Archief

Image Slideshow

010203040506070809

Ruim 40 jaar is Ronnie Tober een bekend en succesvol zanger/entertainer. Drie jaar na Ronnie's geboorte (21 pril 1945 te Bussum) emigreerde hij samen met zijn ouders, twee broers en zus naar Amerika. Hier was het waar zijn muzikale talenten werden ontdekt. Hij zong op familiefeestjes, begeleid door zijn moeder op de piano. Van zijn 8e tot zijn 14e zong Ronnie bij een in Albany (New York) bekend kerkkoor (St. Peters Episcopal Boys Choir) en werd daar solo-zanger. Een jaar daarna werd zijn eerste single uitgebracht onder de titel "Who taught you how" en gaf hem bekendheid in Albany en omgeving.

Vanaf 1961 was Ronnie regelmatig te zien als gast in TV Shows als "The Perry Como Show" en "The Ed Sullivan Show". Kreeg zijn eigen lokale TV shows en werd in 1962 uitgeroepen tot "Junior Mr. America". Een tournee door alle staten van Amerika was het gevolg. Ronnie deed mee in de musicals "Little Mary Sunshine", "The Boyfriend" en speelde mee in de TV film "Route 66" met George Maharis. Hoogtepunt van zijn Amerikaanse jaren is een optreden geweest voor Nixon en John F.Kennedy.

In 1963 bracht Ronnie een bezoek aan zijn grootouders in Nederland. Door een brief van zijn tante Henny kwam hij in contact met Willem O. Duys en zong op 27 december 1963 "Up a lazy river" in het t.v.programma "Voor de vuist weg". De AVRO werd bedolven onder reacties. Deze reacties deed Ronnie besluiten om in augustus 1964 voorgoed terug te keren naar Nederland (zijn geboorteland). Phonogram/Philips gaf hem een platencontract en "Iedere avond" kwam de Top-5 binnen. Vele succesvolle platen volgden. Hij was geregeld te gast in niet te tellen radio- en t.v.-programma's (o.a. Corry Brokken, Willy en Willeke Alberti, enz.) en had jarenlang zijn eigen t.v.-show bij de Kro en de Avro waarin hij gasten ontving als Conny Vandenbos, Corrie van Gorp, Roger Whittaker, e.v.a.

Ronnie's deelname aan het Knokke Festival bracht hem bekendheid in Europa. Gastoptredens in t.v.-shows van Caterina Valente, Nina en Frederik, grote oudejaarsavondshows in Duitsland waren regelmatig terugkerende activiteiten. Verschillende malen heeft Ronnie ons land mogen vertegenwoordigen op allerlei songfestivals. Zoals Knokke, Athene en Sopot (Polen). In Polen werd hij n.a.v. zin deelname vele malen uitgenodigd voor grote tv shows.

Tweemaal heeft hij de gelegenheid gehad mee te doen aan het Eurovisie-Songfestival. In 1965 was hij deelnemer aan de Nederlandse voorrondes met het nummer "Geweldig", welk nummer hem geweldig veel succes bracht. En in 1968 mocht hij na de Nederlandse voorrondes te hebben gewonnen, Nederland vertegenwoordigen in de Royal Albert Hall te Londen met het lied "Morgen".

In de jaren die volgden maakte Ronnie nog vele platen, waarvan een aantal hits werden die nog steeds bij optredens uit volle borst worden meegezongen. Om er enkele te noemen "Rosemarie", "Arrivederci Ans", "Naar de kermis", en niet te vergeten "Rozen voor Sandra". In de afgelopen 43 jaar heeft Ronnie honderden titels (waarvan er miljoenen zijn verkocht) opgenomen, overwegend Nederlandstalig. Een enkele Engelstalige c.d. staat ook op zijn zeer uitgebreide discografie.

Naast zijn talrijke optredens in het land was Ronnie een vaste gast in radio en t.v. programma's zoals "De Mounties Show", "Met liedjes het land in", "Herkent in deze tijd", "Kwistig met muziek", "Op volle toeren", etc.

Ondanks het feit dat Ronnie's naam de laatste jaren niet meer in de hitparade prijkt zijn de radio- en t.v. producenten hem zeker niet vergeten. Hij is geregeld te zien bij RTL4's "Life and Cooking", "Monte Carlo", "Lijn 4", etc. En bij de omroepen als TROS/NCRV/KRO/VARA in "Voor alle fans" , "Praatjesmaker", "Herberg de Leeuw", "Man bijt hond", "Lunch t.v.", "Het gevoel van", "Hits a gogo" etc.

Tot op de dag van vandaag is hij een veel gevraagd zanger/entertainer en niet alleen in Nederland. In België, Duitsland, Engeland, Tunesië, Amerika, Hongarije, Zuid-Afrika, Dubai, etc. wordt hij geregeld gevraagd om er een optreden te verzorgen.

Een vaste gast is hij inmiddels geworden in speciale projekten van Mojo, zoals "Cover Top 100" in de Heineken Music Hall (uitgezonden bij de TROS tv), "Concert des Levens" tijdens het Lowlands Festival 2002 (uitgezonden op Radio 3FM), en "Concert des Levens 2003" in de Heineken Music Hall.

2003 was voor Ronnie een speciaal jaar. Zijn 40 jarig artiestenjubileum. Ter gelegenheid van dit gebeuren is een speciale c.d. uitgebracht in beperkte oplage. Een c.d. waarop Ronnie een duet zingt met musicalster Tony Neef en de zangeres Dayèn. En het schitterende nummer "My Way" begeleid door niemand minder dan Carel Kraayenhof met zijn bandonéon. Verder staat er ook een nummer op van het duo To Be.

Zijn jubileum werd gevierd op 27 december 2003 met een galaconcert voor een uitverkocht Theater Orpheus te Apeldoorn. Een registratie van dit concert van Ronnie met gastoptredens van Dayèn, Tony Neef en Maaike Widdershoven, begeleid door de Bob East Showband, is op DVD uitgebracht.

Een persoonlijk hoogtepunt van deze gala-avond was zijn Koninklijke Onderscheiding. Ronnie werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Burgemeester G.J. de Graaf van Apeldoorn spelde hem de versierselen, horend bij deze onderscheiding, op.

