Berichten van 15 mei 2001 tot 16 mei 2001

Op aandringen van haar ambitieuze (en gescheiden) vader wordt Wilma Landkroon op 11-jarige leeftijd door Gert Timmerman 'ontdekt'. Wilma is het muzikale antwoord op kindersterretje Heintje; haar eerste single is een antwoordlied op Ich Bau Dir Ein Schloss van Heintje: Heintje (Bau Ein Schloss Für Mich). Haar eerste drie hits zijn geproduceerd door Gert Timmerman. Later ontfermt Pierre Kartner zich over haar. Tussen 1968 en 1972 heeft Wilma acht hits in de top 40, waaronder een nummer-1 duet met Vader Abraham: Zou Het Erg Zijn Lieve Opa. Een poging tot een wat volwassener repertoire met de Makkers in 1973 mislukt. Nadien raakt Wilma diverse malen in opspraak en in aanraking met de politie door recalcitrant gedrag.

1968 Heintje (Bau Ein Schloss Für Mich) is de eerste single van Wilma, een 11-jarig kindsterretje dat door Gert Timmerman wordt gelanceerd als tegenhanger van Heintje. Van de single worden 500.000 exemplaren verkocht, met name in Duitsland.

1969 Een Klomp Met Een Zeiltje en 80 Rode Rozen zijn redelijk grote hits. Ze speelt bijrollen in drie Duitse films waaronder Unser Doktor Ist Der Beste van regisseur
Harald Vock. Eind 1969 stopt de samenwerking met Gert Timmerman. De productie van de platen komt in handen van de Duitse producer Klaus Lorenzen. Timmerman brengt Wilma onder bij manager Ben Essing (volgens Wilma vangt hij daarvoor 30.000 gulden), de man die The Beatles naar Blokker haalde. Essing regelt woonruimte voor Wilma en haar vader in Oudorp (gemeente Alkmaar). Door de vele optredens (soms drie op 1 avond) en haar veeleisende vader gaat het slecht op school.

1971 Men probeert een wat minder kinderlijk repertoire voor Wilma te vinden. Pierre Kartner schrijft het nummer Zou Het Erg Zijn Lieve Opa. Hoewel het officieel een single is van Wilma en Vader Abraham blijft de bijdrage van Kartner beperkt tot het een aantal malen zingen van 'Nee mijn kleine meisje, als jij maar van me houdt.' Het duo trekt vooral de aandacht bij tv-optredens, waarbij de 13-jarige Wilma op de schoot van de dan pas 38-jarige 'opa' Kartner zit. Het duo tourt door het land met de Vader Abraham Show. De single staat twee weken op de eerste plaats van de Top 40 en wordt dan verdrongen door een ander Kartner-succes: Manuela. In november heeft Wilma nu echt solo een hit met Ik Heb Een Vraag. Met operettezanger John van Kesteren wordt Schenkt Man Sich Rosen In Tirol opgenomen.

1972 De carriere van Wilma is voorbij. Ze keert terug naar Enschede waar ze terecht komt in een kindertehuis.

1975 In maart komt Wilma in het nieuws als ze samen met een groepje vrienden gearresteerd wordt na inbraak en vernieling in hotel Atlanta te Enschede. Wilma trouwt op achttienjarige leeftijd. Niet lang daarna overlijden zowel haar vader als Ben Essing.

1981 Na een scheiding leeft ze met twee zonen in de buurt van haar moeder.

1994 Wilma belandt vier dagen in de politiecel omdat ze ervan verdacht wordt haar eigen huis in brand te hebben gestoken om verzekeringsgeld op te strijken. Bij de brand gaan ondermeer haar gouden platen verloren. Ze probeert tevergeefs een comeback te maken met de single Het Leven Is Oneerlijk.

1995 Als ook de door haar broer geschreven single Recht Op Een Beetje Geluk flopt, keert Wilma de showbusiness definitief de rug toe en leeft ze van een bijstandsuitkering.

Willem Frederik Christiaan Dieben (Den Haag, 5 april 1886 – Den Haag, 9 april 1944) was een Nederlandse zanger die in de periode tussen de beide wereldoorlogen onder de naam Willy Derby een van de populairste artiesten van Nederland was. Tot zijn bekendste liedjes behoren: Het plekje bij de molen (Daar bij die molen), Pinda Pinda Lekka Lekka en smartlappen als: Hallo Bandoeng, Het fiere schooiershart en Witte Rozen.

Derby, afkomstig uit een Haags arbeidersgezin, werkte als zingende kelner in Antwerpen en New York en op de veerboot Hoek van Holland - Harwich voordat hij in 1915, gestimuleerd door zijn echtgenote Adelaïde de Kuijper, een serieuze carrière in het variété begon. Aanvankelijk trad hij samen met zijn broer Lou Bandy op onder de naam The Bandy Brothers (Bandy is een veramerikaanste omkering van de lettergrepen Die-ben.) Al snel bleken de karakters van de broers echter te sterk te botsen om zinvol te kunnen samenwerken; in tegenstelling tot Lou stond Willy bekend als een aimabel mens.

Willy veranderde zijn artiestennaam in het al even Amerikaans klinkende Derby en vierde in de jaren twintig en dertig successen als zanger van licht sentimentele teksten, meestal van de hand van Ferry van Delden of Jacques van Tol. Behalve artiest was hij ook eigenaar van een aantal Haagse platenzaken. Het ging Derby financieel dan ook voor de wind, wat goed uitkwam omdat hij vanaf het midden van de jaren dertig zowel zijn echtgenote als minnares Teddy Schaank onderhield.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond Derby, dankzij Jacques van Tols verkapte verzetslied Op de Grebbeberg, van meet af aan bekend als een anti-Duits artiest. Gebruikmakend van zijn grote populariteit zocht hij bij optredens de grenzen op van wat de bezetter als toelaatbaar beschouwde. Dat hij die grenzen ook wel eens overschreed blijkt uit het feit dat hij zowel in 1941 als in 1943 gedetineerd was in de Scheveningse Strafgevangenis op beschuldiging van anti-Duitse provocatie.

Tijdens de oorlog verslechterde Derby's gezondheid. Luttele tijd nadat Teddy Schaank de liefdesrelatie met hem verbrak, stierf Derby op 58-jarige leeftijd aan een hartaanval.