Archief

Karakteristiek besnorde zanger en presentator die in de jaren zestig één hit scoort.

1960 - 1965 De Braak vormt zijn eerste cabaretgroep tijdens zijn militaire diensttijd. Hierna vormt hij het trio Triple-Sec, een voor die tijd nogal pittig cabaretgroepje. In deze periode leert De Braak gitaar, basgitaar en drums spelen. Niet lang hierna speelt hij in een band genaamd De Kleine Drie. Hiermee brengt De Braak een uitgebreid liedrepertoire ten gehore in nachtclubs.

1966 - 1969 Ted de Braak krijgt aan het begin van het jaar bekendheid als zanger met de single 'n Glaasje Madeira My Dear. In 1966 start de NCRV met het satirische televisieprogramma Farce Majeur. Ted de Braak maakt deel uit van de cast, die verder bestaat uit Henk van der Horst, Alexander Pola, Jan Fillekers en Fred Benavente. Gezamenlijk maakt men het nummer Kiele Kiele Koeweit. Farce Majeur houdt het tien seizoenen vol, maar De Braak haakt voortijdig af om zijn eigen televisieshows te gaan presenteren.

1970 - 1980 De Braak maakt vanaf 1971 tot in de jaren tachtig elke twee jaar zijn eigen theaterprogramma. Hier doen onder andere aan mee: Mieke Bos, Sylvia Alberts, Conny Vandenbos, Mini & Maxi en Joke Bruys. Naast spelshows als De Ted Show, Ted en de Meesterkwissers en Toi Toi Toi Bij Ted presenteert De Braak ook TV-gala’s als Bloemengala, Geven Voor Leven en het Blaasfestival.

1983 De Braak brengt een album uit met elf van zijn liedjes getiteld Tête à Ted. Inmiddels is hij uitgegroeid tot één van Nederlands bekendste TV-persoonlijkheden.

1984 Opnieuw een album: Ted Zingt Van Toen. Vanaf eind jaren tachtig wordt het stiller rond De Braak. Zowel op album- als op TV-gebied moet het publiek het zonder hem stellen.

1992 Plotseling treedt De Braak weer naar buiten met het album Familieliedjes.Hij presenteert in deze periode ook een programma voor Radio Flevoland.

Enschedese popgroep die roem vergaart door in 1975 het Eurovisie Songfestival te winnen met Ding-adong en vervolgens door onderlinge spanningen uit elkaar te gaan. Blijft daarna echter ondanks vele bezettingswisselingen nog enkele jaren succesvol.

1969 Teach-In wordt opgericht in Enschede door zanger-toetsenist Koos Versteeg en drummer Ruud Nijhuis. De overige bezetting wordt gevormd door zangeres Hilda Felix, zanger Henk Westendorp, bassist Frans Schaddelee en gitarist John Snuverink.

1970 De groep tekent een contract met platenmaatschappij CBS.

1971 In de zomer wordt de debuutsingle Spoke The Lord Creator uitgebracht. Deze blijft steken in de tipparade.

1972 De band ondergaat een ingrijpende bezettingswisseling. Van de oorspronkelijke bandleden blijven alleen toetsenist Koos Versteeg en drummer Ruud Nijhuis over. De nieuwe bandleden zijn John Gaasbeek (ex-Stora Combo, het latere Orkest Freddie Golden), Chris de Wolde, Ard Weenink en zangeres Getty Kaspers. Voormalige zanger Henk Westendorp duikt later op in de groep Superfly.

1974 De nieuwe Teach-In vaart een wat commerciëlere koers met een harmonieuze, deels van ABBA afgekeken sound. Met de single Fly Away, geschreven door producer Eddy Ouwens en toetsenist Versteeg, scoort Teach-In een grote hit in de Benelux. Ook de opvolgers In The Summernight en Tennessee Town doen het goed.

1975 Internationale roem bereikt Teach-In door als Nederlandse afvaardiging het Eurovisie Songfestival te winnen met het liedje Ding-adong, geschreven door Will Luikinga, Eddy Ouwens en Dick Bakker. Er volgen tournees binnen en buiten Europa en een uitnodiging om op te treden tijdens het huwelijksfeest van Prinses Christina en Jorge Guillermo in juni. In oktober wordt Goodbye Love een hit.

1976 De single Rose Valley wordt in januari een hit, maar de lange tournees en het vele studiowerk brengen zoveel interne spanningen teweeg, dat de band in februari besluit te stoppen. Teach-In-leden van het eerste uur Versteeg en Nijhuis willen echter niet opgeven en proberen het opnieuw met bassist Hans Nijland, gitarist/zanger Gerrit Trip en zangeressen Marianne Wolsink en Betty Vermeulen als blikvangers. De nieuwe samenstelling blijkt succesvol want in november scoort Teach-In haar grootste hit met het nummer Upside Down. Ook in Rusland heeft de band succes met het alleen daar uitgebrachte I Am Almost Alone.

1977 Bassist Hans Nijland wordt vervangen door Nick de Vos en begint het top 40-orkest Feeling. Ook commercieel is het een matig jaar want de drie uitgebrachte singles blijven steken in de tipparade.

1978 Getty Kaspers' solo-carrière komt niet van de grond. Samen met John Gaasbeek en Wilma van Diepen richt ze de groep Balloon op. Teach-In scoort met Dear John in oktober een top 5-hit.

1979 Opnieuw wisselt Teach-In van bezetting. Wolsink en Trip hebben stemproblemen. Trip krijgt zelfs een absoluut zangverbod van zijn arts. Hun plaats, en die van vertrekkend bandlid De Vos, wordt ingenomend door zanger/bassist Peter van Eyck, zanger/gitarist Bert ten Bruggen en drummer Ab Timmer. De singles The Robot en Greenpeace halen de hitlijst.

1980 Balloon maakt een aantal singles en werkt samen met Rick van der Linden en Rein van den Broek (Ekseption) op de elpee Cum Laude. In augustus gaat Teach-In definitief uit elkaar wanneer ook hun single Regrets blijft steken in de tipparade.

2002 In de zomer heeft de Franse meidengroep Models in eigen land een hit met hun versie van Ding-a-dong.

2006 Tekenaar Jean-Marc van Tol maakt een stripversie van Ding-a-dong. De strip maakt onderdeel uit van Strips In Stereo, een boek en cd met veertien stripversies van veertien Nederlandstalige liedjes. De uitgave wordt in maart in Paradiso gepresenteerd aan de vooravond van de Boekenweek 2006.

2007 Teach-In treedt 31 augustus weer op in de originele bezetting tijdens het Grootste Muziekfeest Van Nederland. Het festival vindt tegelijkertijd plaats in Haarlem, Leeuwarden en Maastricht en wordt door de TROS rechtstreeks uitgezonden. Teach-In staat op het podium in Limburg.

Seth Gaaikema (Uithuizen, 11 juli 1939) is een Nederlandse cabaretier, musicalschrijver en vertaler.

Seth Gaaikema wordt geboren in Uithuizen, als zoon van twee predikanten. Na een studie Nederlandse Taal- en Letterkunde, waarin hij de doctorandustitel behaalt, gaat hij teksten schrijven, onder meer voor Wim Kan. Zijn eerste eigen optreden als cabaretier is in 1967. Aanvankelijk doet hij dat met een gezelschap, later met een eigen show.

