Archief

We maken een grote sprong naar de 15^de eeuw.In de dertiger jaren van die vijftiende eeuw ging door vele landen het verhaal van het boerenmeisje Jeanne d’Arc. Zij kwam uit het Franse dorpje Domrémy. Toen ze dertien was hoorde ze voor het eerst stemmen in zich spreken.

Jeanne werd een nationale heldin in de honderdjarige oorlog van 1337 tot 1453. Ze was zeventien toen ze commandant Baudricourt kon overtuigen van haar roeping om Orléans, dat door de Engelsen bezet werd, te bevrijden en daarna Karel VII ter kroning naar Reims te brengen.

Die Walküre is ook de titel van een opera van Richard Wagner die wordt opgevoerd op de eerste dag van het drieluik Der Ring des Nibelungen.

Ragnarök is een fataal eindpunt en beginpunt. Na deze slag zal de wereld geteisterd worden door natuurrampen en uiteindelijk in zee verdwijnen. Geen paniek echter. De wereld zal weer frisgroen uit de golven te voorschijn komen. De goden worden herboren en de wereld zal herbevolkt worden door twee overlevende mensen. De overeenkomsten met andere mythes is ook weer opvallend.

Wie of wat waren de Walkuren? In het Oudnoors spreken we van Valkyrjar. Het zijn strijdgodinnen in de Noordse mythologie. Oorspronkelijk waren het doods- en oorlogsgodinnen die op de rug van hellehonden de slagvelden afstroopten op zoek naar gevallen helden. Zij konden als boodschapper dienst doen voor de god Odin tijdens Ragnarök.

Zo is er de legende van Blenda, waarbij de vrouwen van Smaland in de Zuid-Zweedse regio het Deens leger versloegen. En hoe deden ze dat? Heel simpel: door hen eerst te verleiden en ze vervolgens om te brengen.

Een andere groep gevaarlijke dames zijn de Walkuren.Ook zij waren krijgers, maar nu zitten we wel in Noord-Europa. Daar is het de christelijke kerk die een eind gemaakt heeft aan de vrouwelijke strijdmacht.Bij de Slag om Bravalla tussen Denen en Zweden in het jaar 750 zouden honderden vrouwen meegevochten hebben.

De Amazigh kenden van oorsprong een matriarchale structuur. Het matriarchaat is, zoals u wellicht weet, een maatschappijvorm waarin vrouwen en vrouwelijke cultuur domineren, bij voorbeeld ook in het erfrecht. Deze maatschappijvorm verdween daar door de opkomst van de islam.

Een tamelijk nieuwe theorie neemt het werk van Herodotus als uitgangspunt. Herodotus was een Griekse geschiedschrijver die overleden is in 425 vChr. Hij plaatste het volk in Noord-Afrika en meer bepaald bij het berbervolk met de naam Amazigh. Dit volk had inderdaad veel vrouwelijke strijders en bezat dus overeenkomsten met de Amazones uit de Griekse mythes. Maar er is ook een verschil. Bij de berbers bestonden de strijders uit zowel mannen als vrouwen.

De vraag blijft natuurlijk of de amazones bestaan hebben of dat ze alleen leven in mythes en legendes. En als ze bestaan hebben wanneer en waar ze geleefd hebben. Hierover bestaan verschillende meningen.De Amerikaanse schrijfster Jeannine Davis-Kimball beweert dat zij het bewijs heeft gevonden door het DNA van een meisje uit Mongolië te vergelijken met dat van een skelet dat in een grafheuvel in het zuiden van Rusland gevonden is. In die grafheuvel was ook de wapenrusting van die vrouw mee begraven. Het enige wat de test van Davis-Kimball heeft bewezen is dat de Kazachen in Mongolië verwant zijn aan de krijgersvrouw in de grafheuvel.

De bekende schrijver en eerste wereldoorlogveteraan Robert Graves is iemand die over deze vrouwen publiceerde.Robert Graves was in zijn lange leven goed voor 140 werken. Bij de Slag aan de Somme in 1916 werd Graves zeer ernstig gewond.  Hij stond zelfs even als overleden gemeld. Na een langzaam herstel bracht hij de rest van de oorlog door in Engeland.De vraag blijft natuurlijk of de amazones bestaan hebben of dat ze alleen leven in mythes en legendes. En als ze bestaan hebben wanneer en waar ze geleefd hebben. Hierover bestaan verschillende meningen.