Ik heb geen enkele reden om niet gelukkig te zijn En toch voel ik mij als een vogel die zijn nestje bouwt op gevaarlijk terein.
Jij geeft mij alle ruimte die en mens zich maar wensen kan En toch voel ik me als een kleuter die een snoepje aanpakt van een onbekende man.
Jij geeft mij warmte en geborgenheid en laat zien dat je me echt graag mag. Maar zelfs dat zie ik als een kalabasplant die zijn schaduw geeft voor slechts een dag.
Mischien moet je me zien als een jong vogeltje dat zicht te goed doet aan voedsel in jouw tuin en zich heerlijk baddert in de daar doorheen lopende beekjes En elke dag tammer wordt kleine stukjes bij beetjes.
Zie me als een roos die langzaam zijn bladeren ontvouwt Bij elke keer als jij zegt dat je van mij houdt
Dwing me niet, heb geduld met mij En eens voel ik me misschien net zo vrij als jij.
Hij geeft en hij neemt bekende woorden voor jong en oud Als weduwe besef je plotseling wat deze uitspraak inhoudt. Op zo,n moment is eeen schouder of een hartelijk woord heel fijn. Helaas, mensen kunnnen verschrikkelijk hard zijn. Zij hebben geen tijd voor jou Is het angst? Durfen ze niet? Ben je nog in de tijd van rouw? Niemand begrijpt wat je allemaal door maakt en dan ..sta je daar, volkomen naakt. Je denkt bij jezelf : hoe haal ik de volgende morgen? Niemand ziet je staan, zij hebben immers hun eigen zorgen. Dan laat je je hoofd hangen en warme, zoute tranen rollen over je wangen. Dan kijk je op, diep in gedachten en zie je de kinderen en dieren op je wachten Dan word je wakker en weet dat je door moet gaan want heus.....echte vrienden bestaan.
Als ,n kat in het nauw zo zag ik je gaan Dat laatste bezoek van jou heel snel was je weer bij mij vandaan Jou onrust kon ik niet velen daarom stuurde ik je heen Mijn liefde kan ik niet meer met je delen het houden van is wat bij mij verdween Genoeg heb je van mij dat ik wat ik voel want als ik je bel dan ben je o zo koel en ga ik weer eens door de hel Daarom wil ik niets mee van je horen Het verdriet om jou kan ik niet meer aan Ik besef, ik heb je verloren Jouw liefde is voor mij vergaan.
Bedankt voor het vergeven van wat ik heb fout gedaan Deze fout zal ik nooit meer begaan want ik weet nu dat mijn liefde alleen bestaat voor jou omdat jij de enige bent van wie ik echt hou.
Elke keer weer verdriet wat een buitenstaander niet ziet. Je moest weer gaan varen en daarom je vrouw en kinderen weer achter laten. Vier lange weken allleen , zonder jou en dan denk ik: Moet dat nou? Je doet jezelf en je gezin veel pijn en verdriet, maar dat is ook weer snel vergeten als je elkaar weerziet.
Telkens weer haal ik me in m,n hoofd dat ik de hemel krijg die jij me hebt beloofd Samen zullen we die dan bouwen en heel heel veel van elkaar houden Een nestje voor ons zessen , heel warm voor de kinderen een reikende hand bij elkaar in de arm Lang moet je vechten voor je geluk dan gaat het nooit meer stuk Iedere dag moet je eraan werken en die band innig versterken Je problemen samen delen heel veel met je kinderen spelen Hen begeleiden de toekomst in dan heeft je leven samen zin Ooit zullen ze op eigen benen staan en moeten we ze laten gaan dan zullen we het vertellen, ons verhaal ze zijn dan volwassen en snappen het allemaal Ik zal er voor bidden en vertrouwen op de heer dat jij ooit terug komt op ,n keer Dan er er die hemel waar ik op vertrouw en kan ik je zeggen... hoeveel ik van je hou
Heb geduld met mij.