In 1969 komt Seth Gaaikema met zijn eerste programma op oudejaarsavond, 'Heer ik kom hier om te twijfelen'. Zijn doorbraak als cabaretier beleeft hij echter een jaar later, als hij met de oudejaarsconference Tien Miljoen Geboden de tien geboden van Mozes toetst aan de maatschappij van de 70'er jaren. In de jaren tachtig maakt hij oudejaarsconferences voor Veronica. Hij is daarmee een van de weinigen die zich in die tijd waagt aan het politieke cabaret. Ook in de jaren negentig komt hij enkele malen met een oudejaarsconference. Gaaikema blinkt vooral uit in de vernuftige woordspeling. Ondanks zijn grote productiviteit krijgt Gaaikema veel kritiek te verduren, zowel van critici als van collega-cabaretiers.

Teksten schrijven gaat Seth Gaaikema echter beter af, en daarvoor krijgt hij verschillende onderscheidingen. Aanvankelijk schrijft hij voor Wim Kan, en sinds 1959 schrijft en vertaalt hij ook teksten voor musicals. Dit begint als de directeur van het Nieuwe de la Mar Theater hem vraagt om een Nederlandse vertaling te maken van de musical My Fair Lady. Daarna volgen Oliver, Kiss Me Kate, Dreigrösschenoper, Les Misérables, The Phantom of the Opera, Evita, Miss Saigon en Chicago. Hij schrijft verder musicals als Swingpop, Publiek, Grace, Kuifje: De Zonnetempel, Catharine en Adam en Eva (Duitsland).

Seth Gaaikema woont samen met Peter Biemans (programmacoördinator bij RTL) in Schijndel (N.Br.).

Zangduo dat dankzij diverse muzikale koerswijzigingen meer dan twintig jaar successen weet te boeken.

1967  Bij de Loosdrechtse talentenjacht Cabaret der Onbekenden, georganiseerd door Max van Praag, wint het duo Trudy & Ruud de eerste prijs voor het beste Nederlandstalige lied.

1968 Het duo adopteert een artiestennaam: Saskia & Serge. Het repertoire wordt gekenmerkt door onschuldige en eenvoudige teksten die zonder veel diepgang verhalen over de natuur, de liefde en het leven.

1969 De muzikale verbindtenis wordt gepromoveerd tot een echtelijke.

1970 Het prille talent blijft niet onopgemerkt. Saskia & Serge dingen mee in de Nederlandse voorronden van het Eurovisie Songfestival, maar eindigen op de tweede plaats achter The Hearts of Soul met het nummer Waterman. Ondanks de teleurstellende uitslag, toont Spinnewiel enige hitpotentie en belandt in de tipparade. Op het debuutalbum, dat eind van het jaar verschijnt, is de invloed van Bob Dylan en het Israelische duo Esther & Abi Ofarim duidelijk hoorbaar. Saskia & Serge krijgen uit handen van Conamus de Zilveren Harp.

1971 In het voorjaar is de single Zomer In Zeeland een hit. De bescheiden hitnotering doet geen recht aan de klassieke status die dit werkje in de loop der jaren verwerft. Met het liedje Tijd, geschreven door Joop Stokkermans en Gerrit den Braber, vertegenwoordigen Saskia & Serge ons land op het Eurovisie Songfestival, waar zij de zesde plaats behalen. In oktober verschijnt de single We Blijven Geloven In Morgen. Het nummer haalt de tipparade. De b-kant Melodie laat Saskia solo horen. Het album Liedjes Van Alle Tijden verschijnt, maar wordt geen groot succes.

1973 Het duo brengt maar liefst drie langspelers uit, Er Bloeit Een Bloem, Portret en Expres Voor U. Een definitieve doorbraak naar het grote publiek blijft vooralsnog uit.

1974 Het album Verzoekprogramma verschijnt. Na het uitbrengen van de single Kon Het Maar Altijd Zomer Zijn, hangt het duo aan het eind van het jaar hun Nederlandstalig repertoire aan de wilgen en bekeert zich tot de country & western.

1975 Het album 5 Jaar verschijnt, dat liedjes bevat in de traditie van Saskia & Serge oude stijl.

1976 Het country-album We'll Give You Everything verschijnt, waarvan het titelnummer in april in de top tien belandt. De opvolger Don't Tell Me Stories haalt in augustus de rand van de top tien.

1977 Het succes van Saskia & Serge nieuwe stijl brengt erkenning uit onverwachte hoek. Het duo wordt, als eerste Nederlandse act, gevraagd op te treden in het mekka van de country, de beroemde club Grand Ole Opry in Nashville. Dit optreden is te horen op de door Will Hoebee geproduceerde live-lp In Nashville USA. Door het authentieke Amerikaanse country-geluid maakt de langspeler veel indruk. Van de plaat verschijnen in Nederland de singles Honey I'm Falling In Love Again en When Will I Be Loved.

1978 Van de singles Battle Of Sally Ann, Some Girls Grow Up en Crying wordt alleen de eerste een hitje.

1980 Aan het eind van het jaar verschijnt de single Mama He's A Soldier Now. Hierop maakt het countrygeluid plaats voor een softe middle-of-the-road benadering. Het plaatje haalt de top tien.

1981 Met het album Something Special en de single Mama Mia wordt met redelijk succes in hetzelfde genre voortgeborduurd.

1982 In april haalt de single My Flyer And Me de tipparade.

1984 Met de medley The Country Disco Train keren Saskia & Serge terug naar de countrymuziek. Het wordt een hitje. Het verzamelalbum Greatest Hits wordt uitgebracht en na de zomer verschijnt de single I Know, die in de tipparade belandt.

1985 De single Let Me Fly verschijnt gevolgd door het album The Ring Of Love.

1986 Het album The Best From The West verschijnt. De single Yippy Ah Yeah verovert een plekje in de tipparade.

1992  Na een radiostilte van zes jaar maken Saskia & Serge een succesvolle comeback met Als Je Zachtjes Zegt 'Ik Hou Van Jou' en Alles Wat Ik Doe (Dat Doe Ik Voor Jou).

1993 Multidisk brengt de cd-versie van Het album The Best From The West uit.

1994 Voor Het Eerst, Voor Het Laatste verschijnt op single.

1998 Er verschijnen twee albums: Sterker Dan Ooit en Baby I'll Give You Everything.Sterker dan ooit is gevuld met Nederlandstalige bewerkingen van bekende country-hits. De bewerkingen zijn onder meer verzorgd door Leo Driessen, Cees Stolk en Astrid Nijgh.Tevens bevat de CD een medley van Carpenters-successen.

2000 Het album In De Wolken verschijnt voorafgegaan door de gelijknamige single. Bovendien vieren Saskia & Serge hun dertigjarig artiesten jubileum.

2001 De volgende single van het album In De Wolken heet Vlinders.

2004 Tijdens de lintjesregen op 29 april worden Saskia en Serge benoemd tot ridders in de Orde van Oranje Nassau.

Duo met Indische achtergrond dat in de jaren zeventig grote hits scoort. Daarna start Reemer een matig succesvolle solo-carrière en probeert Holten het sleetse trucje vast te houden met nieuwe zangpartners.

1962 Sandra Reemer, geboren in Bandoeng te Indonesië, wordt gelanceerd als kindsterretje en brengt haar debuutsingle Al Di La uit, Indisch voor 'net als wij'.

1963 De dertienjarige Reemer blijkt een blijvertje. Er verschijnen vier singles en twee EP's.

1966 Producer Hans van Hemert brengt de zestienjarige Sandra Reemer en de acht jaar oudere Dries Holten bij elkaar om een nieuw muzikaal duo te vormen. Reemer geeft haar solo-carrière op en Dries Holten zegt zijn producerswerk en begeleidingsorkest vaarwel.

1968 In maart bereikt de debuutsingle Storybook Children de top 10 maar de opvolger Across The Line komt in juni niet verder dan de tipparade. Reemer doet mee aan het Knokke Songfestival in België.

1969 In november probeert Holten een hit te scoren met het carnavalesque Zij Is Verliefd Op Een Frikandel, dat blijft steken in de tipparade. Eind december wordt Reaching For The Moon van Sandra & Andres matig ontvangen.

1970 Het duo breekt door. In juni haalt Let Us Pray Together de top 5, evenals de opvolger Love Is All Around in november.

1971 Sandra en Andres reizen in het voorjaar naar Chili waar Sandra deelneemt aan het Festival Internacional de la Cancion in Vina Del Mar. Het duo schudt tijdens het bezoek de hand van president Salvador Allende. Van Chili vliegen Sandra en Andres rechtstreeks naar Spanje om in Malaga deel te nemen aan een songfestival. Que Je T'Aime en Mary Madonna scoren in augustus en november eveneens goed. Onder het pseudoniem Andy Wood brengt Andres een single uit.

1972 In maart worden Sandra & Andres afgevaardigd naar het Eurovisie Songfestival in Edinburgh met het liedje Als Het Om De Liefde Gaat (geschreven door Hans van Hemert). Ze behalen de vierde plaats en het nummer wordt een grote hit. In september boekt het duo opnieuw succes met Mama Mia. In november bereikt een gelegenheids-single met een aantal gerenommeerde internationale artiesten de top 5. Het duo zingt in de eerste weken van november in Duitsland tijdens de verkiezingscampagnes rond de West-Duitse Christen-democratische Unie (CDU). Sandra & Andres voelen zich niet verbonden aan de partij, maar zien de optredens voornamelijk als een mogelijkheid door te breken bij het Duitse publiek.

1973 De succesformule blijft aanslaan. In maart scoort het duo een hit met Aime Moi. De in december uitgebrachte single Dzjing Boem Te Ra Ta Ta valt in commercieel opzicht iets tegen.

1974 Het tij lijkt te keren voor Sandra & Andres. True Love en You Believed worden slechts kleine hits.

1975 In maart verschijnt de single On Nous Sommes Très Amoureux dat opnieuw slechts een kleine hit wordt. Het duo besluit een punt te zetten achter hun samenwerking en Reemer brengt in november de single Love Me Honey uit, dat eveneens weinig doet. Holten heeft inmiddels een vervangster gevonden in Rosy Pereira. Pereira had voorheen in een aantal Belgische groepen gezongen en kwam in 1973 naar Nederland, waar ze optrad in het radioprogramma Van Twaalf Tot Twee, in het TV-programma van Henk van Montfoort en met het Vara Dansorkest. De debuutsingle van Rosy & Andres Sausalito bereikt in november de top 10.

1980 Rosy & Andres gaan uit elkaar en Andres brengt met nieuwe partner Debbie een single uit die echter niet het verwachte succes oplevert.

1990 - 2000 Dries Holten leidt een zwervend bestaan met zijn auto als huis. Hij speelt nog regelmatig op Indische avonden in het hele land, maar ook daarbuiten. Een duitse industrieel biedt hem vijf miljoen gulden voor een reünie met Sandra, maar dat slaat hij af.

Carnavaleske formatie, ontstaan na het uiteenvallen van de glitterrock-groep Catapult, die aan het begin van de jaren tachtig met in plat Leids gezongen liedjes enkele successen behaalt. Met de Stars On 45-persiflage De Nederlandse Sterre Die Strale Overal behaalt de groep zelfs een nummer 1 notering.

1978 Wegens teruglopend succes van de glamrock-groep Catapult gooien Aart Mol, Geertjan Hessing, Erwin van Prehn, Cees Bergman en Elmer Veerhoff het over een totaal andere boeg. Onder het pseudoniem Rubberen Robbie maakt de groep in plat Leids gezongen carnavalsliedjes. De eerste single Zuipen/Uit De Bol Met Alcohol haalt in juni de tipparade. Tevens begeleidt Catapult de drie Haagse zusjes Silvia, Cindy en Anita Crooks van The Internationals bij het Nationale Songfestival. Daarnaast richten de muzikanten Cat Music op, een studio en productiebedrijf waar men artiesten begeleidt en liedjes aanlevert. Zo worden de door hen geschreven liedjes van The Surfers (Windsurfin') en Snoopy (No Time For A Tango) beiden hits.

1978 Rubberen Robbie is betrokken bij de band Satellites waarvan de cd Tuney Tunes verschijnt.

1979 Van Rubberen Robbie verschijnen het gelijknamige eerste album en de single De Ambulance. Catapult houdt op te bestaan. Op 23 december wordt het laatste optreden gedaan. Onder het pseudoniem The Monotones haakt de groep in op de dan heersende new wave-rage.Als songschrijvers zijn de heren weer succesvol met hits voor The Surfers (Windsurfing Time Again) en Snoopy (It's All In The Bible).

1980 Van The Monotones verschijnt de single Mono/Monotone Music, die met een 15e plaats in de top 40 een hit wordt. De singles van Rubberen Robbie zijn op dat moment minder succesvol. Zelfs het krakerslied Twee Mobiele Ogen Die Keken De Kraker Aan, geschreven naar aanleiding van de krakersrellen in Amsterdam tijdens de kroning van koningin Beatrix, weet de weg naar de hitlijsten niet te vinden. André Hazes heeft een hit met het door het productieteam van Cat Music geschreven liedje Het Is Koud Zonder Jou.

1981 Rubberen Robbie reageert alert op de Stars On 45-rage met de Nederlandse persiflage De Nederlandse Sterre Die Strale Overal. Het nummer wordt een enorme hit en behaalt de eerste plaats. Net zoals Catapult's voormalige producer Jaap Eggermont met de echte Stars On 45 doet, melkt Rubberen Robbie het concept uit met Meer Nederlandse Sterre (Holland Olé) en een album, Rubberen Robbie 2, goed voor de elfde positie in de albumlijsten. Ook op andere fronten draait het productieteam van Cat Music op volle toeren. Men schrijft en produceert hits voor Tower (See You Tonight), André Hazes (Een Beetje Verliefd) en Fantastique (Mama Told Me).

1982 Met de carnavalssingle De Nederlandse Sterre Die Viere Carnaval doet Rubberen Robbie een laatste (geslaagde) poging een slaatje te slaan uit de Stars On 45-persiflages. De singles Het Slurvenlied en Ik Ben Met Catootje doen het later dat jaar minder goed. Fantastique behaalt met het door het productieteam geschreven liedje Costa Blanca een hit.

1983 Met 'n Beetje Verziekt, dat niet verder reikt dan de tipparade, is de moppentrommel van Rubberen Robbie voorgoed leeg. Nog wel verschijnen de compilaties Korte Stukies en Grootste Successen, maar daar blijft het, wat Rubberen Robbie betreft, bij.

1984 Onder de naam Master Genius wordt met het rap- en scratchnummer Let's Break een hit gescoord. Later dat jaar wordt dit succes geëvenaard met de single Woodpeckers From Space, die onder het pseudoniem Video Kids uitgebracht wordt. De mannen achter Rubberen Robbie zijn ook verantwoordelijk voor de muziek van Question Mark.

1985 Do The Rap van Video Kids bereikt de tipparade en krijgt de Exportprijs.

1986 Een voor de lol opgenomen hardrockplaat wordt verkocht aan de groep Picture en als Every Story Needs Another Picture onder die naam uitgebracht.

Een van de weinige bluesartiesten van Nederlandse bodem die louter door zijn pianospel een groot publiek aan zich heeft weten te binden. Hoeke is door de jaren heen nooit van zijn handelsmerk afgeweken: een even stuwend als elementair boogie-ritme.

1959  Rob Hoeke (geb. 9-1-1939) raakt al op jonge leeftijd gefascineerd door de boogie woogie. Op zijn zeventiende formeert hij zijn eerste Boogie Woogie Quartet, dat naast hemzelf bestaat uit zijn broer Paul Hoeke op drums, Kees Kuypers op bas en Wim Bitters op gitaar. Met dit gezelschap behaalt Hoeke in 1959, 1960 en 1962 de tweede plaats tijdens het Loosdrecht Jazz Concours in de categorie old style jazz.

1963 Het succes op loosdrecht resulteert in een platencontract met Philips.

1964 Van het kwartet verschijnt de elpee Boogie Hoogie.

1965 Geïnspireerd door de Britse rhythm & blues-bands als die van Manfred Mann en de Rolling Stones formeert Hoeke een tweede band, de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. Hierin dient de boogie nog slechts als basis voor een mix van blues en beat. De Rhythm & Blues Group wint het al snel in populariteit van het Boogie Woogie Quartet, hoewel Hoeke ook in die hoedanigheid platen blijft maken. Hoeke verwerft ook faam over de grenzen. Zo speelt hij als voorprogramma tijdens de eerste tournee van de Rolling Stones door Zweden en leert hij mondharmonica spelen van Brian Jones.

1966 Ook de platen van de groep doen het goed. De singles Margio en When People Talk worden hits.

1967 Het album Save Our Souls ('67), een plaat vol rauwe rhythm & blues, verwerft al snel de status van nederpopklassieker. De single What Is Soul is een bescheiden hit.

1968 Met Drinking On My Bed, gezongen door zijn neef Frans Hoeke, voegt Hoeke wederom een hit aan zijn oeuvre toe. Celsius 232/b is de opvolger van van Save Our Souls. Robby's Saloon is weer een onvervalst boogie woogie-album. Ook worden er platen in Amerika uitgebracht.

1969 Hoeke is inmiddels een nationale bekendheid met eigen televisie- en radioprogramma's voor de AVRO. Ook in Scandinavië is hij bijzonder populair.

1970 Het nummer Down South, dat al jaren op Hoeke's repertoire staat en al eens eerder op single is verschenen, wordt een grote hit.

1971 Met collega-pianist Hein van der Gaag maakt Hoeke het album Four Hands Up. Samen spelen ze op 23 juni in het Belgische Knokke tijdens een BRT-televisieprogramma dat in zeven landen wordt uitgezonden. Aansluitend verzorgt de pianist optredens in Belgie en Duitsland. Everybody Tries, Gettin' Higher, Next world war en That's the boogie zijn de laatste hits van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Groep. In de jaren daarop daalt Hoeke's populariteit, omdat hij weigert zijn muziek aan te passen aan de veranderende tijdgeest.

1973 Pogingen om een 'supergroep' te formeren met Harry 'Cuby' Muskee en Eelco Gelling lijden schipbreuk.

1974 Bij een poging zijn automotor te repareren komt Hoeke's linkerhand in de ventilator terecht. Het kost hem twee vingers. Rob trekt zich terug uit de muziek en start een loopbaan als journalist voor het Haarlems Dagblad.

1975 Ondanks zijn handicap ('ik ben iets minder bij de pinken') gaat Hoeke weer piano spelen en weer platen maken, ondermeer met Alan Price van The Animals. Zijn carrière neemt echter niet meer zo'n vlucht als in de jaren zestig.

1982 De Friese drummer Rini Roukema voegt zich bij de band. Hij speelt mee tot 1986 en voegt zich een jaar later bij de Oscar Benton Blues Band.

1989 Hij neemt de overzichts-cd 25 Years Rhythm And Blues And Boogie Woogie op. Ook in het buitenland is hij dan weer regelmatig op tournee. Overigens uit Hoeke zich in die periode nogal cynisch over zijn loopbaan: 'Er zijn zoveel situaties geweest waarin ik bedonderd ben, ik zou daar avonden over kunnen vertellen.'
Ondertussen speelt hij weer zo'n 120 keer per jaar in binnen-en buitenland.

1993 Hoeke richt samen met de pianisten Rob Agerbeek en Jaap Dekker The Grand Piano Boogie Train op, waarmee hij in de daarop volgende jaren in de theaters optreedt met de programma's Boogie On The Move en Blues & Boogie Movin' On. Tevens verschijnt de single Hit The Red Zone die hij maakt met de rockgroep Normaal. De pianist is hij een graag geziene gast op blues- en jazzfestivals in Indonesië, Amerika, China en Joegoslavië.

1999 In de zomer van 1999 wordt bij Rob Hoeke maagkanker geconstateerd. Op 22 augustus geeft hij een emotioneel afscheidsoptreden in café Langs De Lijn in Bussum. Gastspelers daarbij zijn onder meer Herman Brood, Harry 'Cuby' Muskee, Eelco Gelling, Kaz Lux en Jan Akkerman. Met o.a. zijn zoons Ruben Hoeke (gitaar) en Eric (drums) neemt Hoeke nog een cd op. Op 6 november overlijdt hij in zijn woonplaats Krommenie. Zoon Ruben Hoeke vormt enkele jaren later samen met Boris van der Lek de Ruben Hoeke Bluesband.

Robert Long is van jongs af aan actief in lokale rock 'n roll- en beatbandjes. In 1967 wordt hij zanger in de relipopgroep (Unit) Gloria. Na een kortstondige Engelstalige solocarrière breekt Robert Long verkooprecords met de lp's Vroeger Of Later en Levenslang met gevoelige en cynische Nederlandstalige luisterliedjes over onderwerpen als homofilie, kerk en hypocrisie. Robert Long is ook actief als cabaretier, acteur, schrijver, columnist en televisiepresentator.

1943  Jan Gerrit Bob Arend Leverman wordt op 22 oktober 1943 in Utrecht geboren. Hij groeit op in het dorp Ederveen op de Veluwe.

1957 Als Tom Hark doet de verlegen Bob Leverman zijn eerste schreden in de popmuziek. Na een moeizame middelbare schooltijd en de spreekwoordelijke 12 ambachten en 13 ongelukken wordt Bob begin jaren zestig etaleur bij de HEMA.

1963 Bob Leverman wordt zanger van The Yelping Jackals, bestaande uit Roy Soerioroseno (sologitaar), Tonny Beljaars (ritmegitaar), en de broers Albert Hol (basgitaar) en Gerrit Hol (drums). In 1964 wijzigt de naam in Bob Revvel and the Yelping Jackals. De Jackals brengen het tot de KRO-radio en hebben een eigen fanclub, maar vallen door dienstperikelen in 1966 uiteen.

1966 Bob Revvel wordt zanger van The A-Ones, bestaande uit Jackal Roy Soerioroseno (sologitaar), Haye Bosch (ritmegitaar), Philip van Putten (basgitaar) en Fred Rorive (drums). De groep maakt één single voor Decca, It Takes Time/I Need Love en treedt op in het KRO-teenagerprogramma 'Waauw' van Theo Stokkink. Door financiële problemen valt de band uiteen.

1967 In 1966 is de groep Gloria opgericht door de broers Albert 'Mouse' Hol (gitaar) en Gerrit 'Meep' Hol (drums) en Hoss (Marcel van Hardeveld ) (bas, toetsen, zang). In 1967 komt Bob Revvel bij de groep; hij neemt de naam Robert Long aan. De gebroeders Hol hadden reeds met Bob Revvel gespeeld in the Yelping Jackals. Gloria speelt op het befaamde Flight to Lowlands Paradise festival. In 1968 neemt de groep een eerste single op, So Good To Dance, geproduceerd door George Kooymans. De tweede single, Bitter Sweet, geproduceerd door Bobbie Graham verschijnt bij Red Bullet van Willem van Kooten en bereikt in november 1968 de tipparade.

1969 In maart 1969 komt The Last Seven Days, een zwaar georkestreerd, episch werkstuk over het einde der tijden, in de hitparade. Met een vijfde plaats in de Top 40 is het de grootste hit voor de groep. Willem van Kooten brengt een demo-opname, The Storm, uit op single om een graantje mee te pikken van het succes van de groep. Er volgen nog enkele kleine hits in het relipopgenre, geproduceerd door John Möring. Als de groep het ook in het buitenland wil proberen, wordt om misverstanden te voorkomen de naam gewijzigd in Unit Gloria en later in Robert Long & Unit Gloria.

1973 Robert Long scoort twee kleine solohits met commercieel Engelstalig materiaal: Let Us Try en I Believe In Love. Unit Gloria gaat verder met zangeres Bonnie St. Claire en scoort enkele grote hits met glitterrockachtige stampers als Clap Your Hands And Stamp Your Feet en Waikiki Man. Ongeveer een jaar lang deelt Robert Long het podium met Bonnie. Aangevuld met andere artiesten treedt de groep op onder de naam 'Happy Family'. In december 1973 komt een eind aan de samenwerking met Bonnie en Unit Gloria. Tot 1976, als Bonnie St. Claire een solocarrière start, blijft deze formatie actief. Onder de naam Michael Hirschman brengt Robert Long de single Nothing Would Matter uit voor het label Pink Elephant.

1974 In het voorjaar van 1973 neemt Robert Long een demo op met enkele Nederlandstalige liedjes. Platenmaatschappij Bovema ziet meer in een internationale carrière voor de goedogende zanger, die in november 1973 een Outstanding Performance Award wint op het World Popular Song Festival in Tokio. Robert Long heeft echter absoluut geen zin in 'snelle auto's en cocktailparty's' zodat uiteindelijk in april 1974 de Nederlandstalige lp Vroeger Of Later verschijnt. De door John Möring geproduceerde plaat bevat klassiekers als het cynische Toe Maar Jongens en het gevoelige nostalgische Kalverliefde. Centrale thema's zijn Longs homosexualiteit en afkeer van religie, een groot contrast met zijn relipopcarrière. Het blijkt een kleine stap van Ave Maria uit eind 1970 naar Jezus Redt uit voorjaar 1974. De plaat is een gigantisch succes, staat 118 weken in de lp-hitparade en verkoopt 400.000 exemplaren. In november 1974 start Long een theatertournee met Cobi Schreier onder de originele naam Robert Long en Coby Schreier, dat door de VARA op televisie wordt uitgezonden.

1975 In 1975 ontvangt Robert Long de Zilveren Harp van Conamus.In de periode 1975-1978 doet Robert Long diverse theaterprogramma's, waaronder Scherts, Satire, Songs & Ander Snoepgoed 1 en 2 met Jenny Arean, Jérôme Reehuis en Dimitri Frenkel Frank, En Dat Is Twee met Nelleke Burg, Levenslang met Ansje van Brandenburg en Wat Ieder Meisje Weten Moet met Dimitri Frenkel Frank. In februari 1977 verschijnt eindelijk de opvolger van Vroeger Of Later: Levenslang. De plaat krijgt een Edison. Ook van Levenslang brengt de VARA een televisiespecial. In 1977 speelt Robert de hoofdrol in een NOS-speelfilm, Een Heel Dun Laagje Goud, met Liesbeth List en Dimitri Frenkel Frank.

1978 Tussen oktober 1978 en juni 1979 speelt Robert Long samen met o.a. Lex Goudsmit, Nelleke Burg, Sylvia de Leur en Leen Jongewaard in de musical Swingpop van Seth Gaaikema. De ontmoeting met Leen Jongewaard leidt tot drie gezamenlijke, controversiële programma's, Duidelijk zo!? (op tv uitgezonden door de VOO), Tot Hiertoe Heeft De Heere Ons Geholpen (op tv uitgezonden door de VPRO) en En Het Bleef Nog Lang Onrustig In De Stad. Het liedje Vrij En Blij over de EO leidt tot een aanklacht van een dominee, maar volgens de rechter is Vrij En Blij niet godslasterlijk. Er zijn pogingen tot verbod van de shows door christelijke partijen in Sliedrecht en Franeker.

1979 De Duitstalige lp Über Kürz Oder Lang brengt Robert Long successen aldaar. Zijn nieuwe lp Homo Sapiens behaalt de eerste plaats in de lp-hitparade. In 1980 krijgt Long opnieuw een Edison. Er verschijnen nog enkele Duitstalige lp's. Robert Long vestigt zich in Italië.

1984  Robert Long heeft in april 1984 meer dan tien jaar na zijn laatste Engelstalige hits opnieuw een Top-40 Hit met het ondeugende Iedereen Doet 't. Met het larmoyante Heeft Een Kind Nog Toekomst scoort hij opnieuw in november.

1987 De notoir slechte leerling Bob Leverman presenteert zeven seizoenen lang als een echte schoolmeester de taalquiz Tien Voor Taal.

1988 Schrijft de teksten voor de musical Tsjechov.

1993  Robert Long start de cd-serie Uit Liefde En Respect, met liedjes die hij zich van de radio herinnert. In deze serie produceert hij onder andere een cd van Gerard Cox met liedjes van Jules de Corte.

1996 - 1997  Voor het eerst in tien jaar treedt Robert Long weer op. In het programma Nu met oude en nieuwe liedjes wordt hij begeleid door een vijfmansformatie onder leiding van Peter van der Zwaag. Voorjaar 1997 brengt Robert Long een theaterprogramma met -vertaalde- nummers van George Gershwin.

1999 Robert Long doet enig stof op waaien met het promotiemateriaal voor het theaterprogramma Het Lang Genoeg Jong Concert ('een bloemlezing uit vijfentwintig jaar repertoire'). De promotiefoto laat een geklede Robert Long zien met achter hem een jonge en een oude man. Deze twee zijn beiden naakt, bij één van hen is het geslachtsdeel goed te zien. Meerdere theaters bewerken op eigen houtje de foto op hun publiciteitsmateriaal om het lid onzichtbaar te maken. Doordat twee leden van Longs begeleidingsgroep betrokken raken bij een ongeluk wordt de geplande theatertournee verschoven van maart naar mei. Na een jaar een column te hebben verzorgd voor de Gay Krant, stopt Robert Long daar in augustus mee. Long volgt Willem Duys op als presentator van het radioprogramma Muziek Mozaïek, dat nu Mezzo gaat heten. Op 15 oktober start de nieuwe theatertournee.

2000 De liedjes uit het Lang Genoeg Jong Concert zijn terug te vinden op de dubbel-cd Vanavond Tussen 8 En 11 Live. Vanaf 3 oktober is Long ambassadeur van de Stichtings Varkens in Nood. Nog diezelfde maand haalt hij de woede van de Nederlandse Vakbond Varkenshouders op zijn hals als hij varkens de joden van de vleesindustrie noemt. De Land- en Tuinbouworganisatie LTO-Nederland verliest het kort geding dat ze tegen de zanger aanspannen. Long zingt mee in Cole Porter's Songbook, een programma met musicalliedjes geschreven door Cole Porter. Onder de andere artiesten die hier aan meedoen zitten ook Joke Bruijs, Pia Douwes en Cor Bakker. Robert Long ontvangt de Gouden Palm voor zijn verdiensten voor de Nederlandse lichte muziek.

2001 Robert Long vertaalt het klassieke muzikale sprookje Peter En De Wolf. In eerste instantie is het ook de bedoeling dat hij de verteller is tijdens de premiere van deze nieuwe productie (met extra muziek van Nard Reijnders) op 23 februari in Carré. Long haakt af ('de chip was op', verklaart zijn woordvoerder in de Volkskrant) waarna DJ Bas Westerweel zijn taak overneemt en Babette van Veen een nieuwe vertaling maakt. Na drie voorstellingen reist Peter En De Wolf naar Duitsland waar Herman van Veen de rol van verteller overneemt.

2002 Brand! is de titel van een nieuwe cd en een theatertournee die op 25 september start in het Vlaamse Sint Niklaas. Robert Long wordt begeleid door het combo Erik Vlasblom. Het programma heeft de sfeer van zijn vroege werk zoals te horen op zijn debuutalbum Vroeger Of Later (1974).

2003 Robert Long moet noodgedwongen zijn theaterprogramma vroegtijdig afzeggen als artrose in zijn nekwervels wordt geconstateerd.

2004 Na een riskante operatie is Robert Long weer genezen en kan hij zijn optredens hervatten. De zanger sluit het jaar af met een serie kerstconcerten.

2005  In de zomer start de zanger de repetities van het theaterprogramma 'n Duivels Genoegen. Long noemt deze voorstelling de tegenpool van het vorige programma Brand! Hij neemt de begrippen goed en kwaad op de korrel en belicht zowel het duivelse in de mens als het menselijke in de duivel. Hij wordt begeleid door een combo onder leiding van arrangeur en toetsenist Peter van der Zwaag met verder Benny Ludemann (gitaar, fluit), Hilvert Roorda (toetsinstrumenten) en Henk van der Schalk (percussie). Robert Long bereidt ook een Duitstalig programma voor. Begin september moet de zanger enkele weken rust houden als hij getroffen wordt door een hartinfarct. In december verschijnen drie dvd's: Brand!, Ach Liefde en Kerstconcert. Brand! is bevat een registratie van zijn gelijknamige theatershow en Ach Liefde laat het ontstaan van Brand! zien met onder meer de repetities, de voorbereidingen in Italië en de sessies in de studio. Kerstconcert is een registratie van de elf kerstconcerten die de zanger eind 2004 gaf samen met het zestig man tellende mandolineorkest Estrellita onder leiding van Benny Ludemann, een groot koor, het Venloos Vocaal Ensemble onder leiding van Theo Timp en Longs eigen combo. In het stripboek Robert Long Getekend heeft tekenaar Charles van den Broek 23 van de mooiste liedjes van Robert Long verwerkt tot stripverhalen. Het boek wordt uitgegeven door uitgeverij Babylon Boeken. Op 6 december treedt Robert Long in het huwelijk met zijn vriend en manager Kristof Rutsaert. De huwelijksceremonie wordt voltrokken door Gerard Cox.

2006 Het herstel na de hartinfarct in september duurt langer dan verwacht, een reden om de geplande theatershow definitief af te gelasten. Eind april presenteert Robert Long zijn veertien liedjes tellende album 'n Duivels Genoegen. Het theaterscript van dit programma komt ook uit in boekvorm. De presentatie in De Dobber te Kortenhoef, het multifunctionele centrum waar de zanger in september 2005 het uiteindelijk afgelaste programma voorbereidde, is tevens het afscheid van de theaterloopbaan van de in Italië woonachtige Robert Long. Op woensdagavond 13 december overlijdt Robert Long na een kort ziekbed in een ziekenhuis in België op 63jarige leeftijd aan kanker.
 
2007 A La Longue is de titel van een speciaal programma op 22 oktober in het nieuwe Luxor Theater Rotterdam waarbij naaste vrienden een concert geven ter nagedachtenis van Robert Long. Deelnemende artiesten zijn o.a. Willeke Alberti, Gerard Cox en Simone Kleinsma. De opbrengst van de avond gaat naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam.

Amsterdamse popzanger die in de jaren zestig doorbreekt als tieneridool en zich vervolgens ontwikkelt tot succesvol acteur en theaterartiest.

1942  Rob de Nijs wordt geboren op Tweede Kerstdag in de Linnaeusstraat in Amsterdam-Oost. Zijn vader heeft een autorijschool maar is door de benzineschaarste in de oorlog gedwongen elders emplooi te vinden.

1955 Na de oorlog gaat de jonge Rob naar de openluchtschool, leert accordeon spelen en verliest zijn hart aan acteren. Hij begint aan de HBS omdat hij nog te jong is voor de toneelschool. De cabaretschool van Bob Bouber (de ZZ van de Maskers) blijkt echter een uitkomst voor zijn podiumaspiraties.

1962 's Avonds zingt Rob in de rock & rollband The Apron Strings die voornamelijk Cliff Richard-achtig repertoire speelt en later uitgroeit tot ZZ & De Maskers. Zijn broer Bert speelt in de band The Lords, die zich heeft ingeschreven voor de talentenjacht Tuk Op Talent, georganiseerd door een damesblad en platenmaatschappij Phonogram. Omdat The Lords een zanger nodig hebben is het Rob die op de finale-avond 23 juni in het Amsterdamse concertgebouw The Lords begeleidt. Presentatrice Mies Bouwman mag de jongens aan het eind van de avond de eerste prijs overhandigen: een platencontract voor drie singles. De eerste opname is de single De Liefste Die Ik Ken, dat echter niet veel doet.

1963  De derde single Ritme Van De Regen wordt in het voorjaar een grote hit. Binnen korte tijd groeit De Nijs uit tot het Nederlandse equivalent van Cliff Richard. Hij werkt mee aan de shows van Rudi Carrell vanuit het Circustheater in Scheveningen. Ook wordt hij opgenomen in de ploeg voor het Knokke Festival en brengt daar met o.a. Ciska Peters en Gert Timmerman het tienerrepertoire dat hij ook op de plaat zingt. Door zijn successen wordt Rob aangesteld als vaste medewerker van het VARA-radioprogramma rond The Ramblers o.l.v. Theo Uden Masman.

1964 Rond deze tijd is Rob te zien in het populaire programma TV-Magazine met andere vedetten als Ria Valk en Trea Dobbs. Met laatsgenoemde neemt hij ook een album op, waarmee hij zijn kansen op de Duitse markt vergroot. In de winter staat Rob met 'concurrent' Johnny Lion als publiekstrekker in het circus van Tony Boltini.

1968 - 1970 Rob trouwt met Elly Hesseling en opent een eigen club in Bergen op Zoom. Zijn inzending Zaterdagavond wordt tijdens de Nederlandse voorronden voor het Eurovisie Songfestival verslagen door Lenny Kuhr die met De Troubadour ook in Madrid de meeste punten haalt. Daarna speelt Rob in de musical Saijuns Fiksjun van Harry Geelen de rol van Willie de Wieper, een tieneridool die door een tijdmachine allerlei fantastische avonturen beleeft. Hij is ook te zien in de succesvolle kindertelevisieserie Oebele met Wieteke van Dort, Willem Nijholt, Ab Hofstee en Marjan Berk. De muziek is van Joop Stokkermans.

1971 In de zeer populaire kinderserie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen, Meneer speelt De Nijs de hoofdrol van Bertrand Bierenbroodspot. Tussendoor speelt hij in de musical Salvation van Lennaert Nijgh. Het muziekspektakel wordt een flop maar de samenwerking met Nijgh blijft. Drie seizoenen werkt Rob in het Tingel Tangel Theater van Sieto en Marijke Hoving.

1973 Het lied Jan Klaassen De Trompetter is de eerste single waarmee Rob de Nijs zijn comeback maakt in platenland. Het zijn produkties van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh die De Nijs naam bezorgen als albumartiest. De single Dag Zuster Ursula levert De Nijs in september zelfs een Top 3-hit op en zijn nummers uit deze periode groeien uit tot klassiekers van de Nederlandse popmuziek.

1977 Nadat Boudewijn de Groot zijn samenwerking met De Nijs beëindigt, weet de zanger zijn succes te continueren met het album Tussen Zomer En Winter.

1980 Het album Met Je Ogen Dicht betekent Rob's definitieve doorbraak. De plaat verkoopt 230.000 exemplaren en is de best verkochte elpee van het jaar. De single Alleen Is Maar Alleen is een compositie van David Gates en als Lost Without Your Love in 1977 op het gelijknamige album van diens band Bread gezet. De vertaling is van Benny Neyman. De zanger ontmoet Belinda Meuldijk die belangrijke tekstuele bijdragen gaat leveren aan zijn repertoire. Ze schrijft nieuw werk en vertaalt buitenlandse nummers die de kern vormen van de negen albums die in dit decennia verschijnen en allen de album-Top 10 halen.

1982 Ook is De Nijs in de jaren tachtig ieder jaar goed voor een succesvolle theatertournee. Een weerslag daarvan is te horen op het live-album Springlevend.

1984 Belinda Meuldijk en Rob de Nijs treden in het huwelijk.

1985 Rob de Nijs scoort de grootste hit uit zijn carrière tot dan toe met Alles Wat Ademt.

1986 Op het tussendoortje Rock & Romance laat Rob de Nijs horen het rock & rollen (op zijn Cliff Richards welteverstaan) nog niet vergeten te zijn.

1990 Eind jaren tachtig vertoont de succesformule enige sleetplekken. Met het album Stranger In Your Land probeert De Nijs het eens in het Engels, maar oogst daarmee weinig succes.

1994  Het album Iets Van Een Wonder is de eerste aanzet om zijn geluid om te buigen van een gestileerde studioproduktie naar een meer rockachtige benadering. Voor de begeleiding tekenen gitarist Ferry Lever (ex-After Tea, Tee Set en Kadanz), bassist Kees den Hoed, toetsenist Frank Jansen en drummer Han Wouters. Na hem jarenlang live te hebben begeleid mogen zij nu ook de plaat inspelen en met succes. Met de single Iets Van Een Wonder (een bewerking van Elton John's Sacrifice) keert De Nijs na vijf jaar weer terug in de hitlijsten.

1996  Het album De Band, De Zanger En Het Meisje verschijnt, waarvan de single Banger Hart de eerste nummer-1 hit betekent in Rob's inmiddels 35-jarige carrière. De single is geen bewerking van een bekend stuk maar door Spargo-zanger Ellert Driessen voor hem op maat geschreven. Het album haalt platina.

1997  In het voorjaar tekent de zanger een contract met de Hilversumse producent Endemol voor onder meer een serie televisieproducties. Eind '97 verschijnt het album Over Leven, geproduceerd door de zanger zelf. Voor de composities tekenen ditmaal Ellert Driessen, Maarten Peters en Frank Janssen, de teksten zijn zoals altijd van Belinda Meuldijk. De cd is ook verkrijgbaar in een gelimiteerde oplage met als extraatje de cd Dansen, waarop De Nijs speciale danceversies van zijn grootste hits brengt. Over Leven is ook de titel van een bundel liedteksten uit de periode 1981-1997 van de hand van Belinda Meuldijk. Verder verschijnt de 4cd-box 35 Jaar Nederlandstalige Singles met daarop alle singles plus enkele demo's.

1999 Op 27 september komt het nieuwe album Tijdloos uit. De plaat is in juni met orkest opgenomen in de studios van Joop van den Ende te Aalsmeer in aanwezigheid van fans van de zanger. Tijdloos bereikt de Album Top 100. Samen met Pur Sang tourt De Nijs langs de theaters met het programma Liever Lijf.

2000 Rob de Nijs wordt benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Dit vanwege zijn verdiensten voor de muziekindustrie en het Nederlandse poplied in het bijzonder. De bijdrage van De Nijs op de cd Louis Neefs 20 jaar Later is het liedje Annelies Uit Sas Van Gent. Het nummer verschijnt ook op single. Op 21 september doet De Nijs een try-out voor zijn nieuwe tour Engelen Uitgezonderd.

De compilatie-cd Verzameld behaalt in Vlaanderen de platina status.

2001 In maart krijgt De Nijs tijdens het Radio 2 Gala Van Het Nederlandse Lied de Radio 2 Zendtijd Prijs 2001 uitgereikt. Op 31 oktober komt het album Engelen Uitgezonderd uit. Het centrale thema van de plaat is het kind. Elk van de zestien liedjes gaat vergezeld van een olieverfschilderij gemaakt door tekstschrijfster Belinda Meuldijk. Abeer, de eerste single van de cd, is themasong van de door Unicef geïnitieerde programmareeks Kinderen van Sudan. De theatertour van Engelen Uitgezonderd start 1 november in Etten-Leur.

2002 Met Engelen Uitgezonderd staat Rob de Nijs in februari in theater Carré. De zanger krijgt voor zijn gehele oeuvre een Edison en tekstschrijfster Belinda Meuldijk neemt op 27 februari tijdens het Nederlands Muziekfeest in de Heineken Music Hall te Amsterdam een Gouden Harp in ontvangst. Alle teksten die ze voor Rob de Nijs heeft geschreven staan gebundeld in het boek Tussen Jou En Mij. Rob de Nijs zingt twee duetten mee op The Me Nobody Knows - A Tribute To New York, het tweede album van Prinses Christina. In oktober viert de zanger op twee avonden in een uitverkocht Carré zijn jubileum met het programma 40 Jaar Hits. Onder dezelfde titel verschijnt tegelijkertijd een driedubbel-cd plus dvd. Het boek Foto Van Vroeger laat een overzicht zien van de foto's die Govert de Roos de afgelopen twintig jaar van de zanger heeft gemaakt.

2003 Van 28 januari tot en met 2 februari maakt Rob de Nijs deel uit van het livespektakel Vrienden Van Amstel Live! in Ahoy'. In de zomer verzorgt de zanger meerdere optreden in Het Witte Paard in het Belgische Blankenberge. Hij zingt er een aantal van zijn grootste hits, begeleid door een speciaal samengesteld orkest onder leiding van André Leune. De Nijs speelt de rol van Bosbas in de speelfilm Pipo en de P-p-parelridder die aan het eind van het jaar in de bioscoop draait.

2004  Rob de Nijs maakt samen met Harry Sacksioni voor Jantje Beton het liedje Kind Van De Rekening dat begin maart te horen is in een spotje op radio en televisie. In de radioversie wordt het lied gezongen door Sacksioni's zoontje Lenno. De tekst is geschreven door Gideon van Aartsen. De Nijs neemt in april een platina plaat in ontvangst op het podium van het Antwerpse Sportpaleis tijdens de eerste editie van Belgenpop. De zanger krijgt de plaat in ontvangst voor de verkoop van meer dan 80.000 exemplaren van het album Het Beste Van Rob De Nijs, een cd die in 2003 verscheen in samenwerking met het Belgische dagblad Het Laatste Nieuws. Het album Vanaf Vandaag bevat een gastbijdrage van bandoneónspeler Carel Kraayenhof in het titelnummer. De productie is in handen van Frank Jansen en Maarten Peters, Ellert Driesen, Rob Bolland en Hans Vermeulen leveren composities. De bewerking van Inch Allah (een hit voor Adamo in 1967) heeft een nieuwe tekst van Belinda Meuldijk. De plaat bevat ook bewerkingen van nummers
van Elton John, Leonard Cohen en Don Henley.

2005 Licht is het allereerste kerstalbum in de carrière van Rob de Nijs. De cd bevat acht Nederlandstalige bewerkingen van kerstklassiekers als Winterwonderland en White Christmas aangevuld met vier nieuwe kerstcomposities. Rob de Nijs en Belinda Meuldijk kondigen aan het eind van het jaar hun scheiding aan. De laatste twaalf jaar woonden zij al niet meer samen. Via de media wordt ook bekend dat Henriëtte Koetschruiter de nieuwe vriendin van de zanger is. Zij is al zeven jaar diens persoonlijke assistente en in loondienst bij zijn onderneming. De Nijs vraagt haar een paar jaar later ten huwelijk.

2006 Rob de Nijs is een van de artiesten tijdens Vrienden Van Amstel Live in Ahoy'. Vanaf 29 mei gaat de zanger weer op tournee met naast optredens in Nederland ook enkele concerten in België, onder meer tijdens Mama's Gala Of The Year in Sportpaleis Antwerpen. De Nijs is in november aanwezig bij de première van de musicalversie van de oude televisieserie Oebele op 5 november in de schouwburg van Tilburg. Tijdens de Fryske Music Night in november zingt hij een speciale Friese versie van het nummer Foto Van Vroeger (Foto Fan Eartids). Het dubbelalbum Thuis Voor Kerstmis is een heruitgave van de kerstplaat Licht uit 2005, aangevuld met een registratie van het kerstconcert op 22 december 2005 in theater Spant! te Bussum. Op 20 december maakt Rob de Nijs in de O.L Vrouw kerk in het Belgische Mechelen opnamen voor een kerst-dvd.

2007  Eind februari zendt de KRO het door Fons de Poel geregisseerde programma Profiel uit met daarin een portret van Rob de Nijs. Begeleid door het Metropole Orkest zingt Rob de Nijs Frank Sinatra's For Once In Your Life als titelsong in de Nederlandse speelfilm Dennis P. van regisseur Pieter Kuijpers met Nadja Hüpscher in de rol van Tiffany en Edo Brunner in de titelrol. De film gaat vanaf 15 maart in première. Het album Chansons bevat Nederlandse vertalingen van bekende Franse chansons. Op de cd staat onder meer het duet Een Melodie (This Melody) met Julien Clerc dat ook op single wordt uitgebracht. Tijdens zijn concert op 18 oktober in het Nieuwe Luxor te Rotterdam presenteert De Nijs zijn geautoriseerde biografie. De auteur is Robert Haagsma en het boek wordt uitgegeven bij Spectrum.

Raymond van het Groenewoud (Schaarbeek, 14 februari 1950) is een Belgisch zanger. Hij is de zoon van Amsterdamse ouders.

Zelf noemt hij zichzelf ook tekstdichter, filosoof en clown. Zijn teksten zijn soms vrolijk, dan weer droevig, joviaal of filosofisch. Hij is zowel in België als in Nederland bekend van grote hits als Meisjes en Liefde voor muziek.

De vader van Raymond van het Groenewoud vluchtte in 1947 naar Brussel om aan de dienstplicht en de politionele acties in Nederlands-Indië, het huidige Indonesië, te ontsnappen. Aanvankelijk woonde het gezin in de Hoogstraat, later verhuisde het naar Schaarbeek.

Raymond debuteerde in het begin van de jaren '70 als gitarist bij Johan Verminnen. In 1972 vormde hij de groep "Louisette" met Erik Van Neygen en Johnny Dierick. Later volgde een aantal soloalbums en albums met zijn begeleidingsgroep "De Centimeters".

In 1977 kwam zijn album Nooit meer drinken uit, met onder andere zijn eerste hit Meisjes. In 1978 en 1979 stond hij op het podium van Torhout-Werchter.

In 1980 ging Raymond van het Groenewoud in Brugge wonen en brak hij ook in Nederland door met een optreden op het Pinkpopfestival en de hit Je veux l'amour.

In 1990 nam hij de meeste van zijn nummers opnieuw op om ze op een verzamel-cd uit te brengen. Als uitsmijter werd het gospelachtige Liefde voor muziek opgenomen. Dit nummer werd een nummer 1-hit in België en Nederland.

Raymond van het Groenewoud was de afgelopen tien jaar de vaste afsluiter op de Gentse Feesten.

In 2005 werd hij genomineerd voor de titel De Grootste Belg. Hij belandde op nummer 44 buiten de officiële nominatielijst.

Medio 2007 raakte bekend dat Vlaams Parlement de gouden erepenning voor het genre kleinkunst aan Van het Groenewoud toekent.