Dit feestjaar heeft hij tegelijkertijd gebruikt om zijn, in 2002 opgerichte, Stichting Ronnie Tober Foundation (welke stichting zich inzet tegen de vereenzaming van personen met een verstandelijke beperking), naamsbekendheid te geven.

In de eerste jaren van het bestaan van de stichting hebben al tot drie keer toe een aantal gezinnen met een kind met een verstandelijke en/of meervoudige beperking een vakantie aangeboden gekregen in Zuid-Limburg. Tevens worden vele honderden jaarlijks uitgenodigd voor een bezoek aan een attractiepark. In september 2006 brachten ruim 1000 personen met een beperking en hun begeleiders een bezoek aan de attractieparken Duinrell en Slagharen.

Ter promotie van de Ronnie Tober Foundation doet Tober in juli 2006 mee aan de 90ste Vierdaagse in Nijmegen. In het kader de Vierdaagse brengt Ronnie de single "De Wandel Express" uit. De verkoopopbrengsten gaan volledig naar de Foundation. De Vierdaagse wordt echter na één dag al afgelast omdat er slachtoffers vallen vanwege het extreem warme weer.

Om financiën voor deze stichting te genereren worden er naast de vele donaties jaarlijks een golfdag en een benefietgaladiner georganiseerd. De Eusebius te Arnhem was op zaterdag 25 november 2006 voor de derde maal het decor voor het bijzonder geslaagde benefietgala waarbij vele captains of Industry aanwezig waren. Alle aanwezigen hebben kunnen genieten van gastoptredens van René Shuman en Angel Eye, Anneke Grönloh en Jorge Castro. Hoogtepunt was het duet van Ronnie met Jorge met het nummer "Amigos para siempre". Eén van de nummers op Ronnie's nieuwe c.d. "Ronnie Tober with and for friends" met Engelstalige nummers.

Image Slideshow

0102030405060708

Patricia Paay wordt geboren op 7 april 1949 in Rotterdam. Al vanaf jonge leeftijd volgt ze piano- en balletlessen. In 1965 debuteert Patricia als nachtclubzangeres in het jazz-orkest van haar vader: ‘The Evergreens’. Ze vormt haar eigen backinggroep met haar zusje Yvonne en Anita Meyer, dat uitgroeit tot een van de meest gevraagde begeleidingsgroepjes. Met een kersvers platencontract op zak debuteert ze een jaar later op televisie tijdens de allereerste televisieavond van de omroep TROS met een programma van 20 minuten, ‘Patricia zingt’.
In augustus 1967 wordt de single ‘Je bent niet hip’ een grote hit voor de dan achtienjarige Patricia. Daarna volgen tournees door Nederland, België en Duitsland. Daarnaast maakt ze deel uit van de Nederlandse afvaardiging voor het vermaarde Knokke Songfestival. Na 'Je bent niet hip' volgt een aantal Nederlandse singles die weinig succes hebben. Ook een terugkeer naar het Engelstalig repertoire en enkele singles onder andere pseudoniemen brengen niet het verlangde resultaat, en Patricia besluit zich toe te leggen op sessiewerk voor onder andere de Golden Earring, Tee Set en The Cats, zingt reclamespotjes in en werkt als stand-in voor sterretjes zonder stem.

Eigen band
In 1971 richt Patricia haar eigen groep op: 'Himalaya'. De groep bestaat naast zangeres Patricia uit Gerard Visser (basgitaar), Niko Christiansen (gitaar, percussie, saxofoon, zang) en Okkie Huysdens (toetsinstrumenten). De groep neemt slechts één single op, 'Put your hand in the hand', die in Nederland niet verder komt dan de tipparade, maar in Zweden de 1e plaats bereikt. In 1973 gaat Himalaya over in de groep Heart. De groep, die centraal staat in de televisieserie 'Waaldrecht', haalt in oktober de tipparade met de single ‘Hang on’. Heart’s volgende single ‘Lovemaker’ wordt in juli een hit, maar Patricia prefereert een solocarrière boven het zingen in een groep.

Solocarrière
Terwijl Heart verder gaat als Limousine maakt Patricia het album ‘Beam of light’, geproduceerd door haar toenmalige zwager Steve Harley en opgenomen in de beroemde Abbey Road Studio’s. Het album kwam op een moment dat ze net had gekozen voor een solocarrière en nog niet precies wist met welk repertoire. Het bleek al snel dat dit niet was wat de mensen van haar verwachtten. Alhoewel ‘Beam of light’ niet het gewenste succes oplevert, doen haar singles dat wel, inhakend op de discorage die midden jaren zeventig de kop op steekt. De singles ‘Someday my prince will come’ en ‘Now’ worden grote hits. In januari 1977 scoort Patricia haar grootste en tevens meest bekende hit met ‘Who’s that lady with my man’, een single die ook in het buitenland aansloeg. Ook ‘Livin’ without you’, geschreven door de jongens van Catapult, doet het in november erg goed. Al deze hitsingles staan, samen met voornamelijk covers van onder andere Dolly Parton en Barry Gibb, op het album ‘The lady is a champ’ dat in 1977 verschijnt. De hoes van de LP symboliseert de jarenlange strijd om erkenning en het gevecht om aan de top te komen.
In 1978 komt het album ‘Malibu Touch’ uit, waarvan zowel 'Malibu' als 'The best friend I know', een duet met haar zus Yvonne Keeley, een hit worden. Een jaar later neemt Patricia opnieuw een duet op, ditmaal met Jacques Kloes. ‘You make it allright’ wordt in september een hit en het duo wint de jaarlijkse prijs voor de beste Nederlandse productie. Hierna volgt een klein succes met de single 'Maybe'.
Na een wat stille periode verschijnt in 1981 het door Pim Koopman geproduceerde album ‘Playmate’, waarmee werd gemikt op de Amerikaanse markt. Twee singles van dit album, ‘Saturday nights’ en ‘Who let the heartache in’, doen het goed in de top van de hitparade. Er volgen daarna nog twee hits voor Patricia: 'Tomorrow' en 'Solitaire', beide afkomstig van het album 'Dreamworld' dat in 1983 uitkomt.

