Archief

Carnavaleske formatie, ontstaan na het uiteenvallen van de glitterrock-groep Catapult, die aan het begin van de jaren tachtig met in plat Leids gezongen liedjes enkele successen behaalt. Met de Stars On 45-persiflage De Nederlandse Sterre Die Strale Overal behaalt de groep zelfs een nummer 1 notering.

1978 Wegens teruglopend succes van de glamrock-groep Catapult gooien Aart Mol, Geertjan Hessing, Erwin van Prehn, Cees Bergman en Elmer Veerhoff het over een totaal andere boeg. Onder het pseudoniem Rubberen Robbie maakt de groep in plat Leids gezongen carnavalsliedjes. De eerste single Zuipen/Uit De Bol Met Alcohol haalt in juni de tipparade. Tevens begeleidt Catapult de drie Haagse zusjes Silvia, Cindy en Anita Crooks van The Internationals bij het Nationale Songfestival. Daarnaast richten de muzikanten Cat Music op, een studio en productiebedrijf waar men artiesten begeleidt en liedjes aanlevert. Zo worden de door hen geschreven liedjes van The Surfers (Windsurfin') en Snoopy (No Time For A Tango) beiden hits.

1978 Rubberen Robbie is betrokken bij de band Satellites waarvan de cd Tuney Tunes verschijnt.

1979 Van Rubberen Robbie verschijnen het gelijknamige eerste album en de single De Ambulance. Catapult houdt op te bestaan. Op 23 december wordt het laatste optreden gedaan. Onder het pseudoniem The Monotones haakt de groep in op de dan heersende new wave-rage.Als songschrijvers zijn de heren weer succesvol met hits voor The Surfers (Windsurfing Time Again) en Snoopy (It's All In The Bible).

1980 Van The Monotones verschijnt de single Mono/Monotone Music, die met een 15e plaats in de top 40 een hit wordt. De singles van Rubberen Robbie zijn op dat moment minder succesvol. Zelfs het krakerslied Twee Mobiele Ogen Die Keken De Kraker Aan, geschreven naar aanleiding van de krakersrellen in Amsterdam tijdens de kroning van koningin Beatrix, weet de weg naar de hitlijsten niet te vinden. André Hazes heeft een hit met het door het productieteam van Cat Music geschreven liedje Het Is Koud Zonder Jou.

1981 Rubberen Robbie reageert alert op de Stars On 45-rage met de Nederlandse persiflage De Nederlandse Sterre Die Strale Overal. Het nummer wordt een enorme hit en behaalt de eerste plaats. Net zoals Catapult's voormalige producer Jaap Eggermont met de echte Stars On 45 doet, melkt Rubberen Robbie het concept uit met Meer Nederlandse Sterre (Holland Olé) en een album, Rubberen Robbie 2, goed voor de elfde positie in de albumlijsten. Ook op andere fronten draait het productieteam van Cat Music op volle toeren. Men schrijft en produceert hits voor Tower (See You Tonight), André Hazes (Een Beetje Verliefd) en Fantastique (Mama Told Me).

1982 Met de carnavalssingle De Nederlandse Sterre Die Viere Carnaval doet Rubberen Robbie een laatste (geslaagde) poging een slaatje te slaan uit de Stars On 45-persiflages. De singles Het Slurvenlied en Ik Ben Met Catootje doen het later dat jaar minder goed. Fantastique behaalt met het door het productieteam geschreven liedje Costa Blanca een hit.

1983 Met 'n Beetje Verziekt, dat niet verder reikt dan de tipparade, is de moppentrommel van Rubberen Robbie voorgoed leeg. Nog wel verschijnen de compilaties Korte Stukies en Grootste Successen, maar daar blijft het, wat Rubberen Robbie betreft, bij.

1984 Onder de naam Master Genius wordt met het rap- en scratchnummer Let's Break een hit gescoord. Later dat jaar wordt dit succes geëvenaard met de single Woodpeckers From Space, die onder het pseudoniem Video Kids uitgebracht wordt. De mannen achter Rubberen Robbie zijn ook verantwoordelijk voor de muziek van Question Mark.

1985 Do The Rap van Video Kids bereikt de tipparade en krijgt de Exportprijs.

1986 Een voor de lol opgenomen hardrockplaat wordt verkocht aan de groep Picture en als Every Story Needs Another Picture onder die naam uitgebracht.

Een van de weinige bluesartiesten van Nederlandse bodem die louter door zijn pianospel een groot publiek aan zich heeft weten te binden. Hoeke is door de jaren heen nooit van zijn handelsmerk afgeweken: een even stuwend als elementair boogie-ritme.

1959  Rob Hoeke (geb. 9-1-1939) raakt al op jonge leeftijd gefascineerd door de boogie woogie. Op zijn zeventiende formeert hij zijn eerste Boogie Woogie Quartet, dat naast hemzelf bestaat uit zijn broer Paul Hoeke op drums, Kees Kuypers op bas en Wim Bitters op gitaar. Met dit gezelschap behaalt Hoeke in 1959, 1960 en 1962 de tweede plaats tijdens het Loosdrecht Jazz Concours in de categorie old style jazz.

1963 Het succes op loosdrecht resulteert in een platencontract met Philips.

1964 Van het kwartet verschijnt de elpee Boogie Hoogie.

1965 Geïnspireerd door de Britse rhythm & blues-bands als die van Manfred Mann en de Rolling Stones formeert Hoeke een tweede band, de Rob Hoeke Rhythm & Blues Group. Hierin dient de boogie nog slechts als basis voor een mix van blues en beat. De Rhythm & Blues Group wint het al snel in populariteit van het Boogie Woogie Quartet, hoewel Hoeke ook in die hoedanigheid platen blijft maken. Hoeke verwerft ook faam over de grenzen. Zo speelt hij als voorprogramma tijdens de eerste tournee van de Rolling Stones door Zweden en leert hij mondharmonica spelen van Brian Jones.

1966 Ook de platen van de groep doen het goed. De singles Margio en When People Talk worden hits.

1967 Het album Save Our Souls ('67), een plaat vol rauwe rhythm & blues, verwerft al snel de status van nederpopklassieker. De single What Is Soul is een bescheiden hit.

1968 Met Drinking On My Bed, gezongen door zijn neef Frans Hoeke, voegt Hoeke wederom een hit aan zijn oeuvre toe. Celsius 232/b is de opvolger van van Save Our Souls. Robby's Saloon is weer een onvervalst boogie woogie-album. Ook worden er platen in Amerika uitgebracht.

1969 Hoeke is inmiddels een nationale bekendheid met eigen televisie- en radioprogramma's voor de AVRO. Ook in Scandinavië is hij bijzonder populair.

1970 Het nummer Down South, dat al jaren op Hoeke's repertoire staat en al eens eerder op single is verschenen, wordt een grote hit.

1971 Met collega-pianist Hein van der Gaag maakt Hoeke het album Four Hands Up. Samen spelen ze op 23 juni in het Belgische Knokke tijdens een BRT-televisieprogramma dat in zeven landen wordt uitgezonden. Aansluitend verzorgt de pianist optredens in Belgie en Duitsland. Everybody Tries, Gettin' Higher, Next world war en That's the boogie zijn de laatste hits van de Rob Hoeke Rhythm & Blues Groep. In de jaren daarop daalt Hoeke's populariteit, omdat hij weigert zijn muziek aan te passen aan de veranderende tijdgeest.

1973 Pogingen om een 'supergroep' te formeren met Harry 'Cuby' Muskee en Eelco Gelling lijden schipbreuk.

1974 Bij een poging zijn automotor te repareren komt Hoeke's linkerhand in de ventilator terecht. Het kost hem twee vingers. Rob trekt zich terug uit de muziek en start een loopbaan als journalist voor het Haarlems Dagblad.

1975 Ondanks zijn handicap ('ik ben iets minder bij de pinken') gaat Hoeke weer piano spelen en weer platen maken, ondermeer met Alan Price van The Animals. Zijn carrière neemt echter niet meer zo'n vlucht als in de jaren zestig.

1982 De Friese drummer Rini Roukema voegt zich bij de band. Hij speelt mee tot 1986 en voegt zich een jaar later bij de Oscar Benton Blues Band.

1989 Hij neemt de overzichts-cd 25 Years Rhythm And Blues And Boogie Woogie op. Ook in het buitenland is hij dan weer regelmatig op tournee. Overigens uit Hoeke zich in die periode nogal cynisch over zijn loopbaan: 'Er zijn zoveel situaties geweest waarin ik bedonderd ben, ik zou daar avonden over kunnen vertellen.'
Ondertussen speelt hij weer zo'n 120 keer per jaar in binnen-en buitenland.

1993 Hoeke richt samen met de pianisten Rob Agerbeek en Jaap Dekker The Grand Piano Boogie Train op, waarmee hij in de daarop volgende jaren in de theaters optreedt met de programma's Boogie On The Move en Blues & Boogie Movin' On. Tevens verschijnt de single Hit The Red Zone die hij maakt met de rockgroep Normaal. De pianist is hij een graag geziene gast op blues- en jazzfestivals in Indonesië, Amerika, China en Joegoslavië.

1999 In de zomer van 1999 wordt bij Rob Hoeke maagkanker geconstateerd. Op 22 augustus geeft hij een emotioneel afscheidsoptreden in café Langs De Lijn in Bussum. Gastspelers daarbij zijn onder meer Herman Brood, Harry 'Cuby' Muskee, Eelco Gelling, Kaz Lux en Jan Akkerman. Met o.a. zijn zoons Ruben Hoeke (gitaar) en Eric (drums) neemt Hoeke nog een cd op. Op 6 november overlijdt hij in zijn woonplaats Krommenie. Zoon Ruben Hoeke vormt enkele jaren later samen met Boris van der Lek de Ruben Hoeke Bluesband.

Robert Long is van jongs af aan actief in lokale rock 'n roll- en beatbandjes. In 1967 wordt hij zanger in de relipopgroep (Unit) Gloria. Na een kortstondige Engelstalige solocarrière breekt Robert Long verkooprecords met de lp's Vroeger Of Later en Levenslang met gevoelige en cynische Nederlandstalige luisterliedjes over onderwerpen als homofilie, kerk en hypocrisie. Robert Long is ook actief als cabaretier, acteur, schrijver, columnist en televisiepresentator.

1943  Jan Gerrit Bob Arend Leverman wordt op 22 oktober 1943 in Utrecht geboren. Hij groeit op in het dorp Ederveen op de Veluwe.

1957 Als Tom Hark doet de verlegen Bob Leverman zijn eerste schreden in de popmuziek. Na een moeizame middelbare schooltijd en de spreekwoordelijke 12 ambachten en 13 ongelukken wordt Bob begin jaren zestig etaleur bij de HEMA.

1963 Bob Leverman wordt zanger van The Yelping Jackals, bestaande uit Roy Soerioroseno (sologitaar), Tonny Beljaars (ritmegitaar), en de broers Albert Hol (basgitaar) en Gerrit Hol (drums). In 1964 wijzigt de naam in Bob Revvel and the Yelping Jackals. De Jackals brengen het tot de KRO-radio en hebben een eigen fanclub, maar vallen door dienstperikelen in 1966 uiteen.

1966 Bob Revvel wordt zanger van The A-Ones, bestaande uit Jackal Roy Soerioroseno (sologitaar), Haye Bosch (ritmegitaar), Philip van Putten (basgitaar) en Fred Rorive (drums). De groep maakt één single voor Decca, It Takes Time/I Need Love en treedt op in het KRO-teenagerprogramma 'Waauw' van Theo Stokkink. Door financiële problemen valt de band uiteen.

1967 In 1966 is de groep Gloria opgericht door de broers Albert 'Mouse' Hol (gitaar) en Gerrit 'Meep' Hol (drums) en Hoss (Marcel van Hardeveld ) (bas, toetsen, zang). In 1967 komt Bob Revvel bij de groep; hij neemt de naam Robert Long aan. De gebroeders Hol hadden reeds met Bob Revvel gespeeld in the Yelping Jackals. Gloria speelt op het befaamde Flight to Lowlands Paradise festival. In 1968 neemt de groep een eerste single op, So Good To Dance, geproduceerd door George Kooymans. De tweede single, Bitter Sweet, geproduceerd door Bobbie Graham verschijnt bij Red Bullet van Willem van Kooten en bereikt in november 1968 de tipparade.

1969 In maart 1969 komt The Last Seven Days, een zwaar georkestreerd, episch werkstuk over het einde der tijden, in de hitparade. Met een vijfde plaats in de Top 40 is het de grootste hit voor de groep. Willem van Kooten brengt een demo-opname, The Storm, uit op single om een graantje mee te pikken van het succes van de groep. Er volgen nog enkele kleine hits in het relipopgenre, geproduceerd door John Möring. Als de groep het ook in het buitenland wil proberen, wordt om misverstanden te voorkomen de naam gewijzigd in Unit Gloria en later in Robert Long & Unit Gloria.

1973 Robert Long scoort twee kleine solohits met commercieel Engelstalig materiaal: Let Us Try en I Believe In Love. Unit Gloria gaat verder met zangeres Bonnie St. Claire en scoort enkele grote hits met glitterrockachtige stampers als Clap Your Hands And Stamp Your Feet en Waikiki Man. Ongeveer een jaar lang deelt Robert Long het podium met Bonnie. Aangevuld met andere artiesten treedt de groep op onder de naam 'Happy Family'. In december 1973 komt een eind aan de samenwerking met Bonnie en Unit Gloria. Tot 1976, als Bonnie St. Claire een solocarrière start, blijft deze formatie actief. Onder de naam Michael Hirschman brengt Robert Long de single Nothing Would Matter uit voor het label Pink Elephant.

1974 In het voorjaar van 1973 neemt Robert Long een demo op met enkele Nederlandstalige liedjes. Platenmaatschappij Bovema ziet meer in een internationale carrière voor de goedogende zanger, die in november 1973 een Outstanding Performance Award wint op het World Popular Song Festival in Tokio. Robert Long heeft echter absoluut geen zin in 'snelle auto's en cocktailparty's' zodat uiteindelijk in april 1974 de Nederlandstalige lp Vroeger Of Later verschijnt. De door John Möring geproduceerde plaat bevat klassiekers als het cynische Toe Maar Jongens en het gevoelige nostalgische Kalverliefde. Centrale thema's zijn Longs homosexualiteit en afkeer van religie, een groot contrast met zijn relipopcarrière. Het blijkt een kleine stap van Ave Maria uit eind 1970 naar Jezus Redt uit voorjaar 1974. De plaat is een gigantisch succes, staat 118 weken in de lp-hitparade en verkoopt 400.000 exemplaren. In november 1974 start Long een theatertournee met Cobi Schreier onder de originele naam Robert Long en Coby Schreier, dat door de VARA op televisie wordt uitgezonden.

1975 In 1975 ontvangt Robert Long de Zilveren Harp van Conamus.In de periode 1975-1978 doet Robert Long diverse theaterprogramma's, waaronder Scherts, Satire, Songs & Ander Snoepgoed 1 en 2 met Jenny Arean, Jérôme Reehuis en Dimitri Frenkel Frank, En Dat Is Twee met Nelleke Burg, Levenslang met Ansje van Brandenburg en Wat Ieder Meisje Weten Moet met Dimitri Frenkel Frank. In februari 1977 verschijnt eindelijk de opvolger van Vroeger Of Later: Levenslang. De plaat krijgt een Edison. Ook van Levenslang brengt de VARA een televisiespecial. In 1977 speelt Robert de hoofdrol in een NOS-speelfilm, Een Heel Dun Laagje Goud, met Liesbeth List en Dimitri Frenkel Frank.

1978 Tussen oktober 1978 en juni 1979 speelt Robert Long samen met o.a. Lex Goudsmit, Nelleke Burg, Sylvia de Leur en Leen Jongewaard in de musical Swingpop van Seth Gaaikema. De ontmoeting met Leen Jongewaard leidt tot drie gezamenlijke, controversiële programma's, Duidelijk zo!? (op tv uitgezonden door de VOO), Tot Hiertoe Heeft De Heere Ons Geholpen (op tv uitgezonden door de VPRO) en En Het Bleef Nog Lang Onrustig In De Stad. Het liedje Vrij En Blij over de EO leidt tot een aanklacht van een dominee, maar volgens de rechter is Vrij En Blij niet godslasterlijk. Er zijn pogingen tot verbod van de shows door christelijke partijen in Sliedrecht en Franeker.

1979 De Duitstalige lp Über Kürz Oder Lang brengt Robert Long successen aldaar. Zijn nieuwe lp Homo Sapiens behaalt de eerste plaats in de lp-hitparade. In 1980 krijgt Long opnieuw een Edison. Er verschijnen nog enkele Duitstalige lp's. Robert Long vestigt zich in Italië.

1984  Robert Long heeft in april 1984 meer dan tien jaar na zijn laatste Engelstalige hits opnieuw een Top-40 Hit met het ondeugende Iedereen Doet 't. Met het larmoyante Heeft Een Kind Nog Toekomst scoort hij opnieuw in november.

1987 De notoir slechte leerling Bob Leverman presenteert zeven seizoenen lang als een echte schoolmeester de taalquiz Tien Voor Taal.

1988 Schrijft de teksten voor de musical Tsjechov.

1993  Robert Long start de cd-serie Uit Liefde En Respect, met liedjes die hij zich van de radio herinnert. In deze serie produceert hij onder andere een cd van Gerard Cox met liedjes van Jules de Corte.

1996 - 1997  Voor het eerst in tien jaar treedt Robert Long weer op. In het programma Nu met oude en nieuwe liedjes wordt hij begeleid door een vijfmansformatie onder leiding van Peter van der Zwaag. Voorjaar 1997 brengt Robert Long een theaterprogramma met -vertaalde- nummers van George Gershwin.

1999 Robert Long doet enig stof op waaien met het promotiemateriaal voor het theaterprogramma Het Lang Genoeg Jong Concert ('een bloemlezing uit vijfentwintig jaar repertoire'). De promotiefoto laat een geklede Robert Long zien met achter hem een jonge en een oude man. Deze twee zijn beiden naakt, bij één van hen is het geslachtsdeel goed te zien. Meerdere theaters bewerken op eigen houtje de foto op hun publiciteitsmateriaal om het lid onzichtbaar te maken. Doordat twee leden van Longs begeleidingsgroep betrokken raken bij een ongeluk wordt de geplande theatertournee verschoven van maart naar mei. Na een jaar een column te hebben verzorgd voor de Gay Krant, stopt Robert Long daar in augustus mee. Long volgt Willem Duys op als presentator van het radioprogramma Muziek Mozaïek, dat nu Mezzo gaat heten. Op 15 oktober start de nieuwe theatertournee.

2000 De liedjes uit het Lang Genoeg Jong Concert zijn terug te vinden op de dubbel-cd Vanavond Tussen 8 En 11 Live. Vanaf 3 oktober is Long ambassadeur van de Stichtings Varkens in Nood. Nog diezelfde maand haalt hij de woede van de Nederlandse Vakbond Varkenshouders op zijn hals als hij varkens de joden van de vleesindustrie noemt. De Land- en Tuinbouworganisatie LTO-Nederland verliest het kort geding dat ze tegen de zanger aanspannen. Long zingt mee in Cole Porter's Songbook, een programma met musicalliedjes geschreven door Cole Porter. Onder de andere artiesten die hier aan meedoen zitten ook Joke Bruijs, Pia Douwes en Cor Bakker. Robert Long ontvangt de Gouden Palm voor zijn verdiensten voor de Nederlandse lichte muziek.

2001 Robert Long vertaalt het klassieke muzikale sprookje Peter En De Wolf. In eerste instantie is het ook de bedoeling dat hij de verteller is tijdens de premiere van deze nieuwe productie (met extra muziek van Nard Reijnders) op 23 februari in Carré. Long haakt af ('de chip was op', verklaart zijn woordvoerder in de Volkskrant) waarna DJ Bas Westerweel zijn taak overneemt en Babette van Veen een nieuwe vertaling maakt. Na drie voorstellingen reist Peter En De Wolf naar Duitsland waar Herman van Veen de rol van verteller overneemt.

2002 Brand! is de titel van een nieuwe cd en een theatertournee die op 25 september start in het Vlaamse Sint Niklaas. Robert Long wordt begeleid door het combo Erik Vlasblom. Het programma heeft de sfeer van zijn vroege werk zoals te horen op zijn debuutalbum Vroeger Of Later (1974).

2003 Robert Long moet noodgedwongen zijn theaterprogramma vroegtijdig afzeggen als artrose in zijn nekwervels wordt geconstateerd.

2004 Na een riskante operatie is Robert Long weer genezen en kan hij zijn optredens hervatten. De zanger sluit het jaar af met een serie kerstconcerten.

2005  In de zomer start de zanger de repetities van het theaterprogramma 'n Duivels Genoegen. Long noemt deze voorstelling de tegenpool van het vorige programma Brand! Hij neemt de begrippen goed en kwaad op de korrel en belicht zowel het duivelse in de mens als het menselijke in de duivel. Hij wordt begeleid door een combo onder leiding van arrangeur en toetsenist Peter van der Zwaag met verder Benny Ludemann (gitaar, fluit), Hilvert Roorda (toetsinstrumenten) en Henk van der Schalk (percussie). Robert Long bereidt ook een Duitstalig programma voor. Begin september moet de zanger enkele weken rust houden als hij getroffen wordt door een hartinfarct. In december verschijnen drie dvd's: Brand!, Ach Liefde en Kerstconcert. Brand! is bevat een registratie van zijn gelijknamige theatershow en Ach Liefde laat het ontstaan van Brand! zien met onder meer de repetities, de voorbereidingen in Italië en de sessies in de studio. Kerstconcert is een registratie van de elf kerstconcerten die de zanger eind 2004 gaf samen met het zestig man tellende mandolineorkest Estrellita onder leiding van Benny Ludemann, een groot koor, het Venloos Vocaal Ensemble onder leiding van Theo Timp en Longs eigen combo. In het stripboek Robert Long Getekend heeft tekenaar Charles van den Broek 23 van de mooiste liedjes van Robert Long verwerkt tot stripverhalen. Het boek wordt uitgegeven door uitgeverij Babylon Boeken. Op 6 december treedt Robert Long in het huwelijk met zijn vriend en manager Kristof Rutsaert. De huwelijksceremonie wordt voltrokken door Gerard Cox.

2006 Het herstel na de hartinfarct in september duurt langer dan verwacht, een reden om de geplande theatershow definitief af te gelasten. Eind april presenteert Robert Long zijn veertien liedjes tellende album 'n Duivels Genoegen. Het theaterscript van dit programma komt ook uit in boekvorm. De presentatie in De Dobber te Kortenhoef, het multifunctionele centrum waar de zanger in september 2005 het uiteindelijk afgelaste programma voorbereidde, is tevens het afscheid van de theaterloopbaan van de in Italië woonachtige Robert Long. Op woensdagavond 13 december overlijdt Robert Long na een kort ziekbed in een ziekenhuis in België op 63jarige leeftijd aan kanker.
 
2007 A La Longue is de titel van een speciaal programma op 22 oktober in het nieuwe Luxor Theater Rotterdam waarbij naaste vrienden een concert geven ter nagedachtenis van Robert Long. Deelnemende artiesten zijn o.a. Willeke Alberti, Gerard Cox en Simone Kleinsma. De opbrengst van de avond gaat naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam.

Amsterdamse popzanger die in de jaren zestig doorbreekt als tieneridool en zich vervolgens ontwikkelt tot succesvol acteur en theaterartiest.

1942  Rob de Nijs wordt geboren op Tweede Kerstdag in de Linnaeusstraat in Amsterdam-Oost. Zijn vader heeft een autorijschool maar is door de benzineschaarste in de oorlog gedwongen elders emplooi te vinden.

1955 Na de oorlog gaat de jonge Rob naar de openluchtschool, leert accordeon spelen en verliest zijn hart aan acteren. Hij begint aan de HBS omdat hij nog te jong is voor de toneelschool. De cabaretschool van Bob Bouber (de ZZ van de Maskers) blijkt echter een uitkomst voor zijn podiumaspiraties.

1962 's Avonds zingt Rob in de rock & rollband The Apron Strings die voornamelijk Cliff Richard-achtig repertoire speelt en later uitgroeit tot ZZ & De Maskers. Zijn broer Bert speelt in de band The Lords, die zich heeft ingeschreven voor de talentenjacht Tuk Op Talent, georganiseerd door een damesblad en platenmaatschappij Phonogram. Omdat The Lords een zanger nodig hebben is het Rob die op de finale-avond 23 juni in het Amsterdamse concertgebouw The Lords begeleidt. Presentatrice Mies Bouwman mag de jongens aan het eind van de avond de eerste prijs overhandigen: een platencontract voor drie singles. De eerste opname is de single De Liefste Die Ik Ken, dat echter niet veel doet.

1963  De derde single Ritme Van De Regen wordt in het voorjaar een grote hit. Binnen korte tijd groeit De Nijs uit tot het Nederlandse equivalent van Cliff Richard. Hij werkt mee aan de shows van Rudi Carrell vanuit het Circustheater in Scheveningen. Ook wordt hij opgenomen in de ploeg voor het Knokke Festival en brengt daar met o.a. Ciska Peters en Gert Timmerman het tienerrepertoire dat hij ook op de plaat zingt. Door zijn successen wordt Rob aangesteld als vaste medewerker van het VARA-radioprogramma rond The Ramblers o.l.v. Theo Uden Masman.

1964 Rond deze tijd is Rob te zien in het populaire programma TV-Magazine met andere vedetten als Ria Valk en Trea Dobbs. Met laatsgenoemde neemt hij ook een album op, waarmee hij zijn kansen op de Duitse markt vergroot. In de winter staat Rob met 'concurrent' Johnny Lion als publiekstrekker in het circus van Tony Boltini.

1968 - 1970 Rob trouwt met Elly Hesseling en opent een eigen club in Bergen op Zoom. Zijn inzending Zaterdagavond wordt tijdens de Nederlandse voorronden voor het Eurovisie Songfestival verslagen door Lenny Kuhr die met De Troubadour ook in Madrid de meeste punten haalt. Daarna speelt Rob in de musical Saijuns Fiksjun van Harry Geelen de rol van Willie de Wieper, een tieneridool die door een tijdmachine allerlei fantastische avonturen beleeft. Hij is ook te zien in de succesvolle kindertelevisieserie Oebele met Wieteke van Dort, Willem Nijholt, Ab Hofstee en Marjan Berk. De muziek is van Joop Stokkermans.

1971 In de zeer populaire kinderserie Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen, Meneer speelt De Nijs de hoofdrol van Bertrand Bierenbroodspot. Tussendoor speelt hij in de musical Salvation van Lennaert Nijgh. Het muziekspektakel wordt een flop maar de samenwerking met Nijgh blijft. Drie seizoenen werkt Rob in het Tingel Tangel Theater van Sieto en Marijke Hoving.

1973 Het lied Jan Klaassen De Trompetter is de eerste single waarmee Rob de Nijs zijn comeback maakt in platenland. Het zijn produkties van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh die De Nijs naam bezorgen als albumartiest. De single Dag Zuster Ursula levert De Nijs in september zelfs een Top 3-hit op en zijn nummers uit deze periode groeien uit tot klassiekers van de Nederlandse popmuziek.

1977 Nadat Boudewijn de Groot zijn samenwerking met De Nijs beëindigt, weet de zanger zijn succes te continueren met het album Tussen Zomer En Winter.

1980 Het album Met Je Ogen Dicht betekent Rob's definitieve doorbraak. De plaat verkoopt 230.000 exemplaren en is de best verkochte elpee van het jaar. De single Alleen Is Maar Alleen is een compositie van David Gates en als Lost Without Your Love in 1977 op het gelijknamige album van diens band Bread gezet. De vertaling is van Benny Neyman. De zanger ontmoet Belinda Meuldijk die belangrijke tekstuele bijdragen gaat leveren aan zijn repertoire. Ze schrijft nieuw werk en vertaalt buitenlandse nummers die de kern vormen van de negen albums die in dit decennia verschijnen en allen de album-Top 10 halen.

1982 Ook is De Nijs in de jaren tachtig ieder jaar goed voor een succesvolle theatertournee. Een weerslag daarvan is te horen op het live-album Springlevend.

1984 Belinda Meuldijk en Rob de Nijs treden in het huwelijk.

1985 Rob de Nijs scoort de grootste hit uit zijn carrière tot dan toe met Alles Wat Ademt.

1986 Op het tussendoortje Rock & Romance laat Rob de Nijs horen het rock & rollen (op zijn Cliff Richards welteverstaan) nog niet vergeten te zijn.

1990 Eind jaren tachtig vertoont de succesformule enige sleetplekken. Met het album Stranger In Your Land probeert De Nijs het eens in het Engels, maar oogst daarmee weinig succes.

1994  Het album Iets Van Een Wonder is de eerste aanzet om zijn geluid om te buigen van een gestileerde studioproduktie naar een meer rockachtige benadering. Voor de begeleiding tekenen gitarist Ferry Lever (ex-After Tea, Tee Set en Kadanz), bassist Kees den Hoed, toetsenist Frank Jansen en drummer Han Wouters. Na hem jarenlang live te hebben begeleid mogen zij nu ook de plaat inspelen en met succes. Met de single Iets Van Een Wonder (een bewerking van Elton John's Sacrifice) keert De Nijs na vijf jaar weer terug in de hitlijsten.

1996  Het album De Band, De Zanger En Het Meisje verschijnt, waarvan de single Banger Hart de eerste nummer-1 hit betekent in Rob's inmiddels 35-jarige carrière. De single is geen bewerking van een bekend stuk maar door Spargo-zanger Ellert Driessen voor hem op maat geschreven. Het album haalt platina.

1997  In het voorjaar tekent de zanger een contract met de Hilversumse producent Endemol voor onder meer een serie televisieproducties. Eind '97 verschijnt het album Over Leven, geproduceerd door de zanger zelf. Voor de composities tekenen ditmaal Ellert Driessen, Maarten Peters en Frank Janssen, de teksten zijn zoals altijd van Belinda Meuldijk. De cd is ook verkrijgbaar in een gelimiteerde oplage met als extraatje de cd Dansen, waarop De Nijs speciale danceversies van zijn grootste hits brengt. Over Leven is ook de titel van een bundel liedteksten uit de periode 1981-1997 van de hand van Belinda Meuldijk. Verder verschijnt de 4cd-box 35 Jaar Nederlandstalige Singles met daarop alle singles plus enkele demo's.

1999 Op 27 september komt het nieuwe album Tijdloos uit. De plaat is in juni met orkest opgenomen in de studios van Joop van den Ende te Aalsmeer in aanwezigheid van fans van de zanger. Tijdloos bereikt de Album Top 100. Samen met Pur Sang tourt De Nijs langs de theaters met het programma Liever Lijf.

2000 Rob de Nijs wordt benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Dit vanwege zijn verdiensten voor de muziekindustrie en het Nederlandse poplied in het bijzonder. De bijdrage van De Nijs op de cd Louis Neefs 20 jaar Later is het liedje Annelies Uit Sas Van Gent. Het nummer verschijnt ook op single. Op 21 september doet De Nijs een try-out voor zijn nieuwe tour Engelen Uitgezonderd.

De compilatie-cd Verzameld behaalt in Vlaanderen de platina status.

2001 In maart krijgt De Nijs tijdens het Radio 2 Gala Van Het Nederlandse Lied de Radio 2 Zendtijd Prijs 2001 uitgereikt. Op 31 oktober komt het album Engelen Uitgezonderd uit. Het centrale thema van de plaat is het kind. Elk van de zestien liedjes gaat vergezeld van een olieverfschilderij gemaakt door tekstschrijfster Belinda Meuldijk. Abeer, de eerste single van de cd, is themasong van de door Unicef geïnitieerde programmareeks Kinderen van Sudan. De theatertour van Engelen Uitgezonderd start 1 november in Etten-Leur.

2002 Met Engelen Uitgezonderd staat Rob de Nijs in februari in theater Carré. De zanger krijgt voor zijn gehele oeuvre een Edison en tekstschrijfster Belinda Meuldijk neemt op 27 februari tijdens het Nederlands Muziekfeest in de Heineken Music Hall te Amsterdam een Gouden Harp in ontvangst. Alle teksten die ze voor Rob de Nijs heeft geschreven staan gebundeld in het boek Tussen Jou En Mij. Rob de Nijs zingt twee duetten mee op The Me Nobody Knows - A Tribute To New York, het tweede album van Prinses Christina. In oktober viert de zanger op twee avonden in een uitverkocht Carré zijn jubileum met het programma 40 Jaar Hits. Onder dezelfde titel verschijnt tegelijkertijd een driedubbel-cd plus dvd. Het boek Foto Van Vroeger laat een overzicht zien van de foto's die Govert de Roos de afgelopen twintig jaar van de zanger heeft gemaakt.

2003 Van 28 januari tot en met 2 februari maakt Rob de Nijs deel uit van het livespektakel Vrienden Van Amstel Live! in Ahoy'. In de zomer verzorgt de zanger meerdere optreden in Het Witte Paard in het Belgische Blankenberge. Hij zingt er een aantal van zijn grootste hits, begeleid door een speciaal samengesteld orkest onder leiding van André Leune. De Nijs speelt de rol van Bosbas in de speelfilm Pipo en de P-p-parelridder die aan het eind van het jaar in de bioscoop draait.

2004  Rob de Nijs maakt samen met Harry Sacksioni voor Jantje Beton het liedje Kind Van De Rekening dat begin maart te horen is in een spotje op radio en televisie. In de radioversie wordt het lied gezongen door Sacksioni's zoontje Lenno. De tekst is geschreven door Gideon van Aartsen. De Nijs neemt in april een platina plaat in ontvangst op het podium van het Antwerpse Sportpaleis tijdens de eerste editie van Belgenpop. De zanger krijgt de plaat in ontvangst voor de verkoop van meer dan 80.000 exemplaren van het album Het Beste Van Rob De Nijs, een cd die in 2003 verscheen in samenwerking met het Belgische dagblad Het Laatste Nieuws. Het album Vanaf Vandaag bevat een gastbijdrage van bandoneónspeler Carel Kraayenhof in het titelnummer. De productie is in handen van Frank Jansen en Maarten Peters, Ellert Driesen, Rob Bolland en Hans Vermeulen leveren composities. De bewerking van Inch Allah (een hit voor Adamo in 1967) heeft een nieuwe tekst van Belinda Meuldijk. De plaat bevat ook bewerkingen van nummers
van Elton John, Leonard Cohen en Don Henley.

2005 Licht is het allereerste kerstalbum in de carrière van Rob de Nijs. De cd bevat acht Nederlandstalige bewerkingen van kerstklassiekers als Winterwonderland en White Christmas aangevuld met vier nieuwe kerstcomposities. Rob de Nijs en Belinda Meuldijk kondigen aan het eind van het jaar hun scheiding aan. De laatste twaalf jaar woonden zij al niet meer samen. Via de media wordt ook bekend dat Henriëtte Koetschruiter de nieuwe vriendin van de zanger is. Zij is al zeven jaar diens persoonlijke assistente en in loondienst bij zijn onderneming. De Nijs vraagt haar een paar jaar later ten huwelijk.

2006 Rob de Nijs is een van de artiesten tijdens Vrienden Van Amstel Live in Ahoy'. Vanaf 29 mei gaat de zanger weer op tournee met naast optredens in Nederland ook enkele concerten in België, onder meer tijdens Mama's Gala Of The Year in Sportpaleis Antwerpen. De Nijs is in november aanwezig bij de première van de musicalversie van de oude televisieserie Oebele op 5 november in de schouwburg van Tilburg. Tijdens de Fryske Music Night in november zingt hij een speciale Friese versie van het nummer Foto Van Vroeger (Foto Fan Eartids). Het dubbelalbum Thuis Voor Kerstmis is een heruitgave van de kerstplaat Licht uit 2005, aangevuld met een registratie van het kerstconcert op 22 december 2005 in theater Spant! te Bussum. Op 20 december maakt Rob de Nijs in de O.L Vrouw kerk in het Belgische Mechelen opnamen voor een kerst-dvd.

2007  Eind februari zendt de KRO het door Fons de Poel geregisseerde programma Profiel uit met daarin een portret van Rob de Nijs. Begeleid door het Metropole Orkest zingt Rob de Nijs Frank Sinatra's For Once In Your Life als titelsong in de Nederlandse speelfilm Dennis P. van regisseur Pieter Kuijpers met Nadja Hüpscher in de rol van Tiffany en Edo Brunner in de titelrol. De film gaat vanaf 15 maart in première. Het album Chansons bevat Nederlandse vertalingen van bekende Franse chansons. Op de cd staat onder meer het duet Een Melodie (This Melody) met Julien Clerc dat ook op single wordt uitgebracht. Tijdens zijn concert op 18 oktober in het Nieuwe Luxor te Rotterdam presenteert De Nijs zijn geautoriseerde biografie. De auteur is Robert Haagsma en het boek wordt uitgegeven bij Spectrum.

Raymond van het Groenewoud (Schaarbeek, 14 februari 1950) is een Belgisch zanger. Hij is de zoon van Amsterdamse ouders.

Zelf noemt hij zichzelf ook tekstdichter, filosoof en clown. Zijn teksten zijn soms vrolijk, dan weer droevig, joviaal of filosofisch. Hij is zowel in België als in Nederland bekend van grote hits als Meisjes en Liefde voor muziek.

De vader van Raymond van het Groenewoud vluchtte in 1947 naar Brussel om aan de dienstplicht en de politionele acties in Nederlands-Indië, het huidige Indonesië, te ontsnappen. Aanvankelijk woonde het gezin in de Hoogstraat, later verhuisde het naar Schaarbeek.

Raymond debuteerde in het begin van de jaren '70 als gitarist bij Johan Verminnen. In 1972 vormde hij de groep "Louisette" met Erik Van Neygen en Johnny Dierick. Later volgde een aantal soloalbums en albums met zijn begeleidingsgroep "De Centimeters".

In 1977 kwam zijn album Nooit meer drinken uit, met onder andere zijn eerste hit Meisjes. In 1978 en 1979 stond hij op het podium van Torhout-Werchter.

In 1980 ging Raymond van het Groenewoud in Brugge wonen en brak hij ook in Nederland door met een optreden op het Pinkpopfestival en de hit Je veux l'amour.

In 1990 nam hij de meeste van zijn nummers opnieuw op om ze op een verzamel-cd uit te brengen. Als uitsmijter werd het gospelachtige Liefde voor muziek opgenomen. Dit nummer werd een nummer 1-hit in België en Nederland.

Raymond van het Groenewoud was de afgelopen tien jaar de vaste afsluiter op de Gentse Feesten.

In 2005 werd hij genomineerd voor de titel De Grootste Belg. Hij belandde op nummer 44 buiten de officiële nominatielijst.

Medio 2007 raakte bekend dat Vlaams Parlement de gouden erepenning voor het genre kleinkunst aan Van het Groenewoud toekent.

Romantisch chansonnier en acteur.

1933 Ramses Shaffy wordt geboren in Neuilly-sur-Seine als zoon van een Egyptische vader en een Pools/Russische moeder.

1939 Vanaf zijn zesde jaar groeit hij op in een pleeggezin in Nederland.

1952 Tussen 1952 en 1961 volgt hij lessen aan de Amsterdamse toneelschool.

1955 In de zomer van 1955 zet Ramses Shaffy met enkele klasgenoten van de Amsterdamse toneelschool een eerste theaterproductie op touw: Olé La Marguérita. In de late jaren vijftig speelt hij verschillende rollen bij de Nederlandse Comedie zoals in Anatole, Zoete Vogel Der Jeugd, Joseph In Dothan, Engel Kijk Terug, Midzomernachtsdroom en Driekoningenavond. Een aantal van deze toneelstukken wordt op televisie uitgezonden.

1960 - 1961 Shaffy reist met zijn vriend Joop Admiraal naar Italië in een poging er een filmcarrière te beginnen. Terug in Nederland verschijnt er een eerste, Engelstalige ep met vier nummers op het Omega-label: Come With Me. In 1961 doet Ramses Shaffy mee aan het songfestival van Knokke. De zanger speelt een rol in de film De Zaak M.P. van Bert Haanstra.

1963 Als Shaffy na de pauze van Driekoningenavond het toneel niet meer kan vinden, komt zijn carrière bij De Nederlandse Comedie ten einde. Hij speelt nog enkele toneelrollen onder meer voor Ensemble en Het Volkstoneel.

1964 Op 22 oktober 1964 gaat in Amsterdam het literair-poëtisch cabaret Shaffy Chantant in première. Shaffy werkt hierin samen met Joop Admiraal, pianist Polo de Haas, zangeressen Liesbeth List en Loesje Hamel. In het programma zijn onder andere gedichten van Hans Lodeizen en composities van Scarlatti opgenomen. Ook de meeslepende Shaffy Cantate, op single uitgebracht in 1966, stamt uit deze tijd.

1966 Shaffy heeft een top-2 hit met het zelfgeschreven nummer Sammy. Hij heeft een theaterprogramma met Liesbeth List en Louis van Dijk. Dit jaar verschijnen twee lp's: Shaffy Chantant, een weerslag van het gelijknamige theaterprogramma en een lp met liedjes: Ramses II.

1967 Ramses Shaffy speelt de hoofdrol in een drietal speelfilms: Liefdesbekentenissen van Wim Verstappen (ook met Johnny Lion), Een Vreemde Vogel van Lennaert Nijgh en De Verloedering Van De Swieps van Erik Terpstra. In deze laatste film speelt hij een parasiterende bonvivant. Shaffy wordt onderscheiden met een Edison.

1968 In Felix Merites (het latere Shaffy Theater) gaat een nieuw programma van start met Marjol Flore, Sylvia Alberts, Thijs van Leer en Louis van Dijk: Shaffy Verkeerd. Samen met Liesbeth List brengt hij de single Pastorale uit. De single bereikt de derde plaats.

1969 Met Liesbeth List heeft Ramses Shaffy een top3-hit met het nummer Pastorale van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh. Hij werkt mee aan de geruchtmakende opera Reconstructie.

1970 Voor een lp met twee verhalende gedichten Sunset Sunkiss werkt Shaffy samen met het trio Thijs van Leer en sessiemuzikanten waaronder Jan Akkerman. De succesvolle lp Zonder Bagage, met medewerking van het Trio Louis van Dijk, arrangeur Bert Paige en producer Gerrit den Braber wordt in november/december opgenomen. Het duo Shaffy/List berijkt een tipnotering met In De Armen Van De Stad.

1971 Ramses Shaffy heeft twee bescheiden hits: Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk En Bewonder en Aan De Andere Kant Van De Heuvel met Liesbeth List van de lp Zonder Bagage. Hij heeft een theaterprogramma met Liselore Gerritsen. Shaffy ontvangt de Louis Davidsprijs.

1975 - 1977 Shaffy speelt opnieuw een belangrijke rol in een speelfilm: Kind Van De Zon van René van Nie. Het nummer We Zullen Doorgaan, al eens uitgebracht in 1972, wordt een hit. De persiflage Doorgaan van André van Duin is echter nog succesvoller. Shaffy doet enkele programma's met Liesbeth List (Shaffy En List, Liesbeth En Ramses en Paso Doble) met wie hij ook twee lp's maakt: Samen (1976) en de dubbele livelp Liesbeth & Ramses Live!, opgenomen in de Stadsgehoorzaal van Kampen in 1977.

1978 Het sterk autobiografische nummer Laat Me wordt een bescheiden hit. In de Nes in Amsterdam heeft hij een eigen theatershow: Ramses in de Nes.

1979 Ramses Shaffy heeft een klein rolletje in de Herman Broodfilm Cha-Cha.

1980 Shaffy wordt onderscheiden met de Gouden Harp van Conamus.

1983 Shaffy vertolkt de rol van Lamoraal, Graaf van Egmond in de tv-serie Willem van Oranje.

1985 Samen met onder meer Danny de Munk speelt Ramses Shaffy in de nieuwe verfilming van Op Hoop Van Zegen.

1987  Shaffy speelt de rol van Joel Palsma in de speelfilm Nitwits van Nikolai van der Heyde.

1991 In de tv-film Dierbaar speelt Shaffy de rol van psychiater.

1993 - 1994  Shaffy oogst lovende kritieken met het spelen van de dubbelrol van Cervantes/Don Quicohote in de musical Man Van La Mancha van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen.

1995 Shaffy speelt een rol in de tv-film De Nietsnut. De acteur trekt zich terug als hoofdrolspeler in de musical La Cage Aux Folles. Hij kampt na een val in een zwembad enige tijd met gezondheidsproblemen.

1997 Shaffy keert na 10 jaar weer terug in het theater met het programma Ramses '97. Begeleid door een zeskoppig orkest onder leiding van pianist Henk Ruiter en drie zangeressen: Martine Grünwald, Manuëla Kemp en Rolinha Kross. 'De tred is wankel, de lever verwoest, en de stem hapert zo nu en dan. (..) Hij zingt, vecht, huilt, bidt, lacht, werkt en bewondert met dubbele kracht.' Aldus De Volkskrant.

1998 Na zijn tournee verschijnt Shaffy af en toe op televisie om met andere artiesten te zingen. Bovendien verschijnt er een boek van zijn hand en komt er een verzamelaar uit.

1999 Shaffy speelt de rol van strandjutter in Herman van Veen’s speelfilm Nachtvlinder.

2002 Regisseur Pieter Fleury maakt een portret van de zanger. De documentaire Ramses gaat in september tijdens het Nederlands Film Festival in première en wint daar een Gouden Kalf. Tijdens de openingsavond van het festival krijgt eregast Ramses Shaffy een koninklijke onderscheiding in de rang van Ridder van de Orde van de Nederlandse Leeuw. Eind november wordt Ramses Shaffy onderscheiden met de Blijvend Applausprijs 2002 voor zijn opmerkelijke en bijzondere bijdragen aan het Nederlandse theater. De onderscheiding bestaat uit een bronzen beeldje en een geldbedrag van 2500 euro. De prijzenregen gaat verder als de zanger op 10 december uit handen van burgemeester Cohen de zilveren medaille van de stad Amsterdam ontvangt. De onderscheiding is bedoeld voor mensen die zich buitengewoon verdienstelijk hebben gemaakt voor de stad.

2003 Tijdens het Gala van het Nederlandse Lied op 9 maart in Carré krijgt Shaffy de Radio 2 Zendtijdprijs uitgereikt als eerbetoon voor zijn gehele oeuvre. In november verschijnt Ramses Shaffy Naakt In De Orkaan. In dat boek schetst auteur Bas Steman aan de hand van krantenknipsels, dagboekfragmenten, interviews met vrienden en gesprekken met Ramses Shaffy een beeld van Shaffy's levensverhaal. Bij Nijgh en Van Ditmar verschijnt het boek Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk En Bewonder. Naast alle belangrijke liedteksten en een verhaal over Shaffy's eerste ontmoeting met zijn biologische vader bevat het boek een cd met een nog nooit uitgebrachte opname van het lied Vanavond dat Shaffy in 1983 uitvoerde in het radioprogramma Nu Hoor Ik Het Ook.

2004 De brieven die Ramses Shaffy en Joop Admiraal in 1960 en 1961 vanuit Rome naar hun vriendin en collega Shireen Strooker stuurden staan gebundeld in het boek Brieven Uit Rome (Nijgh & Van Ditmar). Liesbeth List staat in het najaar nog vier keer in Nederland en 27 keer in België met het programma Van Shaffy Tot Piaf. Tijdens haar optredens in Amsterdam wordt de zangeres voor het eerst na zeven jaar weer terzijde gestaan door Ramses Shaffy. Tijdens een emotionele avond op 12 oktober in de Nieuwe De La Mar wordt de terugkeer van de zanger met groot enthousiasme door het publiek onthaald. De hernieuwde samenwerking wordt vastgelegd op de dvd Liesbeth List : Van Shaffy Tot Piaf. Nog emotioneler is het voorlopig laatste gezamenlijke optreden op 23 november in hetzelfde theater.

2005  In het theaterseizoen 2005-2006 gaat de voorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk-En-Bewonder, Een Ode Aan Ramses Shaffy De Songwriter door het land, met pianist Nico van der Linden en solisten Vera Mann, Mylène d'Anjou en Frans van Deursen. De show komt ook uit op cd. Van der Linden is betrokken bij de publicatie van Het Ramses Shaffy Songbook, Een Turbulent Leven In Liedjes. Het eerste exemplaar van dit 266 pagina's en 58 liedjes tellend boekwerk wordt op 2 september in Hotel L'Europe feestelijk gepresenteerd inclusief een geïmproviseerd optreden door Shaffy.

2006  Op 25 maart overlijdt Ramses' goede vriend Joop Admiraal overwacht aan een hartstilstand. Op 5 mei treedt Ramses Shaffy samen met de band Alderliefste op tijdens Bevrijdingspop in Haarlem. Op 31 mei, tijdens de presentatie in De Rode Hoed te Amsterdam van de acht cd's tellende box Laat Mijn Liedjes Nu Maar Zwerven, krijgt Shaffy uit handen van Edisonvoorzitter Kees van Weijen de Edison Oeuvreprijs Kleinkunst. De zanger krijgt de eervolle prijs voor zijn enorme oeuvre en buitengewone verdiensten voor de Nederlandse muziek. Op 6 september gaat in de Stadsschouwburg Mechelen de Vlaamse theaterproductie Ramses! in première. In het programma brengen de acterende zangers Truus Druyts, Thomas Lauwers en Jenne Decleir brengen een eertbetoon aan Ramses Shaffy.
 
2007 Zanger Niels van der Gulik uit Grootebroek treedt in Noord-Holland op met een programma vol liedjes van Ramses Shaffy, begeleid door pianist Feico de Leeuw, de gitaristen Joost Botman en Menno Bruin en zangeres Maria Koenis.. Bij sommige nummers vertelt Van der Gulik het verhaal achter de liedtekst. In juli staat hij twee keer in Felix Meritis te Amsterdam, het voormalige Shaffy Theater. Tijdens het eerste optreden zit Shaffy als eregast op de voorste rij. De zanger zingt begin augustus op het Rembrandtplein te Amsterdam samen met Liesbeth List tijdens Gay Pride. Op 6 november wordt in de Amsterdamse Stadsschouwburg, in aanwezigheid van de zanger, een bronzen borstbeeld van Ramses Shaffy onthuld. De buste is gemaakt door de Leidse beeldhouwer Jeroen Spijker en maakt onderdeel uit van de Galerij der Groten in de foyer van de schouwburg, met portretten en beelden van beroemde acteurs en actrices.

Cootje en Piet uit het Oude Noorden, dat waren samen de Picos. Dit populaire accordeonduo uit het Oude Noorden, maakte jarenlang nationaal en internationaal furore. Ze traden overal op, tot Amerika en Canada toe.

"Toen Cootje 9 jaar was speelde ze al in Carre!" vertelt broer Tonny trots. Overal waar de Picos speelden ontroerden zij hun publiek met hun heerlijke muziek. Ze speelden van alles, van gezellige meezingers tot La Traviata aan toe.
En dan heb je ook nog de All Stars: een groep bejaarde accordeonspelers uit het Oude Noorden, die het accordeonspelen nog steeds niet kunnen laten.

Hagenaar Paul van Vliet begint zijn loopbaan als cabaretier bij het Leidsch Studenten Cabaret. Na jaren voor het eigen Cabaret PePijn in Den Haag te hebben gespeeld begint hij in de jaren zeventig met zijn one-manshows. Het duurt niet lang voordat heel Nederland zowel Van Vliet als zijn typetjes kent. Hij belandt in de Top 40 met liedjes als Bram In de RAI en Majoor Kees En De Sinterklahaas.

1935 - 1963 Paul van Vliet wordt in 1935 in Den Haag geboren. Al in zijn gymnasiumtijd speelt hij in een cabaretgroep. Na z'n eindexamen krijgt hij een baantje als journalist bij De Haagsche Courant, daarna gaat hij in dienst. Na deze diensttijd gaat Van Vliet Rechten en Geschiedenis studeren in Leiden. Hier sluit hij zich aan bij het Leidsch Studenten Cabaret. Opnames hiervan zijn te horen op de elpees Laat Je Zoon Studeren, Simpe Sampe Sompe en Dag Ouwe Soc.

1964 - 1971 Terug in Den Haag en met de meesterstitel op zak richt hij samen met Liselore Gerritsen, Ferd Hugas en Rob van Kreeveld Cabaret PePijn op. Al tijdens het bestaan van deze theatergroep speelt Van Vliet in het eigen Theater PePijn soloprogramma's. In de zomer van 1970 staat hij in een afgeladen Kurhaus met het programma Avond Aan Zee. Vanaf dat jaar is Avond Aan Zee een jaarlijks terugkerend fenomeen (vanaf 1975 in het Circustheater). Als in 1971 Cabaret PePijn wordt ontbonden haalt Van Vliet de Top 40 met het lied Bram In De RAI.

1971 - 1980 Deze periode staat in het teken van de one man shows van Paul van Vliet. Vooral in de jaren zeventig rijst zijn ster snel door programma's als Noord West, Tien Jaar Onderweg en Vandaag Of Morgen. Majoor Kees is één van de typetjes van Paul van Vliet die razend populair zal worden in Nederland. Het lied Majoor Kees En De Sinterklahaas wordt in 1976 een hit, hetgeen nog eens bevestigd wordt door de uitnodiging om in Toppop op te komen treden. Ook Bram van de Commune (van het lied Bram In De RAI) en Baron Taets van Avezaethe staan in het geheugen van menig Nederlander gegrift. In 1971 ontvangt Van Vliet een Edison voor het album Een Avond Aan Zee en in 1974 een Gouden Harp voor zijn werk als tekstschrijver. In de zomer van 1973 brengt Van Vliet in het Nieuwe de La Mar te Amsterdam zijn eerste Engelstalige show The Truth Behind The Dykes, in respectievelijk 1976 en 1980 gevolgd door A Dutch Treat en An Evening With Paul van Vliet. Met deze shows treedt hij op voor buitenlanders in Nederland, en in
Los Angeles, Singapore, Londen, Jakarta, Tokyo, New York en Toronto

1981 - 1990 In de jaren '80 doet Van Vliet de shows Theatershow '81-'82, Wat Gaan We Doen, Over Leven en Een Gat In De Lucht. Daarnaast vindt hij ook nog de tijd om Engelstalige one-manshows te schrijven. Made In Holland (1986) is de vierde Engelstalige show waarmee Paul van Vliet internationaal optreedt. In 1987 wordt hij aangesteld als Ridder in de orde van Oranje Nassau. Hoewel de hits uitblijven in de jaren '80 spelen de liedjes nog steeds een belangrijke rol in het succes van Paul van Vliet.

1991 - 1999  In 1992, het jaar dat Van Vliet begint aan een nieuwe theatershow én wordt aangesteld als Nederlands ambassadeur van UNICEF, constateren de artsen een gezwel bij Van Vliet. Het blijkt gelukkig goedaardig, hij gaat verder met zijn show en ontvangt nog hetzelfde jaar de Oeuvreprijs voor zijn hele carrière. Van Vliet krijgt in 1994 een rol aangeboden in de musical My Fair Lady. Hij speelt hierin tot en met 1996 de rol van Professor Higgins. In 1997 komt Van Vliet terug met de theatershow Waar Waren We Gebleven. In 1999 gaat hij met het Haagse Residentie Orkest op tournee, in de show 'Tour De Chant' vertolkt Van Vliet zijn grootste liedsuccessen.

2000 Middels een persconferentie laat Van Vliet, die dan inmiddels 24 albums en 5 boeken achter zijn naam heeft staan, weten te stoppen met zijn reguliere shows en zich volledig te wijden aan zijn werk als ambassadeur van UNICEF. Zijn laatste show heet Tekens Van Leven.

2001 De voorstelling Tekens Van Leven wordt onderbroken vanwege een zware longontsteking. Na herstel pikt Van Vliet de draad weer op en werkt hij toe naar zijn allerlaatste optreden op 30 november in Den Haag.

2003 Paul van Vliet krijgt 29 september de Cultuurprijs van de stad Den Haag 2002. De prijs, een sculptuur van Pierluigi Pompei en een geldbedrag, is bedoeld voor mensen of organisaties die hebben bijgedragen aan het verbeteren van het culturele imago van Den Haag. Van Vliet gebruikt het gewonnen geld voor het opzetten van de kindermusical Buster en Benjamin die op 4 oktober in het Haagse Lucent Danstheater in première gaat.

2004 What A Difference A Day Makes is de naam van een muzikaal project van Unicef, waarbij een groot aantal Nederlandse artiesten en acteurs nummers uit het repertoire van het American Songbook zingt. De zangers worden begeleid door een professionele 19-koppige bigband. Van elke verkochte cd gaat 6,50 naar een Unicef-project. Tijdens de presentatie van de cd, op 9 april in het American Hotel te Amsterdam, wordt het eerste exemplaar door Loes Luca overhandigd aan Paul van Vliet, ambassadeur van Unicef. Op het album One Man Show Voor Unicef staat een registatie van een optreden ten behoeve van Unicef. De cd bevat hoogtepunten als de liedjes Ik Drink Op De Mensen, Jan Tamelijk en Meisjes van 30 aangevuld met de komische types Majoor Kees en de Breedbekkikker.
 
2005 Buster & Benjamin is een kinderalbum met liedjes en verhalen over Buster de Beer en het jongetje Benjamin. In september viert de cabaretier zijn 70e verjaardag, onder meer met de uitgave van de luxe cassette In De Optocht Door De Tijd met daarin een boek en 3 dvd's met daarop een overzicht van de carrière van Paul van Vliet.

2006 De combinatie veertig jaar Theater Pepijn te Den Haag en zeventig jaar Paul van Vliet is de aanleiding om de cabaretier in brons te laten vereeuwigen. Het beeldje van kunstenaar Loek Bos wordt op 27 februari in Pepijn feestelijk onthuld. In het kader van de door de NCRV georganiseerde serie Cabaretiers In Concert begeleidt het Metropole Orkest op 13 juni in het Amsterdamse Concertgebouw het optreden van Paul van Vliet samen met Simone Kleinsma.

Freek de Jonge en Bram Vermeulen debuteren in april 1968 met het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen. Afgekort tot Neerlands Hoop razen zij tot hun breuk eind 1979 elf jaar lang door het Nederlandse cabaret, zowel bewondering als verguizing oproepend. In het werk van Neerlands Hoop heeft popmuziek een belangrijke plaats, met name ten tijde van het programma Neerlands Hoop Express. Ook de cover-LP Hoezo Jeugdsentiment is een fraai staaltje Nederlandstalige popmuziek.

1967 Frederik Jan Georg de Jonge, de zoon van een Nederlands Hervormd predikant, heeft van jongsafaan de ambitie op het podium te staan. Tijdens zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam ontmoet hij op het Amsterdamsch Studenten Corps de Haagse student psychologie Abraham Gerrit Vermeulen, die ook als volleyballer actief is en zelfs in het nationale team speelt. Op het Adammania cabaretfestival ter gelegenheid van het 67ste lustrum van de universiteit debuteren Freek en Bram met Johan Gertenbach als Cabriolet. Er wordt een singletje gemaakt voor Bovema onder de naam De Paradijsvogels.

1968 In april 1968 starten Freek en Bram zonder Gertenbach met Neerlands Hoop in Bange Dagen. Op het Camarettenfestival in november 1968 behalen ze een teleurstellende vijfde plaats. Bram koopt een elektrische piano.

1969 Op 20 juni 1969 is de première van het nieuwe programma: the Dutch Music and Comedy Show Neerlands Hoop in Bange Dagen. Freek heeft een door zijn bijziendheid merkwaardige motoriek en Bram is het tegendeel van de bij cabaret gebruikelijke ingetogen pianist. Het resultaat is een theatershow in een enorm tempo, verwant aan de popmuziek. Reacties uit de pers en van bekende personen uit de theaterwereld zijn enthousiast. Wim Kan verwoordt zijn scepsis over de talenten in een dodelijke woordspeling: Dram en Preek.In 1969 wordt de single Zeven Ballen En Een Piek uitgebracht, waarop Freek en Bram begeleid worden door het trio Thijs van Leer aangevuld met Jan Akkerman, het latere Focus dus! In 1970 wordt onder de naam Slight Ache een Engelstalige single uitgebracht.Een lp van het programma Neerlands Hoop in Bange Dagen verschijnt in 1970. Ondanks slechte verkoopcijfers wordt de lp in 1971 opgevolgd met Live In Wadway. Dit plaatsje werd vooral gekozen om Willem Duys te verleiden om Oewèd-oewééi tegen zijn trouwe wakkerworders te laten zeggen.

1971 Op 9 september 1971 gaat Neerlands Hoop In Panama in première. Popmuziek speelt een grote rol in dit programma, terwijl ook vooraf en in de pauze pop wordt gedraaid (Neil Young, Elvis Presley). Het programma wordt tot juli 1973 doorgespeeld, slechts onderbroken voor een kort gelegenheidsprogramma op het Holland Festival van 1972: Plankenkoorts. De shows worden vastgelegd op de platen Neerlands Hoop In Panama, Weerzien in Panama en Plankenkoorts. Neerlands Hoop ontvangt een Edison.

1973 Na beëindiging van Neerlands Hoop in Panama brengen Freek en Bram een jongensdroom tot werkelijkheid. Ze gaan optreden met een echte popgroep, bestaande uit meestergitarist Jan de Hont (ex-Maskers), drummer Harry Heeren (ex-Lords) en de jeugdige gitarist Thé Lau (ex-Tortilla, later The Scene). Het programma Neerlands Hoop Express behandelt diverse aspecten van de jeugdcultuur: muziek, patat, drugs, eenzaamheid en angst. De 'onverstaanbaar goede show' gaat op 28 december 1973 in première. Onder jongeren slaat de show, met als bekendste liedjes Quo Vadis en Mayonaise goed aan, veel cabaretliefhebbers zijn teleurgesteld. Anton Koolhaas in Vrij Nederland: 'Met twee electrische guitaren en een uitnemend behandelde drumbatterij, met elkaar maken die zoveel lawaai, dat dit keer door Gods goedheid de abominabele teksten niet te verstaan zijn.' Neerlands Hoop Express dendert tot juni 1974 door het land.

1975 Neerlands Hoop maakt in het seizoen 1974/75 zeven tv-programma's voor de VARA. Van de show Uw Gift Is Onze Lift uit februari 1975 verschijnt een single. Freek de Jonge schrijft columns in Muziekkrant Oor onder de aardrijkskundige schuilnamen Hank Dussen en Warder Middelie. Voor de Boekenweek in maart 1975 maken Bram en Freek het gelegenheidsprogramma In Genaaid Of Gebonden, dat ook op plaat verschijnt. De door Bram en Freek geschreven musical Een Kannibaal Als Jij En Ik met o.a. Willem Nijholt, Corrie van Gorp, Bill van Dijk en Carol van Herwijnen is niet bijster succesvol.

1976 Hoezo Jeugdsentiment is een plaat met Nederlandstalige bewerkingen van popklassiekers, geïnspireerd door de lp Rock 'n' Roll van John Lennon. De composities uit begin jaren zestig krijgen een bijzondere bewerking. Zo is elk nummer behalve een cover ook een pastiche op een pophit. De uitvoering van Peter (Sweet Sixteen) kruist mooi met Lou Reed's Walk On The Wild Side. Neerlands Hoop covert ook Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser, maar zijn genoodzaakt het liedje te verruilen voor Marijke van Peter Koelewijn, omdat Visser geen toestemming geeft. Op de plaat doen de Cats en de zusjes Paay mee. Op 13 september 1976 wordt het repertoire met deze muzikanten eenmalig live uitgevoerd in Carré. Het programma Neerlands Hoop Interieur gaat op 11 februari 1976 in première. Om het muzikale aspect te versterken komt Jan de Hont na de zomer van 1977 gitaar spelen en drumt Freek. In december 1977 is de laatste voorstelling.

1978 Ten einde het Nederlands voetbalelftal ervan te weerhouden naar het Wereldkampioenschap te gaan in het door dictator Videla geregeerde Argentinië zetten Bram en Freek de actie Bloed Aan De Paal op. Tussen februari en juni zijn er optredens samen met de popgroep Music Garden rond Thé Lau. Het Nederlands elftal gaat toch en wordt wederom tweede.Op 13 september 1978 gaat het nieuwe programma OFFSMBOET IPPQ DPEF (Neerlands Hoop Code) in première. Meer en meer wordt het schisma tussen Bram en Freek duidelijk: Bram wil Nederlandstalige popmuziek maken en Freek wil kolderieke conferences brengen. Een recensent schrijft: 'De flitsende conferences worden helaas steeds afgewisseld door onverstaanbare liedjes en keiharde muziek van Bram Vermeulen en Jan de Hont.'

1979 Onder de titel Dutch Hope doen Freek en Bram een zevental voorstellingen in het Engels in een Londens avantgarde theater. Op 11 september besluit Freek te stoppen met Neerlands Hoop. Het programma Code wordt afgewerkt tot 23 december 1979. Terwijl Freek de Jonge na de breuk verder gaat als komiek in een serie one-man-shows, ontwikkelt Bram Vermeulen zich tot een belangrijk Nederlands liedjesschrijver.

2006 Neerlands Hoop In Bange Dagen verschijnt als zeventien cd's tellende box met alle albums van het duo. De door Neerlands Hoop geschreven musical Een Kanibaal Als Jij En Ik en het album De Toetjes ontbreken echter. De rerelease van het album Hoezo Jeugdsentiment?… bevat door een technische fout het nummer Blaren van Jaap Fischer/Joop Visser in plaats van Peter Koelewijns liedje Marijke. Blaren haalde in 1976 de oorspronkelijke plaat niet omdat Visser op het laatste moment geen toestemming had gegeven.

Een van de belangrijkste Nederlandse sixties-bands en samen met de Golden Earring en Q65 een van de populairste representanten van de Haagse beat-scene.

1964 The Motions worden opgericht (zie basisbezetting). Rudy Bennett (ware naam Ruud van de Berg) is eerder actief in The Ricochets als Ritchie Clark. Ook Robbie van Leeuwen is afkomstig uit die groep en speelde daarnaast samen met Sieb Warner in The Atmospheres. Henk Smitskamp deed eerder ervaring op bij Willie & His Giants. De eerste singles van The Motions zijn niet bijzonder succesvol, maar de groep is dit jaar wel één van de voorprogramma-acts bij het roemruchte optreden van de Rolling Stones in het Scheveningse Kurhaus.

1965 Wanneer het door Robbie van Leeuwen gecomponeerde protestnummer Wasted Words een eerste hit oplevert, is ook de eerste LP al uitgekomen: Introduction To The Motions. Vanwege de harde, rauwe gitaarsound is het misschien wel juist dit album dat de tand des tijds het best heeft doorstaan. De frisse, opwindende singles zijn al even overtuigend.

1966 De bekendheid van The Motions strekt zich inmiddels uit tot de VS en Engeland. De band krijgt tijdens de opnamen van de tweede LP Their Own Way internationale hulp: John Stewart, de manager/producer van The Walker Brothers. Scott Walker wordt op de hoes vermeld als co-producer, maar in werkelijkheid voert hij in de studio niets uit. Robbie van Leeuwen beklaagt zich hierover in het Britse muziekblad Record Mirror: 'Scott was big-headed, the star'. The Walker Brothers nemen Van Leeuwens compositie My Love Is Growing op als b-kant van hun single You Don't Have To Tell Me. Why Don't You Take It is de grootste Motions-hit van dit jaar.

1967 Net als van de Tee-Set en The Outsiders verschijnt er van The Motions een elpee in de Songbook-serie, met daarop praatjes en plaatjes. In het geval van The Motions doet Joost den Draayer de aankondigingen en interviews. Het eind 1966 uitgebrachte How Can We Hang On To A Dream is een solo-single van Rudy Bennett. Het plaatje wordt in januari 1967 een flinke hit. Hij zal later nog enkele singles onder eigen naam uitbrengen. In maart verlaat Robbie van Leeuwen The Motions en richt hij zijn eigen groep op: Shocking Blue. Zijn vervanger is Gerard Romeyn (ex-Tee-Set). Dit jaar brengen Robbie van Leeuwen, Henk Smitskamp en Sieb Warner samen met gitarist René Nodelijk (René & The Alligators) onder de naam The Six Young Riders een single uit.

1968 Henk Smitskamp verlaat de Motions en duikt weer op als tijdelijk vervanger van Polle Eduard in After Tea (met Frans Krassenburg, ex-Golden Earrings). Hij wordt vervangen door Leo Bennink (ex-Jay Jays) die gitarist wordt. Gerard Romeyn neemt de baspartijen voor zijn rekening. In 1969, vlak voor de opnames van de LP Hell's Session vervangt Smitskamp Gerard Strötbaum in Livin' Blues. Negram brengt op hun budget label Marble Arch een LP uit die oude studio-opnamen bevat met kunstmatig toegevoegd geluid van enthousiast publiek om zo te suggereren dat het om de registratie van een liveconcert gaat. Stukken overtuigender is het uiterst psychedelische Impressions Of Wonderful - de Sgt. Peppers van de lage landen - dat met Make It Legal een warm pleidooi bevat voor de legalisering van soft drugs. De bezetting die op de plaat is te horen bestaat uit Bennett, Smitskamp, Warner en Romeyn.

1969 Jan Vennik (ex-Jay-Jays) versterkt de groep op saxofoon en fluit. The Motions worden daarmee een kwintet. Vennik is te horen op de singles Miracle Man en I Ain't Got Time. Op de laatstgenoemde single is Gerard Romeyn vervangen door bassist Paul van Melzen (ex-Haigs). Vennik wordt voor het verschijnen van de single Take The Fast Train vervangen door Bobby Green (toetsen). Vennik maakt vervolgens een soloalbum onder de naam John Vennick. Drummer Sieb Warner stapt uit de groep voor een - naar blijkt - kortstondig verblijf in de Golden Earring. Vanaf 1990 staat hij weer regelmatig met The Atmospheres op de Nederlandse podia. De laatste line-up van The Motions (tot het uiteengaan in 1971) is Rudy Bennett (zang), Leo Bennink (gitaar), Han Gordinou de Gouberville (beter bekend als Han Cooperville op drums), Paul van Melzen (bas) en Bob van der Vaart (onder de naam Bobby Green op toetsen en zang). In deze bezetting wordt de matige Electric Baby opgenomen. Ook op het singlefront lopen dit jaar de zaken stroef.
The Motions treden op in New York, maar waar 'concurrent' Golden Earring daadwerkelijk een poot aan de grond in Amerika krijgt, is de impact van The Motions inmiddels te beperkt. Bovendien is het succes van de singles in eigen land zeer bescheiden. Langzaam maar zeker wordt The Motions voorbij gestreefd door binnen- en buitenlandse rock-, psychedelische-, en popgroepen.

1970 De activiteiten komen steeds meer op een laag pitje te staan. Er komt dit jaar geen LP uit, terwijl ook voor het eerst sinds 1965 geen single de hit- of zelfs maar de tipparade haalt.

1971 Er komt een teleurstellende LP Sensation uit op het Simogram label van supermarktketen Simon de Wit in een zesmansbezetting met in ieder geval zanger Bennett. The Motions gaat uit elkaar. Diverse leden komen elkaar later tegen in groepen als Galaxy-Lin, Crossroad en Jupiter. Rudy Bennett gaat in de jaren zeventig weinig succesvol solo en maakt in de vroege jaren tachtig een bescheiden comeback met het duo Bennet & Bee (hits: Take It Or Leave It, Put That Pretty Smile Upon Your Face).

2001 32 jaar na het verschijnen van Freedom scoort de Japanse band Tokyo No. 1 Soul Set een hit met een bewerking van deze Motions-single onder de titel Sunday.

2002 Platenmaatschappij That´s Entertainment brengt Lady Of The Night uit. Op de solo-single van Rudy Bennett wordt de zanger terzijde gestaan door artiesten als Fluitsma & Van Tijn en Nico Outhuijse (De Kast).