Berichten van 11 december 2006 tot 17 december 2006

Hoe lang gaat dit nog duren?
Die narigheid, via via horen
wat ze nu weer hebben gedaan of gezegd.
Is het verhaal dan nog wel recht?
Bijna heel de groep van ooms en tantes ligt uit elkaar
Hoe krijgt iemand, die nu niet meer leeft, zoiets voor elkaar?
Al mijn jeugdherinneringen, ik durf er nooit over te spreken
raak dan een gevoelig punt, ik wil geen partij kiezen
maar moet daardoor een hoop verliezen.
De herinneringen werden voor mij eens per vijf jaar
even werkelijkheid,
maar ik heb het  dit jaar gemerkt: die ben ik nu ook kwijt.
Voor mij komen jullie ooit eens in vrede bij elkaar,
ik wil niet kiezen veeo een partij
maar ja..... wie luistert nu naar mij.

Wat ik het allerliefste wens
wil jij me niet meer geven
Het is zo,n lief klein mens
het fijne gevoel vanleven.

Al mijn angsten en mijn zorgen
het lijkt niet tot je door te dringen
Je schuift ze weg tot morgen
en ik probeer ze te verdringen.

Waarom meen jij altijd de beslissing?
Waarom denk je dan niet aan mij?
Waarom maak jij die grote vergissing?
Na die operatie is voor mij alles voorbij.

Jij bepaalt mijn leven
Jij bepaald hoe het zal zijn
Jij wilt mij dat geluk niet geven
en dat doet me zoveel pijn.

Het leven lijkt z,n inhoud te verliezen
Jij maakt ,t zo moeilijk voor mij
Ik heb het gevoel alsof ik moet kiezen
maar dat deed jij al, t is voor mij voorbij.

Jij zult mijn gevoelens nooit begrijpen
Jij ziet ,t ook niet,mijn verdriet
naar die laatste strohalmen zou ik willen grjpen,
maar jij doet het allemaal te niet.