The Star Sisters
In 1983 brengen Patricia en Yvonne samen met hun moeder een eenmalige hommage aan de Andrew Sisters, toepasselijk gestoken in jaren veertig mantelpakjes. Het blijft echter niet bij een eenmalig TV-optreden als blijkt dat er heel veel vraag is naar de medley. Moeder Paay wordt vervangen door Sylvana van Veen, later weer vervangen door Ingrid Ferdinandus. Het nummer 'Stars on 45 Proudly Presents' verschijnt op single en bereikt in juni de eerste plaats van de hitparade. In de volgende jaren scoren The Star Sisters een aantal hits met in eerste instantie andere medleys ('Hooray for Hollywood', 'A tribute to Marilyn Monroe') en later eigen nummers ('Danger'). Wegens het afnemende succes gaan The Star Sisters in 1987 ter ziele. Patricia brengt dan nog de solo-single 'Stop me' uit, maar het nummer komt niet verder dan de tipparade.

New York, New York
In oktober 1987 vertrekt Patricia naar New York met haar partner Adam Curry (eerder was Patricia getrouwd met Gerard Visser en kledingmagnaat Joey Fresco), die een baan aangeboden krijgt bij het tv-station MTV. Tijdens hun verblijf in Amerika neemt Patricia het duet 'De wereld' op met Rob de Nijs dat de tipparade haalt. Na een stille periode rondom Patricia brengt ze in 1995 het album 'Time of my life' uit, waarop onder andere een duet met David Hasselhoff te horen is. In 1999 komen Patricia en Adam terug uit de Verenigde Staten om zich te vestigen in Amsterdam. Geïnspireerd door het succes van de Osbournes op MTV beginnen ze in 2003 op de commerciële zender SBS6 onder de titel ‘Adam’s Family’ hun eigen reality soap.

La Paay Cosmetics
Na een aantal stille jaren rondom Patricia op muziekgebied neemt Patricia in 2000 een single op met 4 covers van bekend Jazznummers, samen met het orkest van haar vader. In datzelfde jaar start Patricia samen met make-up artist Tom Sebastian en haar zus Yvonne als trendwatcher La Paay Cosmetics, een cosmeticalijn met make-up producten afgestemd op de werkelijke vraag van vrouwen. Vanwege problemen tussen Tom Sebastian en Patricia werden de ontwikkelingen in januari 2005 stopgezet.

Dancing with the stars
Na een rustige periode vanwege een hartkwaal die de kop op steekt doet Patricia in december 2006 mee aan het succesvolle televisieprogramma 'Dancing with the stars'. Samen met danspartner Remco Bastiaansen danst ze de sterren van de hemel, en gaat ze de strijd aan tegen collega's als Do en Bastiaan Ragas.

Terug met The Star Sisters
Als Patricia in 2007 wordt gevraagd in het nieuwe seizoen van Dancing with the stars een nummer te komen zingen komt ze op het idee de andere 'Star Sisters' bij elkaar te krijgen voor een, in eerste instantie, eenmalig optreden. Het wordt zo succesvol ontvangen dat een remix van de hit uit 1983 op single wordt uitgebracht, evenals een rerelease van het succesvolle album uit hetzelfde jaar. Veel radio- en televisiepromotie wordt gedaan, bijvoorbeeld tijdens de Vlootschouw. Plannen zijn er voor een compleet nieuw album van het trio.

Rondom Patricia, die inmiddels al een aantal jaar met man Adam en dochter Christina onder de rook van London woont, staat in 2007 ook weer veel te gebeuren. Een biografie staat op het punt van verschijnen, evenals een DVD-box. Geruchten gaan dat Patricia de jury van Idols 4 komt versterken, en ze krijgt het aanbod voor een eigen TV show in Engeland.

Image Slideshow

01020304050607

Het popduo wordt gevormd door willem duyn (31 maart 1937) en sjoukje spijker (5 mei 1950).

Willem is in de jaren zestig lid van verschillende bandjes en wil wegens geen succes de muziek opgeven tot hij met producer Hans van Hemert en zangeres Sjoukje Spijker gaat samenwerken. Hoewel Willem 13 jaar ouder is dan Sjoukje is er een soort chemie tussen die twee: Willem als de ruwe zanger met zijn harde stem (vandaar zijn artiestennaam) en Sjoukje als het zachte en gevoelige meisje. Hun carriere start in 1971 met 'Hey You Love', waarna twee nummer 1 hits volgen: 'Hello-A' en 'How Do You Do'. Die laatste bereikt zelfs de Amerikaanse top tien.

In 1974 zingen ze in het Nationale Songfestival 'Ik Zie een Ster' en worden met de Engelse versie derde op het eurovisie songfestival (wat niet slecht is, ná abba en vóór Olivia Newton John). 'I See a Star" wordt een internationale hit.

In december 1974 houden houden er plotseling mee op, waarna Mouth samen met zijn vrouw Ingrid Kup 'Big Mouth & Little Eve' vormen. Dat is duidelijk een verkeerde carriere move, want Willem heeft nooit meer zoveel succes als met Sjoukje.

 

Image Slideshow

010203040506

1973
Na al aan honderden zangwedstrijden en andere talentenjachten te hebben
meegedaan komt de pas zestien lentes tellende blondine Mieke Gijs (Turnhout, 8
mei 1957) via de Vader Abraham Show in aanraking met componist/zanger Pierre
Kartner, beter bekend als Vader Abraham. De ontstane samenwerking met Kartner
resulteert in de single Wat Een Prachtige Dag, een Nederlandstalige versie van
Louis Armstrong's What A Wonderful World.

1974
Mieke scoort haar eerste hitje met Een Kind Zonder Moeder. Het nummer behaalt de
twaalfde plaats in de top 40, hetgeen alleen nog door de single Het Leger van
Werkelozen (tiende positie in 1976, een duet met Vader Abraham) overtroffen zal
worden.

1975
Mieke brengt de singles Mijn Beste Vriendin en Zomertijd (een duet met Vader
Abraham) uit.

1981
Mieke krijgt een zoon, Bart. Aan de samenwerking met Pierre Kartner komt een
einde. De magie uit de begintijd was weg. Mieke gaat vervolgens in zee met de
schlagerartiesten Dennie Christian en Freddy Breck, waarmee zij gedurende drie
jaar het Nederlandse schlager-circuit afstroopt en een zestal posities in de
tipparade bereikt. Na drie jaar verlaat Mieke, naar eigen zeggen zonder spijt,
het schlager-circuit. Zij wil zich meer gaan toeleggen op ballades. De jaren
daarna is Mieke alleen actief in België

1994
De single Soms Is Liefde..., een bewerking van een liedje van John Denver, is
een duet met de Belgische zanger Jo Vally.

