor de Gay Krant, stopt Robert Long daar in augustus mee. Long volgt Willem Duys op als presentator van het radioprogramma Muziek Mozaïek, dat nu Mezzo gaat heten. Op 15 oktober start de nieuwe theatertournee.

2000 De liedjes uit het Lang Genoeg Jong Concert zijn terug te vinden op de dubbel-cd Vanavond Tussen 8 En 11 Live. Vanaf 3 oktober is Long ambassadeur van de Stichtings Varkens in Nood. Nog diezelfde maand haalt hij de woede van de Nederlandse Vakbond Varkenshouders op zijn hals als hij varkens de joden van de vleesindustrie noemt. De Land- en Tuinbouworganisatie LTO-Nederland verliest het kort geding dat ze tegen de zanger aanspannen. Long zingt mee in Cole Porter's Songbook, een programma met musicalliedjes geschreven door Cole Porter. Onder de andere artiesten die hier aan meedoen zitten ook Joke Bruijs, Pia Douwes en Cor Bakker. Robert Long ontvangt de Gouden Palm voor zijn verdiensten voor de Nederlandse lichte muziek.

2001 Robert Long vertaalt het klassieke muzikale sprookje Peter En De Wolf. In eerste instantie is het ook de bedoeling dat hij de verteller is tijdens de premiere van deze nieuwe productie (met extra muziek van Nard Reijnders) op 23 februari in Carré. Long haakt af ('de chip was op', verklaart zijn woordvoerder in de Volkskrant) waarna DJ Bas Westerweel zijn taak overneemt en Babette van Veen een nieuwe vertaling maakt. Na drie voorstellingen reist Peter En De Wolf naar Duitsland waar Herman van Veen de rol van verteller overneemt.

2002 Brand! is de titel van een nieuwe cd en een theatertournee die op 25 september start in het Vlaamse Sint Niklaas. Robert Long wordt begeleid door het combo Erik Vlasblom. Het programma heeft de sfeer van zijn vroege werk zoals te horen op zijn debuutalbum Vroeger Of Later (1974).

2003 Robert Long moet noodgedwongen zijn theaterprogramma vroegtijdig afzeggen als artrose in zijn nekwervels wordt geconstateerd.

2004 Na een riskante operatie is Robert Long weer genezen en kan hij zijn optredens hervatten. De zanger sluit het jaar af met een serie kerstconcerten.

2005  In de zomer start de zanger de repetities van het theaterprogramma 'n Duivels Genoegen. Long noemt deze voorstelling de tegenpool van het vorige programma Brand! Hij neemt de begrippen goed en kwaad op de korrel en belicht zowel het duivelse in de mens als het menselijke in de duivel. Hij wordt begeleid door een combo onder leiding van arrangeur en toetsenist Peter van der Zwaag met verder Benny Ludemann (gitaar, fluit), Hilvert Roorda (toetsinstrumenten) en Henk van der Schalk (percussie). Robert Long bereidt ook een Duitstalig programma voor. Begin september moet de zanger enkele weken rust houden als hij getroffen wordt door een hartinfarct. In december verschijnen drie dvd's: Brand!, Ach Liefde en Kerstconcert. Brand! is bevat een registratie van zijn gelijknamige theatershow en Ach Liefde laat het ontstaan van Brand! zien met onder meer de repetities, de voorbereidingen in Italië en de sessies in de studio. Kerstconcert is een registratie van de elf kerstconcerten die de zanger eind 2004 gaf samen met het zestig man tellende mandolineorkest Estrellita onder leiding van Benny Ludemann, een groot koor, het Venloos Vocaal Ensemble onder leiding van Theo Timp en Longs eigen combo. In het stripboek Robert Long Getekend heeft tekenaar Charles van den Broek 23 van de mooiste liedjes van Robert Long verwerkt tot stripverhalen. Het boek wordt uitgegeven door uitgeverij Babylon Boeken. Op 6 december treedt Robert Long in het huwelijk met zijn vriend en manager Kristof Rutsaert. De huwelijksceremonie wordt voltrokken door Gerard Cox.

2006 Het herstel na de hartinfarct in september duurt langer dan verwacht, een reden om de geplande theatershow definitief af te gelasten. Eind april presenteert Robert Long zijn veertien liedjes tellende album 'n Duivels Genoegen. Het theaterscript van dit programma komt ook uit in boekvorm. De presentatie in De Dobber te Kortenhoef, het multifunctionele centrum waar de zanger in september 2005 het uiteindelijk afgelaste programma voorbereidde, is tevens het afscheid van de theaterloopbaan van de in Italië woonachtige Robert Long. Op woensdagavond 13 december overlijdt Robert Long na een kort ziekbed in een ziekenhuis in België op 63jarige leeftijd aan kanker.
 
2007 A La Longue is de titel van een speciaal programma op 22 oktober in het nieuwe Luxor Theater Rotterdam waarbij naaste vrienden een concert geven ter nagedachtenis van Robert Long. Deelnemende artiesten zijn o.a. Willeke Alberti, Gerard Cox en Simone Kleinsma. De opbrengst van de avond gaat naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam.