Archief

Image Slideshow

010203040506070809

Lenny Kuhr (Eindhoven, 22 februari 1950) is een Nederlandse zangeres.

In 1967 won zij het Cabaret der Onbekenden. In 1969 was zij samen met het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Spanje winnares van het Eurovisie Songfestival in Madrid met het liedje "De Troubadour", dat zij zelf gecomponeerd had op een tekst van David Hartsema. Vijf jaar later had zij opnieuw een hit op deze melodie met de gelegenheidstekst De Generaal, een ode aan Rinus Michels. Daarna had zij veel succes in Frankrijk. In 1972 had zij daar een nummer 1-hit met Jesus Christo en ze trad op in de show van Georges Brassens. Haar grootste hit in Nederland had Kuhr in 1980 samen met les Poppys met het lied Visite.

Haar eerste huwelijk was in 1974 met Gideon Bialijstock. Zij kreeg twee dochters: Sharon (1975) en Daphna (1980). Ze was van 1981 tot 1993 partner van de tekstschrijver Herman Pieter de Boer. Sinds 2003 is ze getrouwd met Rob Frank. Ze heeft inmiddels twee kleinkinderen: Ozz (2004) en Lihi (2005). Voor Ozz schreef ze Liedje voor Ozz op de CD Op de grens van jou en mij.

Ter gelegenheid van haar 40-jarig jubileum als zangeres nam Lenny Kuhr in mei en juni 2007 een live-cd op met veertig nummers, getiteld 40 jaar verliefd. Tijdens de presentatie van dit album op 9 oktober 2007 in Eindhoven werd Lenny Kuhr benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Lenny Kuhr is Joods geworden. Zij heeft enkele jaren in Israël gewoond.

Lenny's zus Ine is ook zangeres en daarnaast ook actrice.

Van Lenny Kuhr verschenen de volgende platen en CD's:

40 jaar verliefd, 2007
Panta Rhei, 2005
Op de grens van jou en mij, 2004
Fadista, 2001
Visite, 2000
Oeverloze liefde, 1999
De troubadour, 1998
Stemmen in de nacht, 1997
Gebroken stenen, 1997
Altijd heimwee, 1994
Heilig vuur, 1992
De blauwe nacht, 1990
Het beste van Lenny Kuhr, 1990
Quo vadis, 1986
De beste van Lenny Kuhr, 1983
Oog in oog, 1982
Avonturen, 1981
Dromentrein, 1980
'n Dag als vandaag, 1976
'n Avondje Amsterdam, 1975
God laat ons vrij, 1974
De wereld waar ik van droom, 1972
Les enfants, 1972
De zomer achterna, 1971
De troubadour, 1969

Image Slideshow

0102030405060708

1939
Nadat hij met medescholieren van de HBS onder de naam the Four Dutch Serenaders heeft opgetreden met imitaties van Amerikaanse artiesten als de Mills Brothers ontmoet de uit Katendrecht (Rotterdam-Zuid) afkomstige Johnny Hoes tijdens de mobilisatie zijn latere vrouw in Weert.

1945
Als Zuid-Nederland bevrijd is organiseert Hoes feestavonden voor Amerikaanse militairen.

1952 - 1955
Hoes haalt zijn inspiratie uit de zeemansliedjes en straatliedjes van Katendrecht. Zangeres Helma zet zijn eerste liedje De Cowboy-soldaat op de plaat. Het liedje Zeemanshart, vertolkt door Eddy Christiani op de radio, wekt de interesse van Phonogram. 'Het was dan wel rommel, maar het liep als een trein’, zou hij later verklaren. Hoes gaat daar als artiest en producer werken, maar brengt zijn successen onder in een eigen muziekuitgeverij: Benelux Music. Het nummer Zeemanshart wordt door de Straatzangers (Willy Alberti en Max van Praag) op de plaat gezet. Er volgen meer hits, bijvoorbeeld Vaarwel Lieve Cowboy en Op Een Zeemansgraf. Samen met Jan Hendriks vormt hij het duo De Twee Jantjes waarmee hij cowboy- en jodelliedjes uitvoert.

1956
De Twee Jantjes nemen het liedje De Smokkelaar op. Ondanks het feit dat het nummer niet op de radio wordt gedraaid, wordt het toch een grote hit.

1957
Johnny Hoes ontdekt de Zangeres Zonder Naam (Mary Bey), die tot 1976 onder zijn hoede de ene hit na de andere scoort. Hoes neemt ook enkele duetten op met de ZZN als Johnny & Mary, waarvan De Voddenraper Van Parijs het bekendst is.

1958
In januari start Hoes een succesvol radioprogramma op Radio Luxemburg: Uitzending Zonder Naam. Er wordt een fanclub opgericht voor liefhebbers van Limburgse artiesten: de Club Zonder Naam. De actualiteit wordt bezongen in 't Was Op De Expo en De Kunst-maan.

1961
Och, Was Ik Maar Bij Moeder Thuis Gebleven is met 450.000 exemplaren de best verkochte Nederlandstalige single aller tijden. Het nummer bereikt de eerste plaats van de Tuney Tunes hitparade in november 1961 en wordt in de poll tot beste Nederlandse song verkozen. Kleine Jopie neemt de persiflage De Ooievaar op en Paula Dennis de answersong Ja Was Jij Maar Bij Moeder Thuisgebleven. Hoes scoort nog enkele hits en is succesvol als producer van de Wilma-ri's (Barcelona), de Limbra Zusjes (Kom Terug) en Jackie van Dam (Hand In Hand, Kameraden). Hand In Hand, Kameraden wordt door Hoes samen met tekstschrijver Jaap Valkhof bewerkt tot het clublied van zijn favoriete club: Feyenoord.

1963
Na een geschil met Phonogram over een halve cent extra royalties start Hoes zijn eigen platenmaatschappij: Telstar. Telstar is een familiebedrijf met zoon Adrian Hoes als verkoopleider, talentscout en producer en dochter Jacqui Hoes als bedrijfsleider. In 1968 sticht Hoes de verkoopmaatschappij Telgram en in 1972 wordt het bedrijf geheel selfsup-porting met een eigen drukkerij, perserij en fabriek voor matrijzen en cassettes. Naast Telstar zijn er sublabels als Ojee (voor het pikante repertoire), Starlet (voor loonpersingen) en Killroy (later Sky) voor Engelstalig repertoire.De meeste platen worden opgenomen met een vast studio-orkest onder leiding van Jean Kraft.

1965
Hoes neemt een eigen versie op van de voetbalhit Hand In Hand, Kameraden. De versie komt op de b-kant terecht van de Voetbalpolonaise. Johnny Hoes krijgt van de VARA de gelegenheid om een eigen televisieprogramma samen te stellen. Tijdens zijn 'n Lach & 'n Traan Show maakt Pierre Kartner zijn televisiedebuut. Van het programma blijven geen kopieën bewaard.

1966
Feyenoordfan Hoes schijft het Ajax-clublied Op 'n Slof En 'n Ouwe Voetbalschoen. Later in zijn carriere schrijft hij ook liedjes voor PSV en Sparta.

1972
Hoes presenteert enkele seizoenen zijn eigen TV-show bij de VARA: Met Een Lach En Een Traan. Het populaire programma wordt veelal platvoersheid en vals sentiment verweten: 'brandhout, goed voor het donkere zuiden en België.' Voor de KRO-radio heeft hij een eigen uur.

1977
Na jarenlange samenwerking ontstaat een breuk tussen Hoes en de Zangeres Zonder Naam. De zangeres vertrekt naar platenmaatschappij Bovema. Hoes lanceert zangeres Stella als haar opvolgster. Na een mislukte single met Peter Koelewijn neemt de groep Normaal haar eerste plaat in dialect op voor het Killroy label, Oerend Hard. Normaal groeit uit tot een mega-act in Nederland. In 1978 neemt Normaal met Hoes een carnavalssingle op: Bier, Bier, Bier.

1982
Hoes brengt een lp uit met muzikale bewerkingen van de gedichten van Piet Paaltjens: Snikken En Grimlachjes. Een conflict met de Zangeres Zonder Naam leidt tot een kort geding.

1992
De 'Koning van de Smartlap' wordt 75 jaar. Hoes is nog steeds eigenaar van Telstar, het familiebedrijf waar behalve zijn zoon en dochter nu ook zijn kleindochter werkt. De muziekuitgeverij Benelux Music telt inmiddels ruim 22.000 titels. Hoes heeft een huis in Florida.

1994
De CD Kerstfeest met Johnny komt uit, een jaar later gevolgd door Het Beste Van Johnny en Het Beste Van Johnny & Mary

1998
De inmiddels 81 jarige Hoes zit 60 jaar in het vak. Uiteraard wordt dit op grootse wijze gevierd en staat Hoes weer even in de schijnwerpers.

1999
In augustus treedt Hoes naar eigen zeggen voor het allerlaatst op tijdens Tour d'Overijssel in Vriezenveen. Geïnspireerd door Anneke Grönloh dient ook Hoes een claim in bij platenmaatschappij Universal om aan zijn gemiste royalties te komen.

2000
Op zijn 83e verjaardag presenteert Hoes de drie-dubbel cd met vijftig Rotterdamse liederen uit de vorige eeuw gezongen door o.a. Lee Towers.

2002
Na het overlijden van dochter Jacqui neemt zoon Adri-Jan de dagelijkse leiding over van de platenmaatschappij en muziekuitgeverij.

2003
Hoes viert dit jaar zijn 65-jarige jubileum. De smartlappenkoning werkt aan een boek over de smartlap en het levenslied. Samen met platenmaatschappij Arcade stelt hij een een 6-delige cd-box samen waarop een totaaloverzicht staat van zijn loopbaan. De 86 jaar oude Hoes is eind augustus eregast op Lowlands. Hij wordt er terzijde gestaan door Bonnie St. Claire, Annie de Reuver, Jacques Herb, Koos Alberts, Ria Valk en Arie Ribbens. Zelfs Jules Deelder is, voor het eerst in zijn carrière, als zanger present op het feestje. De registratie van het Grote Concert Des Levens komt uit op dvd. Op 8 oktober wordt Johnny Hoes in het televisieprogramma Barend en Van Dorp onderscheiden met een speciale Edison Oeuvreprijs.

2004
Op 21 januari wordt in een Amsterdams café de dvd Het Grote Concert Des Levens uitgereikt aan Johnny Hoes. Het tweede Grote Concert Des Levens op 10 april in de Heineken Music Hall is een groot succes. Onder de deelnemers aan het concert zijn o.a. Jacques Herb, Koos Alberts, Dries Roelvink, Wolter Kroes, Arie Ribbens, Ronnie Tober, Imca Marina, Annie de Reuver, Peter Beense, Band Zonder Banaan, Arne Jansen, Jannes, Bonnie St. Claire en Renee de Haan. De presentatie van het festijn is in handen van Patty Brard. De kleinkinderen van Johnny Hoes menen dat zij de rechten beheren van liedjes van de koning van het levenslied. De Amsterdamse rechtbank bepaalt echter op 8 april dat Hoes de rechten nooit heeft overgedragen. Het album Hartje Van Goud van Marianne Weber dat eind april uitkomt bevat o.a. drie nummers die zijn geschreven door Johnny Hoes, met wie Weber ook een duet zingt. Johnny Hoes zit op 28 mei samen met Harry Slinger van Drukwerk (voorzitter) en Marianne Weber in de jury tijdens de finale van het TROS-programma Een Ster In 40 Dagen, een talentenjacht waarbij wordt gezocht naar een nieuwste ster van het levenslied.

2005
Op 28 november vindt in Muziekcentrum Vredenburg te Utrecht de revival plaats van 'n Lach & 'n Traan Show, geïnspireerd door de gelijknamige tv-show van Johnny Hoes uit 1965. Presentator Chiel Montagne praat deelnemende acts aan elkaar als Marianne Weber, Thomas Berge, Eddy Wally, Jacques Herb, Ellen ten Damme, Koos Alberts, Henk Wijngaard, Rachid, Arne Jansen, Peter Beense, De Sjonnies en Johnny Hoes zelf. Tijdens de show houdt Hoes de single Jantjes Gitaar ten doop met daarop een duet met de jeugdige zanger Thomas Berge.

Image Slideshow

010203040506

Hoe het begon
 
dinsdagmiddag 13 mei 1941 in Zuidbroek, een dorpje in het oosten van de
provincie Groningen, geboren als Hendrikje Imca Bijl. Als kind raakte ze al
vertrouwd met het zingen. Op 3-jarige leeftijd trad ze voor het eerst op. Haar
podium was toen nog een stoel, waarop ze optrad voor haar opa. Hiermee verdiende
ze haar eerste gage dat toen nog slechts een kwartje bedroeg. Het bleek al gauw
dat ze erg muzikaal was. Op 10-jarige leeftijd leerde ze zichzelf gitaar spelen.
In haar tienertijd zong ze als soliste bij de Damster wichters.
 
Ook bracht ze samen met haar moeder Spaanstalige liedjes ten gehore. Ze besloot
zanglessen te gaan nemen bij de zangpedagoge Bep Ogterop. Zij onderkent Imca's
vocale kwaliteiten en geeft haar talent een kans die het verdient. Haar latere
zangleraressen Gien Dorlas en Ria Peters willen haar aanvankelijk voorbereiden
op een klassieke carriëre als mezzo-sopraan. Maar Imca is te ongedurig voor een
langdurige conservatorium studie. 
Als ontembare globetrotter trekt ze vergezeld van gitaar en opgeruimd humeur
half Europa door. Ze woont in Zurich, Lausanne en Parijs, en zingt in bijna alle
casino's van Duitsland, van Bad Neuenahr tot Baden-Baden. Aangemoedigd door
Bueno de Mesquita neemt zei haar eerste Nederlandse platen op. Morgen en
Soerabaja worden enthousiast ontvangen door het Nederlandse publiek.   
Haar populariteit groeit ras naar het uitbrengen van Duits repertoire als Lass
mein herz nicht weinen , en Uber den wolken ist sonnenschein . Het succes is in
de minste plaats te danken aan de legendarische grootmaker van het EMI-concern,
Ger Oord, die Imca een platencontract aanbiedt. Haar artiestennaam Imca Marina
is een samenvoegsel van haar tweede voornaam Imca en de tweede voornaam van haar
moeder, die Anna Marina als voornaam had. Imca spreekt zeven talen en zingt maar
liefst in elf talen.
Haar carriëre als zangeres
 
Haar eerste hit scoorde de vertolkster van het levenslied in 1960 met het
Duitstalige liedje Morgen . In 1963 had ze haar eerste nummer 1-hit met het
liedje Soerabaja . De grootste toppers in haar zangcarriëre waren: Viva España ,
Harlekino , Bella Italia , Vino en Santa Domingo . De temperamentvolle Imca
Marina heeft met haar warme stem reeds voor honderdduizenden mensen op talloze
podia in ons land en in het buitenland opgetreden. Ze verkocht honderdduizenden
platen en CD's. Waar Imca Marina optreedt, zit de stemming er binnen enkele
minuten in. Ze is dan ook een veel gevraagde zangeres. Inmiddels zit de
talentvolle zangeres al meer dan 40 jaar in het vak.
Een warm en sociaal bewogen mens
In 2000 en in 2001 werd ze verkozen tot Koningin van de homo's. Ze voelt zich
erg betrokken bij mensen van hetzelfde geslacht. Iedereen mag zijn wat hij of
zij is, vindt Imca. Ze heeft een grote sociale betrokkenheid bij de verdrukten
in onze samenleving en spant zich in voor zowel homoseksuelen als zwerfkinderen.
Imca wil dan ook de toenemende intolerantie jegens homo's in ons land proberen
te doorbreken. Ze is het echter altijd lang niet eens met de exposure van
homo's. Homo's laten volgens haar vaak in het openbaar teveel bloot zien en daar
doen ze zich meer kwaad dan goed mee. Ze mogen wat Imca betreft seks beleven
zoals ze dat zelf willen, maar een ander er niet mee lastig vallen. De zangeres
heeft ook een groot hart voor gehandicapte mensen en charitatieve instellingen.
Elk jaar stelt ze met liefde een maandsalaris ter beschikking voor de minder
bedeelden. "Er zijn zoveel mensen onderbedeeld en als ik zo iemand ook maar een
dag in z'n leven gelukkig kan maken, dan vindt ik dat erg fijn", aldus Imca.
Imca als schrijfster
 
Imca woont sinds 2002 in een fraaie Oldambtster boerderij in Midwolda die ze 'De
Vicarie van Midwolda' heeft genoemd. De boerderij wordt helemaal gerestaureerd.
Het woongedeelte en de kelders zijn inmiddels door haar Engelse vriend Steven
Porter op een vakkundige manier gerestaureerd en alles ziet er dan ook piekfijn
uit. Steven maakte in het verleden de interieurs van o.a. Hilton Hotels in ons
land en in Engeland. Hij is dan ook een man met gouden handjes. 
Imca is verknocht aan Groningen. Ze heeft een zelfde band met Ameland. Haar opa
en vader hielpen er dijken bouwen, haar vader leerde er haar moeder kennen en
Imca heeft er haar man Dirk ontmoet. Ze kregen er samen zoon Floris, maar zijn
al weer jaren gescheiden. Ondanks de scheiding is Dirk nog altijd een goede
vriend van haar.  De scheiding verdreef haar niet van Ameland. Ze kocht er zelfs
een droomhuisje. Een commandeurshuisje uit 1684. Ze zwerft graag als een eenzaam
duinkonijn over Ameland en zet dan in haar huisje haar gedachten, tot poëzie
gemaakt, op papier. Ze krijgt er veel inspiratie en ze schrijft er altijd. 
Haar eerste boek, 'Gedachten hebben krachten', publiceerde ze in 1984. Dat was
tijdens een donkere periode in haar leven. Na een beenbreuk dreigde een
amputatie. Het leek helemaal fout te gaan en op haar bed begon ze te schrijven.
Ze bleef schrijven en zo lag plots dat boek over Ameland voor haar neus. Haar
inspiratie vindt ze in de wereldliteratuur. Haar laatste boek heet 'Gedichten
van Ameland'. Op 1 augustus 2002 is het boek op Ameland officieel gepresenteerd.
Ze gaat het boek in eigen beheer uitgeven. In Midwolda heeft Imca een eigen
uitgeverijtje. Imca heeft naast zingen en schrijven ook nog een grote liefde
voor plant en dier. Ze is dan ook vaak in haar tuin te vinden. Over tuinieren
heeft ze diverse boeken geschreven zoals: 'De magie van planten' en 'Talent voor
leven'. 
Ondanks dat Imca en haar vriend Steven zich thuis voelen in Midwolda, hebben ze
toch met pijn in hun hart hun boerderij met tuin in Oudendijk achtergelaten.
Niet zozeer om de  boerderij, maar vooral om de schitterende tuin die landelijk
bekend is geworden door het tv-programma "Huis en Tuin".

Image Slideshow

010203040506070809

Als er iemand een komeetachtige carriérestart meemaakte, was het de Limburgse jongenstenor Heintje Simons wel. Na het winnen van een talentenjacht op elf-jarige leeftijd in 1967 met ‘Mama‘ wordt het lied op de plaat gezet en is een idool geboren.
Heel Nederland spreekt erover en de rest van West-Europa volgt snel. Vanwege de strenge Nederlandse arbeidsinspectie mist hij veel televisieoptredens en wordt hij in Nederland niet de superster die hij in Duitsland is. Als Heintje dertien is en al miljonair, gaat hij niet meer naar school en op zijn veertiende bouwt hij een huis voor zijn ouders.
Hij akteert ook in films (o.a. ‘Ein Herz Geht Auf Reizen’) en dat is voor de Nederlandse fans zo’n beetje de enige kans om hem te zien. ‘Mama’ verschijnt ook in het Engels, Afrikaans en Japans. Nadat hij in 1973 de baard in de keel krijgt, stopt hij even maar daarna haalt hij nooit meer het succes van voorheen. Uiteindelijk krijgt hij 40 gouden en 10 platina platen, met o.a. ‘Oma’tje lief’, ‘Ich bau’ dir ein Schloss’, ‘Ik hou van Holland’ en ‘Du sollst nicht weinen’.

Image Slideshow

01020304050607

Focus is een Nederlandse progrockband, vooral bekend uit de jaren zeventig om zijn instrumentale muziek. De belangrijkste leden uit die tijd waren Thijs van Leer en Jan Akkerman.

 

Focus begon als trio, opgericht door de klassiek geschoolde organist/fluitist Thijs van Leer in 1969. Dit Thijs van Leer Trio, met bassist Martijn Dresden en drummer Hans Cleuver, begeleidde Ramses Shaffy en Liesbeth List, en de Nederlandse uitvoeringen van de musical Hair. Tijdens een opname als begeleidingsgroep voor de kerstsingle 'Vier ballen en een piek' van Neerlands Hoop (Freek de Jonge en Bram Vermeulen) ontmoette het trio de Amsterdamse gitarist Jan Akkerman (Brainbox). Hij voegde zich eind 1969 bij de groep en nam uit Brainbox drummer Pierre van der Linden mee die Cleuver verving. Dresden werd eind 1970 vervangen door Cyril Havermans.

In 1971 bracht Focus zijn tweede album uit, Moving Waves, dat internationale erkenning vond. De grootste internationale hits van de band waren de instrumentele nummers Sylvia en Hocus Pocus. De titel van het laatste nummer was mogelijk een bewuste poets die dj's werd gebakken: "Dat was Hocus Pocus van Focus". Dit nummer bevatte ook gejodel van Van Leer.

Bassist Havermans werd in 1971 vervangen door Bert Ruiter, en in deze bezetting werd op 5 mei 1973 een live-album opgenomen. Vervolgens kreeg Focus last van een drummerscrisis tijdens de opnamen van het album Hamburger Concerto in 1973. Pierre van der Linden verliet de groep en ging samen met met Rick van der Linden van Ekseption en Jaap van Eik (ex Cuby & The Blizzards) verder in de formatie Trace. Hij werd vervangen door Collin Allen, die werd vervangen door David Kemper. In 1976 verliet ook Jan Akkerman de band, die daardoor feitelijk ophield te bestaan. In mei 1976 trad een vrijwel geheel nieuwe bezetting rond Ruiter en Van Leer met Philipe Catherine als gitarist en David Kemper als drummer op voor de BBC (jaren later uitgebracht op Live at the BBC) en in 1977 volgde nog een LP met gitarist Eef Albers en incidentele zang van PJ Proby, maar in 1978 werd de band ontbonden.

In 1985 brachten Van Leer en Akkerman wegens contractuele verplichtingen een album uit, met als titel Focus. In 1998 formeerde Thijs van Leer een nieuwe bezetting van Focus met naast veteranen Hans Cleuver (drums) en Bert Ruiter (bas) ook de jonge gitarist Menno Gootjes. In het najaar van 2003 kwam er na jaren weer een nieuwe CD uit, genaamd Focus 8. De laatst uitgebrachte CD is van 2006 en heet New Skin. De bezetting is opnieuw gewijzigd: Jan Dumée, die Gootjes was opgevolgd, is op zijn beurt opgevolgd door Niels van der Steenhoven; basgitarist is Bobby Jacobs en Pierre van der Linden is terug als drummer.

In de periode dat Focus het meest bekend was, maakten van de band deel uit:

Thijs van Leer - zang, fluit, toetsinstrumenten
Jan Akkerman - gitaar
Bert Ruiter - basgitaar
Pierre van der Linden - drums

 

Albums
In and out of Focus
Focus II (buiten Nederland: Moving Waves)
Focus 3
Live at The Rainbow
Hamburger Concerto
Mother Focus
Focus Con Proby
Ship of Memories
Focus 8
Live at the BBC
Focus 9 / New Skin

 

Image Slideshow

0102030405060708

Eddy Wally (Zelzate, 12 juli 1932) is een Belgische zanger die bekend is van zijn hits Chérie, Dans Mi Amore en Ik spring uit een vliegmachien. Hij wordt door zijn stijl van zingen, in België gecategoriseerd als 'charmezanger'. Hij heeft een al dan niet terecht imago van iemand die sterallures heeft, en een opvallende verschijning dankzij zijn glitterkostuums. Hij wordt vooral verbonden aan ouderen - meestal vrouwen - maar heeft ook een jeugdige fanbasis. Het is echter onduidelijk of deze jongere fans hem bespotten of bewonderen (zie camp). Wally vindt zichzelf een voorbeeld van The American Dream, maar dan natuurlijk in België.

Hij werd geboren als Eduard Van De Walle. Zijn vader was markthandelaar en overleed vroeg. Van De Walle leerde accordeon spelen. Toen hij in een weverij in Sas van Gent werkte, leerde hij Mariëtte Roegoers kennen, met wie hij in het huwelijk trad. Vervolgens opende hij een dancing in Ertvelde (Oost-Vlaanderen). Maar hij bleef op de diverse markten in Vlaanderen koopman in damestassen, bevreesd als hij was om geen inkomsten te kunnen genereren met zijn talent. In 1966 leerde hij de Nederlandse producer Johnny Hoes kennen. Onder leiding van Hoes nam hij zijn eerste nummer Chérie op, dat een grote hit werd. Wally haalde er de eerste plaats mee in de Vlaamse hitparade. Nadien nam hij nog ruim 500 nummers op.

Eddy Wally geldt al vele jaren als schoolvoorbeeld van Bekende Vlaming, een positie die hij onder andere te danken heeft aan zijn optredens aan de zijde van Kamagurka in de Lava-televisiereeks. Hij noemt zichzelf The Voice of Europe (De Stem van Europa), in navolging van Frank Sinatra, met wie hij zichzelf graag vergelijkt. Hoewel een vergelijking met het uiterlijk -echter niet de verdiensten- van Liberace meer op zijn plaats is.

Wally is ook bekend buiten België. Hij heeft een fanclub in Nederland, en is zelfs bekend in het Verenigd Koninkrijk door zijn regelmatige verschijningen in het programma Eurotrash (Eurorommel). Hij trad ook verschillende keren op in China (waarvoor hij Chérie in het Chinees vertaalde naar Baobei), Duitsland, Australië, Zuid-Afrika en Rusland. In de jaren zeventig trad hij verschillende keren op in hotels in Las Vegas.

Eddy Wally kreeg medio 2006 een standbeeld ter ere van zijn œuvre. Op het standbeeld valt de titel van zijn grootste hit te lezen, Chérie'. Daarnaast staat er een marktkramerstas, wat verwijst naar Eddy's rijke historie. Eddy wilde geen borstbeeld, want daar vindt hij zichzelf te goed voor.

Eind 2007 stelde de zanger zijn eerste boek Eddy Wally. The voice of Europe voor in het Gentse stadhuis. Het boekwerk, van de hand van Kathleen Haentjens en Ivan Saerens schetst de carrière van de zanger. Het bevat een 500-tal foto's van fotograaf Patrick Dekeyser en put uit het privé-archief van Eddy Wally.

In de vroege nummers van de Urbanusstrip door Willy Linthout en Urbanus komt hij vaak voor als personage. Hij wordt dan voorgesteld als een klein mannetje met een grote hoge hoed en veel kapsones.
Urbanus vermeldt hem in het lied "Gladde Iolen" (als Eddy de Wallyvis)
Wally heeft een cameo in het Suske en Wiske-album "de Krimson crisis" waar hij meevecht met andere Bekende Vlamingen tegen Krimson. Aan het einde van het album krijgt hij een schoen tegen zijn gezicht omdat hij niet wil zwijgen.
Wally speelde de rol van ruimtekapitein in Kamagurka en Herr Seeles comedyreeks Lava. Iedere maal als hij zong "week het Kwaad". In een aflevering komt Kees van Kooten als buitenaards huis-aan-huisverkoper een stofzuiger, of preciezer een 'ruimtezuiger', aan Eddy Wally als Kapitein aanbieden, welke planeten naar elkaar toe zou kunnen zuigen, zodat je makkelijk van de ene naar de andere planeet kon lopen.
Wally had een gastrol in FC De Kampioenen in de aflevering Cherie.
In 2005 was hij één van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar hij haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 96 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.
Planetoïde (9205) Eddywally, ontdekt in 1994 door Eric Elst als 1994 PO9, werd naar hem genoemd.
In 2008 zal Zelzate, de geboorteplaats van de zanger, een Eddy Wally-museum rijk zijn.

 

Image Slideshow

010203040506070809

1979
 
Twee producers hebben het idee om een meidengroep te beginnen. Ze vragen vier meisjes die bij de Tros-top 50 dansen (Patty, Anita, Esther en Angela) om mee te doen. Het vijfde meisje, Angela, zangeres van een hardrockband, wordt ook gevraagd. Zijn neemt Ria mee, zangeres van weer een andere band. De Dolly Dots zijn geboren. Hun eerste single, Boys bereikt de negende plaats in de Top 40. Tevens wordt hun debuut LP uitgebracht.

1980
Eerste liveoptreden in Katwijk Aan Zee. De LP American Dream wordt uitgebracht.

1981
Aantal optredens in het land nemen toe. Er komt een verzamelelpee.

1982
De Dolly Dots gaan voor promotionele activiteiten naar Japan. Daar halen ze platina met het nummer Radio.

1983

Het nummerLove Me Just A Little Bit More haalt de eerste plaats in de hitlijsten. De LP Display haalt goud. Dots krijgen een auto-ongeluk en een aantal van hen is licht gewond. De Dots gaan in een tv-serie van de Tros spelen, die speciaal voor hen is geschreven.

1984

Het meest succesvolle jaar voor de Dolly Dots. Ze hebben hun eerste grote tournee door het land, met een live band en twee optredens per avond. De Dots vieren hun vijfjarig bestaan met een optreden in Carre te Amsterdam. Angela begeleidt en produceert ondertussen Roberto Jacketti & The Scooters.

1985
Anita verlaat de groep, om zich toe te leggen op het moederschap. Dots geven uitverkochte concerten in Turkije en Egypte.

1986

Dots vertrekken naar Amerika voor de opname van de speelfilm Dutch Treat. Dit neemt twee maanden in beslag. De single 'This Girl' is afkomstig van de soundtrack.

1987

De speelfilm Dutch Treat beleeft zijn premiere in Tuschinkski te Amsterdam. De Dots treden op in IJsland. Er verschijnen nog twee singles van de soundtrack: 'Hearts Beat Thunder' en Make it Up to You. De Dots scoren eind 1987 een laatste hit, 'What A Night', geproduceerd door Stock, Aitken en Waterman.

1988
Op 3 februari nemen de Dolly Dots het besluit om uit elkaar te gaan. Op 2 oktober geven ze een groot afscheidsconcert in discotheek Escape te Amsterdam. 

1998

De Dolly Dots komen bij elkaar voor een reunie. Dit ter gelegenheid van de release van de dubbel-cd 'The Collection'. Ze zijn te gast bij Paul de Leeuw. Ook treden ze op in een circustent, op een feest van oud-sponsor Aad Ouborg van Princess.

2007

Voor De vrienden van Amstel LIVE! in Ahoy 2007 besluiten de Dots nog een keer bij elkaar te komen. Dit bevalt ze goed dat ze besluiten om de reunie officieel af te sluiten met een groots eigen concert in Ahoy. Uiteindelijk worden dat er drie.

Image Slideshow

010203040506070809

Ontdekking

We schrijven najaar 1968, de in St. Willebrord, woonachtige platenhandelaar Ries Brouwers raakt onder de indruk van het stemgeluid van plaatsgenootje Corry Konings. Hij heeft haar horen zingen in het groepje de Mooks. Ries kent Pierre Kartner en attendeert hem op het talent Corry. Pierre die pas in dienst is bij platenmaatschappij Dureco is naarstig op zoek naar een equivalent van de Heikrekel-sound. Hij kan misschien iets betekeken voor de als kapster werkzame Corry. Zo wordt er in het late najaar van 1968 een afspraak gemaakt met Pierre Kartner. In aanwezigheid van Corry's tante en Ries Brouwers wordt er naar Breda getogen om voor te zingen bij Kartner.Pierre Kartner besluit naar aanleiding hiervan een lied voor haar te schrijven. Dit wordt "Vaarwel, ik zal geen traan meer om je laten"

Eerste Plaat

Op 2 mei 1969 wordt "Vaarwel, ik zal geen traan meer om je laten" in de Fonior studio te Brussel op de band gezet. Klein probleem is echter dat Corry, die inmiddels is gaan zingen bij de Rekels eigenlijk vindt dat de jongens haar moeten begeleiden. Nadat de groep in aanwezigheid van Annie de Reuver en Pierre Kartner, auditie doet in de zaal "El Paradiso" te St. Willebrord, wordt overeengekomen dat Corry niet alleen op de buhne maar ook op de plaat voortaan begeleid zal worden door de Rekels. Omdat ontdekker Ries Brouwers zich garant stelt voor afname van de eerste persing durft Dureco het risico aan. Verbazing echter alom als blijkt dat een dag na de release Brouwers de single bijbestelt omdat hij in een dag zijn hele voorraad heeft verkocht. bliksemsnel moet Dureco bijpersen en een succesformule lijkt geboren. "Vaarwel" schopt het uiteindelijk tot een 22e plaats in de Top 40 en zo'n slordige 45.000 platen zullen er uiteindelijk van verkocht worden. De opvolger "Mijn stil verdriet", zal het zowaar nog beter doen. De groep die inmiddels haar tweede hit heeft mag nu ook haar tv debuut maken in het uiterst populaire programma MIK, van de Boertjes van Buten

Grootste Nederlandstalige Hit

Op 23 februari 1970 neemt de groep onder productionele leiding van Pierre Kartner "Huilen is voor jou te laat" op in de MC studio te Nederhorstenberg. Zonder het zelf nog te beseffen schrijven ze hiermee popgeschiedenis want dit lied zal uiteindelijk de grootste Nederlandstalige hit aller tijden worden. Op 27 maart 1970 wordt "Huilen is voor jou te laat" uitgebracht op het 11 provincien label. Uiteindelijk zal de plaat 41 weken de hitparade domineren. Tot op de dag van vandaag is dit record nooit geevenaard. Corry & de Rekels zijn niet meer weg te denken uit de populaire Nederlandse muziek. Tussen 1969 en 1972 zal de groep 8 top 40 hits scoren. "Rozen die bloeien", "Zonder 't te weten", "Hoog daar aan de hemel", (wat bovendien in december 1971 wordt uitgeroepen tot alarmschijf) en "Igorowitch", wat als promotiegrap voor radio en tv van een Russische hoestekst wordt voorzien) zijn allen geheide hits.

Goud en Platina

Ook de 3 albums welke simpelweg als titel Corry & de Rekels 1,2,3 mee krijgen, bereiken allen zowel de gouden als platina status. In menig interview wordt getracht de kern van het succes bloot te leggen. Feit is echter dat zo'n enorm succes zich simpelweg niet laat verklaren. Het zal ongetwijfeld de combinatie geweest zijn van de juiste liedjes, het juiste moment, de inbreng van Pierre Kartner die zo opvallend in bijna alle liedjes de 2e stem voor zijn rekening neemt, de speciale sound van de Rekels, en zeker niet in de laatste plaats het aparte geluid en de opmerkelijke lieve uitstraling van Corry Konings.

Uit Elkaar

In het voorjaar van 1972 wordt het gerucht bevestigd wat al langere tijd de ronde doet, de groep zal uit elkaar gaan. Op 30 juni van datzelfde jaar komt er ee neind aan de meest succesvolle Nederlandstalige combinatie ooit. Als "'dagen en nachten", hun laatste single wordt gereleased zit er een sticker op het hoesje met de kreet "Allerlaatste Hitsingle". Vier jaar lang hebben zij onafgebroken de hitlijsten aangevoerd. Zaal den Deijl, te Raamsdonkveer heeft de droeve eer op 30 juni 1972 afscheid te nemen van een bijzonder fenomeen. Voor de laatste keer zullen corry & de Rekels hier aantreden om hun laatste optreden te verzorgen.

Image Slideshow

01020304050607

1951

De rasmuzikanten Tonny More, Carel Alberts en Ad van de Gein ontmoeten elkaar in het Amsterdamse Place Pigalle en besluiten samen te gaan werken. Het Cocktail Trio is een feit. Aanvankelijk met toeving "ol.v Ad van de Gein". Uitgangspunt is vertalingen te maken van Amerikaanse novelty hits en daarmee een komisch en aanstekelijk programma op de planken te brengen. Spoedig schrijft het drietal ook eigen materiaal. Carel Alberts schrijft of vertaalt teksten, Ad van der Gein is verantwoordelijk voor de composities.

1954

Het Cocktail Trio heeft behoorlijk succes in het land, iets waar ook Hilversum lucht van krijgt. Jan Koopman (AVRO) brengt het trio voor het eerst voor de radio in het programma Palet. De groep doet mee aan een landelijke AVRO-tournee waarbij ze opvallen met hun komische act. Binnen korte tijd is het Cocktail Trio een begrip.

1961

Volgens Tuney Tunes is Batje Vier 'één van de geestigste nummers die we de laatste jaren hoorden,' terwijl later van een 'doldwaas plaatje' sprake is. Het is de eerste single die terug te vinden is in een hitparade. Het ontbreken van dergelijke noteringen zegt echter niets over de populariteit van het trio. Hun platen zijn bijzonder grote radiofavorieten, die veelvuldig worden aangevraagd in verzoekplatenprogramma's. Gedurende de jaren is het Cocktail Trio veelvuldig op radio en tv te bewonderen. Ook voor andere artiesten maken zij nummers, bijvoorbeeld Vrijgezellenflat van Ria Valk.

1962 - 1963

TROS-directeur André Meurs schrijft veel van de komische teksten. Onder meer voor liedjes als Kom In Mijn Wigwam en Geen Bier, Geen Borrel, Geen Wijn. Meurs zorgt ook voor de vertaling van de kinderplaat Through Childerens Eyes van de Amerikaanse groep The Limeliters. De liedjes voor de plaat worden opgenomen met kinderkoren De Krekels en De Merels onder leiding van Lo van de Werf. Met het repertoire verzorgt Het Cocktail Trio speciale kindershows. In het seizoen '62-'63 speelt Het Cocktail Trio in de Snip & Snap revue Harten Troef.

1965

De single Het Vlooiencircus verschijnt in de lente en is een groot succes. De Jamaicaanse pianiste Winnifred Attwel neemt het nummer ook op. In de herfst scoort Het Cocktail Trio opnieuw een hit met Wie Heeft De Sleutel Van De Juke-Box Gezien?, een bewerking van het Amerikaanse nummer Go 'Way Christina.

1968

Het Cocktail Trio neemt liedjes op uit films van Walt Disney. Ze brengen ze uit met speciale Walt Disney-boekjes. 101 Dalmatiner Hondjes nemen ze samen op met Helen Shepard en Henk van der Molen. Er wordt een poging gedaan voet aan de grond te krijgen in Duitsland. Speciaal voor de Duitse markt wordt Batje Vier vertaald in Ich Mochte Gern An Der Theke Steh'n en Kun Je Nog Zingen Zing Dan Mee wordt Unsere Kneipe Lebe Hoch. Het Cocktail Trio heeft het echter te druk met optredens in Nederland, zodat de plaatjes niet voldoende in Duitsland kunnen worden gepromoot.

1969 - 1970

Het succes van Het Cocktail Trio neemt af. André Meurs valt weg als tekstschrijver en het schnabbelcircuit verandert ten nadele van de band.

1973

In later jaren wordt het repertoire minder verfijnd en worden ook enkele carnavalsplaten gemaakt. Lief Zijn Voor Elkaar wordt zelfs een hit. Behalve commerciële singles neemt men ook vele reclamesingletjes op, bijvoorbeeld voor Caltex, de RAI en het Broodwezen. Bekend is hun Leve De Man Van De SRV.

1980 - 1981

Ad van de Gein ondergaat een hartoperatie. Zijn plaats achter de piano wordt ingenomen door Henny Langeveld uit Leiden. Als Van der Gein weer is genezen is hij niet langer meer welkom bij het Het Cocktail Trio.

1985

Tonny More overlijdt op 11 november.

1986 - 2001

Alberts treedt niet langer op onder de naam "Het Cocktail trio", maar gaat door onder de naam "Sans Soucis". Ad Van de Gein gaat solo verder. Alberts blijft tot 1999 met twee muzikale vrienden hits van Het Cocktail Trio spelen. Paul de Leeuw zingt in zijn televisie-programma De Schreeuw van de Leeuw samen met Carel Alberts de hit Kangaroe-eiland. Groepen en acts als C'est Tout, Storm en Sugar Lee Hooper nemen nummers op van Het Cocktail Trio.

2002

Het Nieuwe Trio, een band met onder meer Clous van Mechelen, verzorgt een theaterprogramma waarin nummers gespeeld worden van het Cocktail Trio. Carel Alberts en Ad van de Gein zijn beiden aanwezig tijdens de presentatie van de cd-box De Nederlandse Cover Top 100 van Vic van der Reijt.

2005

Ad van de Gein wordt Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn werk als muzikant.

Image Slideshow

0102030405060708

1961

Bintangs opgericht door Frank (bas, zang) en Arti (gitaar, zang) Kraaijeveld. Mede bandleden Meine Fernhout (gitaar) en op drums Jimmy Jansen. Repertoire in die tijd: Indo-Rock. Net als vele andere bandjes werden er covers gespeeld.

1963

Uitvinding van de 'Hoogoven sound', Ruige en rauwe Rhythm & Blues. De Bintangs hebben hun muziek stijl gevonden. De optredens worden berucht.

1965

Opname eerste single: You can't judge a book by looking at the cover.

1966

Voorprogramma van The Rolling Stones in Den Bosch.

1967

Voorprogramma van de toen wereldberoemde Kinks. Bintangs spelen The Kinks volledig weg.

1969

De eerste elpee: Blues on the ceiling, zonder Arti Kraaijeveld.

1970

Eerste top 10 Hitsingle: Travellin in the USA, geschreven door Arti Kraaijeveld. Bintangs toeren in Nederland en België, waar Riding on the L&N en Travelling in the USA top 10 hits waren.

1972

Frank en Arti Kraaijeveld verlaten de Bintangs en beginnen voor zichzelf; Circus Kraaijeveld. Gus Pleines en Jan Wijte blijven en gaan onverdroten verder.

1974

Arti Kraaijeveld richt Carlsberg op. Frank keert terug naar de Bintangs en gaat samen met zanger Gus Pleines, gitarist Jack van Schie en drummer Harry Schierbeek. Met wat kleine wisselingen zal het 10 jaar zo blijven.

1975

Opname Genuine Bull, geproduceerd door Steve Verocca (Link Wray) en opgenomen in Groot Brittanie. Op gitaar de dan nog jeugdige Jaap (Japie) Castricum.

1979

In de eigen oefenruimte te Velsen-Noord opgenomen elpee Nightfighter wordt uitgebracht. De single Snake in the grass wordt net geen hit, ondanks aandacht van TV programma's als Countdown van Veronica tv.

1982

De Lp Rockfield beauties ziet het daglicht.

1985

Tijd voor een sabatical periode: Legendarisch afscheidsconcert in Paradiso Amsterdam. Bijna iedereen die ooit wat met de Bintangs te maken heeft gehad speelt mee. In 1986 wordt deze opname als dubbelelpee uitgebracht onder de naam Bye Bye.

1986

Frank richt de Frank Kraaijeveld groep en begint weer te toeren. Drummer Cees Brouwer (ex Van Dattum, Swingmen) wordt ingelijfd. De band speelt oud Bintangs werk en wat nieuwe nummers. De Kraaijeveld groep brengt geen elpees uit.

1987

Gus Pleines en Jack van Schie richtten 14All op (one for All) en toeren enige tijd met deze band. Het zal niet lang duren.

1989

Tijd voor een reünie van de Bintangs. Gus Pleines, Frank Kaaijeveld, Jack van Schie, Jan Wijte en Cees Brouwer komen bij elkaar voor 12 concerten in 12 provincies. Dit bevalt zo goed dat er besloten wordt gewoon door te spelen. Het zal 13 jaar zo blijven.

1991

Nieuwe Bintangs cd Alright Alright wordt opgenomen bij studio Zeezicht van vriend en ex Bintang Rob van Donselaar en uitgebracht op het Universe label. JP Exalto zit achter de knoppen.

1994

Na drie jaar van veel touren door Nederland en Belgie is het tijd voor een nieuwe cd: Ruby Red Hot op het Haarlemse Bananas label. De Bintangs klinken volgens velen als nooit tevoren.

1996

Wat in 1985 in Paradiso gebeurde moet beter kunnen: De Bintangs spelen 5 uur achter elkaar (64 nummers) (ditmaal zonder gastmusici) in een uitverkocht Paradiso. Van dit optreden is de cd Dynamite night live at Paradiso het resultaat.

1999

De beroemdste Bintangs elpee Genuine Bull wordt opnieuw uitgebracht, ditmaal op cd. Er wordt zelfs vanuit de Verenigde Staten van Amerika enthousiast gereageerd.

2000

Grootse plannen worden gemaakt voor het 40 jarige jubileum wat in 2001 plaatsvind. Er wordt hard gewerkt aan nieuwe nummers voor een nieuwe cd en veel gespeeld.

2001

Veertig (40) jaar Bintangs, hetgeen gevierd werd met een aantal belangrijke 'thuiswedstrijden' in een afgeladen Donkey Shot in Heemskerk, het Patronaat in Haarlem met de presentatie van het prachtige fotoboek "40 jaar Bintangs" en vooral in Het Kennemer Theater in bakermat Beverwijk, waar een speciaal "40 jarig jubileumconcert" werd gegeven met deelname van vele oud-Bintangs bandleden, zoals de drummers Jimmy Jansen, Aad Hooft en Harry Schierbeek.

Ook werd er ook gestart met de opnamen voor de nieuwe studio CD: La femme sans tête, opgenomen in de eigen Bintangs oefenruimte en waren er verder vele kranten-publicaties en radio-interviews, zoals een drie uur durende Bintangs-special op diverse lokale omroepen in Noord-Holland geïnitieerd door Radio Beverwijk. Ook waren er twee leuke TV-uitzendingen op de regionale zender TV Noord-Holland.

2002

Het jaar 2002 begint met het uitkomen van de CD lafemme sans tête en de presentatie hiervan in een uitverkocht Paradiso. Hierop volgen Live-televisie-optredens bij Barend en van Dorp op RTL4 (Bij Barend en Van Dorp is deze avond ook Pim Fortuyn te gast, waardoor er 1.000.000 kijkers zijn) en meerdere malen bij Netwerk van de AKN op de publieke omroep. Ook TV-Oost heeft de bintangs in een spraakmakend TV-programma. Er is daarnaast veel aandacht op de Radio, waaronder een uitgebreid optreden bij Denk aan Henk op Radio 3 FM, zelfs de Arbeidsvitaminen hebben een live interview.
Enorme artikelen in bladen als: Aloha, Oor, Fret, Musicmaker en bijna alle grote landelijke dagbladen.

In juni wordt ter afsluiting van het seizoen 2001-2002 op Parkpop met zijn 350.000 bezoekers in Den Haag opgetreden.

Op 23 november komt dan het tragische nieuws: Bintangs drummer Kees Brouwer is vrijdag 22-11-2002 op 42 jarige leeftijd uit het leven gestapt.De Bintangs kondigen een periode van rouw af.

2003

Op 15 januari wordt bekend gemaakt dat Burt van der Meij (Carlsberg, Bob Color, Workmates) de in november 2002 overleden Kees Brouwer als drummer opvolgt.

Op 20 maart 2003 geven de Bintangs hun eerste concert in de nieuwe samenstelling in het Haarlemse Patronaat.

Frank Kraayeveld, Gus Pleines en Jan Wijte leveren een muzikale gastbijdrage op het album "Marabella" van hun Platenlabel collega's The Shavers.

In oktober komt de verzamel cd 'Bintangs, The Complete Collection' uit. Deze cd bevat uniek materiaal uit de periode 1965-1973.

2004

Het begin van 2004 wordt gekenmerkt door tegenslag, zanger Gus Pleines is ziek, optredens worden uitgesteld, verplaatst of geannuleerd. In maart wordt besloten om, terwijl Gus herstellende is, met 4 man op te treden in Hoorn.

Burt van der Meij, Jack van Schie en met hem Gus Pleines verlaten de Bintangs op 23 april 2004. Frank en Jan besluiten op zoek te gaan naar nieuwe muzikanten om de Bintangs voort te zetten.

De broers Maarten en Gerben Ibelings komen de band versterken wordt op 25 mei bekend gemaakt. Maarten speelt gitaar en achtergrond-zang, Gerben wordt de nieuwe drummer. Er is dan nog geen beslissing genomen of er nog meer bandleden bijkomen. De planning is dat er in oktober weer opgetreden gaat worden. Na enige weken audities te hebben gehouden in juni en juli 2004 voor een 5e bandlid wordt besloten met 4 man verder te gaan. Ofschoon er een aantal aardige en gemotiveerde kandidaten voor zang/mondorgel waren, had geen van hen datgene waar de Bintangs naar op zoek waren. Het eerste optreden staat gepland voor 8 oktober 2004. Aan de reacties in het gastenboek te oordelen hebben de fans er zin in..

Hardenberg 8 oktober 2004: "De Bintangs zijn terug" en klinken als vanouds, laaiend enthousiaste reacties van de vaste fans in het gastenboek. Roadie Dagomar Jansen zingt een deel van de achtergrondvocalen en wordt vaste 'sidekick'. Ook het 'thuis publiek' in Het Patronaat reageert uitermate enthousiast. De Bintangstrein staat weer op de rails.

2005

In januari wordt Frank Kraaijeveld 60, en daarmee een levende legende. Dagomar Jansen, die al een tijdje als 'sidekick' actief was krijgt een vaste plek op het podium. De Bintangs bestaan weer uit 5 leden. Op 14 oktober neemt Robin Bodegom na 15 jaar afscheid als lichtman en crewmanager (een record). Ook wordt er hard gewerkt aan nieuwe nummers voor de in 2006 uit te brengen CD.

2006

Het jaar 2006 is het jaar van een nieuwe CD 'Doc' en de eerste Bintangs dvd 'Document'. Tijdens het 45 jarig jubileumfeestje in Beverwijk zingt broer Arty Kraaijeveld (die op bezoek is in Nederland) zijn nummer Agnes Grey met Frank voor een uitzinnige menigte. Ook op het Arrow Rock Festival laten de Bintangs zien wat ze waard zijn. Frank Kraaijeveld krijgt geen ridderorde en manager Paul Snijers vertrekt na 7 jaar.