1995
Nadat Mieke haar zangcarrière eerst nog op een erg laag pitje heeft doorgezet,
stopt zij er acuut mee als haar man Hugo de Waersegger plots overlijdt. Vanaf
dat moment wijdt zij zich aan het bedrijf van wijlen haar man, een firma (FTP)
die de technische productie van tv-programma's verzorgt.

1997
Haar Nederlandse manager Jaap Stoutenbeek haalt zijn idee om een Dolly Parton-cd
uit te brengen uit de kast. In Mieke's woning - een fraaie boerenhoeve tussen
Antwerpen en Hasselt - beluistert de inmiddels veertigjarige zangeres daarop
aandachtig het repertoire van de Amerikaanse zangeres, waarna zij besluit toch
weer de stoute artistieke schoenen aan te trekken. 'Dit was waar ik jarenlang
naar op zoek was geweest,' zegt Mieke. 'Liedjes waarmee ik voor de dag durf te
komen en waarvan de tekst en de muziek een volkomen eenheid vormen.' Met nadruk
zegt zij erbij dat zij wel op tijd thuis wil zijn voor haar kind.

1998
Onder de vlag van platenmaatschappij BMG verschijnt de cd Mieke Zingt Dolly
Parton. Op de cd staat onder andere een duet met Edward Reekers, Voor Altijd
Samen, een vertaling van Dolly Partons duet met Kenny Rogers Christmas Without
You. Ook verschijnt er een album met de titel Mieke.

2005
Op 9 oktober zijn Mieke en Vader Abraham na 25 jaar weer samen op het podium te
zien tijdens een concert in de Doelen te Rotterdam.

Image Slideshow

010203040506070809

08/08/1937
Louis Neefs wordt geboren als Ludwig Neefs in Gierle. De grootste tijd van z'n lagere school spendeert hij ook in z'n geboortedorp, waar hij ook les kreeg van zijn eigen vader.

1950 :
In het middelbaar onderwijs heeft Louis verschillende scholen doorlopen, waaronder de Jezuïetenschool in Turnhout, het College in Mechelen en daarna alweer in Mechelen de Technische School. Zijn betrachting was om technisch tekenaar te worden met als specialiteit bruggenbouw.

1955-1958 :
Tijdens zijn collegetijd komt zijn zangerstalent aan het licht en zijn eerste muzikale vorming krijgt hij in het college- koortje. Tijdens zijn studies aan de Technische School leert Louis de gitaar bespelen. Tijdens zijn studententijd zijn zang en muziek slechts een hobby naast het voetbal. Louis begeleidt zichzelf op de gitaar bij het zingen van liedjes van Jo Erens en Fritz Rademaker. Louis treedt aanvankelijk op voor familie en kennissen en wordt uiteindelijk zanger in het groepje "Sun Spots ".

1958 :
Via optredens en talentenjachten krijgt hij een platencontract aangeboden. Jacques Kluger, vader van Jean Kluger, brengt Louis Neefs voor het eerst in contact met de platenbusiness. Dat resulteert in kwalitatief sterke nummers die ook bij het publiek blijken aan te slaan. Denken we maar even aan "Anita my love" en "Ein kleines Kompliment" . In 1959 staat hij in de Belgische ploeg tijdens de Europabeker te Knokke.

10/01/1959
Louis huwt met Liliane Van Asbroeck.

14/01/1959 :
Louis neemt z'n allereerste singeltje op : 'Als ik mijn leven herbeginnen kon'

jaren '60 :
Hij heeft z'n eerste hit met "Ein kleines Kompliment". Deze single betekende de doorbraak voor een onstuitbare carrière met vele singles en langspeelplaten. Van toen af aan was het hek van de dam en Louis Neefs deed wat hij zich al jaren voorgenomen had : het Vlaamse lied en de Vlaamse kleinkunst propageren in binnen- en buitenland. De internationale respons was echter ook groot, tot grote vreugde.
Dankzij zijn presentatiewerk bij de BRT kreeg zijn carrière nog een duw in de goede richting.

17 april 1961
Op een maandagavond op de baan Mechelen-Antwerpen te Edegem slipt Louis met zijn 'Floride' en gaat over de kop. De wagen werd totaal vernield en Louis werd naar het ziekenhuis gebracht waar er schaafwonden, enkele gebroken ribben en een breuk aan het rechtersleutelbeen werden vastgesteld

10/08/1965 :
Louis haalt z'n vliegbrevet

1965
Louis wint "Canzonissima" met "Wat een leven" dat geschreven werd door Rocco Granata.

1966
Louis richt, samen met Rocco Granata, SBO (Show Business Office) op. Een impresario op voor verschillende artiesten.

1967
Louis vertegenwoordigt België op het Eurovisiesongfestival in Wenen. Hij behaalt een zevende plaats met "(Oh Oh) Ik heb zorgen". De gerechtelijke politie valt binnen bij Show Business Office en zet daarmee het begin van het einde van SBO in.

1968
Louis neemt met het liedje "Iris" deel aan de Olympiadewedstrijd in Athene. Hij wint het festival voor een uitzinnig 50.000 koppig publiek. De belgische media zijn echter afwezig.

1969
België stuurt Louis voor een tweede maal naar het Eurovisiesongfestival, ditmaal met het nummer "Jennifer Jennings", dat in 5 verschillende talen opgenomen wordt. Louis eindigt weer op de zevende plaats.

jaren 70
Louis gaat lesgeven aan de Studio Herman Teirlinck. Hij ontplooit zijn talent als presentator in Vlaanderen waar hij ondermeer de TV-programma's "Binnen en Buiten " en "Tienerklanken" presenteert..

1972
Louis scoort een grote hit in België en Nederland met "Margrietje" (De rozen zullen bloeien). Het is een Nederlandse produktie door Peter Koelewijn.

1976
Louis uit openlijk kritiek op de BRT en gaat in de strijd om meer Vlaamse muziek op de Vlaamse zender te krijgen.

1979
Nadat z'n zangcarrière een beetje in het slop is geraakt begint plots voor hem zowat alles op wieltjes te lopen. Vooral via Nederland. Daar is hij meer dan welkom, zowel op radio als op tv. Louis koppelde zijn carrière van internationaal succesvol zanger en artiest aan die van politicus, als gemeenteraadslid van Mechelen.

april 1980 :
Louis neemt op de BRT het kenwijsje van de jeugdserie "Carolientje" op. Enkele andere nummers worden in dezelfde sessie ook opgenomen.

25/12/1980 :
Op het toppunt van zijn succes wordt Louis Neefs op kerstdag echter uit het leven weggerukt. Samen met zijn vrouw komt hij in Lier om het leven tijdens een verkeersongeval. Hij was pas 43.

Image Slideshow

010203040506070809

Lenny Kuhr (Eindhoven, 22 februari 1950) is een Nederlandse zangeres.

In 1967 won zij het Cabaret der Onbekenden. In 1969 was zij samen met het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Spanje winnares van het Eurovisie Songfestival in Madrid met het liedje "De Troubadour", dat zij zelf gecomponeerd had op een tekst van David Hartsema. Vijf jaar later had zij opnieuw een hit op deze melodie met de gelegenheidstekst De Generaal, een ode aan Rinus Michels. Daarna had zij veel succes in Frankrijk. In 1972 had zij daar een nummer 1-hit met Jesus Christo en ze trad op in de show van Georges Brassens. Haar grootste hit in Nederland had Kuhr in 1980 samen met les Poppys met het lied Visite.

Haar eerste huwelijk was in 1974 met Gideon Bialijstock. Zij kreeg twee dochters: Sharon (1975) en Daphna (1980). Ze was van 1981 tot 1993 partner van de tekstschrijver Herman Pieter de Boer. Sinds 2003 is ze getrouwd met Rob Frank. Ze heeft inmiddels twee kleinkinderen: Ozz (2004) en Lihi (2005). Voor Ozz schreef ze Liedje voor Ozz op de CD Op de grens van jou en mij.

Ter gelegenheid van haar 40-jarig jubileum als zangeres nam Lenny Kuhr in mei en juni 2007 een live-cd op met veertig nummers, getiteld 40 jaar verliefd. Tijdens de presentatie van dit album op 9 oktober 2007 in Eindhoven werd Lenny Kuhr benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Lenny Kuhr is Joods geworden. Zij heeft enkele jaren in Israël gewoond.

Lenny's zus Ine is ook zangeres en daarnaast ook actrice.

Van Lenny Kuhr verschenen de volgende platen en CD's:

40 jaar verliefd, 2007
Panta Rhei, 2005
Op de grens van jou en mij, 2004
Fadista, 2001
Visite, 2000
Oeverloze liefde, 1999
De troubadour, 1998
Stemmen in de nacht, 1997
Gebroken stenen, 1997
Altijd heimwee, 1994
Heilig vuur, 1992
De blauwe nacht, 1990
Het beste van Lenny Kuhr, 1990
Quo vadis, 1986
De beste van Lenny Kuhr, 1983
Oog in oog, 1982
Avonturen, 1981
Dromentrein, 1980
'n Dag als vandaag, 1976
'n Avondje Amsterdam, 1975
God laat ons vrij, 1974
De wereld waar ik van droom, 1972
Les enfants, 1972
De zomer achterna, 1971
De troubadour, 1969

Image Slideshow

0102030405060708

1939
Nadat hij met medescholieren van de HBS onder de naam the Four Dutch Serenaders heeft opgetreden met imitaties van Amerikaanse artiesten als de Mills Brothers ontmoet de uit Katendrecht (Rotterdam-Zuid) afkomstige Johnny Hoes tijdens de mobilisatie zijn latere vrouw in Weert.

1945
Als Zuid-Nederland bevrijd is organiseert Hoes feestavonden voor Amerikaanse militairen.

1952 - 1955
Hoes haalt zijn inspiratie uit de zeemansliedjes en straatliedjes van Katendrecht. Zangeres Helma zet zijn eerste liedje De Cowboy-soldaat op de plaat. Het liedje Zeemanshart, vertolkt door Eddy Christiani op de radio, wekt de interesse van Phonogram. 'Het was dan wel rommel, maar het liep als een trein’, zou hij later verklaren. Hoes gaat daar als artiest en producer werken, maar brengt zijn successen onder in een eigen muziekuitgeverij: Benelux Music. Het nummer Zeemanshart wordt door de Straatzangers (Willy Alberti en Max van Praag) op de plaat gezet. Er volgen meer hits, bijvoorbeeld Vaarwel Lieve Cowboy en Op Een Zeemansgraf. Samen met Jan Hendriks vormt hij het duo De Twee Jantjes waarmee hij cowboy- en jodelliedjes uitvoert.

1956
De Twee Jantjes nemen het liedje De Smokkelaar op. Ondanks het feit dat het nummer niet op de radio wordt gedraaid, wordt het toch een grote hit.

1957
Johnny Hoes ontdekt de Zangeres Zonder Naam (Mary Bey), die tot 1976 onder zijn hoede de ene hit na de andere scoort. Hoes neemt ook enkele duetten op met de ZZN als Johnny & Mary, waarvan De Voddenraper Van Parijs het bekendst is.

1958
In januari start Hoes een succesvol radioprogramma op Radio Luxemburg: Uitzending Zonder Naam. Er wordt een fanclub opgericht voor liefhebbers van Limburgse artiesten: de Club Zonder Naam. De actualiteit wordt bezongen in 't Was Op De Expo en De Kunst-maan.

1961
Och, Was Ik Maar Bij Moeder Thuis Gebleven is met 450.000 exemplaren de best verkochte Nederlandstalige single aller tijden. Het nummer bereikt de eerste plaats van de Tuney Tunes hitparade in november 1961 en wordt in de poll tot beste Nederlandse song verkozen. Kleine Jopie neemt de persiflage De Ooievaar op en Paula Dennis de answersong Ja Was Jij Maar Bij Moeder Thuisgebleven. Hoes scoort nog enkele hits en is succesvol als producer van de Wilma-ri's (Barcelona), de Limbra Zusjes (Kom Terug) en Jackie van Dam (Hand In Hand, Kameraden). Hand In Hand, Kameraden wordt door Hoes samen met tekstschrijver Jaap Valkhof bewerkt tot het clublied van zijn favoriete club: Feyenoord.

1963
Na een geschil met Phonogram over een halve cent extra royalties start Hoes zijn eigen platenmaatschappij: Telstar. Telstar is een familiebedrijf met zoon Adrian Hoes als verkoopleider, talentscout en producer en dochter Jacqui Hoes als bedrijfsleider. In 1968 sticht Hoes de verkoopmaatschappij Telgram en in 1972 wordt het bedrijf geheel selfsup-porting met een eigen drukkerij, perserij en fabriek voor matrijzen en cassettes. Naast Telstar zijn er sublabels als Ojee (voor het pikante repertoire), Starlet (voor loonpersingen) en Killroy (later Sky) voor Engelstalig repertoire.De meeste platen worden opgenomen met een vast studio-orkest onder leiding van Jean Kraft.

1965
Hoes neemt een eigen versie op van de voetbalhit Hand In Hand, Kameraden. De versie komt op de b-kant terecht van de Voetbalpolonaise. Johnny Hoes krijgt van de VARA de gelegenheid om een eigen televisieprogramma samen te stellen. Tijdens zijn 'n Lach & 'n Traan Show maakt Pierre Kartner zijn televisiedebuut. Van het programma blijven geen kopieën bewaard.

1966
Feyenoordfan Hoes schijft het Ajax-clublied Op 'n Slof En 'n Ouwe Voetbalschoen. Later in zijn carriere schrijft hij ook liedjes voor PSV en Sparta.

1972
Hoes presenteert enkele seizoenen zijn eigen TV-show bij de VARA: Met Een Lach En Een Traan. Het populaire programma wordt veelal platvoersheid en vals sentiment verweten: 'brandhout, goed voor het donkere zuiden en België.' Voor de KRO-radio heeft hij een eigen uur.

1977
Na jarenlange samenwerking ontstaat een breuk tussen Hoes en de Zangeres Zonder Naam. De zangeres vertrekt naar platenmaatschappij Bovema. Hoes lanceert zangeres Stella als haar opvolgster. Na een mislukte single met Peter Koelewijn neemt de groep Normaal haar eerste plaat in dialect op voor het Killroy label, Oerend Hard. Normaal groeit uit tot een mega-act in Nederland. In 1978 neemt Normaal met Hoes een carnavalssingle op: Bier, Bier, Bier.

1982
Hoes brengt een lp uit met muzikale bewerkingen van de gedichten van Piet Paaltjens: Snikken En Grimlachjes. Een conflict met de Zangeres Zonder Naam leidt tot een kort geding.

1992
De 'Koning van de Smartlap' wordt 75 jaar. Hoes is nog steeds eigenaar van Telstar, het familiebedrijf waar behalve zijn zoon en dochter nu ook zijn kleindochter werkt. De muziekuitgeverij Benelux Music telt inmiddels ruim 22.000 titels. Hoes heeft een huis in Florida.

1994
De CD Kerstfeest met Johnny komt uit, een jaar later gevolgd door Het Beste Van Johnny en Het Beste Van Johnny & Mary

1998
De inmiddels 81 jarige Hoes zit 60 jaar in het vak. Uiteraard wordt dit op grootse wijze gevierd en staat Hoes weer even in de schijnwerpers.

1999
In augustus treedt Hoes naar eigen zeggen voor het allerlaatst op tijdens Tour d'Overijssel in Vriezenveen. Geïnspireerd door Anneke Grönloh dient ook Hoes een claim in bij platenmaatschappij Universal om aan zijn gemiste royalties te komen.

2000
Op zijn 83e verjaardag presenteert Hoes de drie-dubbel cd met vijftig Rotterdamse liederen uit de vorige eeuw gezongen door o.a. Lee Towers.

2002
Na het overlijden van dochter Jacqui neemt zoon Adri-Jan de dagelijkse leiding over van de platenmaatschappij en muziekuitgeverij.

2003
Hoes viert dit jaar zijn 65-jarige jubileum. De smartlappenkoning werkt aan een boek over de smartlap en het levenslied. Samen met platenmaatschappij Arcade stelt hij een een 6-delige cd-box samen waarop een totaaloverzicht staat van zijn loopbaan. De 86 jaar oude Hoes is eind augustus eregast op Lowlands. Hij wordt er terzijde gestaan door Bonnie St. Claire, Annie de Reuver, Jacques Herb, Koos Alberts, Ria Valk en Arie Ribbens. Zelfs Jules Deelder is, voor het eerst in zijn carrière, als zanger present op het feestje. De registratie van het Grote Concert Des Levens komt uit op dvd. Op 8 oktober wordt Johnny Hoes in het televisieprogramma Barend en Van Dorp onderscheiden met een speciale Edison Oeuvreprijs.

2004
Op 21 januari wordt in een Amsterdams café de dvd Het Grote Concert Des Levens uitgereikt aan Johnny Hoes. Het tweede Grote Concert Des Levens op 10 april in de Heineken Music Hall is een groot succes. Onder de deelnemers aan het concert zijn o.a. Jacques Herb, Koos Alberts, Dries Roelvink, Wolter Kroes, Arie Ribbens, Ronnie Tober, Imca Marina, Annie de Reuver, Peter Beense, Band Zonder Banaan, Arne Jansen, Jannes, Bonnie St. Claire en Renee de Haan. De presentatie van het festijn is in handen van Patty Brard. De kleinkinderen van Johnny Hoes menen dat zij de rechten beheren van liedjes van de koning van het levenslied. De Amsterdamse rechtbank bepaalt echter op 8 april dat Hoes de rechten nooit heeft overgedragen. Het album Hartje Van Goud van Marianne Weber dat eind april uitkomt bevat o.a. drie nummers die zijn geschreven door Johnny Hoes, met wie Weber ook een duet zingt. Johnny Hoes zit op 28 mei samen met Harry Slinger van Drukwerk (voorzitter) en Marianne Weber in de jury tijdens de finale van het TROS-programma Een Ster In 40 Dagen, een talentenjacht waarbij wordt gezocht naar een nieuwste ster van het levenslied.

2005
Op 28 november vindt in Muziekcentrum Vredenburg te Utrecht de revival plaats van 'n Lach & 'n Traan Show, geïnspireerd door de gelijknamige tv-show van Johnny Hoes uit 1965. Presentator Chiel Montagne praat deelnemende acts aan elkaar als Marianne Weber, Thomas Berge, Eddy Wally, Jacques Herb, Ellen ten Damme, Koos Alberts, Henk Wijngaard, Rachid, Arne Jansen, Peter Beense, De Sjonnies en Johnny Hoes zelf. Tijdens de show houdt Hoes de single Jantjes Gitaar ten doop met daarop een duet met de jeugdige zanger Thomas Berge.

Image Slideshow

010203040506

Hoe het begon
 
dinsdagmiddag 13 mei 1941 in Zuidbroek, een dorpje in het oosten van de
provincie Groningen, geboren als Hendrikje Imca Bijl. Als kind raakte ze al
vertrouwd met het zingen. Op 3-jarige leeftijd trad ze voor het eerst op. Haar
podium was toen nog een stoel, waarop ze optrad voor haar opa. Hiermee verdiende
ze haar eerste gage dat toen nog slechts een kwartje bedroeg. Het bleek al gauw
dat ze erg muzikaal was. Op 10-jarige leeftijd leerde ze zichzelf gitaar spelen.
In haar tienertijd zong ze als soliste bij de Damster wichters.
 
Ook bracht ze samen met haar moeder Spaanstalige liedjes ten gehore. Ze besloot
zanglessen te gaan nemen bij de zangpedagoge Bep Ogterop. Zij onderkent Imca's
vocale kwaliteiten en geeft haar talent een kans die het verdient. Haar latere
zangleraressen Gien Dorlas en Ria Peters willen haar aanvankelijk voorbereiden
op een klassieke carriëre als mezzo-sopraan. Maar Imca is te ongedurig voor een
langdurige conservatorium studie. 
Als ontembare globetrotter trekt ze vergezeld van gitaar en opgeruimd humeur
half Europa door. Ze woont in Zurich, Lausanne en Parijs, en zingt in bijna alle
casino's van Duitsland, van Bad Neuenahr tot Baden-Baden. Aangemoedigd door
Bueno de Mesquita neemt zei haar eerste Nederlandse platen op. Morgen en
Soerabaja worden enthousiast ontvangen door het Nederlandse publiek.   
Haar populariteit groeit ras naar het uitbrengen van Duits repertoire als Lass
mein herz nicht weinen , en Uber den wolken ist sonnenschein . Het succes is in
de minste plaats te danken aan de legendarische grootmaker van het EMI-concern,
Ger Oord, die Imca een platencontract aanbiedt. Haar artiestennaam Imca Marina
is een samenvoegsel van haar tweede voornaam Imca en de tweede voornaam van haar
moeder, die Anna Marina als voornaam had. Imca spreekt zeven talen en zingt maar
liefst in elf talen.
Haar carriëre als zangeres
 
Haar eerste hit scoorde de vertolkster van het levenslied in 1960 met het
Duitstalige liedje Morgen . In 1963 had ze haar eerste nummer 1-hit met het
liedje Soerabaja . De grootste toppers in haar zangcarriëre waren: Viva España ,
Harlekino , Bella Italia , Vino en Santa Domingo . De temperamentvolle Imca
Marina heeft met haar warme stem reeds voor honderdduizenden mensen op talloze
podia in ons land en in het buitenland opgetreden. Ze verkocht honderdduizenden
platen en CD's. Waar Imca Marina optreedt, zit de stemming er binnen enkele
minuten in. Ze is dan ook een veel gevraagde zangeres. Inmiddels zit de
talentvolle zangeres al meer dan 40 jaar in het vak.
Een warm en sociaal bewogen mens
In 2000 en in 2001 werd ze verkozen tot Koningin van de homo's. Ze voelt zich
erg betrokken bij mensen van hetzelfde geslacht. Iedereen mag zijn wat hij of
zij is, vindt Imca. Ze heeft een grote sociale betrokkenheid bij de verdrukten
in onze samenleving en spant zich in voor zowel homoseksuelen als zwerfkinderen.
Imca wil dan ook de toenemende intolerantie jegens homo's in ons land proberen
te doorbreken. Ze is het echter altijd lang niet eens met de exposure van
homo's. Homo's laten volgens haar vaak in het openbaar teveel bloot zien en daar
doen ze zich meer kwaad dan goed mee. Ze mogen wat Imca betreft seks beleven
zoals ze dat zelf willen, maar een ander er niet mee lastig vallen. De zangeres
heeft ook een groot hart voor gehandicapte mensen en charitatieve instellingen.
Elk jaar stelt ze met liefde een maandsalaris ter beschikking voor de minder
bedeelden. "Er zijn zoveel mensen onderbedeeld en als ik zo iemand ook maar een
dag in z'n leven gelukkig kan maken, dan vindt ik dat erg fijn", aldus Imca.
Imca als schrijfster
 
Imca woont sinds 2002 in een fraaie Oldambtster boerderij in Midwolda die ze 'De
Vicarie van Midwolda' heeft genoemd. De boerderij wordt helemaal gerestaureerd.
Het woongedeelte en de kelders zijn inmiddels door haar Engelse vriend Steven
Porter op een vakkundige manier gerestaureerd en alles ziet er dan ook piekfijn
uit. Steven maakte in het verleden de interieurs van o.a. Hilton Hotels in ons
land en in Engeland. Hij is dan ook een man met gouden handjes. 
Imca is verknocht aan Groningen. Ze heeft een zelfde band met Ameland. Haar opa
en vader hielpen er dijken bouwen, haar vader leerde er haar moeder kennen en
Imca heeft er haar man Dirk ontmoet. Ze kregen er samen zoon Floris, maar zijn
al weer jaren gescheiden. Ondanks de scheiding is Dirk nog altijd een goede
vriend van haar.  De scheiding verdreef haar niet van Ameland. Ze kocht er zelfs
een droomhuisje. Een commandeurshuisje uit 1684. Ze zwerft graag als een eenzaam
duinkonijn over Ameland en zet dan in haar huisje haar gedachten, tot poëzie
gemaakt, op papier. Ze krijgt er veel inspiratie en ze schrijft er altijd. 
Haar eerste boek, 'Gedachten hebben krachten', publiceerde ze in 1984. Dat was
tijdens een donkere periode in haar leven. Na een beenbreuk dreigde een
amputatie. Het leek helemaal fout te gaan en op haar bed begon ze te schrijven.
Ze bleef schrijven en zo lag plots dat boek over Ameland voor haar neus. Haar
inspiratie vindt ze in de wereldliteratuur. Haar laatste boek heet 'Gedichten
van Ameland'. Op 1 augustus 2002 is het boek op Ameland officieel gepresenteerd.
Ze gaat het boek in eigen beheer uitgeven. In Midwolda heeft Imca een eigen
uitgeverijtje. Imca heeft naast zingen en schrijven ook nog een grote liefde
voor plant en dier. Ze is dan ook vaak in haar tuin te vinden. Over tuinieren
heeft ze diverse boeken geschreven zoals: 'De magie van planten' en 'Talent voor
leven'. 
Ondanks dat Imca en haar vriend Steven zich thuis voelen in Midwolda, hebben ze
toch met pijn in hun hart hun boerderij met tuin in Oudendijk achtergelaten.
Niet zozeer om de  boerderij, maar vooral om de schitterende tuin die landelijk
bekend is geworden door het tv-programma "Huis en Tuin".

Image Slideshow

010203040506070809

Als er iemand een komeetachtige carriérestart meemaakte, was het de Limburgse jongenstenor Heintje Simons wel. Na het winnen van een talentenjacht op elf-jarige leeftijd in 1967 met ‘Mama‘ wordt het lied op de plaat gezet en is een idool geboren.
Heel Nederland spreekt erover en de rest van West-Europa volgt snel. Vanwege de strenge Nederlandse arbeidsinspectie mist hij veel televisieoptredens en wordt hij in Nederland niet de superster die hij in Duitsland is. Als Heintje dertien is en al miljonair, gaat hij niet meer naar school en op zijn veertiende bouwt hij een huis voor zijn ouders.
Hij akteert ook in films (o.a. ‘Ein Herz Geht Auf Reizen’) en dat is voor de Nederlandse fans zo’n beetje de enige kans om hem te zien. ‘Mama’ verschijnt ook in het Engels, Afrikaans en Japans. Nadat hij in 1973 de baard in de keel krijgt, stopt hij even maar daarna haalt hij nooit meer het succes van voorheen. Uiteindelijk krijgt hij 40 gouden en 10 platina platen, met o.a. ‘Oma’tje lief’, ‘Ich bau’ dir ein Schloss’, ‘Ik hou van Holland’ en ‘Du sollst nicht weinen’.

Image Slideshow

01020304050607

Focus is een Nederlandse progrockband, vooral bekend uit de jaren zeventig om zijn instrumentale muziek. De belangrijkste leden uit die tijd waren Thijs van Leer en Jan Akkerman.

 

Focus begon als trio, opgericht door de klassiek geschoolde organist/fluitist Thijs van Leer in 1969. Dit Thijs van Leer Trio, met bassist Martijn Dresden en drummer Hans Cleuver, begeleidde Ramses Shaffy en Liesbeth List, en de Nederlandse uitvoeringen van de musical Hair. Tijdens een opname als begeleidingsgroep voor de kerstsingle 'Vier ballen en een piek' van Neerlands Hoop (Freek de Jonge en Bram Vermeulen) ontmoette het trio de Amsterdamse gitarist Jan Akkerman (Brainbox). Hij voegde zich eind 1969 bij de groep en nam uit Brainbox drummer Pierre van der Linden mee die Cleuver verving. Dresden werd eind 1970 vervangen door Cyril Havermans.

In 1971 bracht Focus zijn tweede album uit, Moving Waves, dat internationale erkenning vond. De grootste internationale hits van de band waren de instrumentele nummers Sylvia en Hocus Pocus. De titel van het laatste nummer was mogelijk een bewuste poets die dj's werd gebakken: "Dat was Hocus Pocus van Focus". Dit nummer bevatte ook gejodel van Van Leer.

Bassist Havermans werd in 1971 vervangen door Bert Ruiter, en in deze bezetting werd op 5 mei 1973 een live-album opgenomen. Vervolgens kreeg Focus last van een drummerscrisis tijdens de opnamen van het album Hamburger Concerto in 1973. Pierre van der Linden verliet de groep en ging samen met met Rick van der Linden van Ekseption en Jaap van Eik (ex Cuby & The Blizzards) verder in de formatie Trace. Hij werd vervangen door Collin Allen, die werd vervangen door David Kemper. In 1976 verliet ook Jan Akkerman de band, die daardoor feitelijk ophield te bestaan. In mei 1976 trad een vrijwel geheel nieuwe bezetting rond Ruiter en Van Leer met Philipe Catherine als gitarist en David Kemper als drummer op voor de BBC (jaren later uitgebracht op Live at the BBC) en in 1977 volgde nog een LP met gitarist Eef Albers en incidentele zang van PJ Proby, maar in 1978 werd de band ontbonden.

In 1985 brachten Van Leer en Akkerman wegens contractuele verplichtingen een album uit, met als titel Focus. In 1998 formeerde Thijs van Leer een nieuwe bezetting van Focus met naast veteranen Hans Cleuver (drums) en Bert Ruiter (bas) ook de jonge gitarist Menno Gootjes. In het najaar van 2003 kwam er na jaren weer een nieuwe CD uit, genaamd Focus 8. De laatst uitgebrachte CD is van 2006 en heet New Skin. De bezetting is opnieuw gewijzigd: Jan Dumée, die Gootjes was opgevolgd, is op zijn beurt opgevolgd door Niels van der Steenhoven; basgitarist is Bobby Jacobs en Pierre van der Linden is terug als drummer.

In de periode dat Focus het meest bekend was, maakten van de band deel uit:

Thijs van Leer - zang, fluit, toetsinstrumenten
Jan Akkerman - gitaar
Bert Ruiter - basgitaar
Pierre van der Linden - drums

 

Albums
In and out of Focus
Focus II (buiten Nederland: Moving Waves)
Focus 3
Live at The Rainbow
Hamburger Concerto
Mother Focus
Focus Con Proby
Ship of Memories
Focus 8
Live at the BBC
Focus 9 / New Skin