Berichten van 31 oktober 2011 tot 6 november 2011

GELOOF
Ik struikelde....maar werd gevangen,
ik wenste niet....maar bleef verlangen.
Ik worstelde....en kwam weer boven,
omdat ik altijd....bleef geloven.

HOOP
Ik ben gevallen....maar weer opgestaan,
ik was gestopt....maar weer doorgegaan.
Ik sloot me af....maar stelde mij weer open,
omdat ik altijd.....bleef hopen.

LIEFDE
Ik zweefde niet....maar vloog,
ik barstte niet....maar boog.
Ik schreef niet....maar briefde,
omdat ik wist....dit is liefde.

Wie op deze drie kan vertrouwen,
kan een sterke toekomst bouwen.

Er zijn vrouwen
Die helemaal niet mooi zijn.
Maar er wel zo uit zien.

Als een vlinder niet meer durft te vliegen
Bang is voor mensen en het liegen
Maar naar de zon en liefde verlangt
Even bij iemand veilig te zijn in de hand
En hulp bij het vliegen nodig heeft
Maar er niemand is die de vlinder dit geeft
Blijft het met alle kleuren en pracht
Alleen zo angstig voor dag en nacht.

Verdrietig?
Eenzaam?
Heb je pijn of verdriet?
Lukt het allemaal even niet?
Het leven lonkt,maar je moet willen.
Steeds weer,wanneer je denkt
'tZien zitten,doe 'k niet meer
Schijnt toch,God weet wanneer het komt,
Dat kleine lichtpuntje weer.

Zie ik een glimlach?

Werk aan jezelf,
dan blijft er geen ijd over
voor kritiek op anderen.

Sneeuw op Allerzielen
voorspelt
een zacht voorjaar.

In mijn kamer,van woordeloze stilte
komt een uitgesproken vraag
naar boven"wie ben ik".
Het antwoord komt s'ochtends
met de zonneschijn
die alles een schoonheid geeft
die ik nog nooit eerder zag.
Daarna blijf ik een poos
in de wow toestand
aan de voet van de ochtend
met de taal in mijn hart.

Ik probeer gelukkig te zijn,
ik hoop te proberen te genieten,
Van alles,ook al is het nog zo klein
ik laat geen dag meer schieten.

Dit mooie leven,
Ik leef maar één keer.
Ik probeer te nemen en te geven.
Vallen en opstaan,probeer en leer,
te genieten van het mooie leven.

Ik probeer,maar het is zo moeilijk.

Pa en Ma jullie zijn ons te vroeg ontvallen.
Wat weet je als negenjarig kind van de wereld.
We hebben jullie amper gekend.
Make en Pake,bij jullie was ik gelukkig.
Jullie gaven mij de liefde die ik nodig had.
Tijdens de vakantie kwamen jullie mij steeds ophalen.

Het was fijn bij jullie,vechten om op schoot bij Pake
Make,toen je ziek werd heb je veel afgezien.
Zes maanden heb ik je iedere dag verzorgd.
Ik zag je aftakelen,ik bad voor je dood.
Niets geen enkel woord kwam uit je mond.
Je leed heel veel pijn,maar klaagde niet.
Toen heb ik jou verzorgd Pake.
Hoe dilwijls vroeg je"neem mij mee".
Dat ging niet,daar ikzelf geen uitweg vond.
Je hebt gevochten tegen de dood.
maar deze strijd heb jij ook verloren.
Patrick jij bent ook plotseling heen gegaan.
Wij hadden nog veel vooruit zichten voor jou.
Doelloos liep ik rond,een deel van mij was ook gestorven.
Het heeft heel lang geduurd eer ik het een beetje kon aanvaarden.
Daar had je veel verdriet van.
Mame leef zei je,ik help je wel.
Maar dit wou niet doordringen bij mij.
Suzanne toen kwam het onheil over jou.
Je te moeten missen,doet enorm veel pijn.
Je laat on allen met een grote leegte achter.
Soms vraag ik mij af,is er wel iets!
Waarom moet dit allemaal gebeuren?
Sander je kleinkind riep heel hard buiten
Oma als ik een lang koord had,dan kwam ik je halen.
Je wist niet beter,kleine jongen.
Zo moet ons leven verder gaan,
met veel vallen en opstaan
hopende dat jullie allen samen zijn.
Rust allen zacht,ik zal veel naar de hemel kijken,
naar de sterretjes die schitteren en naar ons lachen.
Ik geef jullie allen een dikke zoen,in de hoop dat wij eenmaal
wij allen samen zijn.
xxxx
Lieve.

Toen ik gisteravond naar boven de hemel keek,
leek alles even stil te staan.
Geen zuchtje wind,geen bewegingen,
niets leek nog door te gaan.
Geen geluiden,geen geritsel van blaadjes om me heen,
totdat daarginds in de verte een heel klein lichtje verscheen.
Het was een warm licht,als de liefde van de ouders voor hun kind,
waarbij de schoonheid je hart verblind.
De warme stralen,jij was het,je lachte en heel even was ik blij,
maar hoe ik ook probeerde,het nemen kon ik niet,
en het mooie licht,maakte plaats voor veel verdriet.
Dag lieve jongen,mag de schoonheid van je ziel,
anderen doen verblinden zoals het mij heeft verblind,
en mag ik hopen dat jij dan hierboven het geluk vindt.
Lief klein sterretje moge jouw lichtjes altijd schijnen,
de herinnering blijft bij ons en zal nooit verdwijnen.
Zolang jij lieverd aan de hemel zal stralen,
hopen wij de juiste weg te bewandelen en nimmer te verdwalen,
Lieverd men heeft mij verteld dat jullie hier boven
saampjes over ons zullen waken.